Поиск

Абдували Қутбиддин

Ўзбек халқининг энг севимли шоирларидан бири

 


 

 

"Қаҳринг шомларида қишлаган эдим"

 

Қандай  ажойиб мисра! Ҳа, Абдували  Қутбиддиннинг  ўзига ҳос, сеҳрли шеъриятисиз  замонавий ўзбек  адабиёти ғариблашиб  қолган бўлур эди. Мана  бу  инсонни  ҳақиқий  шоир  деса,  унинг  ёзган  шеърларини  шеър  деса, санъат  асари  деса  арзийди.Абдували Ғарб, Европа ва Рус шоирларининг шеърларини ғоят усталик билан ўзлаштириб, ўзларини ижодкор санайдиган баъзи ҳийлагар кимсалар каби адабиёт ихлосмандларини алдамайди.

 

Кўзингни тиқма, бу менинг бошпанам,
Пойгакдан мўлтайма, асло қўймайман,
Юрак деб аталган қизил офтобадан
Ўзим қон ичгайман, сенга қуймайман.

 

Дея ёзади у.

Абдували Қутбиддин шеъриятини биёбонларда қуриган минглаб шарсимон шувоқларни қум барханларидан юлқиб, ойдин кенгликларда думалатгувчи чўл шамолларига,қуёш парқу булутлар ёстиғига хорғин бош қўйган уфқларга туташ шом далалари этагида "Опчиқ пахтаниии!" дея янграган табельчининг ҳали ой кўтарилмаган шом зулмати аро далалар узра қушдай учгувчи ҳайқириғига, зулмат қўнган пахта хирмонида торозибон прицеп четига осиб қўйган тошфонар ёғдусига ва ўша ёруғлик теварагида тинимсиз айланиб учаётган парвоналарнинг унсиз ва ўйчан парвозига, қовун полиз этагидаги қоровул чайласи устида олмосдай чақнаган юлдузларга, жийдалар гуллаб ётган соҳилларни оҳиста ёритганича ғарбга оғаётган ой хорғинлигига менгзагиси келади одамнинг.

Дарҳақиқат, Абдували Қутбиддин шеърияти ҳавас қилса арзигулик миллий шеъриятдир.

 

Холдор  Вулқон

 

 

Абдували Қутбиддин

Хаёл кечаси

Тошкент

«Ёзувчи» нашриёти

1994

 

eb23ebae4e2f0a5747a3836a73a792433eb756231883193 (700x510, 39Kb)

 

***


Субҳлар ҳўплайди патли ҳавони,
Бир кун ёлғончилик қилади апрель,
Мен сенинг келишинг ҳеч истамайман,
Бироқ кел.

Зар ип эшаяпти ёғдулар тошиб,
Зим – зиё ҳовонча эзғилайди ун.
Қавиб, тахлаб қўйди шойи кўрпани
Сен учун.

Жарангдор сочинг ҳам бўлар пўпакли,
Тиллақош топилар кўк сандиғида.
Уч газ булут кесса бўлар чимилдиқ,
Висол тоғида.

Киприкка илинган шабнам чўғдайин,
Бир кун ҳақиқатгўй бўлмади апрель.
Мен сенинг келишинг сира истамайман,
Бироқ кел.

Анбар инъом этар сенга чечаклар,
Тобе мамлакатдир сенга хуш чаман.
Мен эса чимилдиққа кираману,
Тиззангга бош қўйиб ухлаб оламан.

Суронлар чулғайди патли ҳавони,
Бир кун ўзим каби лақмадир апрель.
Мен сенинг келишинг ҳеч истамайман,
Бироқ кел…

* * *


Сирли бандаргоҳда қуюқ туман,
Олмос лангар,
Биллур кема.
Зарбоф кўйлак кийган дарға мендирман,
Эй гул, кетасанми мен билан.

Кумуш тўлқинлар тебранишда,
Шаффоф манзилларнинг бешиги ишонч.
Сенга кечалари ривоят айтиб,
Тонглари бошингдан сепаман қувонч.

Бўрон томоғидан омон чиқамиз,
Саболар шаҳрига етамиз албат.
Вафо арқонини сувдан тортамиз,
Ўлжамиз муҳаббат.

Кўзингни юмгину қучоғимга кир,
Юрагим мушкидан бўйланар юзинг.
Бу уй атиргулнинг тушиникидир,
Ёп-ёруғ, чироғи — булбулнинг кўзи.

Эй гул, кетасанми мен билан?!

* * *


Булбуллар мастона кашта гулларида,
Сўзана четида ухлаган лайлак.
Дарпарда ортида шамол кўпиртирган
Бир коса шарбат.

Сен ич-ей, бошланур ажиб ҳикоя,
Баҳор жилмаяди чумчуқ инидан.
Сенга мусичалар ясар зинапоя,
Япроқдан.

Қани туш!
Адирлар кўксини кесиб беради,
Оҳиста ўлтириб учамиз баланд.
Биз учун хумолар донлар теради
Маъво салтанати далаларидан.
Шафақлар хонатлас янглиғ ёйилур,
Дуторин портлатиб қўяр каҳкашон.
Қўшиқлар янграйди сенга аталган.

Сен ишон.
Оққушлар парёстиқ берар келтириб,
Етти қават кўрпа тўшайди товус.
Шундоқ ёнимизга кетади қўйиб —
Ой тилла фонус.

Тиззангни қучоқлаб, боқасан дилгир,
Соатга қарайсан кулимсирайсан:
Кеч бўлди, соат бир…

Булбуллар йиқилар кашта гулларидан,
Сўзана четида ўлади лайлак.
Дарпарда ортида шамол гувиллар,
Коса тўла ҳасрат.

ВИСОЛ


Йиғладим. Ҳовучим тўла сув бўлди,
Тишимдан қон сизар, юрак – чанқовуз.
Бошингни эг жоним, мажнунтол каби,
Бу ҳовуз.

Пичирлаб овозинг сузмакдадирми,
Ушатиб ташланган ўзимми буткул.
О, нечун изиллаб тинмайсан сира,
Бул – бул.

Қарагин, янчилган осмон сепилди,
Зарралар санчилди, аччиқ куйдириб,
Бир қозон атала ағдарди кеча,
Ўкириб.

Чиппа-чип ёпишиб ғарқ бўлдикми-ей,
Этимиз туташиб биттамиз, битта.
Бизни қиймалашга улгурмайдилар,
Ахир бу эрта – аккк!

Йиғладим. Йиғладинг. Ҳовуч сув тўла,
Тишлардан қон сизар, юрак – чанқовуз.
Эгилсак сочимиз чирмашибди-я,
Қўшилиб кетибди
Кўзимиз.

ҲАЖР


Ҳижрон қиш тунидай чизилганида,
Кунлар кўк бағридан узилганида,
Ёшим пиёлада сузилганида,
Соғинчдан дил тўлиб бузилганида —

Капалак қонини топинглар менга.

Еллар судраб кирса мени боғларга,
Сарғайиб тўкилган тиллар қарғаси.
Мени остонада чанглар тупуриб,
Висол келтирмаган йўллар қарғаси —

Капалак қонини келтиринг менга.

Хайру эҳсонларин тўкканида ёз,
Буғдойзор оралаб дўппайса август,
Чумоли инида йўқолган хасдай
Қолсаму, ҳеч кимса тутинмаса дўст.

Капалак қонини беринглар менга.

Тоғларнинг даҳани бўлса агар ғор,
Фалакка чирмашиб ўралса буғи,
Бу қадар армонга чидай олмасам,
Қабоғимда чакраб эриса йиғи.

Капалак қонини ичиринг менга.

ҚАСАМ


Фаромуш боғларда солланиб маҳзун,
Заррин сарполарда, давлати фузун,
Қалбимга атайди нон ҳамда тузин,
Ё жоним муҳаббат,

Сим-сим-эй, сим-сим,
Мабодо алдасам, қўлларим синсин.

Ўкинч тилакларда болалик бадбахт,
Севгининг номидан ёзади тилхат.
Агарда яшасам қалдирғочсифат,
Қизғалдоқ энамдир,
Сим-сим-ей, сим-сим,
Мабодо алдасам, қўлларим синсин.

Ортимда чўл дедим, кўрсам, Бадахшон,
Қадимий тангадай беҳамён, бешон.
Ўзимни изласам-мендан йўқ нишон,
Ал-амон, мен қайда,
Сим-сим-эй, сим-сим.
Мабодо алдасам қўлларим синсин.

Сўнгги дам ўзим-ла ўчакишсам, ҳай,
Соҳир кўзларигдан талаб этсам май,
Э, воҳ, кекирдагим кесиб этсам най,
Пуфласам-куй ёнса,
Сим-сим-эй, сим-сим.
Мабодо алдасам юрагим тинсин.

БАХТЛИ ЙИЛ


Лайлатулқадрлар ерга қўнгайдир,
Ҳар қарич тупроқда анқо унгайдир,
Ҳар лаҳза кўриниб шамол янграйдир,
Бахтли йил келадир,
Бахтли йил.

Тангри бор бўлса жамолин очар,
Қуёш абадият нурларин сочар,
Фано тугунланган сеҳрини очар,
Бахтли йил келадир,
Бахтли йил.

Еру осмон аро ойна қопланар,
Ёмғирлар ўрнига ёғар шароблар,
Бани одам балким қўрқмай шодланар,
Бахтли йил келадир,
Бахтли йил.

Мендек аҳли ҳоллар тўпланиб йиғлар,
Сандувоч бағрида ўртаниб йиғлар,
Ўртада ўлимлар тебраниб йиғлар,
Бахтли йил келадир,
Бахтли йил…

* * *


Мовийлик қудуғида рақслар тугаганда,
Ёлғизлик арқонини бўйнимга ўраганда,
Кимдир Абдувалини оҳиста сўраганда,
Қўшиқчи бўлсам эдим, ҳеч бўлмаса
созанда.

Каптарларим, каптарлар ҳай-у, ҳаю,
ҳай-ула.

Бармоқларимга боғлаб қуёшни
судрасайдим,
Қоронғу ерда ёниб, кул бўлиб
титрасайдим,
Тутар пайтимда ногоҳ, мени сен
чорлаганда,
Қўшиқчи бўлсам эдим, ҳеч бўлмаса
созанда.

Каптарларим, каптарлар ҳай-у, ҳаю,
ҳай-ула.

Ададсиз манзилларим боумид оққанида,
Қаттиқ тиканларини қалбимга қоққанида.
Томиримни шимсам-у, ҳаётга бўлиб
банда,
Қўшиқчи бўлсам эди, ҳеч бўлмаса
созанда.

Каптарларим, каптарлар ҳай-у, ҳаю,
ҳай-ула.

Хаёлим ойнасидан недир учиб кетганда,
Севгимни мумиёлаб тушлар қочиб
кетганда.
Муҳаббатим ўзимдан сўраганда
ризолик,
Қўшиқчи бўлсам эди, ҳеч бўлмаса
созанда.

Хаёлим ойнасидан недир учиб
кетганда,
Севгимни мумиёлаб тушлар қочиб
кетганда.
Муҳаббатим ўзимдан сўраганда
ризолик,
Қўшиқчи бўлсам эди,ҳеч бўлмаса
созанда.

Каптарларим, каптарлар ҳай-у, ҳаю,
ҳай-ула.

* * *


Самарқанд мени баҳорда чақиради,
Минорлар юради гаплашиб.
Дарғомда уйғонган балиқлар бақиради,
Камалаклар қувлашар ранг талашиб.

Боғлар гуркирайди, осмон ҳам
ғилт- ғилт.
Бир йиғлаб олади, кулар қалдираб.
Қушлар гурросига мўлтираб мўлт-мўлт
Шаҳарга киради қирлар галдираб.
Ҳай-ҳайлаб томларга чиқар одамлар,
Дўппиларга тўлар юлдузлар нури.
Тизилиб рақс тушиб берар оқшомлар
Кундузларга чироқ кўтартиришиб.

Самарқанд мени чақиради бир кун,
Сочларин қиздириб иажнунтолининг,
Кўкрак қафасини ёриб бораман,
Қон пуркаб юзига шамолнинг.

* * *


Бебаҳо матога томган доғдайин
Ўчмайди шафақлар минг ювилса ҳам.
Сарсари, шақиллаб ўтса-да, йиллар
Сен ўша, ўша…
Томчи-ла тасвирлаб бўлмайди сени
Ҳатто англатолмас, билса-да кўршаб.
Тап-таранг тасмадай кокилларингни,
Тараган исёнлар бермас изоҳлаб.
Сен ўша, ўша…
Беҳуда даъволар қиламан гоҳо,
Хобгоҳинг қўриқлар фалак лашкари.
Ошкор этмоққа тутинаман гоҳ,
Ақлдан ташқари,
Фикратдан ташқари…
Во ажаб ингичка қилдан ҳам нозик
Иплар чувагувчи балогир сарҳад
Аро, минг йиллик бутхона янглиғ
Тоқатни тоқат-ла тилгувчи қаҳат—
Ўша, ўша…

* * *


Қайдадир тун сиёҳ кокилин эшар,
Тоғларда эзади ҳарир кўксини.
Қайдадир жайронлар ўйнаб юришар,
Фақат мен яшайман
Ўксиниб.

Қайдадир минора қанот қоқади,
Ҳис этиб танида шамол жисмини.
Зарафшон қайгадир лойқа оқади,
Фақат мен яшайман
Ўксиниб.

Қайдадир тулпорлар фазога етар
Томоша қилгани товус рақсини.
Қақнуслар оловлар қўйнида ётар,
Фақат мен яшайман
Ўксиниб.

Қайдадир сайҳонда ўтлар қовушар,
Қайдадир йўқотар офтоб кўзини.
Қайдадир нам тортиб унар товушлар,
Фақат мен яшайман
Ўксиниб.

Қайдадир капалак шафақни кўрар,
Нурланиб сезади бахтнинг исини.
Қайдадир бир санам мени деб яшар,
Фақат мен яшайман
Ўксиниб.

* * *


Қуёш, юртинг қайда, сўраган эдим,
Тонг-ла нурингга дил ўраган эдим,
Мен ҳам сен бор ерга бораман дедим,
Аммо осмонингга кўймадинг, қуёш,
Бирор бор бошимга теккизмадинг бош.

Муйишиб, мунграйиб ишлаган эдим,
Мен ҳам кўп тошларни тишлаган эдим,
Қаҳринг шомларида қишлаган эдим,
Ҳайрон ёшлигимни ҳўнгратдинг, қуёш,
Бирор бор бошимга теккизмадинг бош.

Урфу русумингдан бошлаган эдим,
Эски дўконингни хушлаган эдим,
Дуру маржонингни ушлаган эдим,
Оқибат манглайим муштладим, қуёш,
Бирор бор бошимга теккизмадинг бош.

Тилимни кундага кўйгил, чоп дедим,
Кейин дил уйига бориб ёт дедим,
Ўғлим у, ўзим у, аста ёқ дедим,
Кулу тўзонидан маҳв бўлгин, қуёш,
Бирор бор бошимга теккизмадинг бош.

Мен одам эдим-ку, мен одам эдим,
Лойдан-да йўғрилган матодан эдим,
Иблисга алданган атодан эдим,
Эй қуёш, мен сени севаман, қуёш,
Бирор бор бошимга теккизмадинг бош.

 

* * *

 


Кўзингни тиқма, бу менинг бошпанам,
Пойгакдан мўлтайма, асло қўймайман,
Юрак деб аталган қизил офтобадан
Ўзим қон ичгайман, сенга қуймайман.

Бармоғинг ниқтама, менинг пешонам
Хати тирноғинг-ла ёзилмагандир.
Мен билан Худонинг ўртасида ғам
Ариғлари сен-ла қазилмагандир.

Юзинг буриштирма, менинг бу юзим,
Босганман гоҳ кишан, гоҳ тиканларга.
Ичган бўлсам ичдим, ҳайрат қимизин,
Эзилдим эзилиб эзилганлардан.

Меники бу ғавғо, керакмас даллол,
Дафтарим варақлаб ўқий олмайсан.
Агарки, борлиғим йиртсалар, алҳол,
Менга бошқа борлиқ тўқий олмайсан.

Йўлу йўриғингга юрмасман зинҳор.
Эшит, фарёд чиқар ўпган тошимдан,
Илоё, бошингни тешмасин дўл-қор,
Илоё, ёрилма еган ошингдан.

 

* * *

 


Кўзимдан ўпиб қўй, Осима!
Сенга олма бергум мағз-мағзи олтин.
Тишласанг, тишларинг ҳаммаси тилла,
Лабларинг ёлқин...

Хоҳласанг бераман сеҳргар каклик,
Сайраса бўғзидан тушади гуҳар,
Унинг бир қаноти атиргул, бири
Нилуфар.

Истасанг зумуррад тароғим сенга,
Сочингни тарасанг ярмиси зумрад.
Силасанг қўлингу бармоғинг бўлгай
Ложувард.

...Эшикни ёп дейсан,
Совуқ-ку ахир.
Бошим оғрияпти, бошим.

Уҳ, тортиб ойнадан ғижирлар совуқ,
Аёз ишқаб ўтар эшикка бетин.
Қуқулаб юборар ҳовлида товуқ,

Дарахтдан узилиб
Тушади — олма —
Олтиннн,
Ол-тиннн,
Доо-о-дей...

ХИЙЛА

 

 

Хийла кеч тушибди севайлик десак,
Ўғри оралабди боғу равона.
Чиннидай рўёдан эшитдик — чўпчак,
Хийла бегонамиз, билсак, жаҳона.

 

 

 

 

Подробнее...

 

 

Canada Day 2014: July 1 celebrations across the country.

 

Canada the best country in the world!

 

 

 

 

 

Қозоқбой Йўлдошев

Филология фанлари доктори, профессор.

 


Бошқа адабиётшунос олимларимизни камситмаган ҳолатда шуни айтиш мумкинки, Қозоқбой Йўлдошевгагина ҳос бўлган: бадиийятни теран ҳис эта олиш, бадиий асар таҳлилидаги ҳолислик, жаррох аёвсизлиги ва юксак дид ҳар кимга ҳам насиб этавермайдиган, ҳавас қилса арзийдиган истеъдоддир.

Гапларимга ишонмасангиз, қуйидаги бахс -мунозарани қунт билан ўқиб чиқинг.

 

Холдор Вулқон



Холис эътироф эҳтиёжи




Қозоқбой-Йўлдош– Одамият жаннатдан қувилгандан бери ўзининг моҳиятини ахтаради. Бу изланиш эса унга ҳаёт, завқу шавқ ва ҳаловат беради. Инсон ўзини англаш йўлида кўп шарафли йўлларни босиб ўтди. Замон тили билан айт­ганда юксак тараққиётга, цивилизацияга эришди. Лекин… биласизми, инсоният муаммоларининг кўлами ҳечам ўзгаргани йўқ. Аксинча, бу муаммолар асрдан-асрга улканлашиб, боши берк кўчага кириб бормоқда. Келинг, кичгинагина бир мисол келтирамиз: тасаввур қилинг, зарурат бўлса бугун экранда танамизнинг ҳар бир ҳужайрасини кузатиш, унинг устида тажриба ўтказиш ва ҳатто ҳаракатланишини таъ­минлаш имкони бор. Лекин шу аппаратларга яраша касаллигимиз ҳам бор-да! Муаммо ҳа­мон ўша: хасталикдан қутулиш! Инсоннинг муаммосини ҳал этолмаган “қулайлик” қандай қилиб тараққиёт бўлади? Менинг назаримда, инсоният асли тараққиётдан қуйига қараб ҳаракатланаётгандек.


Шу маънода айтадиган бўлсак, инсониятнинг бадиий тафаккур тарзи ҳам асрдан-асрга саёзлашиб, ғариблашиб, сийқалашиб бораётгандек. Ахир буюк Навоий СЎЗининг қудратини беш асрдан бери шарҳ қиламиз. Ҳазратнинг сўзи ўнлаб, юзлаб адабиётчиларни профессор қилди. Лекин начора, бошқа Навоий туғилмади.


Минг ваҳки, бадиий тафаккурнинг саёзлашиши азалий ўзанларни ҳам ўзга томонларга буриб юбормоқда. Аслида юксак хаёлот маҳсули адабиёт – инсоннинг ҳақир дунё ташвишларидан, шафқатсиз ҳаёт синовларидан ўтишида энг яқин кўмакчи, сирдош ва маслаҳатчидир. Би­роқ ХХI асрга келиб, том маънода адабиёт ҳам “ер”га тушди. Тирикчилик манбаига, турмуш дас­тёрига, ғоявий қуролга ва ҳакозоларга айланиб бормоқда.
Қозоқбой ака, бу тарзда адабиётнинг саёз­лашишида адабий танқидчиликнинг ҳиссаси кат­та десам муболаға қилмайманми? Чунки адабий танқидсиз адабиёт ривожланмайди. Адабий тан­қидчи, адабий яратувчи ҳамдир.


– Жавобни охирги икки гапингизга тўла қўши­лишимни айтишдан бошлаганим маъқулга ўхшайди. Аслида-ку, юқоридаги даъволарингизда анча ошириб юбораётганингизни ўзингиз ҳам билиб турибсиз. Суҳбат сал кескинроқ бўлиши учун шундай журналис­тик усул қўллаяпсиз, шекилли. Илмий тараққиётнинг жуда шитоб билан бораётгани одам умрининг узайи­шида, бевақт ўлимнинг камайишида, бир одамнинг ўз умри давомида жуда кўп ишлар қилиб қолиш имконияти ошиб бораётганида кўриб-билиб турибмиз. Эҳтимол, инсон маънавияти борасида таназзул кечаётгани ҳақида гапирилса, жўялидир.


Энди салкам олти асрдан буён бошқа Навоий ту­ғилмаганига келсак, бошқа Навоий ҳеч қачон туғил­майди. Бунинг кераги ҳам йўқдир. Зеро, чин санъат ва чинакам санъаткор бетакрорлиги билан қадр­лидир. Бобур ҳам, сиз биладиган Машраб ҳам, Ғафур Ғулом ҳам, Абдулла Ориф ҳам ҳеч қачон қайтарилмайди.

 

 

Манба: Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг "Ижод.Уз" сайти.

 

 

Подробнее...

 

Холдор Вулкан

Диалект дождевого языка

 



Осенее небо океан бескрайный,
Облака плавать умеют.
Поредели деревья не заметно,
Осень постепенно зимеет.



Последный лист, последная страница,
Теперь до весны подождем.
Слышите, на непонятном языке ,
Окно разговаривает с дождем.



Какой то трескучый диалект,
Они говорят про какого то царя.
О Мцыри, которого царевна поцарапала,
В псарне царского псаря.

 

 

 

 

08/06/2014.

8:29 вечера.

Канада.

 

 

Азиз Саид

Шундай камтарин, дунё ҳавас қилса арзийдиган ёниқ шоирларимиз бор, Худога шукр!

 



Азизбек, шеърларингнизни ўқиб, ҳайратдан бир лахза тарашадай қотиб қолдим.Қойил!

 

Дарахтлар остида

Эриб ётар пишган ўриклар

 


Дунёда ҳали ҳеч бир шоир айтмаган янги гап, янги ташбеҳ.Вах!

 

Пулларини санаётган куз

Кўзини узмас

Теракнинг учидаги

Сўнгги япроқдан.

 


Сизнинг шеърларингизни ўқиган инсофли ОДАМ "Ўзбекнинг шундай ажойиб шоирлари бор!" деб юбориши аниқ.Ҳа, ҳақиқий шоирларгина шундай лирик шеърларни ёза оладилар.


Ахир, шундай бўлиши керакда.


Шоирдан қоп-қора қарғиш, хотинчалиш хақорату майда йиғи -сиғи, ўз бошига кул сочган қора фарёд, фитна, ғараз,гўру кафан, ғийбатлару қон -йиринг килкиллаган хандак, тупук тўла қудуқ қолмаслиги керак!

Ундай нарсалар ҳеч қачон шеър бўлолмайди.Оддий сўзлар йиғиндисини айтиш учун қофия ва мисраларни овора қилишнинг нима кераги бор?Ундай нарсаларни, шундай, оғзаки, даханаки айтса ҳам бўлади.

ҲАҚИҚИЙ ШЕЪР руҳ меваси, санъат асаридир.Санъат асарлари ақл билан ёзилмайди.Руҳ билан ёзилади.Руҳ бепоён ҲОЛ. Ақл эса, модда, ҚОЛ, яъни ҚАВЛ.Руҳ билан шеър ёзишни Худо ҳар кимга ҳам ато этавермайди.

Халқ дардини айтмоқчимисан? Унда одамни кулгисини қистайдиган даражада ёки эснашга махкум этгувчи ўта содда примитив сўзлар ва ёки бақириқ дағдаға, хақорат билан эмас Азиз Саидга ўхшаб айт, қойил қолайлик.

 

Сўзга айлана олмай қийналар
Рангли шарлар ичидаги
Нафасим

 

Азиз Саид бу шеърида гох қизил болишвой, гох жигарранг фашист, гоҳ чала демкрот бўп халқни хавоси айниб қолган шар ичида сақлагувчи жамият ва ўша шар ичида бўғилиб ўлаётган, тоза ҳавога зор инсон образини мато мойбўёқсиз, сўз билан қойил қилиб ифодаламоқда.

Мана шоир ва шеър қандай бўлиши керак.

Бу сизга аллақандай сувсизликдан қақраган ватанда фавворалар қахқахасига лаганбардорларча қасида битиш эмас.


Байрон, Пушкин, Есенин, Лоркаларнинг шеъриятига қаранг.Ҳақиқий маънодаги шоирлардан ёруғ, мангу ўлмас шеърлар ёдгор бўлиб қолади.Яхши шеърлар учун сизга минг раҳамат, Азизбек!
Доимо соғ бўлинг, дўстим!


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.


 



***

Дарахтни зўрға кўндирдим
Бирга учишга

Қушга айланишимни
Кутамиз энди

***

Сўзга айлана олмай қийналар
Рангли шарлар ичидаги
Нафасим

***

Иккимизнинг қўлларимизга
Ёғар эди баҳор ёмғири

Шамол ҳар кун териб келтирар
Титроғимиз синиқларини

***

Томда қуриган маккапоялар
Қуёшни қитирлаб кемирар сичқон

Кўкдаги қушларга термилар
Қариган мушук

***

Туёқ тозалаётган шаҳарлик аёл
Қўлларига ёпишиб қолар

Олис яйловдаги майсалар саси

***

Соғилаётган сутнинг овози
Ўчоқдаги олов овози
Суҳбатлашар

Кутиб турар тонг бўсағада

***

Бир шода анор
Хона деворига осилган

Кўрпани бошига тортар болакай

***

Пулларини санаётган куз
Кўзини узмас
Теракнинг учидаги
Сўнгги япроқдан.

 

 

 

Манба: Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг "Ижод.Уз" сайти.

 

Подробнее...

 

Xoldor Vulqon


Qaldirg‘och

 

 


Yer bag‘irlab uchgan qora qaldirg‘och,

Xalqimday daladan rizqing terasan.

Tongda simga qo‘nib, qanotlaringni,

O‘tkir qaychi kabi kerasan.

 


Hajrrrr -ajrrrr! -deya o‘qiysan duo,

Aks -sado berar Xudoning arshi.

O‘tomoch ortidan rizqingni izlab,

Charx urib uchasan shamolga qarshi.

 


Kuzda ketganingni sezmay qolar el,

Hattoki ortingdan yursa ham poylab.

Tinmay qanot qoqib, xorg‘in, och-nahor,

Ummonlar ustidan uchasan oylab.

 


Qarilik ham seni to‘solmas yo‘ldan,

Bilmaysan quvvating qaygacha yetar.

Senga nima zaril, janubga uchib,

Biz kabi bir joyda yashasang netar?

 


Har bahor xalloslab qaytib kelasan,

Qishlasangda Misr va yoki Chinda,

Jimgina yashaysan chigitga o‘xshash,

Loylar marjonidan qurilgan inda.

 


Loyni iylarmishsan so‘laging bilan,

Bu qanday guvalak, ayt,  qanday usul?

Yomg‘irdan keyingi ko‘lmakda nechun,

Taxorat olasan, qilarsan g‘usl?

 


Qoyilman men senga, ey musulmon qush,

Eshitdim, sen yana kelibsan qaytib.

Yana in quribsan, tumshug‘ingda loy,

Bizni xasharga ham qo‘ymabsan aytib.

 

 

 

 

 

24 may, 2014 yil.

Tungi soat 1 dan 17 daqiqa o‘tdi.

Kanada.

 

 

 

 

Қорадарё.

 

 

(Суратлар сал сифатсизроқ.Лекин борига шукр.)

 

 

 

Бу дала йўли Қорадарё соҳилларига элтади.

 

 

 

 

 

"Мизхаппар" асаримдаги воқеалар мана шу дарё соҳилларида кечади.(Х.В.)

 

 

Қорадарёнинг саёз кечувлари.Биз бу жойлардан сигир ҳайдаб ўтардик.(Х.В.)

 

 

Қорадарё соҳиллари.

 

Шу анҳор сувларига бақадай сакраб, калла урардик.

 

 

Маслахат қишлоғининг масжиди.

 

 

Александр Файнберг.

Юлдузларни асрайди фалак

 



Учрашув

 


Учрашувга ваъдалашайлик,
Учрашмоқлик эмас-ку гуноҳ.
Қайгадир бош олиб кетайлик,
Одамларнинг кўзидан узоқ.



Гитара ва скрипка жўр,
Секингина таралар наво.
Не тиласанг, официант момо
Бир лаҳзада айлар муҳайё.



Сачраб ўйнар қордек кўпиклар
Шампан-шароб очилган замон.
Беташвишдек туюлар ҳаёт,
Бўлмагандек гўёки армон.



Шароб ғамни ювар кўнгилдан,
Қанотларин йиғиб оҳиста,
Муҳаббат ва ишонч икковлон
Ёнимизга ўлтирар аста.



Ишонч бирла, муҳаббат бирла
Суҳбатлаша олмаймиз рўйрост.
Иккимизда ҳамма нарса бор,
Фақатгина умид йўқ, холос.

 

 

 

* * *



Ахир, менга кимлар ишонганди-я,
Пинҳон умид қилиб юракка малҳам?!
Майсалар, ҳайвонлар ишонгандилар…
Менга ишонганди онажонгинам.



Эркинлик деб барин бой бериб қўйдим.
Онам қабри узра юзларим шувут.
Ўт қўйдим, майсалар қовжираб куйди,
Ўқ отдим, ҳайвонлар бўлишди нобуд.



Қушдек эркин бўлдим, мана, ниҳоят.
Кишандамасман-ку бамисоли қул?
Болалигимдаги сўлим табиат
Нега тушларимга кирмайди нуқул?



Қанча мамлакатлар тушди қулфатга,
Уммонларим қани? Қани денгизим?
Боқдим осмондаги нохуш калхатга,
Асли шу калхатни учирган ўзим.



Оёғим остида ерлар шўр, тақир,
Кетяпман елкамда сафар халтам шай.
Уятдан юрагим ўртанар, ахир,
Иссиқда ташналик қийнар аямай.



Булоққа тиз чўкиб, эгилиб пастга
Чол каби сув ича бошлайман узоқ.
Сувдаги аксимга қўшилиб аста
Ер қаърига сингиб кетади булоқ.

 

 

 

Сўз

 



Поезд кечикиши оддий воқеа,
Самолётни кутиб ичикади кўз.
Ҳақиқий бахтсизлик, катта фожиа –
Мабодо кечикса кутилётган сўз.



Сўнган гулхан узра бўлгандек пушмон,
Кимсасиз кулбага боққандек маҳзун
Кечиккан сўз ғариб, йиғлайди ёмон,
Уни кеча кутган одамлар учун.



Кечиккан сўз боис ўрмонлар етим,
Бепоён ерларнинг пешонаси шўр.
Қабрлар қошида сўз ҳам бесўз, жим,
Руҳлар безовтаю қисмат кўзи кўр.

 

 

 

* * *



Беш дақиқа қолди учиб кетаман,
Юрак кулга тўлди, ўпка тутунга.
Энг баланд манзилни ишғол этаман,
Ёлғиз ташлаб кетгум сени очунга.



Бу, ахир, жуда ҳам оддий ҳақиқат,
Тортқилайвермагин ёмғирпўшингни.
Мен учиб бораётган олис мамлакат
Сенга тўғри келмас, йиғвол ҳушингни.



Иллюминаторга қуёш сочар нур,
Радар тўлқинидан ўзади парвоз.
– Қаёққа? – Лабларинг қимирлар оғир,
Қўл силтайсан, чиқмас шовқинда овоз.



Ерга тегмай учар елган ғилдирак,
Қанотлар остидан кўтарар шамол.
Саволинг ҳавода қолар муаллақ,
Севгилим, севилган гўшангда хуш қол!



Хуш қол, эй садоқат, хуш қол, хиёнат,
Хуш қол, бахт ва шодлик, хуш қол, қайғу-ғам.
Хуш қол энди нафрат, хуш қол, муҳаббат,
Зор эмасман энди ҳатто сенга ҳам.



Варақ



Юлдузларни асрайди фалак,
Теран денгиз асрар дурларни.
Дафтаримдан йиртилган варақ,
Асрагин мен ёзган шеърларни.



Шеър – нафақат ўқимоқ, уқмоқ,
Шеър – юракда янграган товуш:
Қутқаргандек тайгада сўқмоқ,
Тебрангандек кўлларда қамиш.



Ҳар сатрим – жон, ҳар шеърим – юрак,
Ўрмон, қушлар, булутларга хеш.
Дафтаримдан йиртилган варақ
Шеърларимни асра пешма-пеш.



Авлодларга келмасин малол,
Шеърларим ғам чекмасин ночор,
Шамол, денгиз ва япроқ мисол
Нафас олсин, кулсин беғубор.

 

 

 

Рус тилидан

Растам МУСУРМОН таржимаси

 

 

Манба: Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг "Ижод.Уз" сайти.

Роман Холдор Вулкана "Жаворонки поют над полем" (fb2) | сoollib.com

 

 

Признательность

Есть на свете жалкие завистники, которые все время жаждют причинить зло людям, которые своим честным трудом достигают успехов на своем поприще.

Но слава Богу, что есть и такие читатели, которые сами пишут литературные произведения, причем неплохие и знающие все тонкости писательского искусства.

Они сегодня высоко отценивая моего романа "Жаворонки поют над полем", сопоставляют меня с колумбийским писателем Габриелем Гарсия Маркесом.

Меня радует не сама оценка, а искренность тех читателей, которые я даже во сне не видел.

То есть они не являются моими родственниками, близкими, знакомыми или компаньонами.


(не читают абсолютно талантливых мастеров, не меньше чем Габриэля Маркеса, например Холдор Вулкан "Жаворонки поют над полем" - абсолютный талант, нет ему равных.)


Борис Сокольников


Я рад, что мир не оскудел хорошыми людьми и существует еще такие понятия, как доброта, честность и искренность.

С уважением,

Холдор Вулкан

Номинант международной литературной премии «Наследие»

 

 

Признания читателей самая высокая награда для писателя.

 

 

Журнал "Самиздат": [vulcano:]

Комментарии: Полный текст романа "Жаворонки поют над полем"

 

1. Сокольников Борис 2014/04/30 03:27 [удалить] [ответить]

Я честно говоря, поражен, что такого замечательного писателя не читают, судя по статистике.

Мне трудно понять, почему это у вас так мало читателей.

Вы замечательный юморист. Но хоть я и не писатель, если говорить серьезно, и не могу судить ни о чем, но Вы правда, поэт в прозе. Сам сюжет вам как бы не очень удается.

Но у меня такое же чувство было, когда я читал "Сто лет одиночества". У Вас примерно одинаковый уровень мастерства и творчества с ним. Мне кажется также что править этот текст не нужно, если его исправить и убрать Ваш акцент из перевода, он потеряет 50 % качества, текст.

Ответ Холдора Вулкана:

 

Спасибо, уважаемый Борис Сокольников, за высокую оценку моего произведение и за то, что сравнили меня великим Габриелем Гарсия Маркесом.

Вы удивились на то, что у меня мало читателей, судя по статистике.

Знаете, по моему дело не в количестве, а в качестве.

То есть я доволен тем количеством читателей, которое читает мои книги с большым интересом как Вы.

Признания читателей окрыльяет писателя.

 

Спасибо Вам еще раз, Борис!

 

С уважением, Холдор Вулкан.

 

 

 

 

Мнение одного из читателей сайта "Мувозанат"

 

 

Дорогой Холдоржон, спасибо за присланный адрес Вашего Сайта.

Классный сайт! - и по форме и по содержанию.

Сразу видно, создатель сайта - профессионал.

Сайт очень красиво смотрится. Его приятно листать и читать.



Алик Вагапов

Поэт, переводчик, преподаватель английского и немецкого языков Псковского филиала Московской Академии Права. г. Псков. Россия.