Поиск


95hrsl13865681325713_b (640x366, 44Kb)

 

Таъзия

 

Меҳрибон оналарининг оламдан ўтгани муносабати билан Ўзбекистон Бош вазири Шавкат Мирзиёевга ва у кишининг яқинларига чуқур таъзия билдирамиз.

Онахоннинг жойлари Жаннатдан бўлсин.


Холдор Вулқон.

 

 

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси


 

Дарчам ёнидан ўтди учиб ёввойи ғозлар


(Ушбу шеърий китобимни меҳрибон онам Муҳтарамхон Мирзажалол қизи ва менинг иккинчи онам Эъзозхон Кенжаеваларнинг порлоқ ҳотираларига бағишлайман.)Х.В.


 

Қорли далалар

 


Хазонрез шамоллар эсди гувиллаб,
Қушлар учиб кетди гала ва гала.
Кимсасиз ховлидай қолди хувиллаб,
Қор қоплаган яйдоқ кимсасиз дала.

Белигача қорга ботиб, беомон,
Қуриган қамишлар бормоқда қайга?
Балки улар борар соҳилга тамон,
Айлангани шамол шаштида найга?




2017 йил, 16 ноябрь.
Кундуз соат 10 дан 48 дақиқа ўтди.
Канада, Онтерио.


 

Тасодифий учрашув



Шамол, сени танидим, ишон,
Бу сен, ўша далада эсган.
Ғир -ғир эсиб, ул оташфишон,
Жазирама тафтини кесган.

Ҳамқишлоқлар омонми, шамол,
Соғиндими эл мени ростдан?
Ёмон кўрма, олмагин малол,
Сенга дардим айласам достон.

Шалдирарми дарё кечуви,
Биз қўй, сигир ҳайдаб ўтган жой?
Ялтирарми дарёнинг суви,
Қўрғонласа сукунатда ой?

Чўчқахона ҳалиям борми?
Шовулларми тераклар ҳамон?
Ёлғизоёқ сўқмоқ элтарми,
Одамларни соҳилга тамон?

Балки булутларнинг тубида,
Ой сийнаси қолар очилиб.
Шаффоф шолипоя сувида,
Минг -минг юлдуз ётар сочилиб...

Кечир, йўлдан қўйдим наҳорда,
Улкан эдим, уйга сиғмадим.
Уммон орти, олис шаҳарда,
Шамол, сени таниб, йиғладим.



25 апрел, 2014 йил.
Кундуз соат 5 дан 0 дақиқа ўтди.
Канада.


Нийят



Зулматда чирилдоқ чириллаган он,
Тўлин ой порласа пайкалга қараб.
Яғир дўппинг кийиб, елкангда кетмон,
Далаларда юрсанг ёлғиз, сув тараб.


Сокин увотларда бўзрайса фонар,
Оқшом юлдузларни бирма бир ёқса.
Оғзини ланг очиб ойдин далалар,
Ойнинг қўрғонига ағрайиб боқса.


Сувлар жилдираса, пушталар тўлиб,
Кўршапалак учса шодон, овозсиз.
Ўлтирсанг порлаган ойга термулиб.
Оддий сувчи бўлсанг, бўлсанг саводсиз.


Шийпон тамондаги сўрида ётсанг,
Ғир – ғир эсаверса тунги шабада.
Уйғонсанг тўрғайлар чулдираётган,
Ўз она юртингда, тонги далада.



7-август, 2010 йил.
Тунги соат 1 дан 56 дақиқа ўтди.
Торонто шаҳри, Канада.


Куз ёмғири



Ўйланасан кузги кечада,
Чеки борми дея фироқнинг.
Эси оғар бўм -бўш кўчада,
Маюс ўйга ботган чироқнинг.

Тўлар сирли шивирга ҳаво,
Руҳинг каби мусаффо, тоза.
Наҳот севги айлади қазо,
Ёмғир кимга очмоқда аза?..

Осмонларга элагин тутар,
Фонус ғамгин нурин элаклаб.
Бўм -бўш шаҳар уйқуга кетар,
Куз ёмғири қуяр челаклаб.


27 май, 2014 йил.
Тунги соат 10 дан 49 дақиқа ўтди.
Канада.


Кузги қайин


Хазонларни учирмоққа шай,
Кузнинг ўйчан, латиф шамоли.
Автоулов чумолихўрдай,
Ишга шошган авом -чумоли.

Чирпирайди етим япроқлар,
Куз келтирди баргларга қирон.
Хазон эмас, тилла титроқлар,
Қўрқитади уларни бўрон.

Ўйламайди бу ҳақда қайин,
Кокилларин ёйиб насимга.
Йўл бўйида шовуллаб майин,
Қайта -қайта тушар расмга.


27 октябр,2014 йил.
Эрта билан соат 9 дан 1 дақиқа ўтди.
Бремптон шаҳри, Канада.


Қорли кеча ва ёруғ нийят



Қоронғу зулматда қўнади сокин,
Қорларнинг учқуни елкамга юзлаб.
Наҳот -дейман - совуқ булутлар ҳоким,
Осмондан юлдузлар тушмоқда музлаб?


Бўронларда маҳзун мусиқа бордай,
Боғлар қор қўйнида ётгандай ухлаб.
Севаман - десайдинг, шивирлаб қордай,
Совқотган қўлларинг иситсам кухлаб.


Соямиз туташса, учқунлар тинмай,
Тўзғиса, чирпираб тушса эланиб.
Узоқ суҳбатлашсак, кетгимиз келмай,
Фонус ёруғида қорга беланиб.



20 октябр, 2014 йил.
Кеч соат 5 дан 39 дақиқа ўтди.
Канада.


Ватан хаёли



Пахтазорлар ортида қуёш,
Ловуллайди уфқлар этаги.
Туман чўкар далага ювош,
Осмон тўла юлдуз кепаги.

Кимсасизлик, сукунат ҳоким,
Йўлда ким ҳам юрарди санқиб.
Дов -дарахтлар ортидан сокин,
Паришон ой чиққанда балқиб.

Бирин кетин чироғин ёқар,
Шуълаафшон дарчали уйлар.
Дарёда сув ялтираб оқар,
Ёлғиз, етим чирилдоқ куйлар.

Бўйнин чўзиб марайди бузоқ,
Пода хайдаб ўтади кимдир.
Қуриллайди бақалар узоқ,
Сомон йўли, юлдузлар жимдир.

Гоҳо итлар қўяди хуриб,
Ой термулар чавра, четанга.
Ёлғизоёқ сўқмоқдан юриб,
Қайтган маҳал шоир Ватанга.



14/06/2016.
Кеч соат 6:33.
Канада.


Ғозлар галасининг бўм -бўш челаги



Ёғар куз ёмғири майдалаб, эзиб,
Ёмғирда ювилган ойнадай туйғу.
Ҳиёбонда ёлғиз юрарман кезиб,
Кўлмаклар кўзида исмсиз қайғу.

Сув юзида ғамгин кумуш халқалар,
Шивирлар қамишли соҳиллар лаби.
Бир юпун мажнунтол ёлғиз чайқалар,
Унсиз йиғлаётган паризод каби.

Охир тамом бўлди ёмғир кўз ёши,
Табиат йиғидан тўхтади, тинди.
Ёмғирда ювилган соҳиллар тоши,
Борлиққа мусаффо ҳаловат инди.

Тортинчоқ ялонғоч боғлар бир ёнда,
Ойнадек ялтирар боғлар йўлаги.
Ғийт - ғийт этар кузги ғамгин осмонда,
Ғозлар галасининг бўм - бўш челаги.



9 июль, 2011 йил.
Тунги соат 2 дан 36 дақиқа ўтди.
Торонто шаҳри, Канада.


Кузги ойналарнинг унсиз кўз ёши



Ёмғирларда ялтирайди тош,
Қарар ўйчан табиат ромдан.
Ёғаётган ёмғирмас, кўз ёш,
Кўзларингдан дувиллаб томган.

Сен кетасан соябон қўлда,
Олислайсан мисоли рўё.
Дарахт акси, кўлмакли йўлда,
Чўккан каби кўзгуга гўё.

Сенсиз энди юрак қийналар,
Эриб борар изларингда қум.
Сен кетасан, ғамгин ойналар,
Одам каби йиғлайди юм - юм.



31 июл, 2011 йил.
Кундуз соат 1 дан 29 минут ўтди.
Торонто шаҳри, Канада.



Хазонларга кўмилди йўллар



Ловуллаб ёнганча кузги гулханда,
Гувиллар хаёли паришон боғлар.
Ўйчан куз лабида қахрабо ханда,
Телба гирватларга термулган чоғлар.

Боди изғиринда ялонғоч, юпун,
Яланг новдалари қолса ҳам қақшаб,
Оппоқ чойшаб ичра ухламоқ учун,
Боғлар ечинаркан аёлга ўхшаб.

Дарёнинг лабида қамишлар найи,
Хазонга кўмилар йўлаклар, томлар,
Кўча фонусига тираб манглайин,
Йиғласа мўридай қорайган шомлар.

Олис ўлкалардан келгандай қайтиб,
Дарчангдан тўлин ой мўралаган пайт,
Адашган йўловчи сингари дайдиб,
Гоҳо тушларинга кираманми, айт?



13 август, 2011 йил.
Кундуз соат 3 дан 23 минут ўтди.
Торонто шаҳри, Канада.

 

Тоғам Ҳурмуҳаммад Кенжаев ҳотирасига



Ҳурмуҳаммад тоғам шеъриятни теран англайдиган, олийгохни тамомлаган зиёлий инсон бўлганлари учун менинг шеърларимни таҳлил қилиб, бошқаларга тушунтириб юрар эди.Айниқса: бир шеъримдаги "Осмон о симон.Худди йўқлик рамзи 0 рақамидай" деган ташбеҳдан узоқ ҳайрат ва ҳаяжон туйиб юрдилар.
Афсус шундай ажойиб инсон, севимли тоғам оламдан ўтиб кетдилар.Илоҳим, жойлари Жаннатдан бўлсин.
Анчадан бери у инсоннинг муборак ҳотирасига нимадир ёзмоқчи бўлиб юрардим.Бугун мавриди экан.Кечаси ярим тунда уйғониб кетиб, тоғамнинг ҳотирасига бир шеър ёздим.
Қуйида шу шеърни ўқийсиз.



22/10/2017.
Тунги соат 2:24.



Ойдин сукунат

(Тоғам Ҳурмуҳаммад Кенжаевнинг порлоқ ҳотирасига)



Тоға, Чувамада ҳозир ҳойнаҳой,
Оқшом тушиб, қуёш ботгандир.
Оппоқ чинни товоқ каби ой,
Тентаксойда чўкиб ётгандир?

Тошқин бузган кўприк ходаси,
Тахталари ётгандир кўчиб?
Сув кечарди сигир подаси,
У кўприкдан ўтгани чўчиб.

Қуриллайди балки бақалар,
Қирғоқларда қамишлар оҳи.
Дайди тулки сувлар ёқалаб,
Қулоқ тутар жимликка гоҳи.

Сўқмоқ уни соҳилга бошлар,
Ғир ғир эсар тунги шабада.
Кўринар сув остида тошлар,
Боғбон эса ухлар капада.

Юлдузларни жимлик хоритар,
Олис осмон -овоз етмас жой.
Қабрингизни ғамгин ёритар,
Жим -жит, сокин сукунатда ой.



22/10/2017.
Тунги соат 1 дан 21 дақиқа ўтди.
Канада, Онтерио.

x_15d42282 (604x453, 162Kb)

 

Подробнее...

 

Умр бўйи ўзгаларга бронзадан ҳайкал ўрнатган Равшан Миртожиев ўзига эзгуликдан ҳеч ким йиқитолмайдиган мухташам ҳайкал қўйиб кетдилар.



Андижоннинг эски шаҳарида шундоққина Хўтанариқ бўйида машҳур кабобхона бўларди.У жойда ўрама кабоб деб аталадиган емак барра қўй гўштидан пишириларди.Мен бир беморни йўқлаб қўймоқ учун беш -ўн сих кабоб билан тўртта оби нон олай деб ўша ошхонага бордим.Кабобга буюртма бераётсам, кимдир мени чақирди.Бундай қарасам, раҳматли Равшан ака Миртожиев эканлар.Равшан ака билан мени рассом Одилжон Нишонов таништириб қўйган эди.У маҳаллар Равшан ака Андижондаги рассомлар цехида ишлардилар.Унинг ҳайкалтарошлиги кейинроқ намоён бўла бошлади.Ҳуллас, биз кўришдик.Равшан ака ўша кунлари Андижонга Чўлпоннинг ҳайкалини ўрнатиш учун келган эканлар.


-Холдоржон, қалай ишлар?Яхши юрибсизми?Ижодлар қалай?-дедилар ҳол аҳвол сўраб Равшан ака.


-Ёмон эмас, юрибмиз, ака, Худонинг панохида.Янги янги шеърлар ёзаяпман -дедим мен.


-Ҳа, яшанг.Қачон бизга дастхат ёзиб, китобингизни совға қиласиз? -дедилар яна Равшан ака раҳматли, менга чой қуйиб узатиб, овқатга таклиф этарканлар.


-Китоб чиқариш бироз қийин бўляптида.Ҳозирги замонда шоирлар ўз китобини шахсий маблағи эвазига ёки спонсор ёрдамида чиқаришмоқда -дедим мен.


Равшан ака бир зум ўйланиб тураркан, ноқулай жимликка бархам бериш учун графинга узандилар: -Юз грамм кетадими? -деди у.


-Йўқ, Равшан ака, мен ичишни ташладим.Бу аблах ичкилик ижод қилишимга халақит беряпти.Ичсам, ялқов бўлиб қоляпман -жавоб бердим мен.


-Бир хисобда тўғри қиласиз.Мен ҳам ичкиликни йиғиштирмоқчиман.Ичкилик ижодкорни хароб қилади -дедилар Равшан ака.Кейин давом этдилар.


-Лекин сиз, жуда тушкунликка тушманг.Сиз китобингиз нашрига кетадиган харажат ҳажмини калькуляция қилиб, менга телефон орқали айтинг.Агар жуда кўп бўлмаса, ёрдам беришга ҳаракат қиламан.Ахир, сиз билан биз ижодкорлармиз.Ижодкорлар эса бир бирларига ёрдамлашиб яшашлари керак -дедилар.


Равшан аканинг бу кутилмаган гапидан мен бир лахза ҳайкалдай қотиб қолдим.Кейин  ўзимга келиб, унга миннатдорчилик билдирдим.Лекин, гапнинг тўғриси, мен Равшан аканинг китобимга спонсор бўлишига ишонмадим ўшанда.Ҳа, энди, шунчаки айтдиларда -дея ўйладим.Аммо, бутунлай умидимни ҳам узолмадим.


Ишонсизликнинг асосий сабаби, менинг ўша пайтлари Салай Муҳаммадаминовни ўз маслагидан ўлса ҳам воз кечмайдиган ҳақиқий демократ, манфаатга қул бўлмаган ишончли сиёсий лидер деб ўйлаб, унинг ортидан ахмоқларча эргашиб юрган пайтларим китобим нашр қилинишига сира ишонмасдим.Бунга ҳукумат асло йўл қўймайди дея ўйлардим.Равшан акам билан эса, ҳеч қачон сиёсат ҳақида суҳбатлашмаган эдик.Гурунгларда фақат тасвирий санъат ва адабиёт ҳақидагина суҳбатлашардик.Яъни Равшан ака менинг сиёсий позициямдан мутлақо беҳабар эдилар.Аммо мен ёзган шеърларнинг ашаддий муҳлисларидан бири эди, буни билардим.Ўша пайтда Равшан ака спонсорликни ўз зиммасига олган тақдирда ҳам китобим нашриётда нашрдан тўхтатилса керак деган фикр мени қийнарди.Лекин ҳаммаси бошқача бўлди.Мен Тошкентга бориб,  Ўзбекистон халқ шоири раҳматли Нормурод Нарзуллаевга учрашиб, "Янги асар авлоди" нашриётингизга спонсор орқали пул ўтказсам, китобим чиқадими? -дея сўрадим.


Нормурод ака ҳам мени ҳайратда қўйиб: -Э, нага чиқмасакан, шоири замон, албатта чиқадиде.Сандай шоирнинг китобини нашрдан чиқармасак, яна кимнинг китобини чиқаришимиз керак? -десалар бўладими.


-Э товба, нималар бўляпти ўзи? -дейман ўзимга ўзим ишонмай.Ҳулласи калом, спонсор ҳам нашриёт директори ҳам ўз вадасининг устидан чиқдилар.Ҳукумат ҳам қаршилик қилмади."Тунги лайлакқор" номли китобим Тошкент шаҳрининг "Қатортол" кўчаси 60 уйга жойлашган "Янги аср авлоди" нашриётида Нормурод Нарзуллаев сўзбошиси билан чоп этилди.


Китобларни нашриётдан олиб чиқиш учун шартномага спонсор ҳам имзо чекиши керак экан.Мен Равшан акага қўнғироқ қилиб, муддаони айтдим.Равшан ака "Мерседес" русумли машинасида Қатортолга етиб келдилар.Шартномани имзолар эканлар, мен китоб сотилгач, спонсорлик харажатларини тўлиқ қайтараман -дедим, яна хужжатга имзо чекмай қўймасинлар деган ҳавотирда, шоша пиша.Бир маҳал Равшан ака бошқа бир қоғозга: -Мен Миртожиев Равшан, Холдор Вулқоннинг "Тунги лайлакқор" номли китобига ўтказилган маблағдан тўла воз кечаман.Холдор Вулқоннинг менда ҳеч қандай қарзи йўқ" мазмунида тилхат ёзиб, имзо чекиб берсалар бўладими.Мен нима дейишни, Равшан ака Миртожиевга қандай миннатдорчилик билдиришни билмай эсанкираб қолдим. -Раҳмат, ака, бу яхшилигингизни ҳеч қачон унутмайман -дея қўлини қисаман нуқул.


Равшан ака бўлсалар:-Э, қўйсангизчи, Холдоржон, бир биримизга ёрдам бериш ижодкорлик бурчимизку -дедилар жилмайиб.Ўшанда, бу дунёда шунақа яхши инсонлар ҳам бор экан деб, кўзларимдан ёш чиқиб кетган.

Ахир ўзингиз ўйланг, сизга биронтаси бир цент берса, эртасига сўраб келадиган, бир центини юзминг доллар қилиб қайтарасан дейдиган фойизхўрлар изғиб юрган ёвуз жамиятда бир шоирнинг китобини чиқариб бериб, яна (Ўша пайтда, 2004 йил.300 минг сўм!Ҳозир у пул курси қанча, билмайман) харажатдан батамом воз кечиб юбориш учун одам боласи камида БУЮК ИНСОН бўлиши керак.


Бугун ўзбек жамияти мана шундай қалби тоза, меҳрибон ИНСОНдан,буюк бир ижодкордан жудо бўлди.


Илоҳим, Равшан ака Миртожиевнинг ҳаёти дунёда билиб билмай қилган гунохлари бўлса, Парвардигори Олам мағфират қилсин.

Марҳумнинг Жойлари Жаннатдан бўлсин!

 

 

 

10/02/2015.

Кундуз соат 10:55.

Бремптон шаҳри, Канада.

 

Андижон шаҳридаги "Чўлпон" истироҳат боғига ўрнатилган Абдулҳамид Сулаймон Чўлпон ҳайкали.

Равшан Миртожиев асари.Бронза.

 

Мана шу китобимни Равшан ака Миртожиев ўз маблағлари хисобига нашрдан чиқариб берганлар.(Холдор Вулқон)

 

 

Истеъдодли шоир, иқтидорли ёзувчи Шерзод Комил Ҳалил ҳақида.



Баъзилар бозор иқтисодиёти шароитида замонавий адабиётимиз ўлмоқда, шоир -ёзувчилар китобни шахсий пулларига нашр қилиб, китоб сотувини ҳам нашриёт ўз зиммасига олмаяпти -дея айюҳаннос соладилар.Аслида эса, асарларнинг китоб ҳолида нашр қилиниши эмас, уларнинг санъат даражасида ёзилиши муҳимроқ.Шерзод Комил Ҳалилнинг руҳ билан ёзилган шеърларини ўқиб, адабиётимиз ўлмаётганини, қайтага яшнаётганини кўрдим ва қувондим.

Унинг шеърлари қахрли қорлар бағридаги бойчечакларга, қалин асфалтни ёриб, қуёшга талпинаётган гиёхларга ўхшайди.

Шерзод Комил Ҳалилнинг прозаик асарларини ҳам ҳеч иккиланмай санъат асари дейиш мумкин.

Мана, мен айтди дерсизлар, агар боши омон бўлса ва изчил, тинимсиз ишласа, бу шоир, бу ёзувчи укамиз вақтлар келиб, ўз асарлари билан жаҳон адабиётини забт этади ва дунёнинг энг нуфузли мукофотларига сазовор бўлади.Негаки, унинг қиличдай ўткир истеъдоди асарларида ярақлаб турибди.

Шерзод Комил Ҳалилнинг яна бир хислати мени ҳайратлантирди.У баъзи майда -чуйда эъжодкаллар каби миллатчилик ботқоғига ботиб қолмаган.Миллатчилар рус адабиёти орқали дунё адабиётидан баҳраманд бўлдилар.Ҳатто: -Москувага ўқиганман, эхх, қаннай ажейиб дамлар эдия ўша дамлар! - дея хўрсиниб қўядилару, яна шу ондаёқ миллатчилик тутқаноғи хуруж қилиб, икки оёғини бир этикка тиқиб, бир бирларидан ўзиб, гуппа -гуппа сакрай бошлайдилар.Ёзган нарсаларини озгина ўқиб, чарчаб, бўғилиб кетади одам.

Хақорату қарғиш, ғийбат, фисқу фасодга тўла қоп -қора фарёд ҳеч қачон бадиий асар бўла олмайди.Бундай саёз тафаккурли кимсалар миллатчилик ва бошқа бўлгинчиликлар кўчасига кирган халқлар, худудий парчаланишга, қирғин, вайронагарчилик ва қашшоқликка юз тутаётганлари ҳақида ўйлаб ҳам ўтирмайдилар.Ўзлари миллатчи бўлса ҳам майли, энг ёмони, улар ўша уруш олови гувиллаб ёнаётган жаханнам хандагига, тубсиз жарликларга бошқаларни ҳам чорлайдилар.

Лекин бугунги авлод ахмоқ эмас.Яъни улар энди ким етакласа кетавермайдилар.Ўйлаб иш тутадилар.Ёш авлод халқимизни дунёдаги барча халқлар билан биргаликда, уйғун яшашини ҳохлайди.Бугун мен шоир ва ёзувчи Шерзод Комил Ҳалил мисолида ёш авлоднинг ёрқин вакилларидан бирини кўрдим.Шерзоднинг рус шоири Андрей Вознесенский вафоти муносабати билан ёзган шеърини ўқиб, тўғриси, кўзимдан ёш чиқиб кетди.

Andrey Voznesenskiy xotirasiga

Шерзод Комил Ҳалил Соҳибқирон Амир Темур туғилган юрт - Қашқадарё вилояти, Шаҳрисабз туманида 1982 йили дунёга келганлар.

Сўзимиз сўнгида Шерзод Комил Ҳалилга айтадиган гапимиз, у бизга ўхшаб сиёсат кўчасига кирмасин, адашиб, тентираб юрмасин.Сиёсатдан йироқ, инсониятни ҳайратлантирадиган ёруғ санъат асарлари яратаверсин.

Шерзоднинг асарларини зудлик билан бошқа тилларга таржима қилмоқ бурчи рус инглиз француз ва бошқа тилларни мукаммал биладиган барча ўзбекистонлик ватандошларимизнинг, зиёлийларнинг, ижодкорларнинг зиммасидадир.

Бундай, ер юзига минг йилда бир келадиган ёш истеъдод эгаларига ҳамма қўлидан келган ёрдамини кўрсатмоғи жоиз.

Замонавий адабиётимизда яна бир буюк ижодкор пайдо бўлганидан беҳад қувониб,

 

Холдор Вулқон

Бадиий адабиёт бўйича халқаро "Наследие" мукофотининг номзоди

 

Шерзод Комил Ҳалил

Шаҳар жимжит эди...




Шаҳар жимжит эди, ўлик сукунат,
Гўё кўчаларда қўйганди танда;
Зулматларни йиртиб ҳайқирдим нолон,
Мен ёруғ дунёни унутган банда.



Атрофда ҳеч ким йўқ , дирдираган шом,
Бундан кетгим келар йироқ-йироқлар;
Мени меҳмон қилмас, мени чорламас,
Қаватли уйларда ёнган чироқлар.



Тунги кўчаларда дайдиган руҳдек,
Олис кўчаларда жимгина кездим;
Дунё, мен ҳаётдан топмадим мазмун,
Дунё, мен яшашдан жуда ҳам бездим.



Аллақаёқларга кўтариб кетди,
Шамоллар хазонлар рутубатини.
Ахир ким кўтаргай ва ким тинглагай,
Менинг юрагимнинг уқубатини?!



Узоқларда ёниб ўчган оловдек,
Милтиллаб-милтиллаб сўнаяпман мен;
Исёнкор даҳойим топмасдан камол,
Тақдирнинг ҳукмига кўнаяпман мен!



Ҳолбуки, бир пайтлар, тунлар самода,
Юлдузлар ёқарди миллион машъала;
Букун атрофимда сўррайган осмон,
Букун атрофимда қоронғу дала.



Ва жимжитлик аро ўлик сукунат,
Кўчаларда буткул қўйгандек танда;
Қоронғу дунёда ҳайқиргим келмас,
Мен ёруғ дунёни унутган банда...

 

 

2009

 

Яшил кнопкани боссангиз саҳифанинг давоми очилади ва Сиз Шерзод Комил Ҳалилнинг "Туман ажинаси" номли ҳикоясини ўқийсиз.Ўқинг, жуда қизиқ ҳикоя.Тавсия этамиз.

 

Подробнее...

 

 

Мунаввара Тиллабоева ҳақида


Истеъдодли шоира ва ёзувчи опамиз Мунаввара Тиллабоева Андижон шаҳрида яшайдилар.Бир гал уйларида меҳмон бўлган эдим ва Мунаввара опанинг пазандалигига қойил қолганман.Опа шунақанги уйғур лағмонини пиширибдиларки, мен ўша лағмон тамини ҳали ҳамон унутолмайман.Воҳ, шунақанги мазали таомлар тайёрлайдиган аёллар ҳам бўлар экан.У лағмонни ичган уйғурларнинг ўзлари ҳам Мунаввар опага қойил қоларди дея ўйлайман.

Опажон, яхши юрибсизми?Акам яхшимилар?Фарзандларингиз ва бошқа яқинларингиз ҳаммалари саломат омон юришибдими?Устоз шоирлар Олимжон Холдорга, Фарид Усмонга, Одилжон Мухсинга,синглимиз, истеъдодли шоира Ёзувчилар уюшмаси Андижон вилояти бўлими раҳбари Хуршида Қўчқоровага,Наби Жалолиддинга, Машъал Ҳушвақтга, Нусрат Абдусаломга, Қобил Мирзога,Ҳабибулло Турсунматовга, ҳажвчи ёзувчиларимиз Восит Аҳмадга, Ҳабиб Сиддиққа, шоирлар Зиё Нажмийга,Ҳабибулло Исомиддиновга, Рафиқ Мухторга,Одилжон Нишоновга,Байналминал кўчаси, 1 уйда яшовчи буюк шоира синглимиз Соҳиба Ашуровага ва бошқа қалбида кири йўқ ижодкор дўстларга,"Иқбол" газетасида ишлайдиган журналистларга, шоира синглимиз Махфузахонларга менинг салом ва дуоларимни етказарсиз.

 

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

Мунаввара Тиллабоева

ҲАЁТ

(Бадиа)

 


Мен сени севаман, мунаввар ҳаёт!

Дунёда сендан-да қимматлироқ, сендан-да мўътабарроқ нарса йўқдир.

Баҳор ва куз фаслида олис далалардан эшитилаётган тракторларнинг гуриллаган товушлари ҳам нақадар жонга туташ. Улар инсонлар қалбида қандайдир ўзи ҳам тушуниб етмайдиган ҳаётга ташналик туйғуларини уйғотади. Чунки улар қуриш ва яратиш билан банддирлар.

Сочларимни ўйнаб, юзларимни силаган тонг насимини айтмайсанми. Улар гулларнинг атрини ҳар томонга сочадилар. Азим дарахтлар баргида эркаланиб ўйнайдилар, уларнинг кўксига енгиллик олиб кирадилар.

Баъзан хавотирга тушиб қоламан. Нега дейсанми? Бойликка сира-сира тўймаётган одамларни кўриб, эшитиб қоламан. Ҳа, яна бир нарсани айтайин. "Зангори экран" орқали жуда ваҳимали киноларни бериш урф бўлиб кетди. Уларни андак кўриб қолсам, наҳотки бу кўҳна олам шундай ёмонликлар билан тўлиб-тошган бўлса. Агар дунё ҳақиқатан мана шундай ярамас одамлар комида қолган бўлса, денгизлар ҳайқириб, қадимий музликлар эриб, дунёни сув босиб кетса керак дейман. Ҳай-ҳай, Аллоҳ ўзи асрасин. Ҳали инсоният қалбида меҳр-муҳаббат, яхшилик, эзгулик деган тушунчалар барқарордир.

Ўзимизнинг ҳалиги "Мафтунингман", "Маҳаллада дув-дув гап", яна ҳиндларнинг Раж Капур ўйнаган "Дайди", "Жаноб-420" каби киноларини мириқиб томоша қиламан. Нега десанг, кинолардан мен муҳаббат сурурини уқаман, уқиб билим олиш, яхши ҳаёт сари интилиш, табиат тасвири, миллий анъаналар яхши ифодаланган. Ижро этилган куй ва қўшиқлар сеҳрида қоламан.

Гиёҳларни яхши кўраман. Чунки улар ҳаётимнинг бир зарраси, уларни сира юлиб ташлагим келмайди. Одамлар мендан куладилар.

Мана шунақа, Ҳаётжон. Сени қанчалар яхши кўришимни билдингми?

 




Манба: "Иқбол" газетаси.

 
Еще статьи...