Поиск

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

Баъзан ижоддан қўл бўшаши биланоқ, ажойиб ҳамқишлоқларимни ўйлай бошлайман.Уларнинг кўпчилиги оламдан ўтиб кетибди.Телефонда ҳар бир вафот этган ҳамқишлоғим ҳақидаги шум хабарни эшитганимда гўё атрофимда биттадан чироқ ўчиб қолаётганга ўхшайверади.Яқинда яна бир шум хабар келди. Ватандалигимда мен билан девор дармиён яшаган ўқитувчи қўшним, ҳушовоз ҳофиз Раҳим ака оламдан ўтибдилар.

У ажойиб инсоннинг вафоти ҳақида эшитиб, яшин урган дарахтдай қотиб қолдим.Умрида биров билан ади бадига бормаган, жанжал нималигини билмаган, ҳеч кимнинг дилига озор етказмаган қувноқ ва меҳрибон инсон Раҳим акамни фарзанд доғи адойи тамом қилди десам тўғрироқ бўлар.Унинг Гавҳарой деган севикли қизи бор эди.У икки боласини етим қолдириб, тўсатдан бевақт вафот этди.

Гавҳарой жуда яхши қиз эди.

Эсимда, лайлак қор бўралаб ёғаётган палла.Қор учқунлари аро дарахтлар, йўллар ва уйлар аранг кўринарди.Мен нимадир сотиб олиш учун Гавҳаройнинг тижорат дўкони тамон юрдим.Тизза бўйи қорда туртиниб борсам, Гавҳарой дўконида  "Тунги лайлакқор" номли китобимни ўқиб ўтирган эканлар.У мени кўриб, хижолатдан қизариб, жилмайиб, ўрнидан турди.Унинг ўша менга ҳурмат билан қараб турган ҳолати ҳотирамда умрбод сақланиб қолган.

80 -йиллар Раҳим акам айтган бир қўшиқ бўларди.

 

Она шаҳрим, таниш кўчам айрилгим келмас,

Насиб этса келгум қайтиб ҳайр, онажон.

 

дея куйларди у.Бу қўшиқ харбий хизматга кетаётган йигитларнинг гимнига айланиб кетганди ўшанда.

Бугун бу қўшиқ тақдир тақозоси билан ё тирикчилик мақсадида хорижга кетган ватандошлар қалбини ҳам она ватан муҳаббатига тўлдиради.

Илоҳо, Раҳим акам куйлаганларидай, уларнинг ҳаммаларига Она юрт бағрига соғ -омон қайтиш насиб этсин.

Мен бугун марҳум қўшним, вафотидан бир неча кун аввал ҳам: -Юртимизда буюк ижобий ўзгаришлар бўляпти.Энди Холдор Вулқон ҳам келиб қолар -дея мени эсга олган ва унутмаган ҳамқишлоғим, умрининг катта қисмини ўқувчиларга билим бериш учун сарф қилган захматкаш зиёлий, пок қалбли қувноқ инсон, ажойиб хонанда Раҳим ака Нишонов ҳақида бир шеър ёздим.

Қуйида шу шеърни ўқийсиз.

q_235922677_318869 (78x100, 5Kb)

Орюар, мосье, орюар

(Марҳум қўшним, француз тили ўқитувчиси Раҳимжон Нишоновнинг порлоқ ҳотирасига)



Порларди севинчдан кўзларида ёш,
Гулларга бурканса ўриклар шохи.
Сувминор устида ортга қайриб бош,
Қошиқ ўйин қилса лайлаклар гоҳи.

Боқарди юлдузли осмонга, ойга,
Ҳаётидан мамнун, Худодан рози.
Дўст эди қўшиққа, рубобу найга,
Наҳот етим қолди деворда сози.

Ойдинда ёришар далаю сувот,
Из солган трактор аробалари.
Юлғунзор томонда сўқмоғу увот,
Кўхна "чўчқахона" харобалари.

Ўтлоқлар бағрида ўрилган пичан,
Шивирлар қамишли дарёнинг лаби.
Ойнинг шуъласидан оқарар кеча,
Авлиёнинг оппоқ кафани каби.

Тинсин одамларнинг оҳу фарёди,
Раҳимжон бандангни раҳмат қил, ё Раб!
Тонглар отиб, яна Қорадарёдан,
Кечиб ўтаверсин сигирлар мораб.




19/01/2018.
Тонги соат 4:31.
Канада, Онтерио.

 

 

 
18556067_655306154673872_7858684750911065544_n (100x100, 4Kb)

Зохиджон Олов

1986 йили туғилган.Ўзбекистон давлат жаҳон тиллари университетининг халқаро журналистика факультетини тамомлаган.

“Оламвор орзулар”, “Севаман” шеърий китоблари чоп этилган.Зомин семинари иштирокчиси.

Зохиджоннинг Нобель мукофоти соҳиби, америкалик шоир, ёзувчи ва қўшиқчи Боб Дилан ҳақида ёзган фикрларига қўшилмаймиз.

Боб Дилан нафис лиризм ва ноананавий оҳангларга тўла, юксак дидли инсонни ҳайратга соладиган шеърлари билан замонавий жаҳон адабиётида янги йўналиш, янги поэтик тил, янги иқлим яратди.

Унинг "Тарантул" яъни "Қора бева" романини ўқиб чиққан одам Боб Диланнинг ижоди Нобел мукофотига лойиқ эканига тўла амин бўлади.

Бобнинг калитга чақмоқтош билан ўт қўяётган сурати эса, унинг йўлдан озган инсониятга нисбатан аччиқ кинояси, ишорати сифатида одамни ўйга толдиради.

Боб Дилан Нобель мукофотига интилмади.Аксинча, Нобель мукофоти ўз замонасидан юз, икки юз йил илгарилаб кетган Бобни қувлаб етди.

Нобель мукофоти сенга муборак бўлсин, Боб!


Холдор Вулқон

Олисдаги бахт изтироблари


317250 (700x408, 75Kb)



Болалик – беғуборлик. Ҳар қандай орзулар, ўй-хаёллар шу фаслга ярашади. Шунинг учун ҳам ёши катта бўлса-да, хаёлий нарсаларни кўзлаётган одамни кўрсак, ичимизда “Ҳалиям улғаймабди шўрлик”, деб қўямиз. Мен ҳам қўлимга қалам олиб, илк қоғоз қоралаган пайтларим, ул-бул машқларим билан уч-тўрт кишининг, масалан, ота-онам, опа-сингилларим эътиборини қозонганимда, бола эканман-да, завқим ичимга сиғмай, ҳайқириб юборибман: “Бир кун келиб Нобель мукофотини оламан!”.

Йиллар ўтди. “Мактаб”, “Университет” деган бекатлар оралаб ҳаёт дарёсининг серқатнов ўзанига қўшилдим. Қанча зарра, қанча пуфак, қанча нуқталар. Кўпинча ўзим билан ўзим овора бўлиб, болалик орзуларини, борингки, беғуборлигини унутдим. Аммо ҳар йили Нобель мукофотига сазовор бўлган адабиёт вакилига зориқиб қарайман. Худди тенгдошининг қўлида музқаймоқ кўриб, тамшанган болакай каби…

Бу сафар ҳам британиялик адиб Казуо Ишигуро номини ўқидим-у, ўша таниш ҳолатга дуч келдим. Асли Япониянинг Нагасаки шаҳридан бўлган бу улкан ёзувчи суратидаги нигоҳларни бир қарашда тушуниш мушкул. Олис йўл, ватандан айролик ва омонат бахт изтироби акс этган қарашлар… Наҳот бу нуфузли халқаро соврин висоли киндик қон тўкилган муқаддас заминдан айролиқни тақозо этади? Йўқ, дейман. Ясунари Кавабата, Кэнзабуро Оэ кунчиқар юртда яшаб, ўша ерда ижод қилиб, бу “марра”га ета олган. Йўқ-йўқ! Бунин, Бродский, Пастернак, Солженицин деган рўйхатни тузиш шарт эмас. Ҳаммаси жойида. Сизнинг шуурингиздан ўтган “ноҳалол ўйин” тушунчаси Казуо Ишигурога асло тегишли эмас. Айтиш жоизки, ушбу улкан эътироф чинакам соҳибини топди.

 

 

 

Подробнее...

 
timthumb.php (150x120, 5Kb)

Шоим Бўтаев

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

 

 

 

Маҳаллийчилик, миллатчилик, ирқчилик ва диний - дунёвий бўлгинчилик, тараққиёт оёқларига тушовдир.

Ундай зарарли иллатлар мавжуд бўлган беқарор жамиятга сармоядорлар сармоя ётқизгани қўрқадилар.

Энг ёмони, ёғийлар у хатарли жамиятнинг қарама қарши қутбларидан нодон кимсаларни топиб, уларнинг қўлига бир канистр керосин билан гугурт тутқазадилар ва у юртга осонгина ўт қўядилар.Сўнг ёнаётган мамлакат оловида исиниб, тиржайганларича қахва ичиб ўтираверадилар.

Шундай экан, мамлакатимизда яшаётган барча халқлар миллатидан, ирқидан ва динидан қатъий назар ягона оила фарзандларидай аҳил иноқ яшамоқлари керак.

Шундай йўл тутилса, Ўзбекистонимиз нафақат қўшни ва қардош мамлакатлар билан, балки бутун дунё халқлари билан уйғунликда яшайди, дўстлари кўпайиб, тез орада дунёнинг энг мутараққий мамлакатларидан бирига айланади.

Ёзувчи Шоим Бўтаевнинг фикрлари юқорида биз айтган ўзаро ахилликка, тинчлик - тотувликка чақиргувчи умуминсоний ғояларга, халқ ва Ватан қайғуларига ҳамоҳанг.

 

Холдор Вулқон.

 

Тарих сабоғи ёхуд Шахс ўрни




Ўзидин элга дарё — қатраосо,

Вале элдин ўзига қатра — дарё.

 

Алишер Навоий


Бобомиз ҳазрати Алишер Навоий юқоридаги байтларида: -Одамзод ўз халқига бир томчи меҳр берса, у меҳр томчиси улкан дарёга айланиб, ўша одамнинг ўзига қайтиб келади -демоқдалар.

Бу байтда ҳазрати Навоий бир сўзни икки хил маънода ишлатганлар.Бирида "қатра" сўзини "томчи", иккинчисида "яна бир марта" - бир қатра, бир бора мазмунида ёзганлар.

 

(Холдор Вулқон шархи)

 

"Бир бандасини шоху жаҳон васф этмиш"



Янги йил арафаси. Пойтахтимиздаги «Наврўз» давлат қабуллар уйининг муҳташам залида ижод аҳли жамулжам бўлишди. Барчанинг чеҳраси очиқ, юз-кўзларида табассум жилваси. Айниқса, аксарият ҳолларда иш устида дуч келавериб одатланиб қолганим учунми, ўзларига оро бериб келишган аёлларимизнинг кўпчилигини ҳатто таниёлмай қолганим рост — уларнинг ортда қолган заҳматли меҳнатлари гўзалликларини чандон ошириб юборгандек туюлади. Ҳамма бир-бири билан ҳамоғуш бўлиб кўришган, ҳол-аҳвол сўрашган, узоқ йиллар дийдорлашмаган қавму қариндошлар катта тўй устида тасодифан бир жойга тўпланиб қолишгандек. Аммо бу асло тасодиф бўлмай, Президент топшириғи шундай бўлган экан. Янги йил олдидан ижодкорларимизнинг ҳурмат-иззатини жойига қўйиб уларнинг олдига дастурхон ёзинглар, байрам қилиб беринглар қабилида шаҳар катталарига топшириқ берган эканлар. Ижодкор — кўнгил одами, илиқ бир сўз гадоси эмасми, шу муносабатнинг ўзи ҳам ҳар биримиз учун катта байрам бўлди.
Сўзга чиққанлар бу ҳақда очиқ-ойдин айтишди. Назаримда, ҳар бир ижодкор Президентнинг ўзи билан бир стол атрофида ўтиргандек ҳаяжонли таассурот оғушида эди. Ўзимдан келиб чиқиб айтадиган бўлсам, мени шунчалик турфа ҳиссиётлар чулғаб олган эдики, хаёлларим гоҳ мол боқиб юрган болалигимга, гоҳ ортда қолган йилларимга, гоҳ йўлда учратган турфа феълли яхши-ёмонларга кетиб қолар эди. Умримнинг ўтган йиллари тимсоллари…Хайрият, яхши одамлар кўп экан, Навоий бобом лутф этганларидек, “Бир бандасини шоҳи жаҳон васф этмиш”.



Президентимиз Мирзиёев ўшанда ўттиз уч ёшда эди.


Ўтган асрнинг тўқсонинчи йиллари бошланиши эди. Ўтиш даврида хўжаликлардаги халқ мулки бўлган миллион-миллион чорва моллари, минг-минглаб гектарлаб боғ-роғлар, тайёр техникалар ўз-ўзидан дуч келган корчалоннинг чангалига тушиб оддий одамлар соддадиллик билан оғзини очиб қолаверди. Назаримда, мулкчилик масаласида уларнинг йиллар давомида қотиб қолган онги билан жамиятда кечаётган ҳодисалар ўртасидаги номутаносибликдан фойдаланиб қолишга интилган соядаги кучлар туйқусдан бош кўтариб, вазиятни ўзларига мос томонга йўналтиришга қулай фурсат топишган эди.
Тарих сабоғи ҳам бундай пайтларда энг аввало зиёли қатлами азият чекиб, уларга тааллуқли барча нарсани шаклланмаган жамият манфаатлари четга суриб қўйишини исботлаб келган. Олиму уламолар, шоиру ёзувчиларнинг аста-секин илгариги обрў-эътиборлари йўқола бориб, уларни ҳифзу ҳимояга олмоққа интилган ташкилотлар, инчунин, ижодий уюшмалар ҳам аввалги куч-қувватини қўлдан бой бериб қўйди. Қўлимда Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси томонидан берилган йўлланма билан Куйбишев райони(ҳозирги Мирзо Улуғбек тумани) ҳокимияти биносига борганимда, шу нарсага амин бўлдимки, у ердаги тўрачилик, манманлик, таъмагирлик кўзларни кўр, қулоқларни кар қилишга аллақачон улгуриб бўлган, қисқа фурсат орасида адабиёт-санъат ва маънавиятдан, китобдан минглаб чақирим олислаб кетган жайдари-тўмтоқ чиновниклар уюшмани ҳам энди назар-писанд қилмай қўйишганди. Бир сўз билан айтганда, ҳокимият теварак-атрофи сув билан ўралиб юксак қоядан жой олган Иф қалъаси мисоли халқдан олислашиб кетган, уни забт этиш учун қандай йўл билан бўлмасин тил топиш зарур эди. Хуллас, бу тарихи узун гапнинг қисқаси, мен батамом умид узиб бўлиб, қишлоққа қайтиб кетиш тадоригида эканимда туманнинг номи ўзгариб, янги ҳоким тайинланганини эшитдим ва устозларнинг, яхши одамларнинг тавсияларига кўра яна у ерга йўл олдим.
Янги ҳоким – серғайрат ва шижоатли Шавкат Миромонович ўрнидан туриб, очиқ чеҳра, ўзига ярашган ҳамишаги табассуми билан мени қарши олиб, маҳкам қўл сиқиб кўришдилар. “Дунёнинг сарҳисоби бор” деб номланган илк китобчамга у кишига дастхат ёзиб бергандим, хурсанд бўлдилар.
— Сиз ижодни маҳкам қилинг, — дедилар қатъий ишонч билан. — Бу ёғини бизга қўйиб беринг.
Кейин тегишли кишиларни чақириб, уларга менинг ҳузуримда топшириқлар бердилар. Ҳоким хонасида анча фурсат ушланиб қолдим. Кейин қанот чиқарган қушдек енгил, ўз уйига кўчиб ўтган ижаранишиндек оғзим қулоғимда мамнун чиқиб кетаётсам мени олти ойдан буён эрта-индин деб оворайи сарсон қилиб юрган, ҳаммага отнинг қашқасидек бўлиб кетгани билан отнинг қашқасичалик хислати бўлмаган туманнинг уй-жой масалалари билан билан шуғулланувчи тўраси эшик оғзида қаршимдан чиқиб қолди.
— Нима қилиб юрибсиз? — деди томдан тараша тушгандек, чамаси ҳозиргина ҳоким йўқлагани учун жойида бўлмагани аламини у мендан олмоқчи эди.
Бу гапдан сўнг нима деяримни билмай туйқусдан довдираб қолдим.
— Ҳоким олдига кирганим билан дарров масалам ҳал бўлиб қолади деб ўйладингизми? – деди у очиқчасига.
Бу таҳдид мени адойи тамом қилди. Вазият чигаллашди. Қайтиб кирай десам, бу нусха қасдма-қасдига ёмонлик қилиб орамизни бузиб қўймасин деб хаёл қиламан. Ҳалиги кайфият-ку…ўзингиз тасаввур этинг.
Шу-шу яна ўз ёғимга ўзим қоврилиб юргандим, бир куни “Болалар дунёси” магазини олдида Шавкат Миромоновични ҳокимият томон яёв кетаётганларида учратиб қолдим. Кўришдик. Ҳол-аҳвол сўрашдик. Чайналиб, иккиланиб турганимдан ниманидир пайқаб қолдилар шекилли:
— Ордер олдингизми? — деб сўрадилар.
—Йўқ.
Соатга қараб, фалон вақт олдимга киринг, дедилар. Айтилган вақтда боряпману, яна ўша эшик оғзида учратганим чиқиб қолмасин дейман. Шавкат Миромонович дарҳол бировни чақиртиргандилар, ўша, ҳаммага отнинг қашқасидек бўлиб кетгани билан отнинг қашқасичалик хислати бўлмаган мансабдорнинг қораси кўринди. У эшик оғзида қўл қовуштирганча чайналиб, ниманидир баҳона қилиб, бу масалани ортга сурмоқчи эди, ҳокимнинг қаттиқ танбеҳ-дашномини эшитди. Бу танбеҳ, айниқса, менинг ҳузуримда бўлгани учун у нима қиларини билмай гоҳ қизарар, гоҳ бўзарар, ўзини қўярга жой тополмасди. Ўша куниёқ чўнтагидан чиқаргандек менга ордер ёзиб беришга мажбур бўлди.
Давлатимиз раҳбари ўшанда ўттиз уч ёшда эдилар.

 

 

Подробнее...

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

images (168x143, 7Kb)

Истеъдодли ҳонанда Толибжон Зокиров ҳақида



Шаҳрихонда Толибжон Зокиров исмли ҳушовоз ҳофиз бор.У элимиз қўшиқларини севиб тинглайдиган машҳур ҳофиз, Ўзбекистон халқ артисти Озодбек Назарбековнинг биринчи устози хисобланади.


Бир пайтлар Толибжон билан ижодий ҳамкорлигимиз бир нечта янги қўшиқларнинг яралишига сабаб бўлган.Мен у пайтлар туйғу лирикасидан йироқ, фалсафий ва ижтимоий мавзулардагина шеърлар ёзиб юрардим.Бир куни Толибжон иккаламиз менинг салкам бир қоп келадиган қўлёзмаларимни кўздан кечирарканмиз, "Азроил" деган шеъримни топиб олдик.Толибжон у шеърни ўқиб чиқаркан, бир зум ўйга ботди.Кейин уни ўзи билан олиб кетдида, тез орада ажойиб қўшиққа айлантирди.У шеърни ҳали ҳануз ёддан биламан.


Мана ўша шеърнинг матни:

Азроил



Келгач Азроил олурға жонини,
Бир киши қолди ютолмай нонини.


Айди Азроил ба фармони Худо,
Жонни бер, умринг сани бўлмиш адо.


Ул худосиз кимса хўнграб йиғлади,
Ҳасратидан хонасига сиғмади.


Кел -деди, ҳазрат, яна бир кун яшай,
Йиғлабон Оллох билан суҳбатлашай.


Бер ижозатким тахорат айлайин,
Пок қилиб, ўзни кетарға шайлайин.


Йўқ -деди шу дамда Азроил кулиб,
Кўрпани улкан қанот бирлан суриб.


-Сенга амру маъруф этган эрдилар,
Имтихон дунёда фурсат бердилар.


Олмагил вақтимни ишлар менда кўп,
Хайрлаш онанг билан, ўғлингни ўп.


Шунда бедин дер, фариштам тўхтагил,
Мендаги мол -мулкни сўргил сўқтагил.


Тахта пол остинда бир хум тилла бор,
Истасанг, борин сенга айлай нисор.


Қўрқаяпман, ҳазратим тур нарироқ,
Ол онамнинг жонини, ул қарироқ.


Майли ўғлим жонини ол шул замон,
Эвазига сен мени қўйгил омон.


Шунда Азроил кулиб бединга дер,
Тиллани сен менгамас, ўғлинга бер.


Бермиш Оллохим онанга кўп умр,
Сен куйиб дўзахда бўлғайсен кўмир.


Олди Азроил худосиз жонини,
Қолди бойликлар ололмай ёнини.


Қоп қоронғу бўлди бедин хонаси,
Урди фарёд ўғли бирла онаси.

Келгач Азроил олурға жонини,
Бир киши қолди ютолмай нонини...



Қўшиқни тинглаб, беихтиёр Толибжон Зокировнинг Худо ато қилган истеъдодига, булбул садосини эслатувчи тиниқ овозига қойил қолганман.Ҳа, у ҳудди ойдинда ўзини унутиб, чах чах сайраётган булбулни эслатганди менга ўшанда.Кейинчалик "Рўза муборак" деган шеър ҳам Толибжон Зокиров ижросида ажойиб қўшиққа айланди.Ўша қўшиғи билан Толибжон Зокиров элимизнинг дуоларини олди.


Толибжон Зокиров аслида латифа айтишни қотириб қўядиган қувноқ инсон бўлсада, баъзан маъюсланиб, оламдан бевақт кўз юмган Қаҳрамон исмли акасини чуқур қайғу билан эслар, ўша акасининг санъатини давом этдириш учун ҳам санъат йўлига кирганини айтарди.Толибжон тўйларда элнинг хизматини қилар, топганини укалари, созанда дўстлари билан тенг бўлиб, баҳам кўрар, катта оиланинг ташвиши шу йигитнинг гарданида эди.Унинг Ғолибжон, Иқболжон деган укалари бўлиб, улар ҳам санъатни қадрлар, соз чалиб, Толибжон билан тўйларда бирга хизмат қилар эдилар.

Толибжоннинг яна бир армони меҳрибон онасидан бевақт айрилгани эди.

У Ўзбекистон марказий Радиокомпаниясида ишлайдиган ажойиб шоир Анвар Эминовнинг "Онажоним" деган шеърини юксак дид билан шундай дардли қўшиққа айлантирганки, у сеҳрли қўшиқни эшитган одам, юрак бағри садпора бўлиб, кўзларида ёш билан: -э, отангизга раҳматэ, ҳофиз! - деб юбориши табиий.



Вақти келса дўст ҳам сотиб кетар экан,
Оддий гап ҳам оғир ботиб кетар экан,
Йиғлайверсанг, дийданг қотиб кетар экан,

Мени ким ҳам соғинарди сендан бўлак,
Онажоним, ҳей меҳрибоним!



Толибжон укамнинг яна бир яхши ҳислатларидан бири, унинг отасига бўлган буюк ҳурматидир.Толибжоннинг отаси Мўминжон тоға олий маълумотли зиёлий инсон эдилар.У киши узоқ йиллар Шаҳрихон шаҳридаги ўрта мактабда ўқитувчи бўлиб ишлаганлар.Толибжоннинг онаси оламдан ўтгач, Мўминжон тоға ёлғиз қолдилар.Бир куни Толибжон менга: -Холдор ака, биронта таглик туглик бева аёл топиб, дадамни уйлантириб қўйсаммикин? -дедилар.Шунда мен бу истеъдодли ҳофизнинг, нафақат эл суйган санъаткор, балки қобил фарзанд, чин инсон эканлигига яна бир бор амин бўлганман.Толибжон, бировни қўятуринг, ҳатто ўз ўғилларини ҳам сизлаб гапирадиган меҳрибон дадаси Мўминжон тоғанинг дуоларини олиб қолдилар.Илоҳим Мўминжон тоғани Худо раҳмат қилиб, жойларини Жаннат боғларидан ато этган бўлсин.


Энди бу бетакрор овоз ва буюк ижрочилик истеъдодининг эгаси бўлган, аммо камтарин ҳофиз Толибжон Зокировнинг ҳаётидаги қувноқ саҳифаларга ҳам биргаликда назар ташлаймиз.


Бир куни Толибжон Зокиров билан учқур машинада катта тезлик билан қаёққадир кетаётгандик.Созандалар ва қизиқчи Ўткирбек ҳам борлар.Бир маҳал Толибжон жиддий туриб, катта тезлик билан кетаётган машина эшигини очишга ҳаракат қиларкан, Ўткирга қараганича: -Мен тушиб қолаверайми бўлмаса? -деса бўладими.Роса кулгандик ўшанда.


Эсимда, Толибжонларнинг уйида суҳбатлашиб ўтирган эдик.Кеч кириб, қоронғи тушиб қолган.Ўткирбек қизиқчи узр сўраб, уйга бориши кераклигини айтиб, айвонга чиқди.Биз ҳам уни кузатиб қўйиш учун ортидан чиқдик.


-Хўп бўлмаса, Ўткир, эртага кечикмай келарсиз.Тўй борлиги эсингиздан чиқмасин -деди Толибжон, Ўткир билан ҳайрлашаркан.


Ўткир хўп деб туфлиларини кийди.Сўнг биз билан яна бир бор хайрлашиб, юришга уринувди ҳамки, гуп этип айвонга юзтубан йиқилди.Кейин билсак, Толибжон Ўткирнинг туфлиларини юз эллик дюмли михлар билан айвоннинг тахта полига яхшилаб михлаб қўйган экан.Ўткир ўзи қизиқчиликнинг қиролларидан бўлсада, бу қўпол ҳазилдан анча хафа бўлди.Биз кулиб қотиб қолдик.Бироздан кейин Ўткирнинг ўзи ҳам бизга қўшилиб кула бошлади.

Туфли жонворлар йиртилиб, тагчармидан ажраб, бутунлай яроқсиз холатга келган эдилар.


-Энди тўйга ялангоёқ бораманми? -деди Ўткир қизиқчи, бизни бадтар кулдириб.


Шунда Толибжон укасига мурожаат қилиб: -Иқбол, ҳалиги янги туфлиларни опчиқ! -деди.Иқболжон туфлиларни олиб чиқаркан, Ўткир уларни кийиб, Толибжонга қайта қайта раҳмат айтиб, қувонганича уйига кетди.


Толибжон Зокировнинг ҳаётига оид бундай кулгили эпизодлар шу қадар кўпки, уларни ёзаверсанг битта ҳажвий китоб бўлади.


Мен мақолага якун ясар эканман, истеъдодли, эл севган санъаткор Толибжон Зокировга янги 2018 йилда оилавий бахт -саодат, мустахкам соғлик, ижодий ишларига омадлар тилайман.




01/01/2018.

Кундуз соат 2:39.

Канада, Онтерио.

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

Янги йилингиз муборак бўлсин, азиз ватандошлар!


Илоҳо, кириб келаётган янги 2018 йил барчамизга бахт -саодат, омад, мустахкам соғлик, юртимизга тинчлик, элимизга ҳотиржамлик ва фаровонлик келтирсин!


Янги йилда Ўзбекистон Республикасининг президенти Шавкат Мирзиёев фақат ва фақат озод демократик жамиятни, сўз эркинлигини, ҳурфикрлиликни истагани учунгина аввалги президент Ислом Каримов тамонидан қувғин қилинган, таъқибу тазйиқларга, сиёсий сургунга учраган, фуқаролиги ноҳақ бекор қилинган чет элдаги ўзбек шоир ёзувчиларининг, журналистларининг, зиёлийларининг фуқоролигини қайта тикласин, уларни реабилитация қилиб, ўз туғилиб ўсган тарихий ватани Ўзбекистонга қайтарсин!


Уларга сайлаш ва сайланиш хуқуқини қайтариб берсин.


Қўлбола кандидатлар ёрдамида ўтказиладиган анъанавий сохта сайловларга, сиёсий найрангбозликларга чек қўйсин, ҳақиқий муқобилдаги сиёсий партияларнинг рўйхатдан ўтишига йўл очиб, уларнинг сиёсий фаолиятларига тўсқинлик қилмасин!


Ўзи ҳам устози Ислом Каримов каби умрбод президентлик курсисини эгаллаб ўтиравермай, жуда борса икки президентлик муддатидан кейин ўз номзодини президентлик сайловларига қўймай, курсисини адолатли демократик сайловда ғалаба қилишга қодир муносиб кандидатга тантанали равишда топширсин.


Шундагина Шавкат Мирзиёев номи мустақил Ўзбекистон тарихи солномаларига ҳалол ва адолатли президент сифатида мангу мухрланажак!


2018  йил ўзаро тотувлик, миллий муроса, бирлашиш, хатоларни тузатиш, тозариш, юксалиш, ҳалоллик, инсоф ва диёнат йили бўлсин!



Холдор Вулқон

Ёзувчи.

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси.

 


0_db616_85cd08cb_XXL (568x518, 187Kb)


 
Еще статьи...