Поиск

132221451_gorod_Brempton (202x216, 31Kb)

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси.

 

 

 

“Истеъдод, истеъдод ва яна бир бор истеъдод соҳибларини топиш, тарбиялаш ва уларнинг меҳнатини муносиб қадрлаш энг асосий вазифамизга айланиши керак”.

 

Ислом Каримов.“Адабиётга эътибор – маънавиятга, келажакка эътибор” китобидан.

index (238x212, 5Kb)

Аҳад Қаюм

 

Шиддат билан ўсиб келаётган адабиётимиз навниҳоллари –ёш шоирлар ва шоиралар ҳақида ўйлар эканман, беихтиёр Ўзбекистон қаҳрамони, Ўзбекистон халқ шоири, марҳум устозимиз Эркин Воҳидовнинг “Дебоча” номли шеъри ёдимга тушади.

Устоз ўз вақтида ҳозирги ўсиб келаётган ижодкорлар авлоди каби турли тўсиқларга учраб, баъзи рус ва европа шоирларининг шеърларини таржима қилиб, у шеърларнинг у ер бу ерини киши билмас ўзгартириб, ўзлаштириб, ўзини катта шохер хисоблаб юрган, ғаразгўй, бахил, разил, кўкбет, ғаюр, эгри қўлларига чўқмору тўқмоқ тутган хасад аҳлининг ғовларига дуч келган бўлсалар керакки, шундай мисраларни ёзган.


Истадим сайр айламоқни мен ғазал бўстонида,

Кулмангиз не бор сенга деб Мир Алишер ёнида.


Ваҳоланки ёш, эндигина гуркираб ўсиб келаётган Эркин Воҳидовга маломат тошларини отган ўша катта шохерлар Ҳазрати Амир Алишер Навоий ҳақида ҳаммадан кўп, оғиз кўпиртириб гапирар эдилару ўзлари лоақал битта ғазални қойил қилиб ёзолмаганлар.Ундайлар, афсуски ҳозир ҳам тиқилиб ётибди.

Элимизнинг энг севимли ҳофизи Шерали Жўраевнинг “Ошиқма ой тўлгунча, олам чаман бўлгунча” деган қўшиғида айтилганидай, бироз шошилмаслик керак.

Бугунги атак –чечак одим отиб адабиётимизга кириб келаётган ёш авлоднинг оёғидан чалмаслигимиз керак.Уларга ундай ёзма, бундай ёз деб кўрсатма беришга ҳеч кимнинг ҳаққи йўқ.Чунки ижод кўнгил иши.Кўнгил эса бандасига бўйин сунмайдиган чети, чегараси йўқ руҳоний хилқат.Майли, ёшлар яхшими, ёмонми, баландми, пастроқми ёзаверсин.Ёзилган нарсаларни эса тарихнинг ўзи ғалвирдан ўтказиб, саралаб олаверади.Ғалвирда қолган олмос, олтин доналаридан адабиётимиз ғазнаси бойийди.Тинимсиз ёзаверса, бир куни бугунги ёш ижодкор авлодга ҳам коинот дорвозалари шарақлаб очилади. Уларнинг елкаларига ҳам гала гала илоҳий илҳом фаришталари қўна бошлайди, улар ҳам илҳом фаришталарининг қанот шарпаларини сеза бошлайдилар ва буюк шоирларга айланадилар.Бу ўткинчи дунёда ҳаммага етиб ортадиган адабиётнинг поёнсиз даштларини, қўриқларини ёшлардан қизғонмаслик, аксинча уларга далда бериб, кўмаклашмоқ керак.

Зеро Эркин Воҳидов:


Шеърият дунёси кенг гулзори кўп, бўстони кўп,

Ҳар кўнгил арзини айтур, неки бор имконида.


Дея ёзаркан, қуйидаги мисралар билан яна мавзуни давом этдиради.


Дўстларим, шоир деманг,Эркин ғазал шайдосидир,

Ёш денгу маъзур тутинг, сахв ўлса гар девонида.


Ҳа, айнан бугунги ўсиб келаётган ёш ижодкор авлод, эртага ўз йўлини топган булоқдай қайнаб, халқимиз дидини исфахон қиличидай чархлайдиган ажойиб асарларни ёзишларига шак –шубҳа йўқ.Эндигина куртак чиқариб, барг ёзаётган ниҳолларни синдириб, яна пайхон этилган боғдан мева умидвор бўлиш оқил одамлар ишимас.

1987 йил 15 июнда Бухоро вилояти, Шофиркон тумани, Денов қишлоғида туғилган ёш шоир Аҳад Қаюм бошида ҳам шу кунларда кўп калтаклар синаётир.

Ҳазрат Навоий айтганларидай қуёш пайдо бўлаётган маҳал юлдузлар ранги ўчади, йитади, йўқолади.

Аҳад Қаюм қуёши кўтарилаётган маҳал хира тортган кўзлари шуълалардан қамашиб, ўзларининг эл назаридан четда қолаётганларини сезган хасад ахли талвасага тушаётган бўлса, бунга асло ажабланмаслик керак.

Негаки халқимиз ундайлар ўйлаётганчалик диди паст ё ахмоқ эмас.У кимнинг шеърини ўқишни, қайси ижодкорини ардоқлашни ўзи жуда яхши биладиган, ўзига етарли донишманд халқ.

Қолаверса, ҳар кимнинг диди ҳар хил.

Яъни бировнинг кўнгли тандир кабобни тусаса, кимдир паловни ҳушлайди, биров норинни севиб еса, яна кимдир Ғиждувон сомсасини яхши кўради.

Фақат биз тайёрлаган, ичига алебастр қўшилган тўпоннигина ейсан дея хўрандани мажбурламоқ кулгили...

Аҳаджон, кўнглингизни асло чўктирманг, укам!Ёзаверинг!Кўп ўқинг, ўрганинг, тинимсиз ишланг!

Шунда сиз ҳам тез орада ойдиндаги оқ теракларга қараб, о, бу оқ тераклар бунча гўзал бўлмаса! -деб эмас,

-О, нақадар гўзал песлик, моховлик! –дея тафаккур қиладиган даражадаги шохерларнида чангингизда қолдириб кетадиган ўзбекнинг энг буюк шоирларидан бирига айланасиз!Сизни ҳеч ким синдиролмайди.Негаки, Аҳад ҳам Қаюм ҳам Худои Таолонинг исми сифотларидан.

Ҳаммага ҳурмат билан, Холдор Вулқон.



18/02/2017.

Кундуз соат 10:00.

Канада, Онтерио.

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 


--400 (400x343, 124Kb)

Хуршида

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг Андижон вилоят бўлими раиси

Янги ғазаллар

Соҳибжамол




Дил фақат сендин хабар кутди, нетай, соҳибжамол,
Ҳайратим ҳаддин ошиб кетди, нетай, соҳибжамол?

Ҳақ фано дайрида аҳзон фаслининг ожизасин,
Сен – ҳусн шоҳига зор этди, нетай, соҳибжамол?

Бул юрак мутлақ унутгач шодумонлиғ шеъвасин,
Эътиборинг кўп ризо этди, нетай, соҳибжамол?

Дилга буйруқ кор эмас, вобасталиғ даркор эмас,
Ул тағин йўқлик йўлин тутди, нетай, соҳибжамол?

Сен ёруғ манзилни кўзлаб, толе-истиқболни қуч!
Бул сори Хуршида хор ўтди, нетай, соҳибжамол?

 

 

Айб




Ўйлагандим, воз кечурман, енгди ғолиб ҳисларим,
Истагандим қолмасин ҳеч на дарак на изларим.

Минг синов, минг бир сукунат ичра ҳайрат тунлари
Боумидлиғ оламинда милтирар юлдузларим.

Бир умр тоқ кезди кўнгил ишқ-муҳаббат боғини,
Энг улуғ толе – мунавварлиғда бўлсин юзларим.

Олмагин асло малол, сарсонлигин дил сезмасин,
Меҳр ила нур сочса сочсин мубталодир кўзларим.

Неча бор қилдим тазарру, неча бор сўрдим кўмак,
Сенга кор қилмас нега ҳатто китобат-сўзларим?

Гул ҳаётинг юзланар нурли макон-манзил сари,
Мен эса келдим етиб, кутмоқдалар унсизларим.

Айб эса ошуфталиғ Ҳақ ҳукмига дил мунтазир,
Ожиза Хуршида йиғлар қайда деб ёлғизларим…




Муножот




“Ўртамиздан  оқар дарёлар ўтди…”
Мавҳумот кўксида азобланар тун…

Хаста юракларга озорлар етди,
Биз босмаган излар – бизларга мафтун.

Муҳаббат мулкида туйғулар карахт,
Соғинч, таскин, умид, юпанчлар сарсон…

Гўзал ташбеҳимиз алқаб турса-да,
Моварауннаҳр, мулки Хуросон!

Дунё ўзи шундай: бир кам яралган,
Бизнинг ҳукмимизга бўйсунмас тақдир.

Сен Ҳақсан, мен Ҳақман, юрагимизда
Ногоҳ куртак ёзган ҳислар ҳам Ҳақдир?..

Кел, фано дайрида бир-биримизни
Нури Аллоҳдайин асрайлик, жоним!

Зиқна дунёсининг шум армонлари
Шундоқ ҳам аламли, ҳасратли, жоним!

Сен бардош элинда собитқадамсан,
Сен ғурур кўшкида навқирон юлдуз…

Мен сабр эшигин остонасида
Минг йил фарёд чекиб ҳолдан тойган из!

Юракни бошқармоқ ўлимдан оғир,
Бу — мен англаб етган буюк фалсафа!

Шунчалар ожиз ва  аросатдамиз,
Туташолмас асло мавжуд масофа…

Таҳайюл мулкида, ҳайрат мулкида
Кўзларни куйдириб дунёлар ўтди…

Бағрига яшириб изҳоримизни,
“Ўртамиздан оқар дарёлар ўтди…”



Ногаҳон




Айб эрур гарчанд юрак домингга тушди ногаҳон,
Ҳисларим сарҳадни билмай кўкка учди, ногаҳон.

Хонумоним ёқди буткул сўзларингнинг оташи,
Тун бўйи васлинг дилим мастона қучди, ногаҳон.

Етти иқлимдин муносиб ёр топмоғлик маҳол,
Ишқ соҳир зар либосин нега бичди, ногаҳон?

Айланар ер, офтоб куйгай, боши хамдир само,
Аҳду паймон йўқлабон бир, қайга қочди, ногаҳон?

Эй замин, эй осмон, жисмимга жой қайдин топай,
Бемаҳал Хуршида нурин ёра сочди ногаҳон!..




Бошқа олам



Сену мен бошқадирмиз, дил -
Юраклар бошқа бир олам.

Суханлар бошқадир гарчи,
Тилаклар бошқа бир олам.

Фано даҳрида берсак бой
Ато этганда фурсатни,

Керакмас нозу неъмат, зар,
Кераклар бошқа бир олам.

Ҳаёт, қонунларинг бирла
Иши йўқ инжа туйғунинг,

Сабр куйин чалолмаслар  –
Билаклар бошқа бир олам.

Ўтар кунлар, кетар кунлар,
Фиғону дод этар кунлар,

Гуноҳларни, савобларни
Элаклар бошқа бир олам.

Сену мен бошқадирмиз, лек
Юраклар бошқа бир олам,

Кетар бўлсам йироқ сендан
Сўнгаклар бошқа бир олам…


Тазаллум



Кўзларимдан тўкмагил, бас, ёшни,
Ғолибо, синдирмагил бардошни.

Пойинга қумдек сочилган ҳисларим
Қони-ла ювмоқда дил-наққошни.

Неча гулзор ичра сен ҳур андалиб,
Гул ҳаёт тутмас манга ризқ-ошни…

Ихтиёрим ихтиёрсиз олдинг-у,
Муддаонг хам айламоқми бошни?

Қўй, тааззум фанидин дарс берма кўп,
Воқифи сенмасмидинг сир фошни?

Минг ҳамият бирла сўнг бор нурини,
Сенга сочса қадр эт Қуёшни.


Тасалли




Қўрқма, бетаклиф қадам босмоқ тамом ётдир манга,
Сабр мулкида муқимлик чин саодатдир манга.

Дилга маълум бўлди ногоҳ дилгинангнинг истаги,
Музлаган тошларни зарби катта ибратдир манга.

Ор қошида манимдек ҳуркагу лол бормикан,
Сохта сўзга ошинолиғ ҳам жиноятдир манга.

Минг алам чексин юрак, минг илтижо этсин кўнгил,
Тангри ҳукмига мутелик чин саодатдир манга.

Сен риёлар илкида мастоналарга айла лутф,
Ҳажр уйин этмак тавоф кун-тун, ибодатдир манга.

Гул муҳаббат боғига кирмак сира осон эмас,
Имтиҳон Ҳақдин, иноят ҳам итоатдир манга.

Арз эмас, очдим санга дил ичра  бехоб сўзни,
Хаста Хуршида фиғони нур – ҳидоятдир манга.

 

 


Манба: Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг расмий сайти.


 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Muhammad Ali (400x267, 109Kb)

 

Ўзбекистон халқ шоири Муҳаммад Алининг шеърларини ўқиб

 

1999 йил август ойида ўтказилган Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг кенгашида мен ва ажойиб ёзувчи Тўлқин Эшбек ҳамда яна бир (Исми шарифи ҳозир ёдимда йўқ) шоир йигит Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасига аъзо бўлдик.Кенгаш иштирокчилари тарқалаётган маҳал Муҳаммад Али ҳаммадан энг аввал ёнимга келиб, уюшмага аъзо бўлганим билан чин юракдан муборакбод этдилар.


Бу беғараз муносабат унинг устоз ижодкор бўлиши билан бирга, бошқалар муваффақиятидан астойдил қувона оладиган, кўнглида кири йўқ, самимий инсон эканидан дарак берарди.


Албатта, мен илгари ҳам Муҳаммад Али ака билан шеърий анжуманларда учрашиб, ўқиган шеърларини эшитганман, шеърларидан таъсирланганман.


Муҳаммад Али шеърларида чуқур фалсафий туйғулар билан бирга муҳаббат ва манзара лиризми шарқона ҳикматлар ила уйғун ҳолда ўз ўқигувчиларига муайян руҳий кайфият, завқ бағишлайди.


Масал жанрида ёзилган шеърлари эса ихчам ва уларда юмор ҳамда киноя кучли.У масалларни ўқиган одам шеър охирида беихтиёр кулиб юборади, ёки жилмая бошлайди.Ҳуллас, зерикмайди.


Сўзларимиз исботли бўлиши учун унинг "Фил билан лайча" деган шеърини биргалашиб ўқиймиз.

 

 

Фил билан лайча

 

 

Фил лайчага деди: - Кўриб турибсан,

Нима топдинг мендай филга хуриб сан?

- Бу менинг ишим! - дер лайча.

-Сендайлардан қўрқмайманку, биласан,

Шуни билиб, акиллаб не қиласан?

-Қўрқмасанг бу сенинг ишинг -дер лайча.



Муҳаммад Али ўзининг юқоридаги шеърида бошқалар муваффақиятини кўролмайдиган, бахил, разил, хасаддан қалби мўридай қорайиб кетган, виждон ҳақида ҳаммадан кўп гапиргувчи, аммо ўзи ғирт виждонсиз, озгина манфаат йўлида ўз дўстини сариқ чақага сотиб кетадиган, ёмон хотиндай макрли, бачкана, майда чуйда, устига устак карвонга қараб хургувчи урғочи лайчасифат қаланғир қасанғир кимсаларга аччиқ киноя қиларкан, шеърда қайғу бўёғи қуюқлашиб кетмаслиги учун енгил юмор билан оригинал усулда ўз фикрини баён қилади.


Яна бир шеърида Муҳаммад Али ўша мавзуни давом этдирар экан, ўткир юморни қўллаб, ўқигувчини бадтар кулдиради.


Қоронғу кўчада танҳо келардим,

Бу ерларда итлар борин билардим.


Ногоҳ хуриб қолди бир кучук "Вов! Вов!",

"Бас!" деб тинчитмоққа уриндим дарров.


Ёмон бўлар агар кучук хитланиб,

Уйғотиб юборса катта итларни.



Шоир хураётган лайча итга беғам қараб: -Хур!Хур, ит!Хуравер! -демайди.Аксинча, лайча шовқинидан бошқа кўппаклар ҳам уйғониб, гала гала бўлиб, валаға вулуғ, чанг тўзон кўтариб, ортидан чопиб, Бешёғочдан то Хадрагача қувлаб боришларини ўйлаб, ташвиш чекади.Тўғри, шоир мудофаага ўтиб, қўлидаги қўлёзма тўла папка билан уриб: - Кет! Кет! -дея итларнинг оғзига тепиб, ё дейлик, дарахт ё симёғочга чиқиб, вахший гала таъқибидан ҳалос бўлиши мумкиндир.Лекин лайча ва кўппаклардан биронтаси қутуриб қолган бўлса, кўринг тамошани.Қаёқдаги эгасиз лайчани деб қирқ кун киндикдан укол олишга кимнинг тоқати бор дейсиз.

Яхшиси, итнинг акиллашига эътибор бермай, жимгина йўлда давом этган мақбул.Урғочи лайча ва туллаб кетган оч -озғин кўппаклар акиллаб акиллаб қолаверади.

Шоир ўзининг "Янги йил кечасида" номли шеърида эса қоғоз бўзига маҳзун кайфиятнинг, ишқ фироқининг, ёр соғинчининг суратини санъаткорона махорат билан чизади, лирик қаҳрамоннинг руҳий ҳолатини сўзлар кўзгусида акс этдиради.

 

 

Янги йил кечасида

 

 

Суҳбати соз эди, давра -қиёмат!

Лоладай қизармиш қадахлар бари.

Юрак -юрагидан йигитга фақат,

Фақат бахт тиларди ёру дўстлари.


Ҳаммага бош эгиб қўяр паришон,

Хаёллари эса даврадан йироқ.

Янги бахт тиларди дўстлари ҳамон,

У эски бахтини қўмсарди бироқ...



Шеърни ўқиб, бахтнинг ҳам эски янгиси бўлар эканда -дея ўйлай бошлайсиз.Эски бахт ҳақида янги гап, янги ташбеҳ.


Ҳа, шоир одам қачонки янги ташбеҳлар билан янги гап айта олсагина у ҳақиқий шоир саналади.Ҳамма ишлатавериб увадаси оқиб, астар пахтаси чиқиб кетган одми сўзлар йиғиндиси ҳеч қачон санъат асари бўлолмайди.


Қаранг, Муҳаммад Али ёқутранг шароб сузилган, чертса жаранглаб кетгувчи, юпқа биллур қадахларни алвон лолаларга менгзамоқда.Кўз олдингизда қадахлар эмас, лолазор жонланади.


Алёр айтаётган меҳмонларнинг қадах сўзларидаги янги йилда янги бахт тилаб айтган эзгу сўзларни тинглаётган йигитнинг эса фикру ёди, биринчи муҳаббати, яъни эски бахти билан боғлиқ хаёллар, ҳотиралар ила банд.


Гарчанд шоир бу ҳақда ёзмаса ҳам ўқигувчи у пинҳон маънони англайди ва у ҳам ўзи сезмаган ҳолда биринчи муҳаббатини, эски бахтини ўйлай бошлайди.Шеърнинг кучи, сеҳри ҳам мана шунда.


Муҳаммад Алининг Ватан ҳақидаги шеъри ҳам, бошқа шоирларнинг шеърларида учрамайдиган ҳикматларга бой.

 

 

Ватан

 

 

Йўлим тушди сендан кўп йироқ,

Ҳузуринга қайтгумдир бироқ.


Ахир, айт -чи, бегона элда,

Кимнинг бахти, ҳаёти кулган?


Кўкка отсанг, ҳатто ҳиссиз тош,

Ерга қайтар, олиб кетмас бош.



Дарҳақиқат, тошни осмонга отсак, у юқорилаб, йўқ бўлиб кетмай, яна ерга қайтиб тушади.Илмий қилиб айтсак, Ернинг тортиш кучи тошни ўзига тортади, қайтариб олади.Худди йироқларга кетган одамни ўз туғилиб ўсган жойи, жонажон Ватани соғинчдан бағрини ўртаб, магнит каби доим ўзига тортавергани каби.


Аниқроқ қилиб айтсак,Ватанга қайтиш учун уринмаган, қайтмаган одам ўша ҳиссиз тошдан ҳам бадтар демоқчи -да шоир.


Муҳаммад Алининг эл орасида машҳур бўлиб кетган "Топишмоқ" номли шеъри бор.Бу шеърни сўз ўйинининг ажойиб намунаси дейиш мумкин.

 

 

Топишмоқ

 

 

Топишмоқ айтасиз, қийин топишмоқ,

Топишмоқ, сиз билан қийин топишмоқ...


Сизни -ку топарман,топганим чоғда,

Ўзимни йўқотиб, қолдирмай доғда.


Жавоб топайин деб сизга боғланиб,

Ўзим топишмоққа қолдим айланиб.


Топишмоқ айтасиз, қийин топишмоқ,

Топишмоқ, сиз билан қийин, топишмоқ...



Одамзод қачондир ўрнини битмас туганмас бойлик билан ҳам тўлдириб бўлмайдиган, юрагига ўз жонидай яқин, дидига мос, бир зум кўрмаса соғиниб қолаверадиган севикли одамини топади.Кейин уни йўқотиб қўяди ва соғинч изтироблардан ранги сомондай сарғайиб, излайдию, топа олмайди.Топсада, бировнинг хасмига айланган ул севгилиси ёнига боришга журъат этолмайди.Мен сабаб севгилимнинг турмуши бузилиб, асал ҳаёти оғуга айланмасин дейди.Аяйди, эҳтиётлайди.Муҳаммад Алининг "Топишмоқ" шеъри ўшандай қийноқлар, изтироблар ҳақида.Лекин у топишмоқ йигирманчи аср бошларидаги чироқсиз, телевизор, радиосиз узун зулматли қиш кечалари сандал атрофида ўтириб, тошфонар ёғдусида лойпахса девордаги соялари девдай девдай бўп, эртак айтгувчи одамларнинг: -Ғув ғув этади, Марғилонга етади.Нима? деса, шамол! -дегандай оддий, осон топишмоқ эмас.Жудаям мураккаб, қийин топишмоқ.Бу дунёдан излаб излаб топмай, қиёматда топишадиганлар топишмоғи.


Ҳуллас, мен устоз шоир Муҳаммад Алининг фақат бир нечта шеърларинигина кучим етганича таҳлил қилдим.

Прозаси ҳақида профессор Акмал Саидов атрофлича ёздилар.

Албатта бу Муҳаммад Али ижоди ҳақидаги илмий тадқиқодларнинг бошланиши.


Муҳаммад Али ака, адабиётимиз бахтига доимо соғ ва омон бўлинг.Ижодингизга Яратгандан барака тилаймиз.


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

20/01/2017.

Кеч соат 6 дан 58 дақиқа ўтди.

Канада, Онтерио.

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Виртуал қабулхона ҳақида



Виртуал қабулхоналар бугун Ўзбекистон халқига улкан қулайликлар яратиб, фуқороларни қанча югур -югур, овораю сарсонгарчиликлардан, сарф харажатлардан, асаббузарликлардан, раҳбар қабулини пойлаб, навбат кутиб, хафталаб капа тикиб, кимларгадир ялиниб, пойига тиз чўкиб, кўз ёш тўкиб, тошбағир, қўли қинғир, тамагир кимсаларга пора бериш каби хўрлик ва зўрликлардан, азоб уқубатлардан қутқармоқда, ҳалос этмоқда.


Виртуал қабулхона бугун "Биздинг жамятка одалат ва мотанат йўқ.Азгина узатсангиз муаммоларингиздинг хал қилиб бераман" деб фуқаро бечаранинг қўлёзма, аудио ёки видео аризасини ҳокимга, раисга кўрсатиб, қўрқитиб, қутини ўчириб: -азгина кўкингиздан берсангиз, ишни босди босди қиламиз дея хўрдани ҳам бурдани ҳам, мурдани ҳам уриб, шўрлик авомнинг нонини туя қилгани ҳам оздай,  ўзининг чет эллик иш берувчиларидан гранд олишни ҳам унутмайдиган сохта, емахўр джўрналисларнинг ёвуз тажовузидан элимизни ҳимоя қила бошлади.


Бу қулайликни сиз Россия Федерацияси Президенти Владимир Путиннинг ўз халқи билан ўтказадиган мулоқоти ила солиштиринг, таққосланг ва ҳолис баҳо беринг.


Ундай видеомулоқотни уюштириш учун аввало студия, оргтехника харажатлари ва журналистларни рўйхатга олиш ишлари билан боғлиқ қийинчиликлар ва хавфсизлик масалаларини ҳал қилмоқ керак бўлади.Қолаверса, савол бериш учун залда сўз сўраб, мурожаат қилиб, табличка, шиорларни кўтариб изн сўраш керак.Изн беришсаку хўп, беришмаса, саволи жавобсиз қолиши ҳам мумкин.


Виртуал қабулхонада эса аксинча, дунёнинг ҳохлаган нуқтасидан туриб, нафақат Вазирликлар, вазирлар ва қуйи раҳбарлар билан, балки Мамлакат Президентининг шахсан ўзи билан ҳам мулоқотга киришишингиз, сизни қийнаётган муаммоларга у ёки бу маънода муайян жавобни олишингиз мумкин.


Бунақа қулайлик ҳатто Канада, Америка ва Европада ҳам йўқ.


Қабулхона виртуал бўлсада, фуқаролар аризасни тезкор ўрганиш ҳамда мавжуд муаммоларни ҳал қилиш ишидаги натижалар реал.


Фақат истеъдодини Яратганнинг ўзи ато этган йўлбошчи лидерларгина инсониятнинг етти ухлаб тушига кирмаган шундай фойдали ғояларни ўйлаб топадилар ва у ғояларни ҳаётга тадбиқ этадилар.


Бундай, қўлидан иш келадиган улуғ сиёсатчилар вақтлар келиб, ўзининг ҳалол, оламшумул меҳнатлари билан халқаро Нобел мукофотининг лауреатларига айланишлари ҳам мумкин.


Аммо дунёда шундай бир мукофот борки, у Нобел мукофотидан ҳам улуғ.


Бу Халқ ризолиги!


Халқини ризо қилган ҳалол ва одил раҳбардан эса Ҳақ ҳам рози бўлади.

 

 

 

07/01/2017.

Кундуз соат 1:36.

Канада, Онтерио.

 

 

 

Анвар Обиджон (566x700, 45Kb)

Халқимизнинг севимли шоири ва ёзувчиси Анвар Обиджон 70 ёшда!


 

Шу кунларда ўзининг 70 ёшли таваллуд айёмларини нишонлаётган азиз устозимиз, элимизнинг ардоқли шоири ва севикли ёзувчиси, Ўзбекистон Халқ шоири Анвар Обиджон доимо юзидан нур ёғилиб тургувчи захматкаш, камтарин ижодкор ва барчага ибрат бўлгулик яхши ИНСОН десам, баайни ҳақ гапни айтган бўламан.


Эсимда, мен шеърларимни қўлтиқлаб, қайси газета редакциясига кирсам экан дея адабиёт кошонасининг остонасида мўлтираб юрган пайтларим Анвар Обиджон мени етаклаб "Шарқ юлдузи" журнали идорасига олиб кирганлар ва таниқли шоир Икром Отамуродга шеърларимни ўз қўли билан топшириб:- Икромжон, бу йигитнинг шеърлари анча мунча манаман деган шоирларнинг шеърларидан кам эмас.Иложи бўлса уларни журналларингда эълон қилинглар -деганди, ва шундан кейин менинг бир туркум шеърларим "Шарқ юлдузи" журналида илк бор эълон қилинган.


Анвар Обиджон шундай меҳрибон устоз.


Биз Анвар аканинг "Мешполвоннинг саргузаштлари" китобини ўқиб улғайганмиз.Айниқса унинг болалар учун ёзилган шеърлари ўзининг кулгига бойлиги, ўзига ҳослиги билан ажралиб турарди.


Ёз оқшомлари сувлар сепилган, райхонлар қулф уриб очилган ўзбек ховлиларидаги уй деразасида жойлашган оқ қора тасвирли телевизорлар экранидан:  Ғийт -ғийт ғийт ғийт ғийт ғит ғиииийт!Ғит ғит ғит ғит ғийт!деган мусиқа тараларкан, одамлар бир бирларини ва болаларини чақириб: -Келинглар тезроқ, Минатура бошландииии! -дея томошага чорлардилар.


Экранда Анвар Обиджон ёзган ҳажвиядаги майхўр, берет кийган "даҳо шохер" ролини ўйнаган машҳур Эргаш Каримов ва унинг сочлари узун, ғирт тентак, Мўтти деган алкаш шогирди ролини ўйнаган бухоролик ёш актер пайдо бўлар, уста шогирд элимизни кулдириб қотирардилар.


Кейинчалик Анвар Обиджон қадимий сартарошхона вайроналаридан ноёб тарихий адабий ёдгорлик - шоир уста Гулматнинг "Безгакшамол" девонини топиб олгани айниқса адабиётимизда улкан шов шувларга сабаб бўлди.


Анвар Обиджон ҳажвий ғазалларни шу қадар қиёмига етказиб ёзардиларки,адабиётшунос олимлар: -Ростдан ҳам тарихда уста Гулмат деган ғазалхон шохер ўтганмикин? -дея ўйлаб, ташвишга туша бошладилар.


Қуйида сартарош шоир уста Гулматнинг "Безгакшамол" девонига киритилган учинчи ғазални ҳукмингизга ҳавола қиламиз.Кулиб қотинглар.

 

 

Ғазал, рақам 3



Бешяғоч бозорида юрғон эдим тинглаб ғовур,
Бир мусофир сўрдиким, қайда дея Шайхонтовур.

Ман дедим: шундин юриб, шунғо бориб, шундоғ бурил,
Учрағай бир тўп бақа булбул бўлиб турғон зовур.

Кўфригин таслим этиб ўтғоч зовурдин нарига,
Тўғри юр ҳуштакфуруш аттори бор жойга довур.

Сўнг бурил чапроқ яна сертошу туфроғ кўчадин,
Тўхтама келгунча дуч лағмон чўзиб турғон повур.

Сан онинг лағмонидин уч-тўрт қулоч ютқон бўл-у,
Аста йўл сўрсанг кейин сўйлайди ростин, ҳайтовур...

Кетди ул қуллуқ ила, боқсамки – чўнтак қуп-қуруқ,
Вайсатиб Гулматни, ваҳ, картмонни урди киссавур.


1981 йилда тикланди.



Устоз, 70 ёшли юбилейингиз муборак бўлсин!

Илоҳо, юз ёшли таваллуд айёмингизни ҳам халқимиз билан биргалашиб нишонлайлик!

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

Said_Ahmad (250x291, 26Kb)Саид Аҳмад

Ўзбекистон қаҳрамони,

Ўзбекистон халқ ёзувчиси.

Уста Гулматнинг мирзоси.


Баъзан адабиётга илимилиққина бўлиб кириб келганлар учрарди. Бу хил ёзувчилар умр бўйи биронта ўқувчининг қалбини иситолмай ўтиб кетади. Китобхон юрагига ҳарорат беролмайдиган ижодкор эси борида этагини йиғиштириб, бошқа тирикчилик пайига тушгани маъқул.

Адабиётга оловдек ёниб кирганлар бор. Ижод оламини ана шулар ёритиб турипти.

 

 

Безгакшамол.

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...