Поиск

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

maxresdefault (700x393, 47Kb)

Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист Маҳмуд Номозов ҳақида


Мен азалдан маҳаллийчиликни, миллатчиликни ва ирқчиликни жинимдан бадтар ёмон кўраман.

Айниқса "Водий -Воҳа" дея ажратган одамни шартта бўғиб ўлдириб қўйгим келади.

Маҳаллийчи бўлмаганим учунми, менинг Қашқадарёда ҳам Сурхондарёда ҳам, Самарқанд, Бухоро, Навоий, Хоразму Жиззах тамонларда ҳам дўстларим жуда кўп.

Университетда ўқиб юрган кезларим самарқандлик Абдурахмон, Зокир бахши, Луқмон каратист по Тайквандо, навоийлик Зиёд, бухоролик Нажмиддин, шоир Сокин, қашқадарёлик Муроджон, Шербек, ургутлик Очилбек(Рабғузий), жиззахлик Шавкатбек каби ва яна жуда кўп дўстларим, ажойиб курсдошларим бор эди.

Одам ажратмаганим учун ҳам дўстларим менинг ҳурматимни жойига қўйишар, бирон жойда зиёфат бўлса, мени ҳам қўярда қўймай судрашар, мен бу сафар боролмайман десам, улар, сен бормасанг, биз ҳам бормаймиз дейишарди.

Мен адабиётда ҳам шоир -ёзувчиларни вилоятларга ажратмаганман.

Жумладан санъаткорларни ҳам.

Мен барча ўзбекистонлик санъаткорларни бирдай ҳурмат қилган ҳолда, бугун Маҳмуджон Номозов шахсига тўхталмоқчиман.

Бу дунёда шундай кимсалар борки, улар гарчанд қишлоқда туғилган бўлсаларда, ўзини маданиятли қилиб кўрсатиш учун бошқаларни алдаб, Шаҳарликман дейди.

Шевасини ўзгартириб:- Ҳўв манге қарагин!Ма, борку, нақ шаҳарри киндигиде Кўкча дахаде туғилганман, чунвоссами?!-дея одамнинг кулгисини қистайди.

Маҳмуджон Номозов бўлса, бунинг акси.Ўзининг қишлоқда туғилганини яширмайди.Қайтанга фахрланиб, ўзи туғилиб ўсган қадрдон қишлоғи ҳақида жўшиб, ўзини унитиб, қўшиқ куйлайди.Шунчаки эмас, дурдона санъат асарларини яратади.Бу табиий ҳатти ҳаракатлар унинг ростгўйлигидан, қалби тозалигидан далолат беради.

Дўстлардан илтимос қилардимки ўзбек халқининг энг севимли ҳофизларидан бири Маҳмуд Номозовга менинг номимдан миннатдорчилик билдириб қўйсалар.

Мен Маҳмуджоннинг "Қишлоғим" қўшиғини қайта қайта тинглаб, маза қиламан.Ўз қишлоғимни эслаб, уммонлар ортида кўзларимга ёш келади.

Раҳмат, Маҳмуджон!Қўшиғингиз шеърини ёзган шоирга ҳам раҳмат!

 

Кўнглима орзулар солган қишлоғим,

Олис олисларда қолган қишлоғим.

Келиб қоларми деб ҳар саҳар ҳар шом,

Кўзлари йўлимда толган қишлоғим.


 

10/12/2017.

5:21 вечера.

Канада, Онтерио.

 

Холдор Вулқон


Тасодифий учрашув


Шамол, сени танидим, ишон,
Бу сен, ўша далада эсган.
Ғир -ғир эсиб, ул оташфишон,
Жазирама тафтини кесган.

Ҳамқишлоқлар омонми, шамол,
Соғиндими эл мени ростдан?
Ёмон кўрма, олмагин малол,
Сенга дардим айласам достон.

Шалдирарми дарё кечуви,
Биз қўй, сигир ҳайдаб ўтган жой?
Ялтирарми дарёнинг суви,
Қўрғонласа сукунатда ой?

Чўчқахона ҳалиям борми?
Шовулларми тераклар ҳамон?
Ёлғизоёқ сўқмоқ элтарми,
Одамларни соҳилга тамон?

Балки булутларнинг тубида,
Ой сийнаси қолар очилиб.
Шаффоф шолипоя сувида,
Минг -минг юлдуз ётар сочилиб...

Кечир, йўлдан қўйдим наҳорда,
Гигант эдим, уйга сиғмадим.
Уммон орти, улкан шаҳарда,
Шамол, сени таниб, йиғладим.



25 апрел, 2014 йил.
Кундуз соат 5 дан 0 дақиқа ўтди.
Канада.


Изох: -Чўчқахона деса ҳайрон бўлиб юрмаларинг.Гап шундаки Қорадарё соҳилига жойлашган қишлоғимиз четида, дарёнинг 10 -15 метр чуқурликдаги ҳайбатли жарликларига яқин жойда чўчқахона харобалари бўлар, азим тераклар ва танасига қулоч етмас толлар шамолларда шаршарадек шовуллаб ётгувчи хуторда болалик пайтларимиз, то қоронғи тушиб, тўп кўринмай қолгунча югириб, қора терга ботиб, футбол ўйнардик."Мизхаппарнинг мактублари" асаридаги Қурумбўй, Мизхаппар, Мамадиёр, Йўлдашвўйларнинг саргузаштлари айнан ўша чўчқахона харобаларида кечади.Хозир у чўчқахона ўрнида Тўхтасин аканинг фермер хўжалиги бор.

 

 

 

Дилмурод-холдоров (500x517, 14Kb)

Дилмурод Холдоров

Дилмурод Холдоров 1962 йилда туғилган. Тошкент давлат университетининг (ҳозирги ЎзМУ) ўзбек филологияси факультетини тамомлаган. Адабиётшуноснинг қирққа яқин адабий-танқидий мақолалари хорижий ва республика нашрларида чоп этилган.

Қодирийшунослик қирралари


Адабиёт деб аталмиш буюк тафаккур уммонига қўшилган ҳар томчининг қадри ўз вақтида англанмаслиги табиий. Фақат унинг нечоғлиқ қимматга эга эканлигини кузатиб турганлар ёки ҳис қилганлар билишлари мумкин. Абдулла Қодирий ижоди ҳам адабиёт уммонига ўз вақтида томган ва уммонда ўзига хос тўлқинлар ҳосил қилишга сабабчи бўлган ҳодиса эди. Салкам бир аср оралиғида ҳаваскор адабиётшунослардан тортиб, қалами тобланган мунаққидларгача барчаси томчидан пайдо бўлган тўлқинчалар залворини англашга интилдилар. Ва ҳар ким олган таассуротларини ўз ҳиссий олами кўламидан келиб чиқиб шарҳлади. Зеро, англанишга мансуб бўлган қадриятгина йиллар қаъридан эскирмай ўзининг мавжудлигини намоён қилаверади. Абдулла Қодирий ижоди мафкуравий тазйиқлар гирдобида турлича талқин қилинган бўлса-да, унинг асл бадиий қимматидан ҳеч ким кўз юмолмади. Совет даври адабиётшунослари ёзувчи ижодига сиёсий тус берган бўлсалар, мустақилликдан кейин адиб ижодининг соф бадиий эстетик томонлари талқин қилина бошланди.

Адабиётшунос Баҳодир Карим “Қодирий қадри”, “Қодирий соғинчи”, “Абдулла Қодирий: танқид, таҳлил ва талқин” каби китоблари ва бир қатор залворли мақолалари билан қодирийшуносликда янгича талқин усулларини намоён этган.

Яқинда олимнинг узоқ изланишлари ҳосиласи бўлмиш “Абдулла Қодирий ва герменевтик тафаккур” китоби нашрдан чиқдики, бу ҳам қодирийшуносликда изланишлар изчил давом этаётганидан дарак беради.

Мунаққид Абдулла Қодирий ижодининг талқини мисолида бугунги бадииятга ёндашиш концепциясига тўхталади. Абдулла Қодирий ижодига дунё адабиётшунослари томонидан эътироф этилган бадиият тамойилларидан келиб чиқиб муносабат билдиради. Шўро танқидчиларининг Абдулла Қодирий ва унинг салафлари ижодига бирёқлама баҳо берганлигига ўзининг салбий муносабатини билдиради. Бир “онг” томонидан яратилган матн бир “субъект” орқали илмий тилга кўчирилишини шарҳлар экан, “Бадиий асар матнини тўғри, ўз ҳолича, ҳеч қандай мафкуравий-сиёсий таъсирларга берилмасдан тушуниб олиш натижасида, унда тасвирланган воқеа-ҳодисалар, ҳис-туйғулар”ни англаш, мунаққиднинг асосий вазифаси эканлигини таъкидлайди. Бадиий адабиётга синфийлик нуқтаи назаридан ёндашиш, ёзувчининг мақсади ва ниятини тушунмаслик, адабиётнинг мафкуравий қуролга айлантирилиши оқибатида пайдо бўлган салбий иллатлар 30-йиллар адабиётида, хусусан, Абдулла Қодирий ижодига нечоғлиқ таъсир этганлигини далиллар билан исботлайди. Олим тўғри таъкидлаганидек: “Асарни жиддий таҳрир этишга чанқоқлик, ёзувчининг дунёқараши билан ҳисоблашмаслик, сўз санъатининг нозик ва нафис спецификасини назар-писанд қилмаслик, ҳар қандай адабий воқеликка фирқанинг сиёсий-мафкуравий позициясидан синфий ёндашиш, ўзгани хатокор, ўзни мутлоқ ҳақгўй дея тасаввур этиб, бошқага йўл кўрсатиш ва ақл ўргатишга иштиёқмандлик – буларнинг барча-барчаси вульгар социологизм иллати негизидаги бирёқлама сиёсий талқинларнинг асосий хусусиятлари эди”. Етакчи мафкура билан қуролланган тадқиқодчилар Фитрат, Чўлпон ижодига қандай ёндашган бўлсалар, Абдулла Қодирий ижодига ҳам шундай муносабатда бўлганлари бугун барчага аён.

Баҳодир Карим Абдулла Қодирий ижодига, хусусан, “Ўткан кунлар”, “Меҳробдан чаён” романларига муносабат билдирган Михаил Шевердин, Сотти Ҳусайн, Ойбек, Миён Бузрук Солиҳов, Иззат Султон каби адиб ва олимларнинг тадқиқодларига тўхталар экан, уларнинг қарашларидаги ижобий ва чегараланган фикрларни холислик билан таҳлил қилади. Адабиётга мафкуранинг кириб келиш босқичлари, шўро сиёсати ва аста-секинлик билан бадииятнинг сиёсийлашуви далиллар билан очиб берилади. “Ёзувчининг эстетик идеалини ҳам, асар моҳиятидаги нафосатни ҳам аниқ-тиниқ тушунган ҳолда, сиёсатнинг монеликлари туфайли уларни тушунтиришнинг имкони бўлмаса, албатта, ғайритабиий талқинлар” айтилишини юқорида номлари тилга олинган мунаққидлар фикрлари асосида далиллайди.

Абдулла Қодирий ижодини ҳар давр мунаққидлари сиёсий-мафкуравий посонгидан туриб талқин қилганлиги, ундан сиёсатга оид маънолар чиқаришга уринганлари ва нималарнидир кашф этганликлари ҳолда, асарнинг соф эстетик моҳиятини инкор этолмаганлари тарихий ҳақиқат. 30-йиллар танқидчилари Абдулла Қодирий ижодидан синфийлик аломатларини қидирган бўлсалар, 60-80-йилларда адиб социализм тарафдорига айлантирилди.

Мунаққидлар Абдулла Қодирий ижоди ҳақида гап кетганда, аксарият ҳолларда, ёзувчининг романларини эсга оладилар халос. Унинг жаҳон ҳажвиёти билан бўйлаша оладиган ҳажвий асарлари четда қолиб кетаверади. Баҳодир Карим Абдулла Қодирийнинг сатирик асарларига ҳам кенг тўхталади. Китобнинг “Сатирик талқин қирралари” деб номланган бўлимида адиб қўллаган тахаллуслар, ижодкор табиатидаги воқеликка танқидий муносабат таҳлил қилинади. Унда “махфий тахаллусларни қўллаш” натижасида пайдо бўлган айрим чалкашликларга аниқлик киритилади. Жумладан, “20-йилар адабий жараёнида, илмий ҳаётида фаол бўлган Чўлпон, Ғози Юнус, Ашурали Зоҳирий, Вадуд Маҳмуд каби ижодкорлар”нинг шартли имзолари натижасида “асарнинг қайси ижодкорга тегишли эканлиги”, “бировнинг асари бошқага нисбат берилиш” ҳолатлари аниқланади. “Вов” тахаллуси билан “Туркия матбуоти” мақоласини ёзган Абдулла Қодирий эмас, балки Вадуд Маҳмуд эканлиги фактлар асосида илмий изоҳланади. Олимнинг таъкидлашича: “Шу пайтгача Абдулла Қодирийга нисбат бериб келинган ва адибнинг “Тўла асарлар тўплами”ни нашрга тайёрлаш муносабати билан шубҳа остига олинган яна бир имзо бор: Шапақ махзум. Мазкур биринчи жилддаги “Изоҳлар”га кўра “Кичик асарлар”га киритилган “Лаҳми қадид”, “Ғирвонлик Маллавой”да эълон этилган “Лаҳми қадид”, “Иҳий, базмимиз тарала гижданг!”, “Жойинг жаннатда бўлсин”, “Бечора Розиқбой ака”, “Маймунларимиз” деган беш ҳажвия Абдулла Қодирий қаламига мансуб эмас. Шапақ махзум имзоси билан битилган бу беш ҳажвиянинг китоблардан ўрин олиши хато” эканлиги таъкидланади.

Баҳодир Карим адибнинг ҳажвий асарлари талқинидаги матности маъноларига эътибор бермаслик натижасида пайдо бўлган юзаки қарашлар, “ҳажвий қаҳрамонларнинг салбий эканликларини таъкидлаганлари ҳолда, Абдулла Қодирийни ҳам фақатгина янги жамият йўлидаги курашчи, социалистик жамият тарғиботчиси, эски жамият, дин-диёнатнинг ашаддий душмани” сифатидаги қарашларга янгича мезонлар асосида фикр билдиради.

Маълумки, Абдулла Қодирий асарлари методини аниқлаш 30-йиллардаёқ адабиётшуносларда қизиқиш уйғотган. 60-80-йилларда бу жараён анча фаоллашган. Олим баҳс-мунозаралар тафсилотини шарҳлар экан, давр адабиётшунослари устидан ҳукм суриб турган мафкуравий сиёсатнинг таъсирини унутмайди. У асосий диққатини баҳслар баҳона “Абдулла Қодирийнинг дунёқараши, ижтимоий фикри, қаҳрамонларининг ҳолати, тасвирлаш санъатидаги етакчи хусусиятлар борасидаги фикр-мулоҳазалар”га қаратади. Бадиий асар талқинидан кўзланган асосий мақсад ҳам шунда-да. Ижод намунасини маълум бир методга менгзаш, маълум бир назариялар қолипига тиқиштиришлар ўзини оқламаганлиги дунё адабиётшунослигидан ҳам маълум-ку!

80-йилларнинг охири, 90-йиллар бошларидаги янгиланиш шабадалари адабий танқидда ҳам бўй кўрсата бошлади. Энди санъат асарлари талқинига мафкуравий тазйиқлар остидан эмас, бевосита матн орқали ёндашиш, янгича тамойиллар асосида қараш кучайди. Мазкур китобнинг “Бадиий-эстетик тафаккурнинг янгиланиши ва қодирийшунослик” бўлимида ана шу ўзгаришларга муносабат билдирилган. Унда Матёқуб Қўшжонов, Умарали Норматов, Абдуғафир Расулов, Муртазо Қаршибой, Хайриддин Султоновларнинг талқинлари, фикрлар хилма-хиллиги, баҳсталаб таҳлилларга муносабат билдирилган. Мунаққиднинг: “Абдулла Қодирий ижоди юзасидан янгидан-янги талқинларнинг майдонга келишини, уларнинг тасдиқланиши ёки инкор этилишини, улар устида баҳс-мунозараларнинг авж олишини илм оламидаги табиий ҳодиса сифатида қабул этмоқ жоиз”, – деган фикрларидан англашиладики, олим, баҳс-мунозараларга билдирган фикрларини мутлоқ ҳақ дейишдан йироқ. Адабиётшуноснинг ҳам, талқинчининг ҳам этик савияси бунга изн бермайди. Бадиият кўнгил мулки экан, у турфаликни ёқтиради. Баҳодир Каримнинг Абдулла Қодирий асарлари талқинида санъат асарларига янгича ёндашиш тамойилларини кузатиш мумкин. Ижодкорнинг муҳаббат тасвири талқини, вақт бирлиги, асардаги замон ва макон тушунчаси, замин ва давр манзараси, шарқона одоб маданияти акс этган тасвирлар таҳлили ўта назокат билан талқин қилинган.

Баҳодир Карим китобнинг кириш қисмида герменевтика истилоҳи ҳақида сўз юритади. Герменевтика “тушуниш”, “тушунтириш” маъноларини бажарар экан, бу ҳолат бевосита матн билан боғлиқ ҳолда амалга оширилади. Матнга чуқур кираолмаслик ёки матндан чиқиб кетиш тушунтирувчини янглиштиради. Матн ижодкорнинг хусусий мулки экан, талқинчи унга кириш учун, албатта, унинг ҳасбу ҳолига разм солишга мажбур. Дунё адабиётшунослигида биографик методга қайта-қайта мурожаат қилинаётганлиги ҳам беъжиз эмас. Олим тўғри ёзганидек: “Абдулла Қодирий қаҳрамонларининг маънавий-ахлоқий дунёсини адибнинг эстетик оламидан айрилган ҳолда тасаввур этиш қийин”. Китобда адибнинг яқинлари, ўғли Хондамир Қодирийнинг “Отам ҳақида” китоби, матбуот материалларидаги кичик деталлар ҳам инобатга олинган ва ишга жалб қилинган. Айниқса, Абдулла Қодирий ижодини хорижда ўрганилишига доир маълумотлар қодирийшуносликда янгича қарашлар бошланаётганлигидан дарак беради. Эден Наби (АҚШ, Колумбия), Христафор Майкел Мурфи (АҚШ, Вашингтон), Ингеборг Балдауф, Зигрид Клайнмихел (Германия, Гумбольд) каби олимларнинг ўзбек адабиёти, хусусан, Абдулла Қодирий ижоди ҳақидаги тадқиқотларига батафсил тўхталган. “Хориждаги олимларнинг бу хизматлари ўзбек адабиётини, Абдулла Қодирий ижодини дунё адабий жамоатчилигига таништиришда катта аҳамият касб” этганлигига эътибор қаратилган.

Баҳодир Каримнинг “Абдулла Қодирий ва герменевтик тафаккур” китоби халқимизнинг маънавий мулкига айланган санъат дурдоналарининг турли даврлардаги талқинлари, уларга бугунги кун нуқтаи назаридан ёндашганлиги ва келгусидаги қодирийшунослик олдида турган долзарб муаммоларни илм аҳлига ҳавола қилганлиги билан аҳамиятлидир.

“Шарқ юлдузи” журнали, 2016 йил, 1-сон.


__________________

Манба: Давронбек Тожиалиевнинг "Зиё.Уз" сайти.

 

qodiriy2 (514x700, 105Kb)

 

 

hqdefault (480x360, 10Kb)

Ўзбек ёзувчиси "Open Eurasia -2017" халқаро танлови ғолибларидан бири бўлди



Ғолиблар олтинчи бора ўтказилаётган «Open Eurasian Literature Festival & Book Forum»  фестивалининг тантанали очилиш маросимида эълон қилинди. Очилиш маросим 17 ноябр куни Стокголм шаҳри марказида бўлиб ўтди.

Таниқли ўзбек ёзувчиси Исажон Султоннинг «Ҳазрати Хизр изидан» асари «Кичик проза» («Open Eurasia-2017» Gran-pri мукофоти) йўналиши бўйича ғолибларидан бири деб топилди. Буҳақда фестивалнинг расмий интернет сайти хабар тарқатди.

«Open Eurasia-2017»  танловида бу йил дунёнинг 37 мамлакатидан 1100 дан зиёд ижодкор қатнашди. OEBF фестивалининг ҳамда «Open Eurasia» танловининг ташкилотчилари Лондондаги «Eurasian Creative Guild» нотижорат ташкилоти ҳамда «Hertfordshire Press» нашриёт уйи бўлиб, танлов мутасаддилари » Open Eurasia-2017″ бош мукофоти ўлароқ, «Кичик проза» йўналишидаги барча ғолибларнинг асарларини инглиз тилида нашр этишга қарор қилди.

Ижод.Уз сайти.


"Мувозанат" сайти маъмурияти ҳам истеъдодли ёзувчи Исажон Султонни бу юксак ғалаба билан чин юракдан муборакбод этади.


Исажон, бу ҳушхабарни  эшитиб, жуда хурсанд бўлдим.

Мен бундай конкурс борлигидан бехабар эканман.

Муборак бўлсин!

Ижодингизга Худо янада файз ва барака ато этсин.


Эсингиздами, бир пайтлар иккаламиз менинг чумоли ҳақида ёзган "Қоратаппак" номли асаримни муҳокама қилувдик.Сиз ўшанда: - Асар бош қаҳрамони Қоратаппак исмли чумоли ишқий мактубини дарахт пўстлоғига ёзса қандай бўларкин?-дея қимматли маслахатингиз билан менга ёрдамлашган эдингиз.У асарни Тўлқин Эшбек ҳам севиб ўқиб, уни учинчи синфлар учун мактаб дарслигига киритиш керак деганди.Ойдин опа(Ойдин Ҳожиева) эса "Қоратаппак"ни "Гулхан" журналида тўлиғича эълон қилганлар.Рассом Хуршид Зиёхонов у асарга акварельда ажойиб расм иллюстрациялар ишлагандилар.Буни қарангки, охир оқибат ўзим ҳам худди ўша Қоратаппак исмли чумоли каби чет элга кетиб қолдим.Ва ишонаманки, дўстларимиз дуоларини дариғ тутмасалар, худди ўша Қоратаппак каби Худо ҳохласа, бир куни яна Ватанимга қайтаман.

Яхши нийят яхшида.


Сизни яна бир бор муборакбод этиб, Холдор Вулқон.

 

 

23/11/2017.

Кундуз соат 11:55.

Канада.

 

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 


Фуқаролик ҳақида



Фуқаро деган сўз араби "Фақир" сўзидан олинган бўлиб, камбағал сўзининг кўплик маъносини англатади.Бугунги ўзбек давлатчилигида эса, бу сўз жамият аъзоси -граждан тушунчасини ташийди.


Хўш, бу сўз камбағаллик маъносини  англатса, нега донишманд ота -боболаримиз гражданликни фуқаро дея атадилар?


Ҳозир тушунтираман.


Маълумки фақирлик баъзи калтабин кимсалар назарида энг паст мартаба хисобланади.


Ҳудои Таоло назарида эса бунинг акси, яъни фақирлик бандаси учун энг олий мартабадир.


Аслида бойлиги банкларга сиғмайдиган бойлар ҳам, подшолару ҳукмдору ҳукамолар ҳам бир тийин пули йўқ, кийимсиз, қип ялонғоч ҳолда туғилганлар.


Лекин улар ўша чақалоқлик пайтларида ҳамма ҳавас қиладиган даражада фаришталар каби бегунох, маъсум ва пок эдилар.


Фақир эдилар, яъни Худога яқин эдилар.


Буни қарангки онадан пок туғилган инсон умр бўйи бойликка меҳр қўйиб, молу матохга, ҳойи хашамга интилиб, кибру ҳавога берилиб, фақирликдан, яъни мангу фуқароликдан ўз ҳохиши ила воз кечар экан.


Янада фожеалироғи, у охир оқибат, бойлиги банкларга сиғмайдиган бой бўладими, қудрати қавий ҳукмдор бўладими, умр бўйи минг меҳнат машаққатлар билан югириб елиб, тиришиб тирмашиб топган бойликларидан, тамоми молу матохидан айрилиб, яна фақир ҳолатда оламдан ўтар экан.


Ҳатто герметик тилла тобутга ётқизиб, энг қимматбаҳо кийимларни кийдириб, дуои фотиха ёки оркестр садолари остида кўмишса ҳам, одамзод нафақат кийим кечаги, ҳатто терисию этидан айрилиб, қурту қумурсқаларга ем бўлиб, қоқсуяк устихонга айланади.


Бехисоб бойликларию Шветцария Альпидаги олий қасрлари унга вафо қилмайди.


Аммо мен шундай бойларни биламанки, улар гарчанд битмас туганмас бойликлар, файзу барокотлар эгаси бўлсаларда, ўзларини дунёдаги энг камбағал, фақир одамдай хоксор тутадилар, мағрурланмайдилар, мақтанмайдилар, талтаймайдилар.


Шундай президентларни биламанки, улар ўз қўл остидагиларга, камхарж, камбағал одамларга қумурсқага қарагандай қарамайдилар, раийятга, яъни халққа зулму зуғум  қилмайдилар.


Аксинча донишмандларга ҳос камтарлик билан ўзларини оддий одамлар қаторида кўрадилар, ўзларини амалу мансаб мартаба васвасасидан шишиб кетган такаббур, маккор, айёр ва разил кимса эмас, балки халқнинг оддий хизматкори, чокари, батраги дея хисоблайдилар.


Инсон болалари шундай йўл тутиб ҳаёт кечирсаларгина ҳақиқий фуқаролик мартабасига эришадилар, Ҳақнинг, яъни Худонинг розилиги орқали муваққат эмас, мангу жамият фуқаролигини қўлга киритадилар.


Инсониятнинг мангу Ватани -поёни, чеки -чегараси йўқ, вақт ва ўлим нималигини билмайдиган Беҳишт, Жаннат фуқаролигидан ўчирилмайдилар.


Банда дунёнинг малъун, яъни лаънатланган харом молу матохидан юз ўгириб, нафсини тийиб, ФАҚИР бўлмагунича ФУҚАРО бўлолмайди.


Биз банда, банда деймиз.


Банда деган сўзнинг асл маъноси нима?


Бандалар Худо тамонидан вақтинча, аммо умрбод жазога махкум этилган, банди этилган, умр бўйи нима биландир банд, аммо доимо нимагадир мухтож бандилардир, бечора фақирлардир, муваққат жамиятларнинг вақтинчалик пропискада турган фуқароларидир.


Бу дунёда шохнинг ҳам гадонинг ҳам кимгадир ва нимагадир эхтиёжи бор.


Ҳамма меҳрга, шафқатга, бир садоқатли дўстга мухтож.


Мухтож одам эса фақирдир.


Нафси аммора етовида туну кун еб, ичиб, поррррррр пор кекириб, бўкиб шароб ичиб, шиша ғарибига айланган, ёки дейлик, ялқовлиги сабаб доимий яшаш жойисиз қолган уйсиз кимса эмас, аксинча нафсини тийиб, харом молу дунёдан юз ўгира олган инсонгина ҳақиқий Худо суйган Фақирдир.


Шу маънода ҳақиқий фақирликка эришиш бой бўлишдан кўра минг чандон қийин.


Мана нима учун бизнинг донишманд ота -боболаримиз жамият аъзолигини, гражданствани ФУҚАРО деб атабдилар.



22/11/2017.
Кундуз соат 10:15.
Канада, Онтерио.


x_15d42282 (604x453, 162Kb)

 

 
ZznjoQ14996281959499_b (680x453, 92Kb)

Табрик

 

Ўзбекистон ташқи ишлар вазири Абдулазиз Комилов "Фидокорона жизматлари учун" ордени билан мукофотланди.

Биз ҳам Абдулазиз Комиловни халқимиз  ҳурматига лойиқ раҳбар деб хисоблаймиз ва у инсонни сайтимиз ўқувчилари номидан юксак мукофот билан муборакбод этамиз.


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 


 

 
Еще статьи...