Поиск

Умр бўйи ўзгаларга бронзадан ҳайкал ўрнатган Равшан Миртожиев ўзига эзгуликдан ҳеч ким йиқитолмайдиган мухташам ҳайкал қўйиб кетдилар.



Андижоннинг эски шаҳарида шундоққина Хўтанариқ бўйида машҳур кабобхона бўларди.У жойда ўрама кабоб деб аталадиган емак барра қўй гўштидан пишириларди.Мен бир беморни йўқлаб қўймоқ учун беш -ўн сих кабоб билан тўртта оби нон олай деб ўша ошхонага бордим.Кабобга буюртма бераётсам, кимдир мени чақирди.Бундай қарасам, раҳматли Равшан ака Миртожиев эканлар.Равшан ака билан мени рассом Одилжон Нишонов таништириб қўйган эди.У маҳаллар Равшан ака Андижондаги рассомлар цехида ишлардилар.Унинг ҳайкалтарошлиги кейинроқ намоён бўла бошлади.Ҳуллас, биз кўришдик.Равшан ака ўша кунлари Андижонга Чўлпоннинг ҳайкалини ўрнатиш учун келган эканлар.


-Холдоржон, қалай ишлар?Яхши юрибсизми?Ижодлар қалай?-дедилар ҳол аҳвол сўраб Равшан ака.


-Ёмон эмас, юрибмиз, ака, Худонинг панохида.Янги янги шеърлар ёзаяпман -дедим мен.


-Ҳа, яшанг.Қачон бизга дастхат ёзиб, китобингизни совға қиласиз? -дедилар яна Равшан ака раҳматли, менга чой қуйиб узатиб, овқатга таклиф этарканлар.


-Китоб чиқариш бироз қийин бўляптида.Ҳозирги замонда шоирлар ўз китобини шахсий маблағи эвазига ёки спонсор ёрдамида чиқаришмоқда -дедим мен.


Равшан ака бир зум ўйланиб тураркан, ноқулай жимликка бархам бериш учун графинга узандилар: -Юз грамм кетадими? -деди у.


-Йўқ, Равшан ака, мен ичишни ташладим.Бу аблах ичкилик ижод қилишимга халақит беряпти.Ичсам, ялқов бўлиб қоляпман -жавоб бердим мен.


-Бир хисобда тўғри қиласиз.Мен ҳам ичкиликни йиғиштирмоқчиман.Ичкилик ижодкорни хароб қилади -дедилар Равшан ака.Кейин давом этдилар.


-Лекин сиз, жуда тушкунликка тушманг.Сиз китобингиз нашрига кетадиган харажат ҳажмини калькуляция қилиб, менга телефон орқали айтинг.Агар жуда кўп бўлмаса, ёрдам беришга ҳаракат қиламан.Ахир, сиз билан биз ижодкорлармиз.Ижодкорлар эса бир бирларига ёрдамлашиб яшашлари керак -дедилар.


Равшан аканинг бу кутилмаган гапидан мен бир лахза ҳайкалдай қотиб қолдим.Кейин  ўзимга келиб, унга миннатдорчилик билдирдим.Лекин, гапнинг тўғриси, мен Равшан аканинг китобимга спонсор бўлишига ишонмадим ўшанда.Ҳа, энди, шунчаки айтдиларда -дея ўйладим.Аммо, бутунлай умидимни ҳам узолмадим.


Ишонсизликнинг асосий сабаби, менинг ўша пайтлари Салай Муҳаммадаминовни ўз маслагидан ўлса ҳам воз кечмайдиган ҳақиқий демократ, манфаатга қул бўлмаган ишончли сиёсий лидер деб ўйлаб, унинг ортидан ахмоқларча эргашиб юрган пайтларим китобим нашр қилинишига сира ишонмасдим.Бунга ҳукумат асло йўл қўймайди дея ўйлардим.Равшан акам билан эса, ҳеч қачон сиёсат ҳақида суҳбатлашмаган эдик.Гурунгларда фақат тасвирий санъат ва адабиёт ҳақидагина суҳбатлашардик.Яъни Равшан ака менинг сиёсий позициямдан мутлақо беҳабар эдилар.Аммо мен ёзган шеърларнинг ашаддий муҳлисларидан бири эди, буни билардим.Ўша пайтда Равшан ака спонсорликни ўз зиммасига олган тақдирда ҳам китобим нашриётда нашрдан тўхтатилса керак деган фикр мени қийнарди.Лекин ҳаммаси бошқача бўлди.Мен Тошкентга бориб,  Ўзбекистон халқ шоири раҳматли Нормурод Нарзуллаевга учрашиб, "Янги асар авлоди" нашриётингизга спонсор орқали пул ўтказсам, китобим чиқадими? -дея сўрадим.


Нормурод ака ҳам мени ҳайратда қўйиб: -Э, нага чиқмасакан, шоири замон, албатта чиқадиде.Сандай шоирнинг китобини нашрдан чиқармасак, яна кимнинг китобини чиқаришимиз керак? -десалар бўладими.


-Э товба, нималар бўляпти ўзи? -дейман ўзимга ўзим ишонмай.Ҳулласи калом, спонсор ҳам нашриёт директори ҳам ўз вадасининг устидан чиқдилар.Ҳукумат ҳам қаршилик қилмади."Тунги лайлакқор" номли китобим Тошкент шаҳрининг "Қатортол" кўчаси 60 уйга жойлашган "Янги аср авлоди" нашриётида Нормурод Нарзуллаев сўзбошиси билан чоп этилди.


Китобларни нашриётдан олиб чиқиш учун шартномага спонсор ҳам имзо чекиши керак экан.Мен Равшан акага қўнғироқ қилиб, муддаони айтдим.Равшан ака "Мерседес" русумли машинасида Қатортолга етиб келдилар.Шартномани имзолар эканлар, мен китоб сотилгач, спонсорлик харажатларини тўлиқ қайтараман -дедим, яна хужжатга имзо чекмай қўймасинлар деган ҳавотирда, шоша пиша.Бир маҳал Равшан ака бошқа бир қоғозга: -Мен Миртожиев Равшан, Холдор Вулқоннинг "Тунги лайлакқор" номли китобига ўтказилган маблағдан тўла воз кечаман.Холдор Вулқоннинг менда ҳеч қандай қарзи йўқ" мазмунида тилхат ёзиб, имзо чекиб берсалар бўладими.Мен нима дейишни, Равшан ака Миртожиевга қандай миннатдорчилик билдиришни билмай эсанкираб қолдим. -Раҳмат, ака, бу яхшилигингизни ҳеч қачон унутмайман -дея қўлини қисаман нуқул.


Равшан ака бўлсалар:-Э, қўйсангизчи, Холдоржон, бир биримизга ёрдам бериш ижодкорлик бурчимизку -дедилар жилмайиб.Ўшанда, бу дунёда шунақа яхши инсонлар ҳам бор экан деб, кўзларимдан ёш чиқиб кетган.

Ахир ўзингиз ўйланг, сизга биронтаси бир цент берса, эртасига сўраб келадиган, бир центини юзминг доллар қилиб қайтарасан дейдиган фойизхўрлар изғиб юрган ёвуз жамиятда бир шоирнинг китобини чиқариб бериб, яна (Ўша пайтда, 2004 йил.300 минг сўм!Ҳозир у пул курси қанча, билмайман) харажатдан батамом воз кечиб юбориш учун одам боласи камида БУЮК ИНСОН бўлиши керак.


Бугун ўзбек жамияти мана шундай қалби тоза, меҳрибон ИНСОНдан,буюк бир ижодкордан жудо бўлди.


Илоҳим, Равшан ака Миртожиевнинг ҳаёти дунёда билиб билмай қилган гунохлари бўлса, Парвардигори Олам мағфират қилсин.

Марҳумнинг Жойлари Жаннатдан бўлсин!

 

 

 

10/02/2015.

Кундуз соат 10:55.

Бремптон шаҳри, Канада.

 

Андижон шаҳридаги "Чўлпон" истироҳат боғига ўрнатилган Абдулҳамид Сулаймон Чўлпон ҳайкали.

Равшан Миртожиев асари.Бронза.

 

Мана шу китобимни Равшан ака Миртожиев ўз маблағлари хисобига нашрдан чиқариб берганлар.(Холдор Вулқон)

 

 

Истеъдодли шоир, иқтидорли ёзувчи Шерзод Комил Ҳалил ҳақида.



Баъзилар бозор иқтисодиёти шароитида замонавий адабиётимиз ўлмоқда, шоир -ёзувчилар китобни шахсий пулларига нашр қилиб, китоб сотувини ҳам нашриёт ўз зиммасига олмаяпти -дея айюҳаннос соладилар.Аслида эса, асарларнинг китоб ҳолида нашр қилиниши эмас, уларнинг санъат даражасида ёзилиши муҳимроқ.Шерзод Комил Ҳалилнинг руҳ билан ёзилган шеърларини ўқиб, адабиётимиз ўлмаётганини, қайтага яшнаётганини кўрдим ва қувондим.

Унинг шеърлари қахрли қорлар бағридаги бойчечакларга, қалин асфалтни ёриб, қуёшга талпинаётган гиёхларга ўхшайди.

Шерзод Комил Ҳалилнинг прозаик асарларини ҳам ҳеч иккиланмай санъат асари дейиш мумкин.

Мана, мен айтди дерсизлар, агар боши омон бўлса ва изчил, тинимсиз ишласа, бу шоир, бу ёзувчи укамиз вақтлар келиб, ўз асарлари билан жаҳон адабиётини забт этади ва дунёнинг энг нуфузли мукофотларига сазовор бўлади.Негаки, унинг қиличдай ўткир истеъдоди асарларида ярақлаб турибди.

Шерзод Комил Ҳалилнинг яна бир хислати мени ҳайратлантирди.У баъзи майда -чуйда эъжодкаллар каби миллатчилик ботқоғига ботиб қолмаган.Миллатчилар рус адабиёти орқали дунё адабиётидан баҳраманд бўлдилар.Ҳатто: -Москувага ўқиганман, эхх, қаннай ажейиб дамлар эдия ўша дамлар! - дея хўрсиниб қўядилару, яна шу ондаёқ миллатчилик тутқаноғи хуруж қилиб, икки оёғини бир этикка тиқиб, бир бирларидан ўзиб, гуппа -гуппа сакрай бошлайдилар.Ёзган нарсаларини озгина ўқиб, чарчаб, бўғилиб кетади одам.

Хақорату қарғиш, ғийбат, фисқу фасодга тўла қоп -қора фарёд ҳеч қачон бадиий асар бўла олмайди.Бундай саёз тафаккурли кимсалар миллатчилик ва бошқа бўлгинчиликлар кўчасига кирган халқлар, худудий парчаланишга, қирғин, вайронагарчилик ва қашшоқликка юз тутаётганлари ҳақида ўйлаб ҳам ўтирмайдилар.Ўзлари миллатчи бўлса ҳам майли, энг ёмони, улар ўша уруш олови гувиллаб ёнаётган жаханнам хандагига, тубсиз жарликларга бошқаларни ҳам чорлайдилар.

Лекин бугунги авлод ахмоқ эмас.Яъни улар энди ким етакласа кетавермайдилар.Ўйлаб иш тутадилар.Ёш авлод халқимизни дунёдаги барча халқлар билан биргаликда, уйғун яшашини ҳохлайди.Бугун мен шоир ва ёзувчи Шерзод Комил Ҳалил мисолида ёш авлоднинг ёрқин вакилларидан бирини кўрдим.Шерзоднинг рус шоири Андрей Вознесенский вафоти муносабати билан ёзган шеърини ўқиб, тўғриси, кўзимдан ёш чиқиб кетди.

Andrey Voznesenskiy xotirasiga

Шерзод Комил Ҳалил Соҳибқирон Амир Темур туғилган юрт - Қашқадарё вилояти, Шаҳрисабз туманида 1982 йили дунёга келганлар.

Сўзимиз сўнгида Шерзод Комил Ҳалилга айтадиган гапимиз, у бизга ўхшаб сиёсат кўчасига кирмасин, адашиб, тентираб юрмасин.Сиёсатдан йироқ, инсониятни ҳайратлантирадиган ёруғ санъат асарлари яратаверсин.

Шерзоднинг асарларини зудлик билан бошқа тилларга таржима қилмоқ бурчи рус инглиз француз ва бошқа тилларни мукаммал биладиган барча ўзбекистонлик ватандошларимизнинг, зиёлийларнинг, ижодкорларнинг зиммасидадир.

Бундай, ер юзига минг йилда бир келадиган ёш истеъдод эгаларига ҳамма қўлидан келган ёрдамини кўрсатмоғи жоиз.

Замонавий адабиётимизда яна бир буюк ижодкор пайдо бўлганидан беҳад қувониб,

 

Холдор Вулқон

Бадиий адабиёт бўйича халқаро "Наследие" мукофотининг номзоди

 

Шерзод Комил Ҳалил

Шаҳар жимжит эди...




Шаҳар жимжит эди, ўлик сукунат,
Гўё кўчаларда қўйганди танда;
Зулматларни йиртиб ҳайқирдим нолон,
Мен ёруғ дунёни унутган банда.



Атрофда ҳеч ким йўқ , дирдираган шом,
Бундан кетгим келар йироқ-йироқлар;
Мени меҳмон қилмас, мени чорламас,
Қаватли уйларда ёнган чироқлар.



Тунги кўчаларда дайдиган руҳдек,
Олис кўчаларда жимгина кездим;
Дунё, мен ҳаётдан топмадим мазмун,
Дунё, мен яшашдан жуда ҳам бездим.



Аллақаёқларга кўтариб кетди,
Шамоллар хазонлар рутубатини.
Ахир ким кўтаргай ва ким тинглагай,
Менинг юрагимнинг уқубатини?!



Узоқларда ёниб ўчган оловдек,
Милтиллаб-милтиллаб сўнаяпман мен;
Исёнкор даҳойим топмасдан камол,
Тақдирнинг ҳукмига кўнаяпман мен!



Ҳолбуки, бир пайтлар, тунлар самода,
Юлдузлар ёқарди миллион машъала;
Букун атрофимда сўррайган осмон,
Букун атрофимда қоронғу дала.



Ва жимжитлик аро ўлик сукунат,
Кўчаларда буткул қўйгандек танда;
Қоронғу дунёда ҳайқиргим келмас,
Мен ёруғ дунёни унутган банда...

 

 

2009

 

Яшил кнопкани боссангиз саҳифанинг давоми очилади ва Сиз Шерзод Комил Ҳалилнинг "Туман ажинаси" номли ҳикоясини ўқийсиз.Ўқинг, жуда қизиқ ҳикоя.Тавсия этамиз.

 

Подробнее...

 

 

Мунаввара Тиллабоева ҳақида


Истеъдодли шоира ва ёзувчи опамиз Мунаввара Тиллабоева Андижон шаҳрида яшайдилар.Бир гал уйларида меҳмон бўлган эдим ва Мунаввара опанинг пазандалигига қойил қолганман.Опа шунақанги уйғур лағмонини пиширибдиларки, мен ўша лағмон тамини ҳали ҳамон унутолмайман.Воҳ, шунақанги мазали таомлар тайёрлайдиган аёллар ҳам бўлар экан.У лағмонни ичган уйғурларнинг ўзлари ҳам Мунаввар опага қойил қоларди дея ўйлайман.

Опажон, яхши юрибсизми?Акам яхшимилар?Фарзандларингиз ва бошқа яқинларингиз ҳаммалари саломат омон юришибдими?Устоз шоирлар Олимжон Холдорга, Фарид Усмонга, Одилжон Мухсинга,синглимиз, истеъдодли шоира Ёзувчилар уюшмаси Андижон вилояти бўлими раҳбари Хуршида Қўчқоровага,Наби Жалолиддинга, Машъал Ҳушвақтга, Нусрат Абдусаломга, Қобил Мирзога,Ҳабибулло Турсунматовга, ҳажвчи ёзувчиларимиз Восит Аҳмадга, Ҳабиб Сиддиққа, шоирлар Зиё Нажмийга,Ҳабибулло Исомиддиновга, Рафиқ Мухторга,Одилжон Нишоновга,Байналминал кўчаси, 1 уйда яшовчи буюк шоира синглимиз Соҳиба Ашуровага ва бошқа қалбида кири йўқ ижодкор дўстларга,"Иқбол" газетасида ишлайдиган журналистларга, шоира синглимиз Махфузахонларга менинг салом ва дуоларимни етказарсиз.

 

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

Мунаввара Тиллабоева

ҲАЁТ

(Бадиа)

 


Мен сени севаман, мунаввар ҳаёт!

Дунёда сендан-да қимматлироқ, сендан-да мўътабарроқ нарса йўқдир.

Баҳор ва куз фаслида олис далалардан эшитилаётган тракторларнинг гуриллаган товушлари ҳам нақадар жонга туташ. Улар инсонлар қалбида қандайдир ўзи ҳам тушуниб етмайдиган ҳаётга ташналик туйғуларини уйғотади. Чунки улар қуриш ва яратиш билан банддирлар.

Сочларимни ўйнаб, юзларимни силаган тонг насимини айтмайсанми. Улар гулларнинг атрини ҳар томонга сочадилар. Азим дарахтлар баргида эркаланиб ўйнайдилар, уларнинг кўксига енгиллик олиб кирадилар.

Баъзан хавотирга тушиб қоламан. Нега дейсанми? Бойликка сира-сира тўймаётган одамларни кўриб, эшитиб қоламан. Ҳа, яна бир нарсани айтайин. "Зангори экран" орқали жуда ваҳимали киноларни бериш урф бўлиб кетди. Уларни андак кўриб қолсам, наҳотки бу кўҳна олам шундай ёмонликлар билан тўлиб-тошган бўлса. Агар дунё ҳақиқатан мана шундай ярамас одамлар комида қолган бўлса, денгизлар ҳайқириб, қадимий музликлар эриб, дунёни сув босиб кетса керак дейман. Ҳай-ҳай, Аллоҳ ўзи асрасин. Ҳали инсоният қалбида меҳр-муҳаббат, яхшилик, эзгулик деган тушунчалар барқарордир.

Ўзимизнинг ҳалиги "Мафтунингман", "Маҳаллада дув-дув гап", яна ҳиндларнинг Раж Капур ўйнаган "Дайди", "Жаноб-420" каби киноларини мириқиб томоша қиламан. Нега десанг, кинолардан мен муҳаббат сурурини уқаман, уқиб билим олиш, яхши ҳаёт сари интилиш, табиат тасвири, миллий анъаналар яхши ифодаланган. Ижро этилган куй ва қўшиқлар сеҳрида қоламан.

Гиёҳларни яхши кўраман. Чунки улар ҳаётимнинг бир зарраси, уларни сира юлиб ташлагим келмайди. Одамлар мендан куладилар.

Мана шунақа, Ҳаётжон. Сени қанчалар яхши кўришимни билдингми?

 




Манба: "Иқбол" газетаси.

 

 

Гўзаллик, покликдан уялиб,
Қисиниб, қимтиниб турасан.
Қоп - қора деворга суяниб,
Ёп -ёруғ хаёллар сурасан.

 

Шавкат Раҳмон.

 

 

132221451_gorod_Brempton (202x216, 31Kb)

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

Шавкат Раҳмон ҳотирасига

 

"Осмон тўла ҳаволар, фақат менга етмайди."

Шавкат Раҳмон.

 

 

Хато қилғай деса кимки вабо ўлдирди шоирни,

Деманг тилло кумуш оҳанрабо ўлдирди шоирни.

Лабинда ғунчадек нозик табассум, қўйнида ҳанжар,

Бахил, қалби қаро "дўст - ақрабо"  ўлдирди шоирни.

Яёв, ёлғиз кезаркан бир ўзи ойдин чаманларда,

Саҳар ғир -ғир эсиб ўтган сабо ўлдирди шоирни.

Муҳаббат дардига топмай даво, шеър ёзди у бедор,

Кийиб гулгун қабо, нозик адо ўлдирди шоирни.

Келиб кўклам, чақин чақнаб, чопиб ёмғир аро шодон,

Шалоббо кўйлаги бир дилрабо ўлдирди шоирни.

Хазонлар рақсига термултириб бўм - бўш хиёбонлар,

Самода турналар айтган видо ўлдирди шоирни.

Ялонғоч дов дарахтлар беркиниб сокин туманларга,

Хазонли боғдаги шарму ҳаё ўлдирди шоирни.

Назм бўстонига келтирди соф муздек ҳаволарким,

Бу не қисмат, қаранг, охир ҳаво ўлдирди шоирни.

 

 

 

05/08/2015 йил.

Кечки соат 6 дан 36 дақиқа ўтди.

Канада, Онтерио.



Холдор Вулкан

Мероприятие

(Памяти великого узбекского поэта Шавката Рахмона)

 


Хоронила поэта на кладбище толпа,
Плакали, роняя слезы с ресниц.
Пышные венки, шепот и мольба,
Будто таял снег в начале весны.

Любил он тишину заснеженных полей,
Писал о полетах бабочек стихи.
Грустил как фонари туманных аллей,
В табачном дыму, одиноко в тиши.

Журавли в его стихах трубили,
Бежала темным буйволом тьма.
Сверчки мглу насквозь сверлили,
Молча заглядывала в окна луна...

Все ушли, шагая осторожно и тише,
Шли дни и многие о нем забыли.
Только деревья, не уходя с кладбище,
Стояли долго над его могилой.


25/08/2016.
4:07 дня.
Канада, Онтерио.



 

 

 

Восит Аҳмад шубҳасиз буюк ёзувчи!

 

Воситжон, яхши юрибсизми? Қойил, дўстим!Қуйидаги ҳажвиянгизни ўқиб, кулиб қотиб қолдим.Бу каби асарлар рус ва инглиз тилларига зудлик билан ўгирилиши керак.Сиз шу ҳикоянгиз билан ҳажвчилик бобида ҳурматли марҳум устозларимиз Ғафур Ғулом, Сайид Аҳмад, Немат Аминовлардан ҳам ўзиб, турк ёзувчиси Азиз Несинни чангда қолдириб кетибсиз!Мана буни ҳақиқий санъат асари деса бўлади!Яшанг, оғайни!Мен бу гапларни жаҳон адабиётини анча мунча кўздан кечирган, айниқса дунё ҳажвчилигидан озроқ бўлсада ҳабари бор бир ижодкор, мутахассис сифатида айтмоқдаман ва бу гапларим жиддий.Бундай санъат асарлари фақат тоза қалбли, ҳалол ёзувчиларгагина Яратган Парвардигори Олам тамонидан ато этилади.Юраги ва руҳи қаро, ғаразгўй, маразгўй хасадгўй майда кимсалар олди - қочди, сохта нарсаларни ёзиб, харчанд чираниб, уринмасин, эл назарига тушолмай сояда йўқ бўлиб кетаверадилар. Сиз истеъдоди Худо тамонидан ато этилган ҳақиқий маънодаги ёниқ, энг муҳими, ўзбекнинг камтарин,энг буюк ёзувчиларидан бирисиз.Дўстона маслахат шуки, энди йирикроқ планда, ҳажвий повестми ёки романми ёзсангиз яхши бўларди.Сизга ва Сизнинг ижодингизга юксак ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

24/09/2015.

Кундуз соат 3:24 дақиқа ўтди.

Канада.

 

Роман Холдора Вулкана "Жаворонки поют над полем".Читайте, очень интересное произведение.

Восит Аҳмад

 


Шўрликкина китобим

 


(ҳажвия)



 

Агар сизда ҳам ёзиш дарди бўлса-ю, боз устига илк китобингиз чоп этилса қандай ҳолга тушардингиз?! Менинг ҳам биринчи китобим нашр қилиндию, ўзимни самоларда учаётгандек ҳис қила бошладим. Ҳамма нарса кўзимга гўзал бўлиб кўринарди, ёмон кўрган одамларимни ҳам ёқтириб қолдим.

Қувончим чексиз бўлган шундай кунларнинг бирида зарурат юзасидан туман идорасига кириб қолдим. Унинг бошлиғини адабиётга, ижод аҳлига ҳурмати баланд деб эшитганим бор эди. Ишим осонроқ кечишидан умид қилиб, унинг ҳузурига йўл олдим. Қўлимда унинг номига узун мақтовлардан иборат дастхатим битилган илк китобим бор эди. Кутганимдек, у мени ниҳоятда яхши қабул қилди. Китобни олиб мамнун илжайди.

– Ҳа, зўр бўлибди, мен адабиётни жуда яхши кўраман. Ёзувчилардан дўстларим кўп. Улар қа­то­рига яна биттаси қўшилганидан мамнунман...

У гапирар экан, китобимни икки буклади.

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...