Поиск

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 


Жасоратли журналист Муҳаммад Бекжоннинг "Алвидо, Жаслиқ!" китоби тўғрисида



Аслида бир икки жумласига кўз югиртирилиши биланоқ, дарров у ёки бу асарнинг қай даражада ёзилгани, ёзувчининг бадиий диди, истеъдод даражаси тўғрисида аниқ ташхис, тасаввур ҳосил бўлади ва у асарни ўқиш ё ўқимаслик қарори олинади.


Олтиндан ҳам қиммат вақтини ва кўз нурини бехуда сарф қилмаслик учун, ё муаллифнинг истеъдод даражаси ўртамиёнадан ҳам пастлиги сабаб, ё дейлик "асар" диний ёки дунёвий фанат тамонидан бирёқлама, зерикарли ёзилгани учунми, дидли уқигувчи дуч келган асарни ўқийвермайди.


Аммо узоқ йиллар "Жаслиқ" қамоқхонасида ўтириб, руҳан синмаган журналист Муҳаммад Бекжоннинг қамоқхоналарда чеккан ўз жабру жафолари ҳақида ёлғон қўшмай, самимий ёзган "Алвидо, Жаслиқ!" китоби бундан мустасно.


Мен бу асарни ўқиб чиқиб, нафақат асарнинг ўзи, балки унинг номиёқ ижодкор инсон табиатини, қалбини ва бадиий дид даражасини белгилайдиган бир сирли кўзгу эканига амин бўлдим.


Эътибор беринг.Муҳаммад Бекжон ўз асарини "Алвидо, Жаслиқ!" дея номлабдилар.


Одатда одам бирон қадрдон дўсти ёки яқинлари билан мангуга хайрлашаётибгина "алвидо!" дейди, видолашади, видо айтади.


Бу ерда китоб номи икки ҳил маънони англатади.


Бири ўзининг узоқ йиллик қадрдони - дахшатли қамоқхона билан ҳайрлашаётгани бўлса, иккинчиси қамоқхоналарда ўтган навқирон ёшлиги (қорақалпоқ тилида Жаслиғи)билан видолашиш.


Бошига мусибату азобу уқубатлар ёғдирган қамоқхона билан видолашаётган Муҳаммад Бекжон китобининг номи менга беихтиёр Бобраҳим Машраб мисраларини эслатди.

 

Аҳволи дилим айтғали бир маҳраме топмай,

Зулмингни қариндошу ғамингни падар эттим.

 


дея ёзади Шох Машраб.


Шоирнинг юқоридаги байтини ҳис қила олган одамнинг кўзларидан ёш чиқиб кетади.


Э, Худойим!Менга жамолингни кўрсатмай қилаётган зулмингни ўзимга қариндошдек яқин олдим, ҳажрингда ғамгин бўлган бўлсам, ўша ғамни ўз отамдай эъзозладим -деган маънолар бор бу байтда.


Ҳа, журналист Муҳаммад Бекжон ҳам ўзига етган қийинчиликларга тоқат билан сабр қилди, қамоқдан қутилиш учун қамоқхона мулозимларига зимдан хизмат қилмади.Амницияга тушиш илинжида қамоқхона маъмуриятига ва катталарга ёқадиган гапларни айтишдан ўзини тийди.


"Э, халойиқ, мени ўлдиришяпти йиттиришяпти, дубина билан товонларимни уриб ёриб ташладилар!" қабилида фарёд кўтармади.

Бошига тушган дахшатли кулфатларга сабр билан миқ этмай чидади.


Ундан ҳам ҳайратланарлиси, Муҳаммад Бекжон ўз акаси, шоир Муҳаммад Солих, Салай Муҳаммадаминовга:

-Ҳаммасига аслида сен айбдорсан.Сенинг касофатинга оиламиз хонавайрон бўлди.Биз қамоқларда чиридик.Сен эса, ўз жонингни эхтиётлаб, хорижда ялло қилиб юрибсан.Ҳеч йўқ укаларимни демасанг ҳам, Каримовга қарата: -қамоқларда ноҳақ азоб чекаётган махбусларни қамоқдан озод қилиб, БМТ ихтиёрига топшир, уларнинг ўрнига мен ўз ихтиёрим билан бораман дейишга ҳам ярамадинг -дея таъна -маломат қилмади.


Шу маънода Муҳаммад Бекжон метин иродали, ҳалол , жасоратли журналист ва яхши инсондир.


Илоҳим "Жаслиқ" қамоқхонаси энди фақат ва фақат инсонларнинг мудхиш қисматларидан ҳикоя қиладиган, келажакда бундай машъум воқеалар содир этилмаслигини инсониятга эслатиб турадиган тарихий музейга айлансин!


Бундан кейин озод ва обод юртимизда одамлар ҳеч қачон қонунга зид равишда қамалмасин, азобланмасин!


23/02/2018.

Кундуз соат 10 :51.

Канада, Онтерио.

 

 

 

 

Ўзбекистон Республикаси Бош вазири Абдулла Арипов ташаббуси билан Абдулла Қодирий ҳотирасига боғ - музей ташкил этиладиган бўлди.

 

Абдулла Қодирий ўзбек адабиётининг энг ёрқин, унитилмас сиймоларидан, яъни символларидан биридир.

Шу кунларда "Озодлик" хорижий радиоси Ўзбекистон Республикаси бош вазири Абдулла Арипов ўзбек романчилиги асосчиси атоқли ёзувчимиз Абдулла Қодирий ҳовлисида боғ - музей ташкил этишни ваъда қилгани ҳақидаги қувончли хабарни тарқатди.

Дину диёнатсиз осий жамият далаларимизни пестицид оғусига бўктириб, халқимиз генофондига жиддий зарар етказгани, денгизимизни кўлмакка айлантиргани ҳам оздай, адабиётимиз, маънавиятимиз ўқ томирига ҳам болта уриб, Абдулҳамид Чўлпон, Усмон Носир каби шоирларни, Абдулла Қодирий каби буюк ёзувчиларимизни ноҳақ қатл қилди.


Абдулла Қодирий қатл этилмаганида, у Мопассан, Стендал, Александр Дюма, Жюль Верн, Лев Толстой, Эрнест Хемингуэй, Кобо Абе, Габриэль Гарсия Маркеслар қатори ўзининг "Ўткан кунлар" романиданда буюкроқ санъат асарлари яратган бўлар эди.


Ўзбекистон Республикаси бош вазири Абдулла Ариповнинг Абдулла Қодирий ҳотирасига бағишланган мухташам боғ-музей ташкил этиш тўғрисидаги қарори барча ўзбек ёзувчилари қатори мени ҳам беҳад қувонтирди.


Ҳа, бўғзигача қонга ботган худосиз жаллодларнинг қонхўр тўдаси Абдулла Қодирийни ноҳақ отувга ҳукм қилиб, жисман қатл этдилар.


Аммо улар халқимиз юрагидан жой олган Абдулла Қодирийни, унинг мунаввар ҳотирасини маҳв эта олмадилар.


Мусофирнинг дуоси нақд дейди донишманд халқимиз.Шундан умидланиб, мен ҳам бугун  устозимиз Абдулла Қодирий ҳотирасига боғ-музей ташкил этиш қарорини олган давлатимиз раҳбарларини ўз эзгу мақсадларига, яхши нийятларига етсин дея чин юракдан дуо қиламан.


Озод ва обод Ватанимиз тинч, адабиётсевар, камтарин халқимиз мангу омон бўлсин!

 

 

Холдор Вулқон


Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси.

 

20/02/2018.

Кундуз соат 4:06.

Канада, Онтерио.


 

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

Ёзувчи Темур Пўлатовнинг "Манқуртлар учун сохта янгиликлар конвейри" мақоласига муносабат



Аввалдан шуни маълум қилиб қўймоқчиманки, мен қуйида ёзмоқчи бўлган фикрларим билан марҳум президент Ислом Каримовга адвокатлик ёки прокурорлик қилмоқчи эмасман.


Аксарият сургунга учраган ўзбек муҳожирлари каби 2015 йили Каримов имзолаган хужжатга асосан менинг ҳам фуқаролигим бекор қилинган эди.


Шундай бўлсада, ўлган одамнинг ортидан ёмон гапирма деган халқимиз ҳикматига амал қилиб ва ўтган президентларини қораламайдиган мутараққий Европа, Осиё ҳамда Ғарб давлатлари тажрибасидан келиб чиқиб, мен бу адолатсиз иши учун Ислом Каримов шаънига ёмон гаплар ёзмадим ва айтмадим.


Қолаверса, Ўзбекистон Республикаси президенти Шавкат Миромонович Мирзиёев яқин вақтлар ичида бу машъум адолатсиз хатони тўғрилаб, мен ва мен каби нохақ ватандошликдан махрум қилинган Ўзбекистон фарзандларини реабилитация қилиб, фуқаролик статусларини қайта тиклайдилар ва тарихий адолатни қарор топтирадилар дея ишонаман.


Лекин ҳозир гап бу ҳақда эмас.

Гап шоир Муҳаммад Солих, Салай Муҳаммадаминов ҳақида ёзилган ёзувчи Темур  Пўлатовнинг мақоласидаги айрим тушуниксиз жумлалар ҳақида.


"Аслида, бош русофоб И.Каримов бўлиб чиқди. Ислом Абдуғаниевичнинг яширин ва очиқ-ойдин русофоблиги барча ақл-идрокли одамларнинг хотирасида. Гапда миллий келишув ва тинчликни эълон қилиб, амалда буюк рус ёзувчилари, олимлари ва педагоглари исми билан номланган кўчалар ва майдонлар номини ўзгартириб, уларнинг ҳайкалларини йиқтириб ташган, Россияга мустамлакачи роли ажратилган ўқув китобларини қайта ёздирган, русий забонлар эса шу сиёсат тарғибчилари деб ҳисоблаган.


Ахир бекорга кўчиб кетган русий забонлар деярли ҳар куни Москвада Каримов ҳайкалини ўрнатилишига қарши митинг қилишмаяпти."

(Ёзувчи Темур Пўлатовнинг "Манқуртлар учун сохта янгиликлар конвейри" мақоласидан)


Темур Пўлатов ўз мақоласида бош русофоб дея собиқ президент кирдикорларини бирма бир "фош" этар экан, ўзи билибми ё билмай, ё атайлабми, Ислом Каримовни ўзбек халқи манфаатлари учун фидоийларча курашган буюк патриотга, ўзбекча айтсак, ватанпарварга айлантиради.

Ёзувчининг юқорида ёзган гапларига инониладиган бўлса, Ислом Каримовнинг ҳам Салай Муҳаммадаминов бошлиқ ЎХХ деган ташкилотнинг ҳам ғоявий маслаги, фарханги бир хил бўлган эканда демак.

Ўзингиз ўйланг, Агар Ислом Каримов юқорида Темур Пўлатов айтгандай кўчаларни қайта номлаб, рус ёзувчилари номини ўчирган, ҳайкалларини йиққан бўлса, уни ўзига ашаддий душман деб билган, ўзларини миллиятчи дея санайдиган миллатчи фанатлар, бўлгинчи сепаратислар асрий орзусини аллақачон амалга ошириб бўлган эканда.

Унда нега улар Ислом Каримовни ўзларига ашаддий душман деб биладилар?

Буни қандай тушунмоқ керак?

Яна мақолага бошқа призмадан  қаралса, Темур Пўлатовнинг гаплари шоир Мухаммад Солихга (Салай Мухаммадаминовга) ҳайриҳох оҳангда ёзилаётгандай туюлсада, бу ёзувчининг пойма пой фикрлари аслида Салай Мухаммадаминовни ватанга қайтармаслик учун курашаётганлар гулханига зимдан керосин қуяётгандай таасурот қолдиради.


Айниқса, унинг юзага келиши мумкин бўлган ўзаро қарама -қаршиликлардан манфаатдордай иш тутаётгани кишини ҳайратлантиради ва сергаклантиради ҳатто.


Бошқаларга қандай билмадиму ҳар ҳолда менга шундай туюлди.
Муҳтарам ёзувчимиз жумладан шундай ёзадилар.


"Ахир бекорга кўчиб кетган русий забонлар деярли ҳар куни Москвада Каримов ҳайкалини ўрнатилишига қарши митинг қилишмаяпти."


Агар Темур Пўлатов айтгандай, Россияга кўчиб кетган ўзбекистонлик русийзабонлар Москва шаҳрига Каримовнинг ҳайкалини қўйдирмаслик учун ҲАР КУНИ митинг қилаётган бўлсалар, бу ўз ўзидан Ислом Каримовни Лубянканинг қўйиндиси (вставленник) дея бот бот янграгувчи иддаоларни ўз ўзидан йўққа, ёлғонга чиқаради.


Мен Темур Пўлатовни бир истеъдодли ёзувчи сифатида ҳурмат қиламан албатта.Унинг "Макон", "Кунда -шунда","Ғойибнинг қайтиши", "Тошбақа торозуси" каби асарларини ўқиганман.


Ўзбекистонда сўз эркинлиги, хурфикрлик, демократиянинг йўқлигидан қайғуриб юргувчи Темур Исхакович жаноблари бизнинг юқорида билдирган сал аччиқроқ фикрларимиздан хафа бўлмаслар дея умид қиламиз.



18/02/2018.

Кеч соат 7:55.

Канада, Онтерио.

 

 

 

Алишер Назар

 

Алишер Назар (1976-йили туғилган)

Алишер Назар 1976-йили Қашқадарё вилоятининг Чироқчи туманида туғилган. 1998-йили Халқаро Гуманитар академиясини тамомлаган. "Бизга аталган тонглар" шеърий мажмуаси (1999) ва "Холислик эҳтиёжи" публицистик тўплами (2012) чоп этилган. Айни пайтда "Ёшлик" журналининг шеърият бўлими мудири лавозимида хизмат қилмоқда.


Шоирнинг шеърлари Маънавиятимиз жонкуярларидан бири Давронбек Тожиалиевнинг Зиё.Уз. порталидан олинди.

Чироқчининг сўнмас чироғи


Таъсирли, мақолалари, эшиттириш ва кўрсатувлари билан реал воқеликка холис ёндошиб, уни теран таҳлил қила биладиган, врач ташхисидай аниқ хулоса чиқара оладиган, ижтимоий онгни соғломлаштиришга қодир биронта ёниқ, юксак дидли журналисти борми ўзи Ўзбекнинг?!-дея савол берилса, бугун: -Ҳа, бор! -дея баралла айтиш мумкин.


2017 йили Бибиси Ўзбек хорижий радиосида собиқ президент Ислом Каримовнинг набираси билан, кейинроқ мухолифатчи Салай Мухаммадаминов билан суҳбат олиб борган журналистнинг ҳолис ва ҳалоллигига қойил қолганман.У суҳбат давомида фақат мавзугагина оид аёвсиз саволлар бераркан, Салай Мухаммадаминовни ёки ўша Каримовнинг неварасини ёқлаб ё аяб -суяб, хаспўшлаб ўтирмади.Уларга мойдай ёқадиган ясама саволлар ҳам бермади.


Суҳбатлар кучли таҳлил ва аниқ хулосалардан иборат бўлди.


Бугун мухлислардан бири сайтимиз почтасига журналист Алишер Назарнинг Фейсбукдаги саҳифасидан олинган мақоласини юбориб, бу мақола юзасидан менинг фикрларимни билмоқчи бўлибдилар.Бунинг учун у инсонга миннатдорчилик билдирамиз.Чунки менинг Фейсбукда саҳифам йўқ.Шу сабаб бошқаларнинг Фейсбук саҳифасига кириш имкониятига эга эмасман.Мен адабиётчиман ва ўз саҳифаларимдагина ишлайман.


Бошқаларни билмадиму, лекин менинг баъзи бир, таъма илинжида, аниқроқ қилиб айтилса, бир пайтлар қинғир йўллар билан хорижий оммавий ахборот воситаларига "ишга жойлаб" қўйгани учун журналистиканинг холислик мезонига хиёнат қиладиган,нопрофессионал, айёр, маккор ҳамда ўз хатти харакатлари билан одамнинг кулгисини қистайдиган айрим қўлбола "журналистлар" ёзган сохта, пиарчи, узундан узоқ зерикарли мақолаларини ўқишга, бирёқлама "эшиттиришлари"ни тинглашга, "видеолари"ни кўришга тоқатим ҳам вақтим ҳам етмайди.


Лекин Алишер Назар ёзган жиддий, қуйма, бош қотиришга ундайдиган мақолаларни катта қизиқиш билан ўқиб, кузатиб бораман.Унинг "Синган кўзгу" мақоласини ўқир эканман, мақолани шундай ўзига ҳос усулда қойиллатиб ёзса ҳам бўлар эканку дея хурсанд бўлдим.


Оз бўлсада шундай виждони пок, ҳолис ва ҳалол журналистлармиз борлиги учун Худога шукур.



Холдор Вулқон

Синган "кўзгу"



Интернет сайтлари “уйғон”ди, онда-сонда бўлса ҳам миллий телевидениемиз касал одамдай “кўзини очиб” қараяпти, матбуот ҳам нималарнидир дудуқланяпти, аммо… Бу “уйғониш” унчалик ҳам кўнгилга таскин бермаётгандек! Кимнингдир турткиси билан уйғониш “уйғоқлик”ми? Ҳақ олинса, кўнгил тўлади! Берилган ҳақ билан мақтаниш ожизликдир! Ўзинг уйғонсайдинг, ўзинг ҳаққингни сўрашни билсайдинг, ҳеч бўлмаса, ҳаққини сўраганлар ёнида тура олсайдинг! Янаям пастроқ тушай, ҳаққини сўраганларга индамасайдинг!

Президент Ангренга бориб, халқнинг ночор аҳволи ҳақида жуда қаттиқ гапирди. Эртаси куни Ўзбекистонда хизмат кўрсатган бир журналист ёзди: “Биз шундоққина биқинимизда турган муаммони кўрмаган эканмиз, қаранг, Президентимизнинг донолигини!” “Хизмат кўрсатган” ҳалиям отда, ҳалиям бировга гап бергиси келмайди! Қани энди бир тил бўлса-ю, “Ҳазрат, сиз ана шу биқинингиздаги муаммони кўрмаганингиз учун раҳбар бўлдингиз, халққа хизмат қилмаганингиз учун “хизмат кўрсатган” олдингиз-да”, деса! Деганда энди нима ўзгаради?!

Шу одамдан кўп дакки эшитганман: “Ҳаётга қора кўзойнак билан қарайсан! Президент сиёсатига қаршимисан?!” Ўн йил олдин бу гапнинг нималигини билармидингиз? Шу атрофда юрган бўлсангиз, албатта билардингиз. Билмай кўринг-чи! Бу шундай таҳдид эдики, эшитган одам беихтиёр “биз ҳеч кимдан кам эмасмиз”, деворарди.

Ҳа, шунақа деб юравердик. Ўтган йили қарасак, биз ҳаммадан кам эканмиз! Таълим тизими издан чиқиб кетган, соғлиқни сақлаш аянчли аҳволда, қишлоқ хўжалиги ночор, ёшлар қаровсиз, диний саводсизлик авжига чиққан! Биз нима қилдик ўзи?

Ҳеч нарса қилмадик десак, инсофсизлик бўлади. Жуда кўп ишлар қилинди, лекин аксарияти хато йўлдан кетди. Нима учун шундай бўлди, биласизми? Жамиятдан ЭРКИН ФИКР қувиб чиқарилди! Фикр айтган одам душманга айлантирилди. Матбуот “бўлмайди” деган сўзни луғатидан ўчириб ташлади. “Ҳаммаси зўр, ҳаммаси бўлади”га чиқиб кетди! Ҳаммамиз бир ёқадан бош чиқариб фикрлайдиган бўлдик. Шунақа қулинг ўргулсин кадрлар ишлаб чиқдикки, бири қўйиб, бир “Ватанни севади”!

Бир одам ҳеч қачон хато қилмаслиги, мутлақ ҳақиқатни гапириши мумкин эмас. Ғойибдан келадиган ваҳийнинг тўхтатаганига 15 аср бўлган ахир! Йўқ, биз буни тан олмадик, “сизники маъқул” дедик.

Эркин матбуот, эркин фикр яшайдиган жойда ҳукумат қутириб кетолмайди. Ҳукуматнинг кўзига матбуот кўзгу тутиб туриши керак. У “кўзгу”га қарасин, ўзини тузатсин! Бир ҳафта кўзгуга қарамаган одамнинг башарасини кўрганмисиз? 25 йил қарамаган одамникини-чи?! Биз “кўзгу”га қарамадик, уни “синдириб” ташладик. Ҳукумат билан ўртамиз узилиб қолди. Шунақа бир “девор” пайдо бўлдики, ошиб ўтишнинг ҳеч иложи йўқ! Пахтани териб, ғаллани йиғиб, газ, нефть, олтинни қазиб олиб “девор”дан ошириб ташлаймиз. Биз қора ботирларнинг мақсадимиз: “омбор”ни тўлдириш! Лекин бу ўлгур ҳеч тўлмайди. Тўлдиролмадик! Натижада, “дон” излаб ҳар томонга учиб кетдик. Шунда ҳам ҳеч ким “шунча меҳнат қилдинг, узр, қорнингни тўйғазолмадик”, демади. Ортимиздан: “дангасалар”, “хоинлар”, “ватангадолар” деб сўкиб қолди.

Биз соддалар билмадикки, “омбор”имизга “каламушлар” танда қўйишган экан! Буёғи Лос-А́нджелесу, буёғи Швейца́рияда миллион-миллон долларлик саройлар қурибмиз, виллалар сотиб олибмиз, шахсий самолётларимиз бор экан, Острогорский деган опанинг болаларини энг зўр университетларда ўқитибмиз… Лекин биз билмабмиз, билолмасдик ҳам-да! Чунки “кўзгу” синган эди, синдиришган эди.

Энди нима бўлади? “Кўзгу”ни бутлай оламизми?

Йўқ, чунки “кўзгу” синган куни ўқувчининг ишончи ҳам қўшилиб синган.

Яқинда бир “отахон” газета таълим тизимининг 10 йилликка қайтиши келажак учун муҳим қадам бўлганини ёзиб, исботлаб берди. 3-4 йил илгари “Коллежлар бизнинг келажагимиз” деб ёзиб, уни ҳам исботлаб берганди. Халқ бу гапнинг қайси бирига ишонсин?

Телевидениеда кўрганмисиз, ёши саксондан ошган бир онахонни залнинг ўртасига тўрғазиб қўйиб, туман прокурори бошчилигида бир зал одам “талаяпти”:

– Хоиннинг онаси!

– Шунақа бола тарбиялайсанми?!

– Юртнинг юзини ерга қаратди!

– Туманимизга иснод келтирди!

Ҳақоратнинг чек-чегараси йўқ. Бу ҳақоратларга онадан бошқа ҳеч ким чидай олмайди! Она боласи учун чидайди-да! “Бу шўрлик нима қипти?” денг, ўғли Россияга ишлашга кетиб, ўша юртлардан Туркияга ўтиб кетибди. Муаммо шу, шунга она айбдор! 20 йил олдин уни Туркияга ўтиб кетмайдиган қилиб туғиши керак эди.

Энди пластинкани алмаштирдик. “Туман ҳуқуқ-тартибот идоралари, маҳалла фаоллари билиб-билмай хато йўлга кириб қолган ёшларимизни соғлом ҳаётга қайтариш учун уйларига бориб суҳбатлар ўтказишяпти. Натижада, одамларимизнинг эртанги кунга бўлган ишончи тикланяпти”.

Айтинг-чи, залда қон ютиб турган 80 ёшли ўша онахон бу гапларни эшитиб нималарни ўйлаётган экан? Телевидениенинг қайси гапига ишонсин? Эртага яна бошқачароқ гап ўртага чиқиб қолса-чи!

Демак, матбуот кўрсатма асосида ишлашни бас қилиши лозим. Матбуот ҳукуматнинг оғзига қарамасин, тишлаб ўтирган мумини туфлаб ташлаб, ўзининг оғзини ҳам ишлатсин! Бугунгача келаётган йўлини ўзгартирсин, ўқувчининг ишончини қозонадиган йўлга ўтсин. Бу йўл – мустақил фикрлаш, ўз СЎЗИ ва ўз ФИКРИни айта олиш йўли бўлсин. Шунда бизнинг жамиятимизда ҳам ШАХСлар пайдо бўлади. Шахслар – миллат локомотивлари! Бутун бошли миллат китобхон, зиёли, буюк бўлиб кетиши мумкин эмас. Миллатнинг буюклигини ана шу “локомотивлар” кўрсатади.

Биз шахсларга йўл бермадик. Болаларимизни шахс қилиб тарбиялашга интилмадик. Ёшларимиздан бири ҳукуматимиздан “фахрий ёрлиқ” олган экан, қувончдан: “энди қандай яшайман” деб изиллайди. Ҳой, сенинг истеъдодингнинг нархи битта “фахрий ёрлиқ”миди ҳали?! Биттаси чиқиб, “мамлакатмизда ёшларга берилаётган эътибор дунёнинг ҳеч бир давлатида йўқ”, дейди. Чиноздан нарига ўтмаган қизалоқнинг гапини қаранг! Чунки у нима қилсин, ўзининг гапи йўқ, бу гапни қаердандир эшитиб олган. Аниқ билади, зарарсиз гап!

Хуллас, умумий гаплардан, шаблон гаплардан, энг муҳими, ёлғон гаплардан воз кечиб, реал ҳаётга қайтиш вақти аллақачон келди.


facebook.com

 

 

Алишер Назар

Шеърлар

ОЖИЗ ОДАМ ҲАҚИДА


Бу одамга алам қилади,
Қаршисида мудом бир тилсим:
Нега унинг душмани йўқдир,
Нега унга қаршимас ҳеч ким?

Нега унга ҳасад қилишмас?
Ёки ҳеч ким келиб урмас дўқ?
Кўчалардан карвони ўтар,
Ҳурадиган бирорта ит йўқ!

Узун-узун режалар тузмас,
Уйқу қочмас олис тунлари.
Сочларида бирорта оқ йўқ,
Юрагида йўқ санчиқлари.

Алам қилар унга шуниси,
Ўтиб борар беғалва, бесас.
Курашгиси келар унинг ҳам,
Лек арзирли ғаним топилмас.

* * *


Сизга нима бўлди, бунча бахтлисиз,
Нега бошингиздан баҳорлар кетмас?
Заминнинг фарзанди эмасмисиз ё,
Бунчалар юксакциз, овоз ҳам етмас.

Бироқ ҳар парвознинг қайтажаги бор,
Қарзга олгансиз-ку ахир бу жонни!
Тутиб қолай деса бирор қўл етмас,
Шунча юксаклардан қулаш осонми?


ЁЛҒИЗЛИК


Ёлғизликдан жуда қўрқаман,
Ёлғизликда адолат йўқдир.
Кўзларингга тикилиб туриб,
Ҳақиқатни айтар бирма-бир.

Овутмоқчи бўласан ўзни,
Самоларга тикасан кўзинг.
Ўксиб-ўксиб йиғлагинг келар,
Негалигин билмайсан ўзинг.

Олисларга термуласан жим,
Шамолларга кўнгил ёрасан.
Кетгинг келар бош олиб, бироқ
Бу бош билан қайга борасан.

Ҳеч нарсадан тўлмайди кўнглинг,
Юрагингни нимадир ўртар.
Юзларингда синиқ табассум,
Кулгуларинг йиғидан баттар.

Ёлғиз қолган одамга қийин,
Енгиб бўлмас сукунат юкин.
Ёлғиз қолган одам ҳаттоки,
Сен ҳақингда ўйлаши мумкин.

* * *


Ишонманг бу кўнгил эртакларига,
Унда хиёнатнинг кўп нишонаси.
Шу маъюс термулган нигоҳлар асли,
Қанча нигоҳларнинг оғриқхонаси.

Унинг юрагига ачинасиз сиз,
Кўнглингизни юлиб "ол" дейсиз - малҳам.
Аслида бу юрак бир мозорхона,
Битта лаҳадида ётибман мен ҳам.

* * *


Ортиқ севолмадим, мени кечиргин,
Гарчи қурбон этдим оқликларимни.
Энди ўртамизда тоғлар кўкарди,
Мен йиртиб ташладим оғриқларимни.

Сенсиз бугунларга ўрганиб қолдим,
Кўнглимни тарк этган у кунлар тафти.
Сени юрагимдан суғириб олдим,
Сенсиз ҳам тонг отиб, кун ботаяпти.

Муҳаббат сўзининг рангин унутдим,
Энди сўнгги илинж тилайман сендан.
Фақат кўзларимга осилиб қолган,
Масрур кунларингни олиб кет мендан.

* * *


Сиздан кетиш қанчалар осон,
Кетиш мумкин бесадо, беиз.
Дунё қадар кетиш ҳам мумкин,
Кетиш мумкин ҳатто кўз ёшсиз.

Эрта учган турналар мисол,
Кетса бўлар мутлақо беғам.
Сиздан кетиш шунақа осон,
Кетолмайман шунинг учун ҳам.

* * *


Нега сизнинг бунча бошингиз эгик,
Саратон тафтида кўзларингиз — муз?
Айтинг-чи, қолдими бисотингизда,
Бирорта ҳайқириқ, бирор тирик сўз?

Ўрнингизга биров яшаётгандай,
Чиқиб кетолмайсиз нега бу издан?
Бунча тинч ухлайсиз тўшагингизда,
Чўчиб тушинг ахир, илтимос сиздан!


ИЛТИЖО


Қачон ерга йиқилиб тушдим,
Кўнглим бунча лат мани.
Рутубатли туманлар аро,
Йўлим қани, осмоним қани?

Юролмайман... билмам елкамга,
Бунча оғир нималар ортдим.
Ўзинг яқин келмасанг осмон,
Бўйнимгача заминга ботдим.


ТАВАЛЛОЛАР


Ҳар неки сўрадим, бердингу фақат...
Сен менга ўзимни жуда оз бердинг.
Яшашдек жазони берган Худойим,
Куйини бермасанг, нега соз бердинг?

* * *


Келдим... кетмоғимнинг нишонаси бу,
Кетар йўлларимни кўрсатгин, Жаббор!
Ўзим бу йўлларда бош урай десам,
На девор бор менда, на пешона бор.

* * *


Бўм-бўшман, кел, Ўзинг тўлғаз,
Кўксимга кир, кўнглимга киргин.
Тангрим, ахир яшашим учун
Йўқотишга нимадир бергин.

* * *


Шундайин дард берсанг, шундай ташналик,
Дунёни бир қултум сув каби ютсам.
Ўзимга кирсамда сарҳадларимда,
Сени излавериб йўқолиб кетсам.

* * *


Қўлларим дуода, ҳовучим тўлмас,
Самон йўлларида ўлтираман жим.
Илҳақман, интизорман, лек имдод бўлмас,
Сабрим тўлиб борар, тўлмайди кўнглим.

* * *


Букун бозоримиз қизиб бородур,
Ғаддор дунё биздан ўзиб бородур.
Рўёга харидор нафси баломиз,
Икки дунёмизни бузиб бородур.

* * *


Гоҳида сиғмайди йодимга йодинг,
Бир оғриқ бошланар бағримда сим-сим.
Ахир Сенга қандай бахшида этай,
Ўзимга етмаган ўзимни, Тангрим?

* * *


Тўлиб бормоқдаман, тўкилмай туриб,
Аллоҳим, қалбимга наззора эт бир.
Ахир саҳройингда ташна бир қулман,
Мусофирман, мусофирман, мусофир!

* * *


Чарчадим, назар сол бу йўллар аро,
Ўзимни йўқотдим, Сени йўқотдим.
Ишон, йўлсизликдан қийналмадим мен,
Йўлим кўплигидан қийналиб кетдим.

* * *


Умримни бесамар кунларга сотдим,
Бунда топганларим ҳаммаси — рўё.
Сенинг омонатинг асрай олмадим,
Қимматга тушди-ку менга бу дунё!

* * *


Кўнглимда йиғлайди минг йиллик фироқ,
Сен менга яқинсан, мен Сендан йироқ.
Саҳарларда туриб сасинг излайман,
Эй дўст, айрилиқдан бағрим минг қуроқ.

 


x_15d42282 (604x453, 162Kb)

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

Шоир Муҳаммад Солихдан(Салай Муҳаммадаминовдан)бошқа хорижда яшаётган ўзбекистонликлар Ўзбекистонга ўгайми?



Бир гурух ўзбек зиёлийларининг шоир Муҳаммад Солихни ватанга қайтариш тўғрисидаги Президент Шавкат Мирзиёевга йўллаган мурожаатини мен ҳам қўллаб қувватлайман.

Табиий, устоз шоир Шукрилло домла жамиятда юз бериб турадиган турли адолатсизликларга ҳар доим ўз муносабатларини билдириб келганлар.


Бу аниқ.


Рўйхатдаги бошқа шоир ёзувчиларнинг ҳам бугунги дадилликларини қадрлаймиз.


Уларга қарата: -бир пайтлар мум тишлаб жим юрар эдингизлар.Энди карнайчи ва сурнайчилар кўпайиб, яқин кунларда ҳам дадил бир оғиз гап айтишга қўрққан эхтиёткор кимсаларнинг бугун тили чиқиб қолибди дея заҳарханда қилиш фикридан йироқмиз.


Менинг у мурожаатга биттагина эътирозим бор.


У ҳам бўлса, фақатгина шоир Муҳаммад Солиҳни эмас, балки озодлик, сўз эркинлиги, хурфикрлик, демократиядан махрум этилган халқ манфаатлари учун ўз вақтида курашиб, овозини ютиб ётмай, ўша махдуд замонларда ҳам ўз сўзини дадил айта олган ва шу сабаб ҳукуматга ёмон кўринган ва охир оқибат мажбуран хорижга кетган Ўзбекистоннинг бошқа фарзандларини ҳам реабилитация қилиб, фуқаролик статусларини қайта тиклаб, уларнинг барчасини ватанга қайтармоқ керак деган таклифим бор ҳалос.


Бу борада Президент Мирзиёевга ҳам ақл ўргатмоқчи эмасман.


Аммо, у киши биронта фармон имзолаб, ватанга қарши қурол кўтармаган, қонли жиноятлар содир этмаган, чет элда вақтинча, яхши кунларни кутиб яшаган юзлаб Ўзбекистон фарзандларини, журналист ва зиёлийларини ватанга қайтариш йўлида умумий авф эълон қилсалар айни муддао бўлар эди деган фикрдаман.



Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси.

Ёзувчи.


09/02/2018.
Кундуз соат 12:46.
Канада, Онтерио.

 

 

 

 
Еще статьи...