Поиск

kembdridj (458x542, 86Kb)

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

 

 

Яхшилик


Собиқ совет замонлари эди.Мен туғилиб ўсган Маслахат қишлоғи марказида жойлашган юқумли касалликлар бўлими маҳаллий аҳоли хаётига жиддий хавф туғдира бошлади.Сариқ касаллар даволанадиган бу маскандан учиб чиққан пашшалар элнинг дастурхонига қўнса, қушлар узум, анжир ва гилосларни чўқир, сариқ касалларнинг қонини сўрган искабтопарлар ташқаридаги соғлом ҳамқишлоқларни чақиб инфекция тарқатар, ит –мушуклар ҳам болаларга бу мудхиш касалликни юқтирар эди.

Натижада аҳолининг ишга яроқли қатлами жигари шишиб, секин аста яроқсизлана бошлади.Сариқ касали билан ўлган болалар ва катталар сони кўпайиб, вазият дахшатли тус ола бошлади.

Ҳатто касалхона ёнидан ўтаётиб димоқни ёргувчи мурдалар хидини сезадиган бўлиб қолдик.

Менинг бу масалада ёрдам сўраб бормаган жойим деярли қолмади.Охири, тўйда, омма олдида сўзга чиқиб, элга вазиятни тушунтирдим ва эртага ҳамма кундуз соат 12 да сариқ больница олдида ўтказиладиган норозилик митингига чиқишларини илтимос қилдим.

Эртасига ўзим биринчи бўлиб касалхона ёнига келдим.Соат 11 ярим бўляпти ҳамки одамлардан дарак йўқ.Мен асабийлаша бошладим.Лекин соат 12 деганда касалхона тамонга ҳамқишлоқларим дарёдай оқиб кела бошлади.Негадир бирдан хўрлигим келиб, кўзларим аччиқ ёшга тўлди.Лекин буни ҳеч кимга сездирмадим.Туйнукка назар ташласам, Аллакпар деган духтир ва бошқалар оқ халатларини хилпиратиб, оёғи куйган товуқдай визиллаб юришибди.Ўшалар телефон қилганми, валлохи аълам, бир зумда район хокимлигининг мутасаддилари, милициянинг катталари оператив группа билан етиб келишди.Улар орасида ўша пайтдаги ижроқўм раиси, ўзимнинг амаким Назиржон Саидов ҳам бор.Мўминов деган райкомнинг биринчи ўринбосари, гарчанд негалигини ўзимиздан кўра яхшироқ билсада, билмаганга олиб, тўпланганимиз сабаби билан қизиқа бошлади.Мен унга тушунтирдим.

-Ука, сиз билан касалхонага кириб, юзма юз ўтириб, шу муаммо юзасидан гаплашиб олсак бўладими? –деди у.Бу гапни эшитиб, хамқишлоқларим гурр этиб мени ўраб олишди ва Абдумалик ака деган одам: -Йўқ, Холдор Вулқон бизнинг бошлиғимиз!У ҳеч қаёққа кетмайди!Шу одам тўплан деса тўпланамиз, тарқал деса, тарқаламиз! –деди.

-Менинг халқдан яширадиган сирим йўқ.Нима гап бўлса, шу ерда гаплашаверамиз.Бизнинг талабимиз бир хафта ичида сариқ больницани қишлоғимиз марказидан кўчириш!Касалхона кўчирилмагунича митинг давом этаверади! –дедим мен қатъий.Назиржон Саидов бўлса: -Сен билан бизнинг томиримизда оқятган қон битта, тўғрими?Ҳеч йўқ менинг гапимга кирарсан? –дея мени ўз позициямдан қайтаришга урина бошлади.У ёқда сариқдан ҳамқишлоқлар пашшадек қириляптию, унинг, ўз ҳамқишлоғимизнинг, кап - катта раҳбарнинг гапини қаранг.Улар сариқ больницани кўчириш учун фалонча пул кетади, сиз буни тушунасизми ўзи?! -дейишди менга.

-Тушунаман, лекин наҳотки ўша сиз айтаётган сумма одамларнинг, аҳолининг, сариқдан ўлаётган болаларнинг ҳаётиданда қимматроқ бўлса? -дедим мен.

Шу маҳал Фозил ака деган ҳамқишлоғимиз мотоциклда етиб келиб, тўхтар экан, кўйлагини ечди.Сўнг уни мотоцикл бензобакига тиқиб бензинга чийлар экан, чўнтагидан зажигалкасини олдида, менга қараб: -Холдор!Айт, ука, бир оғиз “огонь!” десанг бўлди, шартта банисасига ўт тортвораман! –деди касалхонага яқинлашиб.Мен уни тўхтатдим.Муаммони уруш –жанжал билан эмас, тинч музокара йўли билан ҳал қиламиз! –дедим.Шундан кейин, келган катталар бу масалада бир хафта мухлат беришимизни сўраб, машиналарига ўтириб, жўнаб кетишди.Митинг тугагач, юз метрлар нарида митинга қўшилмай воқеани зимдан кузатиб ўтирган эхтиёткор одамлар менинг ёнимга келиб, “Холдорбек, бопладингизда ўзиям” дея мени табриклай бошлади.Шунда кимдир мийиғида кулиб қўйди.Сабабини сўрасам, у табрикловчилар митинга қўшилмай, “Ҳозир шу болани ит тутгандай тутиб кетишади” дея башорат қилиб ўтиришганини, энди бўлса мени табриклаётганларини айтиб берди.Майли, у одамларнику тушунса бўлар.Лекин ўша пайтдаги раҳбарларчи?Ахир бу иш билан мен эмас, мандатли депутатлар шуғилланишлари керак эдику?

Дарвоқе, бир хафта ўтгач, сариқ касаллар даволанадиган касалхона қишлоғимиз марказидан Олитнкўл тамонга, аҳоли яшамайдиган чекка жойга кўчирилди.

Ҳох ишонинг ҳох ишонманг, қишлоғимизга қўшни Қораянтоқ маҳалласининг аҳолиси ҳатто мустақилликдан кейин ҳам қабристон йўқлиги сабаб, яқин яқинларгача ўз марҳум маҳалладошларини қўшни қишлоқларга дафн этиб юришар экан.Бу масалада ёрдам сўраб бечораларнинг бормаган жойи қолмабди.Охири менга мурожаат этишди.Мен раису ҳокимлар билан бўғишиб юриб, ўша қишлоққа қабристон ажраттирдим.Қораянтоқликларнинг қувонганларини, дуо қилганларини бир кўрсангиз эди.Бир куни Андижоннинг эски шаҳарида бир Абдурахмон ака деган қораянтоқлик билан учрашиб қолдик.У мен билан қучоқлашиб кўришиб: -Ука,сизга катта раҳмат.Қабристонимизга ҳар гал марҳум дафн қилинганда, халойиқ албатта сизнинг ҳаққингизга ҳам дуо қиляпти –деди.Балки ишонмассиз.Лекин у гаплар мен учун миллиард доллардан ҳам қиммат эди.Элга яхшилик қилиб, унинг қувонганини кўриш дунёда энг катта бахт эканини ҳис қилганман ўшанда.Анашу дуоларга, яхшилик қилиш гаштига мазахўрак бўлиб, кўп қишлоқларнинг газлаштирилишига, тоза ичимлик суви билан таъминланишига сабабчи бўлдим, Худога шукур.

Бу гаплар кимгадир мақтаниш бўлиб туюлиши мумкин.Аммо мен ўша эзгу ишларимдан, менга нон туз бериб катта қилган элга озгина бўлса ҳам фойда келтиришга улгурганимдан фахрланаман.

Бундан бир неча йил аввал бир ҳамқишлоғим билан телефон орқали тасодифан гаплашиб қолдик.У ҳам эл қатори Россияда тирикчилик қилиб юрган экан.У телефонда: -Холдор ака, қачон Ватанга қайтасиз? Ҳамма ҳамқишлоқлар сизни кутяпти. Сизни жуда соғиниб кетдик –деган эди, “мен ҳам сизларни жуда соғиндим” демоқчи бўлдиму, лекин томоғимга тош тиқилгандай гапиролмай қолдим.Кўзларим аччиқ кўз ёшлардан хиралашиб кетди.Ахир у менинг қариндошим ёки укам, жигарим эмас, ҳамқишлоғим эди ҳалос.Мени ҳамма унутди деб юрган эдимда.Унутишмабди.Эсимда, бир маҳаллани газлаштиришда ёрдамлашаганим учун ўша маҳалла вакиллари тунука табличкаларга “Холдор Вулқон кўчаси” деган ёзувни ёзиб, бу ҳақда менинг фикримни билиш учун уйимга келишибди.Бу нарса бир тамонда бироз кулгилироқ бўлса, иккинчи тамондан ўша маҳалла аҳолисининг менга билдирган эҳтироми эди.Бир куни ўша кўчадан ўтиб кетаётсам, бир кампир чиқиб: -Ўғлим, маҳалламизга сиз туфайли газ келди.Ҳар гал газга чой қўйганимизда, қозон осганимизда дарров сиз ёдимизга тушасиз ва оиламиз билан сизнинг ҳаққингизга дуо қиламиз –деган эди.

Ким, билади, балки баланд уйнинг учинчи қаватидан бетонга йиқилиб ҳам ўлмаганимнинг, яна отдай соғайиб кетганимнинг, икки тилда роман, повестлар ва шеърий китоблар ёзиб, бахтли яшаётганимнинг сабаби ҳам аслида элнинг дуосидир.



24/08/2017.

Кундуз соат 4:41 дақиқа ўтди.

Канада, Онтерио.

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Муҳаммад Али,

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг раиси,

Халқ ёзувчиси.

 


Ҳа, устоз Муҳаммад Али ҳақ гапларни ёзибдилар.Бугун мамлакатимизда буюк ижобий ўзгаришлар юз бермоқда.

Виртуал қабулхоналар, жойларда раҳбарларнинг оддий халқ билан очиқ мулоқоти ўз ўзидан инсон ҳақ - хуқуқлари ҳимоясини таъминлаётгани ҳам ғоят қувонарли.

Нафақат иқтисодиётда ва ижтимоятда, балки ташқи сиёсатда ҳам улкан ислохатлар олиб борилмоқдаки, қардош ва қўшни давлатлар билан чегара ҳамда сув муаммоларни ўзаро келишилган ҳолда хал қилиш бўйича амалга оширилаётган улкан ҳайрли ишлар Марказий Осиё минтақасида тинчликни, барқарорликни сақлашга ҳизмат қилиши табиий.

Вақтлар келиб, юртбошимиз Шавкат Миромонович Мирзиёев айнан шу минтақада тинчликни, барқарорликни сақлаш бўйича олиб бораётган одилона ва оқилона ташқи сиёсатлари учун халқаро Нобел Мукофотига сазовор бўлсалар ажаб эмас.

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Муҳаммад Али,

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг раиси,

Халқ ёзувчиси.


Халқ ичига борайлик!



Яқинда  бир танишим, мамлакатимизда юз бераётган оламшумул(бу сўзни билиб ишлатаётирман!) ўзгаришларни кўриб: “Яхши англай олмаяпман, кунлар қанот боғлаб ўтяптими,  замон тезлашиб кетяптими? Ҳамма жойда ўзгаришлар, мўъжизалар, қурилишлар, янгиликлар  рўй бермоқда. Ҳаммаси янгича – ишга муносабатлар ҳам, яшаш тарзи ҳам, масъулият ҳисси ҳам… Ҳеч бунақасини кўрмаган эдик…” деб қолди. Бошқалардан ҳам эшитган жойларим бўлди. Рост, барининг сабаби, бизларнинг аввало онгимизда, тафаккуримизда ўзгаришлар содир бўлаётганидадир. Халқимизда ўзликни англаш жараёни жиддий паллага кирмоқда. Биз дунёга бошқача кўз билан қарай бошладик. Алалхусус, ўзимизда қанчалар теран имкониятлар мавжудлигини билиб бормоқдамиз. Бу жараённинг яхши самаралар бераётганини жумла жаҳон кўриб турибди.

2017 йилни “Халқ билан мулоқот ва инсон манфаатлари йили” деб номлаган Президентимиз Шавкат Мирзиёев инсон манфаатларини баланд мақомда тутиб, халқ билан мулоқот қилгани мамлакатимиз ҳудудларига сафарлар уюштирмоқда. Сирасини айтганда, Юртбошимиз ҳамма нарсага қизиқади, ҳаётимизнинг қизиқтирмаган соҳасининг ўзи йўқ. Сафар чоғида ҳамма жойда бунёдкорлик ишлари, инвестиция лойиҳалари ижроси жараёни билан яқиндан танишади, ислоҳотларни олис ҳудудларга олиб бориш йўлларини кузатади, тадбиркорлар билан учрашиб, уларга тавсиялар, кенгашлар беради, оддий фуқаролар уйларига кириб боради,  уларнинг ҳовли ҳаётини ўз кўзи билан кўради, хулосалар қилади, Халқ қабулхоналари фаолиятини назардан ўтказади… Энг муҳим жиҳати, бу мулоқотлар халқимизни руҳлантирмоқда, уни янгидан-янги ғалабаларга даъват этмоқда, кенг кўксига ғурур жойламоқда, эртанги кунга  катта умидлар билан қарашга чорламоқда. Ҳамма жойда халқ  ­Юртбошимизни катта ҳурмат ва эъзоз билан кутиб олаётганини кўрамиз. ­Ибрат намунасига айланаётган бу сафарларни ойнаи жаҳонда томоша қилишнинг ўзи бир роҳат, бундай кунларни интиқлик билан кутиш оиламизда одат тусига кириб қолганини ҳам айтиб ўтай. Ҳамма хонадонда ҳам шундай эканлигига шубҳа йўқ.

Андижон вилоятига ташрифи чоғида давлатимиз раҳбари гоҳ Андижон шаҳрида, гоҳ Хонободда, гоҳ Бўзда, гоҳ Асакада, гоҳ Улуғнорда — кўп туманларда халқ билан кўришар экан, жамиятимизнинг турли вакиллари билан учрашди, самимий суҳбатлар қурди. Уларнинг ичида тадбиркор ҳам, фермер  ҳам, зиёли ҳам, қурувчи ҳам, шифокор ҳам  бор эди. “Боғи Бобур”ни  зиёрат чоғида масканни яна ҳам обод қилиш зарурлигига диққатни қаратиб, Президентимиз бундай деди: “Ўзликни англаб, буюк тарихимизни ёшларга тушунтирсак, илм-маърифатни ривожлантирсак, ҳеч қачон кам бўлмаймиз!”

 

Подробнее...

 

132221451_gorod_Brempton (202x216, 31Kb)

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

Рўза муборак!



Ёшликда рўза ойи келиши биланоқ қишлоғимиз болалари гала гала бўлиб шом қоронғусида рамозон айтиб юрардик.Тўртта бола пахта терадиган этакнинг тўрт учидан ушлаб олдинда юрар, қолганларимиз ортда, ҳеч кимдан уялмай кўчани бошимизга кўтариб, рамозон айтардик.

 

Рамозон ё рамозон эшигинга байрам озон!

Рамозон айтиб келдик эшигинга!

Худойим ўғил берсин бешигинга!

Рамозон айта айта хоридимо!

Соқолим чиқмай туриб қаридимо!



У вақтлар дорвозалар тамбаланмас, биз тўғри одамларнинг ховлисига кириб бориб, ёруғ шуъла ёғилиб турган пастак дераза ойналари, ё эшик олдида, то уй эгаси жонидан тўйиб уйидан чиқмагунча, нимадир бермагунча баралла бақириб, жўр бўлиб рамозон айтаверар эдик.


Шундай оқшомлардан бирида бир маҳалладошимиз бизни алдаб, қоронғуда этакка нимадир ташлади.


Бизга у нарса обиноввот қовундай туюлди.Шундан кейин биз ҳалиги кимсани дуо қилиб, кўчага чиқдик.Симёғочда порлаб турадиган кўча чироғи остига бориб, бундай қарасак, этакда қовун эмас, гувала ётган экан.


Гоҳ ғазабимиз қўзғаб аблах кимсани болахонадор қилиб сўксак, гоҳ гувалага қараганимизча ўзимизни тутолмай кулдик.


Шу маҳал кимдир гувалани шартта олиб, қилиғи совуқ кимсанинг уйига қарата қулочкашлаб  отиб юборди.


Гувала пахса девор оша ховлига учиб ўтаркан, кутилмаганда "дуп!" этган товуш ва  "их!" деган овоз эшитилди.


Гувалак нишонга, яъни зиқна одамнинг калласига бехато теккан эди.


Шу маҳал ўз гуваласи ўзига қайтиб келган аламзада кимса занжирда ётавериб озиб, туллаб кетган "Қораш" деган қопоғон итини қўйиб юборса бўладими.


Ура қочдик.


Аммо "Қораш" Шаҳоб деган дўстимизни қувлаб етиб, оёғини ғажиб қўйди.


Ўша кеч Шоҳобни елкамизда кўтариб, уйига элтиб қўйганмиз.


Саяқ юрган таяқ ейди деб жуда топиб айтган экан эски ота буваларимиз.

Рўза муборак, азиз Ватандошлар!




30/05/2017.

Тунги соат 10:57.

Канада, Онтерио.

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

yLTTMVbRgH-NEKSj5vZsqX7Q9D5BYwb4 (640x478, 30Kb)

Инсон қадр -қиммати ҳақида


"Ўйлаб қоласан киши, дунёда шунақаям адолатсизлик бўладими?!

Инсон тирик пайтида уни кўкларга кўтариб, вафотидан кейин ер билан яксон этса, қадрини беобрў қилса, бу ўзи қандай давлат, қандай жамият бўлди?

Лекин, тарих гувоҳ, ҳаётда шундай адолатсизликлар ҳам бўлар экан.

Агар ҳар бир халқ, ҳар бир давлат мустақил бўлмаса, бошқалар унинг нафақат дехқонини, нафақат ишчисини, ҳаттоки шоиру олимини ҳам, давлат арбобини ҳам истаганича тахқирлаши, инсоний шаънини тупроққа қориши мумкин экан."

 

Шавкат Мирзиёев

Ўзбекистон Республикасининг Президенти




Манба: Ижод.Уз. сайти.

"Юртга садоқат билан хизмат қилган инсон халқ қалбида мангу яшайди" номли мақоладан.

 

 

 

 
khal_larimiz_d_stligining_yer_in_ifodasi_18_05_2017-400x320 (400x320, 56Kb)

 

Ўзбек ва Туркман халқлари дўстлиги тимсоли



2017 йилнинг 18 май куни Тошкент шаҳрида буюк туркман шоири ва мутафаккири Махтумқули номидаги кўча ва шоирга бағишланган меъморий ёдгорлик очилди.

Ушбу улкан воқеа муносабати билан  бўлиб ўтган тадбирда давлат ва жамоат арбоблари, таниқли шоир ва ёзувчилар,  адабиётшунослар, санъаткорлар, талабалар, ижодий ташкилотлар ҳамда Республика байналмилал маданият маркази вакилларидан иборат кенг жамоатчилик иштирок этди.

Тадбирни Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси раиси, Ўзбекистон халқ ёзувчиси Муҳаммад Али кириш сўзи билан очди ва олиб борди.

Ўзбекистон Республикаси Маданият вазири М. Муратов, Туркманистон Республикасининг Ўзбекистондаги Муваққат ишлари вакили О. Хуммаев  ўзбек ва туркман халқлари ўртасидаги азалий дўстлик, аҳиллик, қалб ва маданият яқинлиги мамлакатларимиз ўртасидаги ҳамкорлик ривожига асос бўлаётгани, Маҳтумқулининг икки халқ дўстлигини мустаҳкамлашдаги хизматлари беқиёс экани ҳақида нутқ сўзлашди ва тантанали равишда меъморий ёдгорликни очишди.

20 Ўзбекистон Фанлар академияси Алишер Навоий номидаги Тил ва адабиёт институти илмий ходими, филология фанлари номзоди, доцент  Эргаш Очилов “Махтумқули Фироғий – ўзбек халқининг севимли шоири” мавзуида маъруза қилиб, Махтумқули асарларини ўзбек тилига таржима қилиш анъаналари,шоирнинг яқинда ўзбек тилида чоп этилган “Элингга бахш эт” китоби ҳақида гапирди.

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси раисининг биринчи ўринбосари, Ўзбекистон халқ шоири Сирожиддин Саййид ўзбек ва туркман халқларининг дўстлиги тараннум этилган “Ўзбек-туркман манзумаси” ўқиди. Тошкент шаҳридаги туркман маданият маркази раисининг ўринбосари Бибисора Раджапова Туркман маданият маркази фаолияти ҳақида гапириб, Махтумқули шеърини туркман тилида, Алишер Навоий номидаги Тошкент давлат Ўзбек тили ва адабиёти университети талабалари шоир шеърларини ўзбек тилида ўқидилар.

Ўзбекистон халқ ҳофизи  Ўктам Аҳмедов Махтумқулининг “Бўлмас” номли шеърига, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист Зариф Азизов  “Ошиқ бўлмишам” номли мухаммасига басталанган ашулаларни ижро этдилар.





Маҳтумқули





АЙРИЛМА



Маст бўлиб юргунча мусофир юртда,
Униб-ўсган ўз юртингдан айрилма.
Мағрур каклик каби нафс деган дардда,
Домга тушиб, қанотингдан айрилма!


Таваккал эт – халққа сиринг бериб бор,
Сабрли бўл, бесабрлик ҳам бекор,
Ҳар қаерга борсанг, насибангдир ёр,
Бой бўлай деб, иззатингдан айрилма!


Номардлар ҳам ярамаслар, ночорлар,
Тузинг ичиб, ишинг бўлса қочарлар,
Сирингни фош этиб, айбинг очарлар,
Қадринг билган улфатингдан айрилма!


Гадоларнинг кўнгли шоҳликни тилар,
Нодон кўнгли ёлғон сўзни рост билар,
Беқадрлар душманинга дўст бўлар,
Таълим берган устодингдан айрилма!


Биров қашшоқ бўлиб, биров бой бўлар,
Ҳар кишининг бахти-иқболи кулар,
Бошга нима келса, тилингдан келар,
Маҳтумқули, халқ ёдидан айрилма!



ОШИҚ БЎЛМИШАМ



Эй ёронлар, бир юзи гул оя ошиқ бўлмишам,
Барчанинг мақсуди – гул раъноя ошиқ бўлмишам,
Булбулам боғ ичра – бир ғавғоя ошиқ бўлмишам,
Ўзи ғойиб, зулфлари ялдоя ошиқ бўлмишам,
Манзилим боғ ичрадир, саҳроя ошиқ бўлмишам.


Қай куни келтирди чарх мени фано тупроғина,
Куйди бағрим доимо Макка-Мадина доғина,
Булбул ўлдим, сайрадим, кирдим Эрамнинг боғина,
Мубтало бўлдим у кун ғам аҳлининг тузоғина,
Юз бало, кулфат-ла бир савдоя ошиқ бўлмишам.


Кўнглим ичра ёр ғамидир – манзилим саҳрода, ҳай,
Кийганим ғам-ғуссадир – айланмишам Фарҳода, ҳай,
Солди ишқинг, дилрабо, жону жигарим ўда, ҳай,
Водариғо, кечди умрим зоеъ – бердим бода, ҳай,
Оҳи кўп, афғони кўп бир кўя ошиқ бўлмишам.


Билмадим: не баҳру бардир, не муаззам тоғдир-ей,
Олди кўнглим, кетди ақлим, тан мудом носоғдир-ей,
Ўхшаши йўқдир унинг ҳеч – қумри, булбул, зоғдир-ей,
Сочининг ҳар тори юз минг эр учун тузоғдир-ей,
Қадди-қомати баланд, зебоя ошиқ бўлмишам.


Дўст ҳавои васлини мен мунча чандон истарам,
Доми зулфинг қасдина ўзимни зиндон истарам,
Дема ғамдин бир замон кўнглимни хандон истарам,
Бир ғариб ошиқ манам, ёр, сани сандан истарам,
Кечаю кундуз, билинг, ҳу-ҳоя ошиқ бўлмишам.


Истамас ёрим мени – ул ёра зорим йўқ менинг,
Қолмишам ҳайрон бўлиб, ўзга мадорим йўқ менинг,
Олди жоним ишқинг ўти – ихтиёрим йўқ менинг,
Келса – ақлимни олар, кетса қарорим йўқ менинг,
Ғамзаси – ўқ, қошлари ул ёя ошиқ бўлмишам.


Айтадир Махтумқули: мен унда кона учрадим,
Сайр этиб бордим фалакни – ломакона учрадим,
Мени расво айлаган ишқи ягона учрадим,
Етмиш икки шаҳр ила минг бир дўкона учрадим,
Шунча саргардон сафилу зоя ошиқ бўлмишам.



КЎЗИМ ТУШДИ



Шукур, алҳамдулиллоҳ,
Жонона кўзим тушди.
Майхонада май ичдим,
Мастона кўзим тушди.

Эй зулфу сочи анбар,
Меҳробки, юзинг минбар,
Эй лаъли лаби гавҳар,
Уммона кўзим тушди.

Эй кўзлари эҳроми,
Кел кўргали ёроми,
Э кўнглимнинг ороми,
Иймона кўзим тушди.

Эй жоду-жайрон кўзли,
Эй шаҳду шакар сўзли,
Эй шамсу қамар юзли,
Тобона кўзим тушди.

Орзуда кезар эллар,
Хизматга келар қуллар,
Тоза очилган гуллар,
Бўстона кўзим тушди.

Ҳар сочлари бир сунбул,
Гўёки манам булбул,
Эй жаннат аро бир гул,
Ризвона кўзим тушди.

Бу дардима сен дармон,
Кўйингда бўлдим нолон,
Маҳтумқули дер: эй жон,
Жонона кўзим тушди.

( Таржимон Эргаш Очилов.)

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...