Поиск
90646770 (235x265, 20Kb)

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi


"Birgalikda bartaraf qilinishi kerak boʻlgan muammolarning eng zarurlaridan biri Oʻsh viloyati, Maylisuv  xavzasiga joylashgan yadroviy chiqindilar qabristonidir.


Bu yadroviy chiqindilar qabristoni  nafaqat Qirgʻizistonning oʻziga, balki, tamomi Markaziy Osiyo mintaqasiga joylashgan mamlakatlar hayotiga jiddiy xavf tugʻdiradi.

Bu xavfli dafinada 23(Yigirma uch)ta yadroviy  chiqindilar mozori mavjud boʻlib, ularning eng xavflilari 3, 4, va 7 inchi oʻralardir."



(Quyidagi maqoladan iqtibos)

Tilsim




Andijon shahar oʻlkashunoslik muzeyi rassomlarning, shoir - yozuvchilarning, adabiyotshunos olimlarning xaftada bir yigʻilib, asarlarni muhokamadan oʻtkazadigan, dillashadigan dargoxi xisoblanardi.

Oʻsha dargoxda qizgʻish sochlari tikka - tikka oʻsgan, oq - sariqdan kelgan, moʻgʻilyuz, kulsa qiyiq  koʻzlari umuman koʻrinmay ketadigan, oʻrta boʻyli, ochiqchehra, quvnoq, qalbi begʻubor, doim doʻppi  kiyib yurguvchi, Tursinboy Tilsim tahallusi bilan aruz vaznida asarlar yozadigan bir shoir  diqqatimni tortgan edi.

Uning aruz vaznida yozgan asarlarida gʻalizlik yoʻqligi va gʻazallaridagi soʻzlar zoʻrlab  choʻzilmagani sheʼriyat muxlislarini befarq qoldirmasdi.

Tilsim aruz texnikasini mukammal egallagani, hamda hech bir shoirning gʻazallariga  oʻxshamaydigan oʻziga hos gʻazallar yozgani ham ozday, gʻazallarini shunaqa chiroyli oʻqirdiki, eshitguvchi beixtiyor sehrlanib qolardi.

Shuning uchun biz unga qayta - qayta gʻazal oʻqitaverar edik.

Andijon viloyatining adirlik xududlariga joylashgan "Orol" qishlogʻida yashovchi bu shoir kamtarin hayot kechirar, qoʻli yupqaligi bois tuzgan devonlarini nashrdan chiqarolmasdi.

Men esa unga bu borada koʻmaklasha olmayotganimdan iztirob chekardim.

Ayniqsa, kitobimga dastxat soʻraganda, Tilsimga badtar rahmim kelgan,  uning qarshisida vijdonan qiynalganman.

Tilsim aka garchand, kamtarin hayot kechirsada, ulfatchilikni joyiga qoʻyar, yolgʻon gapirmas, hech qachon birovning puliga yeb - ichmas, har qancha ichsada, mastligini bildirmaydigan, xushyor inson sifatida oʻziga yarasha obroʻ - hurmati bor edi.

Biz Tilsim aka bilan shu darajada qadrdon boʻlib ketgan edikki, oʻzim qirq yoshlarda  boʻlsamda, oltmish yoshli u shoirni senlar edim.

Senlasam, Tilsim aka hafa boʻlish oʻrniga xursand boʻlardi.

Oʻz navbatida u ham meni huddi oʻz tugʻishgan ukasiday senlardi.

Bir kuni uning taklifi bilan "Orol" qishlogʻiga bordim.Maʼlum boʻlishicha, u qishloqda tabiiy  gaz ham, vodoprovod ham yoʻq boʻlib, Ilьich chiroqlari bir sutkada zoʻrgʻa bir - ikki soatgina  yonar, baʼzan xaftalab elektr toki uzatilmas ekan.

U yoqlarga traktor shatagidagi gʻildirakli tsisternada suv keltirilar, qishloq ahli navbat turib, oʻsha tashima suvdan idishlariga toʻlatib olar ekanlar.

Kim biladi, balki u muammolar hozirda oʻz yechimini topgandir.

Hullas, mening kelganimni eshitib, Tilsim akaning qoʻni - qoʻshnilari, doʻstlari yigʻildilar.

Mehmondorchilik sheʼriyat kechasiga aylanib ketdi.

Bizning Andijonda birovning millatini surishtirib oʻtirmaydilar.

INSON boʻlsa bas.

Millatining unchalik ahamiyati yoʻq.

Agar oʻzi aytmasa, Tilsim akaning qirgʻiz aslli ekanini ham bilmagan  boʻlardim.

Men hatto uning gaplariga ishonmadim.Hazillashyapti deb oʻyladim.
Negaki, doim  doʻppi kiyib yuradigan Tilsim aka oʻzbek tilida oʻzimizdan ham yaxshi soʻzlardilar.
Shundan  keyin  bildimki, u oʻz uyida qirgʻiz, ostona xatlab koʻchaga chiqishi bilan gʻirt oʻzbekka aylanarkan - qolarkan.

U yozgan ajoyib gʻazallarni, muhammaslarni oʻzbekman degan ancha muncha shoirlar ham  yozolmaydi.

Tilsim aka shunaqa ajoyib odam.U hech qachon millatchik irqchilik va mahalliychilik koʻchasiga yaqin yoʻlamagan.

Qaytaga, Oʻzbekistonimiz qonunlarini, xalqimiz madaniyatini, qadriyatlarini hurmatlab,  elimizga uygʻun yashaydilar.

Men baʼzan yaxshi niyyat qilib, mabodo men ham halol yoʻl bilan besh -toʻrt soʻm pul topsam, oʻlmay sogʻ salomat Vatanga qaytsam, eng avvalo Tilsim aka kabi kitoblarini chiqara olmayotgan yozuvchi shoirlarga qoʻlimdan kelganicha yordam qilib, kitoblarini chiqarib, ularning quvonchlariga sherik boʻlib, duolarini olaman deya oʻylab qoʻyaman.

Qirgʻizistonda 2010 yil 10 -15 iyunda yuz bergan noxush voqealar chogʻi, ikki qardosh xalqlar  oʻrtasiga nafrat urugʻini ekkan chalgʻitki - provokatorlar fitnalarining qurboniga aylangan  Oʻshlik - Jalolobodlik oʻzbeklarimizni va qirgʻizlarimizni oʻylab, ezilish barobarida Tilsim  akani ham esladim va gʻazalxon shoir ajoyib inson Tursunboy Tilsim ham ur - yiqitlar  girdobida qolmadimikin - deya tashvishlandim.

Ha, geopolitik manfaatlar va mashʼum provokatsiyalar qurboniga aylangan bu ikki qardosh xalqning doʻppi bilan oqqalpoqni olib qoʻyib, astoydil yechimini axtaradigan muammolari koʻp.

Birgalikda bartaraf qilinishi kerak boʻlgan muammolarning eng zarurlaridan biri Oʻsh viloyati, Maylisuv  xavzasiga joylashgan yadroviy chiqindilar qabristonidir.


Bu yadroviy chiqindilar qabristoni  nafaqat Qirgʻizistonning oʻziga, balki, tamomi Markaziy Osiyo mintaqasiga joylashgan mamlakatlar hayotiga jiddiy xavf tugʻdiradi.Bu xavfli dafinada 23(Yigirma uch)ta yadroviy  chiqindilar mozori mavjud boʻlib, ularning eng xavflilari 3, 4, va 7 inchi oʻralardir.


U  oʻralarning ustidagi radiatsiya darajasi 100 - 200 mikrorentgentni tashkil qiladi. Bu mozorda  7,5 (Etti yarim) tonna yarim suyuq ajal chiqindisi Markaziy Osiyo xalqlarining oyogʻi ostida kulcha boʻlib yotgan zaharli ilondek hamlaga shaylanib yotibdi.


Markaziy Osiyo xalqlari oʻzaro kelishmovchiliklarni bir chetga yigʻishtirib, mintaqaga taxdid  solayotgan manabu yadroviy chiqindilar mozorini qanday qilib zararsizlantirish, yoʻqotish  ustida bosh qotirishlari hamma ishdanda zarurroq.
Bu yadroviy chiqindilarni kim, qanday maqsadda va nega aynan Markaziy Osiyoga, Qirgʻizistonga dafn qilgan?


Albatta, bu mudxish amaliyotda ruslarimizni ayblash adolatdan boʻlmaydi.


Bu, oʻsha xudosiz qizil  imperiyaning ishi desak toʻgʻriroq boʻladi.


Markaziy Osiyo xalqlari va ularning rahbarlari esa, bugun oʻzaro murosaga  kelib, birgalashib, manabu TILSIMlarni  ochmoq va umumiy muammoni bartaraf qilishga astoydil bel bogʻlamoqlari, olamga jar solib, dunyo  hamjamiyatini yordamga chorlamoqlari zarur.


Xudo  koʻrsatmasin,  agar  kuchli  zilzila  boʻlib, oʻsha yadroviy chiqindilar qabristoni yorilsa, Markaziy Osiyo xalqlariga bir - birlarini  qirgʻin qilish uchun qurolning ham keragi boʻlmay qoladi.


Chunki, bu qardosh xalqlar deyarli bir xududda yashaydilar, bir daryodan suv ichadilar, bir havodan nafas oladilar.


Gʻaflat uyqusidan tezroq uygʻonaylik, aziz oʻzbeklarim, qoraqalpoqlarim, qirgʻizlarim, qozoqlarim, tojiklarim, turkmanlarim, va ruslarim!




24 mart, 2012 yil.

Kech soat 6 dan 25 minut oʻtdi.

Toronto shahri, Kanada.

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

A'lo mamlakatning a'lo farzandi,

Bilib qo'yki, seni Vatan kutadi!


Gʻafur  Gʻulom

 

Yaxshi niyyat



MUROSA  degan soʻzni oʻqiboq, afti bujmayib, yuzlari uchib, allergiyasi qoʻziydigan kimarsalar MUROSA gʻoyasining naqadar muhim, ulugʻ gʻoya ekanligini tushunmaydigan buyuk fanatlar va gʻaflat bosgan, gʻayratsiz, yalqov, siyosiy bangilardir.


Undaylarga bu hikmatli gaplarimiz hayf.


Biz bu maqolani ular uchun yozayotganimiz ham yoʻq.


Mazkur maqola Murosa gʻoyasi afzalligini anglay olishga qodir, teran  tafakkurli, sogʻlom aql egalari uchundir.


MUROSA  degan gʻoya mohiyatini chuqurroq anglash uchun jamiyatlarini MUROSA  gʻoyasi ustiga qurgan mutaraqqiy mamlakatlar hayotiga nazar tashlashning  oʻzi  kifoya.


Takrorlashdan charchamayman.


Amerika, Kanada, Yevropa  davlatlari, Rossiya, Boltiqboʻyi oʻlkalari, Yaponiya, Xitoy kabi MUROSALI mamlakatlarning muxolifatlari tashqarida emas.


Yaʼni bu mutaraqqiy oʻlkalarning hukumatlari oʻz muxolifatlariga toqatli.


U mamlakatlarning muxolifatlari ham oʻz navbatida, aylanib oʻtish mumkin boʻlgan mustaxkam temirbeton toʻsiqni "biznikilar" kabi peshonasi bilan urib darcha ochishga chogʻlanmagan.


Ularning muxolifatida muzokaraga kirisha olish jurʼati bilan birga muzokara jarayonida oʻzini tutish, oʻzaro hurmat, kamtarinlik va odob kabi siyosiy madaniyat yetarli.


Qolaversa, men yuqorida nomlarini zikr etgan mutaraqqiy davlatlar oʻz muxolifatini oʻziga qarshi qoʻllashlari uchun koʻzga koʻrinmas uchinchi kuchlar qoʻliga kozыrnaya qarta qilib tutqazib qoʻyadigan darajada sodda emaslar.


Nomi "Oʻzbek muxolifati", ammo oʻzi parokanda, bir - biriga  yov, kasalxonadan endigina chiqqan odamday zaif, yursa boshi  aylanib, koʻzlari  tinib ketadigan quvvatsiz, mayda - chuyda guruxlar, mahalliychi  guruxbozlar Oʻzbekistonning yer ostki va ustki boyliklari xoʻjasizlarcha  talon - taroj  qilinayotgani haqida dunyoga jar solishni yaxshi koʻradilar.


Muxolifat deb ataladigan bu guruxlar oʻsha fitnalarga oʻzlari ham  bilvosita sababchi ekanliklarini, oʻzlari bilmagan holda ular Vatanimiz yer ostki va ustki  boyliklariga koʻz tikkan pismiq yogʻiylar qoʻlidagi qoʻrqitki qurolga, doʻppi tor kelganda ishlatiladigan richagka aylanib  borayotganlaridan afsuski bexabarlar.


Baʼzi yomon niyyatli, gʻayur maqsad egalari yurtimiz boyliklarini talashga  yoʻl qoʻymayotgan rahbarlar bilan muloqotga kirishib, suhbat orasida gʻoyat ustalik  bilan, aynan shu, nomi boru oʻzi yoʻq xisobidagi "Muxolifat"  mavjudligini, va  ularning yovuz kuchlar ekaniga ishora  qilarak, ularga  qarshi birgalikda kurashmoq zarurligini yaxshilab uqtiradilar.


Soʻng jilmayganlaricha turli iqtisodiy, deylik foydali qazilmalarni  qazib chiqarish, qayta ishlash boʻyicha ulkan loyixalarni stolga qoʻyarkan,  shuni bir imzolab yuborsalar, iqtisodiy  hamkorligimiz yanada gullab  yashnagan boʻlaritti - deydilar,taʼvoze bilan qoʻl qovushtirib.


Bu nozik ishorani aql - farosatli odam darrov tushinib yetadi va oʻshanday  yovuz qora kuchlarga qarshi birgalikda kurashsak, bu juda yaxshiku  - deya, loyixalarni imzolashi ham hech gap emas.


Baʼzi yomon niyyatli tamonlarning yurtimizga nisbatan iqtisodiy va siyosiy interventsiyasi shu tarzda ikki tamonlama oʻzaro iqtisodiy munosabatlar fonida kun tartibiga chiqishi mumkin.


Biz Oʻzbekistonliklar hammamiz bir oila farzandlariday hamjixat boʻlsak, Vatanimiz taraqqiysi, Xalqimiz turmush darajasi yuksalishi  yoʻlida oʻzaro til topishib ishlasak, bu hamjixatlik muxolif fikrlilar deb ataladigan guruxlar uchun ham, amaldagi Hukumat uchun  ham, eng muhimi, XALQIMIZ uchun ham faqat va faqat foyda keltiradi.


Yaʼni urush janjal barxam topib, qon toʻkilmaydi, elimiz besaranjom boʻlmaydi, iqtisodiyot izdan chiqmaydi, shaharlar vayron boʻlmaydi,yurtimiz yer osti va ustki boyliklari "urush" baxona it egasini tanimaydigan toʻs toʻpalonda Suriya nefti kabi xomtalash qilinib, tashib ketilmaydi.


Bor muammolarni faqat va faqat siyosiy muzokara yoʻli bilan hal qilishda, Vatanimiz tinchligini, osoyishtaligini, Xalqimiz hotirjamligini, mintaqa barqarorligini saqlash yoʻlida biz, oʻzbekistonlik ziyoliylar boshqalarga qaraganda koʻproq burchlimiz, masʼulmiz, va hatto javobgarmiz.


Yov yurtni egallamoqchi boʻlsa, biroz mablagʻni masruf qilib, eng birinchi  mamlakatda toʻpalon uyushtirishga, xalqni bir - biriga gij - gijlashga,  barqarorlikni izdan chiqarishga kirishadi va bu xufya ishda choʻgʻni  yurtdoshlarimiz qoʻli bilan ushlaydi.


Oʻlsa, oʻshalar oʻlib, qirilib ketaveradi.


Keyin yana oʻsha "oʻzimiznikilar" vositasida qarama - qarshi tamonlar qoʻliga zimdan qurol tutqazadida, jamiyatga oʻt tortib, olovga kishi bilmas kerosin quyadilar.


Vatandoshlarim, aziz Oʻzbekistonliklar, biz hammamiz Vatanda boʻlsak, maqsadlarimiz mushtarak boʻlsa, oʻzaro talashib tortishmasak, muammolarni muzokara yoʻli bilan xal etish sanʼatini egallasak, madaniyatsizlarcha yoqalashib, bir birimizni xaqoratlab, butun dunyoga kulgi boʻlmasak, Boltiqboʻyi Respublikalari kabi jimgina, axil yashasak, Sohibqiron Amir Temur vorislari boʻlgan biz Oʻzbekistonliklarni hech qanday kuch, hech qachon yengolmaydi!
Shunda sersalom, sertabassum ayyor va makkor kuchlar "Oʻzbekistonda demokratiya yoʻq! Inson huquqlari toptalmagʻda ekan! Biz  xalqaro qonunlar doirasida oʻzbekistonlik mazlumlarga yordam berishimiz  kerak!" degan predloglar ostida yurtimizga iqtisodiy - siyosiy interventsiya "TEZ  YoRDAM"i kira olmaydi.


Yurtimiz yer ostki va ustki boyliklarini xomtalash qilishga "sabab" topa  olmaydilar.


Murosa shunday HIKMATLI gʻoyadir.


Chundilangma?


Endi, maqola soʻngida bir gap.


Rahmatli Hojiboy Tojiboyev aytganidek, yana oʻzlaring bilasizlar.


Aytib -deyish bizdan.




2  aprelь,  2012   yil,

Kunduz  soat  5  dan  12  daqiqa  oʻtdi.

Toronto  shahri,  Kanada.

x_15d42282 (604x453, 162Kb)

 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

 

Demokratiya haqida



Demokratiya haqida



Demokratiya yer yuzidagi insonlarning dinidan, irqidan, millatidan qat’iy nazar birgalikda, ahil - inoq yashash usulidir.

O‘zbekcha qilib aytadigan bo‘lsak, bu baayni MUROSAning o‘zginasi.


Ha, har qanday jamiyatning MUROSAga extiyoji bor.

Jamiyatda Murosa barpo bo‘lishi uchun esa, shaxs yoki guruxlar faqat o‘z maqsadinigina ko‘zlab emas, boshqalarning ham manfaatlaridan kelib chiqqan holda bag‘ri kenglik bilan tolerant ish yuritmoqlari kerak.

O‘zini o‘zi sevib qolgan, boshqalar fikrini fikr xisoblamaydigan, o‘zgacha fikrga toqatsiz, o‘pkasini cho‘pga ilgan, xovliqma, ko‘zlari chanog‘idan chiqqan telbatob kimsalar bor joyda esa siyosiy MUROSAni vujudga keltirib bo‘lmaydi.

Ko‘pchilik fanatizm desa, darrov radikal dunyoqarashdagi diniy guruxlarni tushunadilar.

Aslida esa, fanatizm faqat dinda emas, dunyoviy maslakdagi kishilarda ham mavjud.
"Faqat mening fikrim to‘g‘ri, boshqa barcha ODAMlarning fikri noto‘g‘ri" deb turib olguvchi kimsa qip qizil fanatdir.

Unday kimsalarning fe’lida kki oyog‘iga bir poy etik kiygan FANATIZM illati maxalliychilik, guruxbozlik, qabilachilik, millatchilik va irqchilik ko‘rinishida zoxir bo‘ladi.
FANATIZM xuddi ShIZOFRENIYa kabi jamiyat uchun xatarli potologik xastalikdir.

Shu ma’noda MUROSA MASALASIGA millatchilik, irqchilik diniy va dunyoviy bo‘lginchiliklar kabi jirkanch illatlarsiz, diniy va dunyoviy fanatizmsiz yondoshmoq maqsadga muvofiq.

Vatan va Xalq manfaatlari yo‘lida g‘oyalari mushtarak, ammo o‘zidan boshqacha fikrlovchilarning shaxsiga tegmay, halol raqobatda bo‘ladigan, dushmanlik bilan raqobat tushunchalarini to‘g‘ri farqlay oladigan, boshqalarning faoliyatini faqat va faqat olib borayotgan ishiga qarab holis baholay biladigan darajada toqatga, yuksak siyosiy madaniyatga, odobga ega bo‘lgan shaxslargina Murosaga layoqatli kishilardir.

Achchiq bo‘lsa ham aytay, o‘zlarini muxolifat vakili deb bilguvchi ayrim kimsalar avval boshdan Respublikamizning Birinchi Prezidenti marhum Islom Karimov haqida gapirar va yozar ekanlar, uning konstitutsiyada daxlsiz deb belgilab qo‘yilgan shaxsiyatiga tajovuz qilib, nima desa deyishdi.

Natijada avvaliga murosa bilan ish yuritishga rozi bo‘lib turgan Prezident Islom Karimov ham to‘nini teskari kiyishga, taktikasini o‘zgartirishga majbur bo‘ldi.

Tabiiy, o‘z faoliyati qolib, o‘zi qolib, ota onasi, yaqinlari sha’niga tuxmat va xaqoratlar yog‘dirilgan har qanday odam qaysidir ma’noda o‘zgaradi, g‘azablanadi, ishdan qo‘li soviydi, o‘z siyosiy raqiblarining pastkashligidan, g‘irromligidan xafsalasi pir bo‘ladi.

Vaholanki odamzod farishta emas, axtarsa kamchilik hammadan topiladi.

Siz o‘sha birovni xaqoratlashga, ustidan kulishga, masxara qilishga ustasi farang, og‘zi maymoq, noodil makkor va g‘ayur kimsalarning ozgina jismoniy yoki axloqiy kamchiligini aytib ko‘ring, ularning qay ahvolga tushishini ko‘rasiz.

Oddiy bir misol:

Kimdir birovni cho‘tir deb masxaralasa, masxaralanayotgan odam uni PUChUQ desa, shu joyda murosa bo‘ladimi?

Shu joyda o‘zaro yarash, birlashish yo sulx amalga oshadimi?

Hech qachon!

Bugun hammamiz murosaga, sulxga bel bog‘lagan ekanmiz, bu yo‘lda eng zarur narsalarni: siyosiy madaniyatni va o‘zbekona odobni unutib qo‘ymasligimiz kerak.

Ya’ni eski xatolarni takrorlamaylik demoqchiman.
Tilni tiyaylik.

O‘zingni er bilsang, o‘zgani sher bil degan maqolni esdan chiqarmaylik.

Dunyoda har kim ekkanini o‘radi degan gap bor.
Nafrat, xaqorat va mazammat (masxaralash) urug‘idan hech qachon yaxshilik unmaydi.

Bu so‘zlarim bilan men kimlargadir nasixat qilmoqchi emasman.

Bu bir do‘stona taklif halos.

Bugun taqdir taqozosi bilan xorijda yashayotgan O‘ZBEKISTONLIKlar tarixiy ShANS, o‘zbekcha qilib aytadigan bo‘lsak, ulkan imkoniyat bilan yuzma yuz turibdilar.

Ya’ni barchamiz shu yil dekabr oyida o‘tkaziladigan Prezidentlik Saylovlariga yaxshilik umidida hayajon bilan ko‘z tikib turibmiz.

Bu dunyoda urush janjal bilan hech kim murodiga yetgan emas.

Aksincha, faqat zarar ko‘rgan.

Muazzam shaharlari vayronalarga, kultepalarga aylangan, xalqining yarim yolchisi qirilib, qolgani qochqinlarga do‘ngan, yosh avlodlari savodsiz, iqtisodiyoti yer bilan yakson bo‘lgan, infrastrukturasi izdan chiqqan Suriyaga bunday nazar tashlasangiz, xalqimizning "Bir kun janjal boʻlgan joydan qirq kun baraka ketadi" degan gaplari naqadar to‘g‘ri ekanligiga amin bo‘lasiz.

Ba’zilar menga: "Sen nega Shavkat Mirziyoyevni maqtaysan?" deya mendan xafa bo‘lib yurdilar.

Bu borada tuppa - tuzuk do‘stlarim ham menga malomat toshlarini otdilar.

Men esa, Shavkat Miromonovichni maqtamagandim.

Men u rahbardagi mavjud yaxshi fazilatlarni e’tirof etdim halos.

Maqtanish bo‘lsa ham aytay, menda hech narsa yo‘q bo‘lsa ham, uzoqni ko‘ra bilish, kadr tanlash qobiliyati bor.

Mabodo boshqa do‘stlarimizda ham, u Vatan tashqarisida yashaydimi, Vatanda yashaydimi, bundan qat’iy nazar, ularning yaxshi fazilatlarini ko‘rsam, albatta xursand bo‘lib e’tirof etaman.

Haqiqiy jurnalistikaga hos xolislik mezoni ham aslida shu emasmi?

Buning nimasi yomon?
Esimda, 2011 yili, chet el ommaviy axborot vositalarining birida ishlovchi "qo‘shtirnoq ichidagi jurnalistlar" bir antiqa "eshittirishida" Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning Respublikamiz qishloq xo‘jaligi uchun og‘ir damlarda ayovsiz talon - toroj qilinayotgan texnikalarni saqlab qolish yo‘lidagi kurashini tadbirsizlikka yo‘yib, traktorlarni extiyot qismlarga ajratib, g‘o‘zapoya g‘aramlari ostiga yashirib, keyin ularni qo‘shni davlatlarga(Qozog‘istonga, Tojikistonga) sotganlarni jabrdiydalarga, milliy qahramonlarga aylantirib yuborgandilar.

Xalq mulkiga hech qachon xiyonat qilmagan, g‘aznalarga qo‘l cho‘zmagan, bironta begunox odamni qamatmagan, kabinetda gap sotib o‘tirmay, tunu kun ko‘chalarda, dalalarda tinimsiz ishlayotgan ishchan va talabchan bir o‘zbek rahbarining yaxshi fazilatlarini e’tirof etish o‘rniga yomonladilar.

Shular ham jurnalits bo‘ldimi endi? -deya hayratlangan edim o‘shanda.

Ma’lumki, amaldagi Hukumatning ham, jahondagi barcha O‘ZBEKISTONLIKLARNING ham ezgu maqsadi aslida bitta.

U ham bo‘lsa, xalqimizni baxtli - saodatli ko‘rish.

Shunday ekan, umumiy maqsaddan kelib chiqib, biz O‘zbekistonliklar ham xuddi Boltiqbo‘yi respublikalaridagiday Vatan ichkarisida bir bayroq, bir umumiy g‘oya tevaragida jipslashib, 2016 yil, 4 dekabr kuni Xalqimiz saylaydigan yangi Prezident atrofida birlashaylik.

Qandaydir grantlar, allaqanday o‘tkinchi mukofotlar va boshqa manfaatlar shaklidagi tekin pishloqqa, xo‘rakka uchib, ko‘rinmas g‘animlar, pismiq yog‘iylar tutqazgan mash’ala bilan o‘z yurtimizga, o‘z uyimizga o‘zimiz o‘t qo‘ymaylik.

Yog‘iylarga emas, o‘z Xalqimizga, kindik qonimiz tomgan jonajon Vatanimizga qo‘ldan kelganicha halol xizmat qilaylik!




Sen agar bug‘doy boshoq bo‘lsang somoningman, Vatan,
To abad BOShING omon bo‘lsin, tovoningman, Vatan!


Barcha yaxshi, barcha oqil, barcha dono, faylasuf,
Qimtinib bir chekkada yurgan yomoningman, Vatan.





10/10/2016.

Tungi soat 2:30.

Kanada, Onterio.

 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

 

Extiyoj ustiga qurilgan dunyo




Ayrim kimsalar Xoldor Vulqon nima qilib boʻlsa ham Vatanga qaytish uchun tirishib, tirmashib, mamlakatda yuz berayotgan bugungi siyosiy oʻzgarishlar oʻzanidagi oqimga qarab harakatlanib, kattalarga yaltoqlanmoqda, paxta qoʻymoqda desalar adashadilar.

Chunki men Shavkat Miromonovich Mirziyoyev tabiatidagi yuksak fazilatlarni bir necha yillar avval ilgʻaganman.

Toʻgʻri, Vatanga qaytish niyyatim bor.

Ammo men Shavkat Miromonovich haqidagi ijobiy maqolalarimni Vatanga qaytish ilinjida emas, chin yurakdan yozdim.Buni Xudo koʻrib, bilib turibdi.

Men chet elga chiqqach, yaxshini yomondan, doʻstni dushmandan ajratdim, koʻzim moshday ochildi, ichkilik va boshqa zararli illatlardan ruhimni, qalbimni, jismu jasadimni tozaladim, aqlim tindi.

Yillar davomida oʻzim kabi chet ellarda yurgan, oʻzlarini muxolifatchi xisoblaydiganlarning maqsadu matlabini, faoliyatini, birma bir tafakkurim gʻalviridan oʻtkazdim va ularga nisbatan munosabatim keskin oʻzgardi hamda undaylarga ergashib, katta xatoga yoʻl qoʻyganimni anglab yetdim.

Dunyoviy konstruktiv muxolifatning yoʻqligiga, unday noahil toʻda yoʻq ayiqning terisini talashib, chiyaboʻrilar galasi kabi allaqachon bir birlarini gʻajib, tilka pora qilib tugatganlariga amin boʻldim.


Mening Vatanga qaytishimni istamagan, oʻzlari kabi vatangadolikni davom etdirib, shu yoqlarda xoru zor boʻlishimni hoxlovchi makkor yogʻiylar albatta men avvallari adashib yozgan, lekin xato qilganimni anglagach, unday yigʻi sigʻi, baqir chaqirga toʻla ijtimoiy siyosiy qora yozgʻavalarimning hammasini toʻplab, axlat qutisiga uloqtirgan esamda, ularni yogʻiylar axlat qutisidan titkilab topib, eʼlon qilib, yoʻlimga chuqur qazishga intilishlari tabiiy.


Shundan kelib chiqib, yogʻiylar shum niyyatiga yetolmasligi uchun, asossiz, faktsiz, adashib yozgan sheʼrga oʻxshash quruq soʻzlar yigʻindisidan iborat nomaqbul shgʻir va maqolalarim uchun avvalo Xalqimdan va Oʻzbekiston Hukumatidan rasman uzr soʻrayman.


Men oʻz yozgan kitoblarimda faqat tuygʻuli, lirik sheʼrlar, sanʼat asarlarigina qolishini istayman.


Bandasining yordamiga hech qachon muxtoj boʻlmaydigan beextiyoj, qudratli Xudoi Taolo tamonidan EXTIYoJ ustiga qurilgan bu dunyoda oddiy odamdan tortib podshoga qadar barcha insonlar nimagadir, kimgadir muxtoj yashar ekanlar.

Hatto boyligi bexisob, tevaragi taxt odam ham baʼzan qalbida kiri yoʻq, xasad va baxillik nimaligini bilmaydigan samimiy, oddiy bir inson bilan yurakdan suhbatlashishga ehtiyoj sezadi oʻzida.

Hayot degan sirli moshinaning motori ham aynan shu EXTIYoJ ekanini anglab yetish uchun odamning faylasuf olim boʻlishi shart emas.

Shu maʼnoda men ham boshqalar kabi suvga, nonga, havogagina extiyojmand boʻlib qolmay, bir toza yurakli, samimiy doʻstga muxtoj edim.

Tevarakka alanglab, pok qalbli, makru hiyladan yiroq, yuragi tonglar kabi toza, sadoqatli doʻst axtarib yurgan paytlarim Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning Mamlakatimiz iqtisodiyotini yuksaltirish yoʻlida olib borayotgan fidoiy mehnat faoliyati, halolligi mening diqqatimni torta boshladi.

U ulugʻ inson, halol rahbar toʻgʻrisida har xil qalangʻir qasangʻir mayda chuyda kimsalarning asossiz igʻvolari, tuxmatlari mening fikrimni oʻzgartira olmagan va bundan keyin ham oʻzgartira olmaydi.

Negaki men hayotda quruq safsata laqmalogiyani emas, hox u adabiyotda, hox sanʼatda, hox siyosatda boʻlsin, oʻz faoliyatida natijani (rezulьtatni)muhim deb biladigan, qoʻlidan ish keladigan mehnatkash, HALOL INSONLARNI qattiq hurmat qilaman.

Garchand hayotda yoʻlimiz kesishmagan, birga bir piyola choy ustida suhbatlashmagan boʻlsakda, men Shavkat Miromonovichni oʻzimga gʻoyibona doʻst tutdim.

U inson sekin asta xuddi tugʻishgan ogʻamday mening qadrdon akamga, hurmatli doʻstimga aylandi.

Bugun Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning oʻz halol mehnatlari bilan xalqimizning mehriga sazovor boʻlayotganlari, martabalari tobora yuksalib, yengilmas, zabardast yoʻlboshchiga aylanib borayotganlari esa, mening u rahbar tabiatidagi yuksak fazilatlarni toʻgʻri ilgʻay olganimdan dalolatdir.

Garchand men taqdir taqozosi bilan Vatanimdan uzoqda yashasamda, xuddi Shavkat Miromonovich Mirziyoyev kabi tinimsiz, qora terga botib ishladim va hamon ishlamoqdaman.

Adabiyot deb atalgan olamning bepoyon dalalarida, yagʻirim chiqib ishlab, romanlar, povestlar, sheʼriy risolalar bitib, oʻzga tillarda ham oʻsha til egalarining shoir yozuvchilaridanda oʻtkizibroq yozdim, oʻzbek yozuvchilarining qudratini butun dunyoga namoish qildim.

Yaʼni musofir ekanman deb mungʻayib, qoʻl qovushtirib oʻtirmadim.

Oʻzbek adabiyotiga, Xalqimga, Vatanimga qoʻlimdan kelganicha xizmat qildim.

Elimning menga bergan tuzini oqlashga harakat qildim.

Men chet ellarda shuncha yil behuda valaqlab yurmaganim, hayotimning besamar oʻtmagani bilan haqli ravishda faxrlanaman.





17/09/2016.

Kech soat 8 dan 55 daqiqa oʻtdi.

Kanada, Onterio.

 

 

Iste‘dodli shoir, iqtidorli yozuvchi Sherzod Komil Halil haqida.


Ba‘zilar bozor iqtisodiyoti sharoitida zamonaviy adabiyotimiz o‘lmoqda, shoir -yozuvchilar kitobni shaxsiy pullariga nashr qilib, kitob sotuvini ham nashriyot o‘z zimmasiga olmayapti -deya ayyuhannos soladilar.Aslida esa, asarlarning kitob holida nashr qilinishi emas, ularning san‘at darajasida yozilishi muhimroq.Sherzod Komil Halilning ruh bilan yozilgan she‘rlarini o‘qib, adabiyotimiz o‘lmayotganini, qaytaga yashnayotganini ko‘rdim va quvondim.

Uning she‘rlari qaxrli qorlar bag‘ridagi boychechaklarga, qalin asfaltni yorib, quyoshga talpinayotgan giyoxlarga o‘xshaydi.

Sherzod Komil Halilning prozaik asarlarini ham hech ikkilanmay san‘at asari deyish mumkin.

Mana, men aytdi dersizlar, agar boshi omon bo‘lsa va izchil, tinimsiz ishlasa, bu shoir, bu yozuvchi ukamiz vaqtlar kelib, o‘z asarlari bilan jahon adabiyotini zabt etadi va dunyoning eng nufuzli mukofotlariga sazovor bo‘ladi.Negaki, uning qilichday o‘tkir iste‘dodi asarlarida yaraqlab turibdi.

Sherzod Komil Halilning yana bir xislati meni hayratlantirdi.U ba‘zi mayda -chuyda e‘jodkallar kabi millatchilik botqog‘iga botib qolmagan.Millatchilar rus adabiyoti orqali dunyo adabiyotidan bahramand bo‘ldilar.Hatto: -Moskuvaga o‘qiganman, exx, qannay ajeyib damlar ediya o‘sha damlar! - deya xo‘rsinib qo‘yadilaru, yana shu ondayoq millatchilik tutqanog‘i xuruj qilib, ikki oyog‘ini bir etikka tiqib, bir birlaridan o‘zib, guppa -guppa sakray boshlaydilar.Yozgan narsalarini ozgina o‘qib, charchab, bo‘g‘ilib ketadi odam.

Xaqoratu qarg‘ish, g‘iybat, fisqu fasodga to‘la qop -qora faryod hech qachon badiiy asar bo‘la olmaydi.Bunday sayoz tafakkurli kimsalar millatchilik va boshqa bo‘lginchiliklar ko‘chasiga kirgan xalqlar, xududiy parchalanishga, qirg‘in, vayronagarchilik va qashshoqlikka yuz tutayotganlari haqida o‘ylab ham o‘tirmaydilar.O‘zlari millatchi bo‘lsa ham mayli, eng yomoni, ular o‘sha urush olovi guvillab yonayotgan jaxannam xandagiga, tubsiz jarliklarga boshqalarni ham chorlaydilar.

Lekin bugungi avlod axmoq emas.Ya‘ni ular endi kim yetaklasa ketavermaydilar.O‘ylab ish tutadilar.Yosh avlod xalqimizni dunyodagi barcha xalqlar bilan birgalikda, uyg‘un yashashini hoxlaydi.Bugun men shoir va yozuvchi Sherzod Komil Halil misolida yosh avlodning yorqin vakillaridan birini ko‘rdim.Sherzodning rus shoiri Andrey Voznesenskiy vafoti munosabati bilan yozgan she‘rini o‘qib, to‘g‘risi, ko‘zimdan yosh chiqib ketdi.

Andrey Voznesenskiy xotirasiga

Sherzod Komil Halil Sohibqiron Amir Temur tug‘ilgan yurt - Qashqadaryo viloyati, Shahrisabz tumanida 1982 yili dunyoga kelganlar.

So‘zimiz so‘ngida Sherzod Komil Halilga aytadigan gapimiz, u bizga o‘xshab siyosat ko‘chasiga kirmasin, adashib, tentirab yurmasin.Siyosatdan yiroq, insoniyatni hayratlantiradigan yorug‘ san‘at asarlari yarataversin.

Sherzodning asarlarini zudlik bilan boshqa tillarga tarjima qilmoq burchi rus ingliz frantsuz va boshqa tillarni mukammal biladigan barcha o‘zbekistonlik vatandoshlarimizning, ziyoliylarning, ijodkorlarning zimmasidadir.

Bunday, yer yuziga ming yilda bir keladigan yosh iste‘dod egalariga hamma qo‘lidan kelgan yordamini ko‘rsatmog‘i joiz.

Zamonaviy adabiyotimizda yana bir buyuk ijodkor paydo bo‘lganidan behad quvonib,

 

Xoldor Vulqon

Badiiy adabiyot bo‘yicha xalqaro "Naslediye" mukofotining nomzodi


Sherzod Komil Halil


Shahar jimjit edi...



Shahar jimjit edi, o‘lik sukunat,

Go‘yo ko‘chalarda qo‘ygandi tanda;

Zulmatlarni yirtib hayqirdim nolon,

Men yorug‘ dunyoni unutgan banda.

 


Atrofda hech kim yo‘q , dirdiragan shom,

Bundan ketgim kelar yiroq-yiroqlar;

Meni mehmon qilmas, meni chorlamas,

Qavatli uylarda yongan chiroqlar.

 


Tungi ko‘chalarda daydigan ruhdek,

Olis ko‘chalarda jimgina kezdim;

Dunyo, men hayotdan topmadim mazmun,

Dunyo, men yashashdan juda ham bezdim.

 


Allaqayoqlarga ko‘tarib ketdi,

Shamollar xazonlar rutubatini.

Axir kim ko‘targay va kim tinglagay,

Mening yuragimning uqubatini?!

 


Uzoqlarda yonib o‘chgan olovdek,

Miltillab-miltillab so‘nayapman men;

Isyonkor dahoyim topmasdan kamol,

Taqdirning hukmiga ko‘nayapman men!

 


Holbuki, bir paytlar, tunlar samoda,

Yulduzlar yoqardi million mash‘ala;

Bukun atrofimda so‘rraygan osmon,

Bukun atrofimda qorong‘u dala.

 


Va jimjitlik aro o‘lik sukunat,

Ko‘chalarda butkul qo‘ygandek tanda;

Qorong‘u dunyoda hayqirgim kelmas,

Men yorug‘ dunyoni unutgan banda...

 

 

2009

 

Yashil knopkani bossangiz sahifaning davomi ochiladi va Siz Sherzod Komil Halilning "Tuman ajinasi" nomli hikoyasini o‘qiysiz.O‘qing, juda qiziq hikoya.Tavsiya etamiz.

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...