Поиск

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

 

Demokratiya haqida



Demokratiya haqida



Demokratiya yer yuzidagi insonlarning dinidan, irqidan, millatidan qat’iy nazar birgalikda, ahil - inoq yashash usulidir.

O‘zbekcha qilib aytadigan bo‘lsak, bu baayni MUROSAning o‘zginasi.


Ha, har qanday jamiyatning MUROSAga extiyoji bor.

Jamiyatda Murosa barpo bo‘lishi uchun esa, shaxs yoki guruxlar faqat o‘z maqsadinigina ko‘zlab emas, boshqalarning ham manfaatlaridan kelib chiqqan holda bag‘ri kenglik bilan tolerant ish yuritmoqlari kerak.

O‘zini o‘zi sevib qolgan, boshqalar fikrini fikr xisoblamaydigan, o‘zgacha fikrga toqatsiz, o‘pkasini cho‘pga ilgan, xovliqma, ko‘zlari chanog‘idan chiqqan telbatob kimsalar bor joyda esa siyosiy MUROSAni vujudga keltirib bo‘lmaydi.

Ko‘pchilik fanatizm desa, darrov radikal dunyoqarashdagi diniy guruxlarni tushunadilar.

Aslida esa, fanatizm faqat dinda emas, dunyoviy maslakdagi kishilarda ham mavjud.
"Faqat mening fikrim to‘g‘ri, boshqa barcha ODAMlarning fikri noto‘g‘ri" deb turib olguvchi kimsa qip qizil fanatdir.

Unday kimsalarning fe’lida kki oyog‘iga bir poy etik kiygan FANATIZM illati maxalliychilik, guruxbozlik, qabilachilik, millatchilik va irqchilik ko‘rinishida zoxir bo‘ladi.
FANATIZM xuddi ShIZOFRENIYa kabi jamiyat uchun xatarli potologik xastalikdir.

Shu ma’noda MUROSA MASALASIGA millatchilik, irqchilik diniy va dunyoviy bo‘lginchiliklar kabi jirkanch illatlarsiz, diniy va dunyoviy fanatizmsiz yondoshmoq maqsadga muvofiq.

Vatan va Xalq manfaatlari yo‘lida g‘oyalari mushtarak, ammo o‘zidan boshqacha fikrlovchilarning shaxsiga tegmay, halol raqobatda bo‘ladigan, dushmanlik bilan raqobat tushunchalarini to‘g‘ri farqlay oladigan, boshqalarning faoliyatini faqat va faqat olib borayotgan ishiga qarab holis baholay biladigan darajada toqatga, yuksak siyosiy madaniyatga, odobga ega bo‘lgan shaxslargina Murosaga layoqatli kishilardir.

Achchiq bo‘lsa ham aytay, o‘zlarini muxolifat vakili deb bilguvchi ayrim kimsalar avval boshdan Respublikamizning Birinchi Prezidenti marhum Islom Karimov haqida gapirar va yozar ekanlar, uning konstitutsiyada daxlsiz deb belgilab qo‘yilgan shaxsiyatiga tajovuz qilib, nima desa deyishdi.

Natijada avvaliga murosa bilan ish yuritishga rozi bo‘lib turgan Prezident Islom Karimov ham to‘nini teskari kiyishga, taktikasini o‘zgartirishga majbur bo‘ldi.

Tabiiy, o‘z faoliyati qolib, o‘zi qolib, ota onasi, yaqinlari sha’niga tuxmat va xaqoratlar yog‘dirilgan har qanday odam qaysidir ma’noda o‘zgaradi, g‘azablanadi, ishdan qo‘li soviydi, o‘z siyosiy raqiblarining pastkashligidan, g‘irromligidan xafsalasi pir bo‘ladi.

Vaholanki odamzod farishta emas, axtarsa kamchilik hammadan topiladi.

Siz o‘sha birovni xaqoratlashga, ustidan kulishga, masxara qilishga ustasi farang, og‘zi maymoq, noodil makkor va g‘ayur kimsalarning ozgina jismoniy yoki axloqiy kamchiligini aytib ko‘ring, ularning qay ahvolga tushishini ko‘rasiz.

Oddiy bir misol:

Kimdir birovni cho‘tir deb masxaralasa, masxaralanayotgan odam uni PUChUQ desa, shu joyda murosa bo‘ladimi?

Shu joyda o‘zaro yarash, birlashish yo sulx amalga oshadimi?

Hech qachon!

Bugun hammamiz murosaga, sulxga bel bog‘lagan ekanmiz, bu yo‘lda eng zarur narsalarni: siyosiy madaniyatni va o‘zbekona odobni unutib qo‘ymasligimiz kerak.

Ya’ni eski xatolarni takrorlamaylik demoqchiman.
Tilni tiyaylik.

O‘zingni er bilsang, o‘zgani sher bil degan maqolni esdan chiqarmaylik.

Dunyoda har kim ekkanini o‘radi degan gap bor.
Nafrat, xaqorat va mazammat (masxaralash) urug‘idan hech qachon yaxshilik unmaydi.

Bu so‘zlarim bilan men kimlargadir nasixat qilmoqchi emasman.

Bu bir do‘stona taklif halos.

Bugun taqdir taqozosi bilan xorijda yashayotgan O‘ZBEKISTONLIKlar tarixiy ShANS, o‘zbekcha qilib aytadigan bo‘lsak, ulkan imkoniyat bilan yuzma yuz turibdilar.

Ya’ni barchamiz shu yil dekabr oyida o‘tkaziladigan Prezidentlik Saylovlariga yaxshilik umidida hayajon bilan ko‘z tikib turibmiz.

Bu dunyoda urush janjal bilan hech kim murodiga yetgan emas.

Aksincha, faqat zarar ko‘rgan.

Muazzam shaharlari vayronalarga, kultepalarga aylangan, xalqining yarim yolchisi qirilib, qolgani qochqinlarga do‘ngan, yosh avlodlari savodsiz, iqtisodiyoti yer bilan yakson bo‘lgan, infrastrukturasi izdan chiqqan Suriyaga bunday nazar tashlasangiz, xalqimizning "Bir kun janjal boʻlgan joydan qirq kun baraka ketadi" degan gaplari naqadar to‘g‘ri ekanligiga amin bo‘lasiz.

Ba’zilar menga: "Sen nega Shavkat Mirziyoyevni maqtaysan?" deya mendan xafa bo‘lib yurdilar.

Bu borada tuppa - tuzuk do‘stlarim ham menga malomat toshlarini otdilar.

Men esa, Shavkat Miromonovichni maqtamagandim.

Men u rahbardagi mavjud yaxshi fazilatlarni e’tirof etdim halos.

Maqtanish bo‘lsa ham aytay, menda hech narsa yo‘q bo‘lsa ham, uzoqni ko‘ra bilish, kadr tanlash qobiliyati bor.

Mabodo boshqa do‘stlarimizda ham, u Vatan tashqarisida yashaydimi, Vatanda yashaydimi, bundan qat’iy nazar, ularning yaxshi fazilatlarini ko‘rsam, albatta xursand bo‘lib e’tirof etaman.

Haqiqiy jurnalistikaga hos xolislik mezoni ham aslida shu emasmi?

Buning nimasi yomon?
Esimda, 2011 yili, chet el ommaviy axborot vositalarining birida ishlovchi "qo‘shtirnoq ichidagi jurnalistlar" bir antiqa "eshittirishida" Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning Respublikamiz qishloq xo‘jaligi uchun og‘ir damlarda ayovsiz talon - toroj qilinayotgan texnikalarni saqlab qolish yo‘lidagi kurashini tadbirsizlikka yo‘yib, traktorlarni extiyot qismlarga ajratib, g‘o‘zapoya g‘aramlari ostiga yashirib, keyin ularni qo‘shni davlatlarga(Qozog‘istonga, Tojikistonga) sotganlarni jabrdiydalarga, milliy qahramonlarga aylantirib yuborgandilar.

Xalq mulkiga hech qachon xiyonat qilmagan, g‘aznalarga qo‘l cho‘zmagan, bironta begunox odamni qamatmagan, kabinetda gap sotib o‘tirmay, tunu kun ko‘chalarda, dalalarda tinimsiz ishlayotgan ishchan va talabchan bir o‘zbek rahbarining yaxshi fazilatlarini e’tirof etish o‘rniga yomonladilar.

Shular ham jurnalits bo‘ldimi endi? -deya hayratlangan edim o‘shanda.

Ma’lumki, amaldagi Hukumatning ham, jahondagi barcha O‘ZBEKISTONLIKLARNING ham ezgu maqsadi aslida bitta.

U ham bo‘lsa, xalqimizni baxtli - saodatli ko‘rish.

Shunday ekan, umumiy maqsaddan kelib chiqib, biz O‘zbekistonliklar ham xuddi Boltiqbo‘yi respublikalaridagiday Vatan ichkarisida bir bayroq, bir umumiy g‘oya tevaragida jipslashib, 2016 yil, 4 dekabr kuni Xalqimiz saylaydigan yangi Prezident atrofida birlashaylik.

Qandaydir grantlar, allaqanday o‘tkinchi mukofotlar va boshqa manfaatlar shaklidagi tekin pishloqqa, xo‘rakka uchib, ko‘rinmas g‘animlar, pismiq yog‘iylar tutqazgan mash’ala bilan o‘z yurtimizga, o‘z uyimizga o‘zimiz o‘t qo‘ymaylik.

Yog‘iylarga emas, o‘z Xalqimizga, kindik qonimiz tomgan jonajon Vatanimizga qo‘ldan kelganicha halol xizmat qilaylik!




Sen agar bug‘doy boshoq bo‘lsang somoningman, Vatan,
To abad BOShING omon bo‘lsin, tovoningman, Vatan!


Barcha yaxshi, barcha oqil, barcha dono, faylasuf,
Qimtinib bir chekkada yurgan yomoningman, Vatan.





10/10/2016.

Tungi soat 2:30.

Kanada, Onterio.

 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

 

Extiyoj ustiga qurilgan dunyo




Ayrim kimsalar Xoldor Vulqon nima qilib boʻlsa ham Vatanga qaytish uchun tirishib, tirmashib, mamlakatda yuz berayotgan bugungi siyosiy oʻzgarishlar oʻzanidagi oqimga qarab harakatlanib, kattalarga yaltoqlanmoqda, paxta qoʻymoqda desalar adashadilar.

Chunki men Shavkat Miromonovich Mirziyoyev tabiatidagi yuksak fazilatlarni bir necha yillar avval ilgʻaganman.

Toʻgʻri, Vatanga qaytish niyyatim bor.

Ammo men Shavkat Miromonovich haqidagi ijobiy maqolalarimni Vatanga qaytish ilinjida emas, chin yurakdan yozdim.Buni Xudo koʻrib, bilib turibdi.

Men chet elga chiqqach, yaxshini yomondan, doʻstni dushmandan ajratdim, koʻzim moshday ochildi, ichkilik va boshqa zararli illatlardan ruhimni, qalbimni, jismu jasadimni tozaladim, aqlim tindi.

Yillar davomida oʻzim kabi chet ellarda yurgan, oʻzlarini muxolifatchi xisoblaydiganlarning maqsadu matlabini, faoliyatini, birma bir tafakkurim gʻalviridan oʻtkazdim va ularga nisbatan munosabatim keskin oʻzgardi hamda undaylarga ergashib, katta xatoga yoʻl qoʻyganimni anglab yetdim.

Dunyoviy konstruktiv muxolifatning yoʻqligiga, unday noahil toʻda yoʻq ayiqning terisini talashib, chiyaboʻrilar galasi kabi allaqachon bir birlarini gʻajib, tilka pora qilib tugatganlariga amin boʻldim.


Mening Vatanga qaytishimni istamagan, oʻzlari kabi vatangadolikni davom etdirib, shu yoqlarda xoru zor boʻlishimni hoxlovchi makkor yogʻiylar albatta men avvallari adashib yozgan, lekin xato qilganimni anglagach, unday yigʻi sigʻi, baqir chaqirga toʻla ijtimoiy siyosiy qora yozgʻavalarimning hammasini toʻplab, axlat qutisiga uloqtirgan esamda, ularni yogʻiylar axlat qutisidan titkilab topib, eʼlon qilib, yoʻlimga chuqur qazishga intilishlari tabiiy.


Shundan kelib chiqib, yogʻiylar shum niyyatiga yetolmasligi uchun, asossiz, faktsiz, adashib yozgan sheʼrga oʻxshash quruq soʻzlar yigʻindisidan iborat nomaqbul shgʻir va maqolalarim uchun avvalo Xalqimdan va Oʻzbekiston Hukumatidan rasman uzr soʻrayman.


Men oʻz yozgan kitoblarimda faqat tuygʻuli, lirik sheʼrlar, sanʼat asarlarigina qolishini istayman.


Bandasining yordamiga hech qachon muxtoj boʻlmaydigan beextiyoj, qudratli Xudoi Taolo tamonidan EXTIYoJ ustiga qurilgan bu dunyoda oddiy odamdan tortib podshoga qadar barcha insonlar nimagadir, kimgadir muxtoj yashar ekanlar.

Hatto boyligi bexisob, tevaragi taxt odam ham baʼzan qalbida kiri yoʻq, xasad va baxillik nimaligini bilmaydigan samimiy, oddiy bir inson bilan yurakdan suhbatlashishga ehtiyoj sezadi oʻzida.

Hayot degan sirli moshinaning motori ham aynan shu EXTIYoJ ekanini anglab yetish uchun odamning faylasuf olim boʻlishi shart emas.

Shu maʼnoda men ham boshqalar kabi suvga, nonga, havogagina extiyojmand boʻlib qolmay, bir toza yurakli, samimiy doʻstga muxtoj edim.

Tevarakka alanglab, pok qalbli, makru hiyladan yiroq, yuragi tonglar kabi toza, sadoqatli doʻst axtarib yurgan paytlarim Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning Mamlakatimiz iqtisodiyotini yuksaltirish yoʻlida olib borayotgan fidoiy mehnat faoliyati, halolligi mening diqqatimni torta boshladi.

U ulugʻ inson, halol rahbar toʻgʻrisida har xil qalangʻir qasangʻir mayda chuyda kimsalarning asossiz igʻvolari, tuxmatlari mening fikrimni oʻzgartira olmagan va bundan keyin ham oʻzgartira olmaydi.

Negaki men hayotda quruq safsata laqmalogiyani emas, hox u adabiyotda, hox sanʼatda, hox siyosatda boʻlsin, oʻz faoliyatida natijani (rezulьtatni)muhim deb biladigan, qoʻlidan ish keladigan mehnatkash, HALOL INSONLARNI qattiq hurmat qilaman.

Garchand hayotda yoʻlimiz kesishmagan, birga bir piyola choy ustida suhbatlashmagan boʻlsakda, men Shavkat Miromonovichni oʻzimga gʻoyibona doʻst tutdim.

U inson sekin asta xuddi tugʻishgan ogʻamday mening qadrdon akamga, hurmatli doʻstimga aylandi.

Bugun Shavkat Miromonovich Mirziyoyevning oʻz halol mehnatlari bilan xalqimizning mehriga sazovor boʻlayotganlari, martabalari tobora yuksalib, yengilmas, zabardast yoʻlboshchiga aylanib borayotganlari esa, mening u rahbar tabiatidagi yuksak fazilatlarni toʻgʻri ilgʻay olganimdan dalolatdir.

Garchand men taqdir taqozosi bilan Vatanimdan uzoqda yashasamda, xuddi Shavkat Miromonovich Mirziyoyev kabi tinimsiz, qora terga botib ishladim va hamon ishlamoqdaman.

Adabiyot deb atalgan olamning bepoyon dalalarida, yagʻirim chiqib ishlab, romanlar, povestlar, sheʼriy risolalar bitib, oʻzga tillarda ham oʻsha til egalarining shoir yozuvchilaridanda oʻtkizibroq yozdim, oʻzbek yozuvchilarining qudratini butun dunyoga namoish qildim.

Yaʼni musofir ekanman deb mungʻayib, qoʻl qovushtirib oʻtirmadim.

Oʻzbek adabiyotiga, Xalqimga, Vatanimga qoʻlimdan kelganicha xizmat qildim.

Elimning menga bergan tuzini oqlashga harakat qildim.

Men chet ellarda shuncha yil behuda valaqlab yurmaganim, hayotimning besamar oʻtmagani bilan haqli ravishda faxrlanaman.





17/09/2016.

Kech soat 8 dan 55 daqiqa oʻtdi.

Kanada, Onterio.

 

 

Iste‘dodli shoir, iqtidorli yozuvchi Sherzod Komil Halil haqida.


Ba‘zilar bozor iqtisodiyoti sharoitida zamonaviy adabiyotimiz o‘lmoqda, shoir -yozuvchilar kitobni shaxsiy pullariga nashr qilib, kitob sotuvini ham nashriyot o‘z zimmasiga olmayapti -deya ayyuhannos soladilar.Aslida esa, asarlarning kitob holida nashr qilinishi emas, ularning san‘at darajasida yozilishi muhimroq.Sherzod Komil Halilning ruh bilan yozilgan she‘rlarini o‘qib, adabiyotimiz o‘lmayotganini, qaytaga yashnayotganini ko‘rdim va quvondim.

Uning she‘rlari qaxrli qorlar bag‘ridagi boychechaklarga, qalin asfaltni yorib, quyoshga talpinayotgan giyoxlarga o‘xshaydi.

Sherzod Komil Halilning prozaik asarlarini ham hech ikkilanmay san‘at asari deyish mumkin.

Mana, men aytdi dersizlar, agar boshi omon bo‘lsa va izchil, tinimsiz ishlasa, bu shoir, bu yozuvchi ukamiz vaqtlar kelib, o‘z asarlari bilan jahon adabiyotini zabt etadi va dunyoning eng nufuzli mukofotlariga sazovor bo‘ladi.Negaki, uning qilichday o‘tkir iste‘dodi asarlarida yaraqlab turibdi.

Sherzod Komil Halilning yana bir xislati meni hayratlantirdi.U ba‘zi mayda -chuyda e‘jodkallar kabi millatchilik botqog‘iga botib qolmagan.Millatchilar rus adabiyoti orqali dunyo adabiyotidan bahramand bo‘ldilar.Hatto: -Moskuvaga o‘qiganman, exx, qannay ajeyib damlar ediya o‘sha damlar! - deya xo‘rsinib qo‘yadilaru, yana shu ondayoq millatchilik tutqanog‘i xuruj qilib, ikki oyog‘ini bir etikka tiqib, bir birlaridan o‘zib, guppa -guppa sakray boshlaydilar.Yozgan narsalarini ozgina o‘qib, charchab, bo‘g‘ilib ketadi odam.

Xaqoratu qarg‘ish, g‘iybat, fisqu fasodga to‘la qop -qora faryod hech qachon badiiy asar bo‘la olmaydi.Bunday sayoz tafakkurli kimsalar millatchilik va boshqa bo‘lginchiliklar ko‘chasiga kirgan xalqlar, xududiy parchalanishga, qirg‘in, vayronagarchilik va qashshoqlikka yuz tutayotganlari haqida o‘ylab ham o‘tirmaydilar.O‘zlari millatchi bo‘lsa ham mayli, eng yomoni, ular o‘sha urush olovi guvillab yonayotgan jaxannam xandagiga, tubsiz jarliklarga boshqalarni ham chorlaydilar.

Lekin bugungi avlod axmoq emas.Ya‘ni ular endi kim yetaklasa ketavermaydilar.O‘ylab ish tutadilar.Yosh avlod xalqimizni dunyodagi barcha xalqlar bilan birgalikda, uyg‘un yashashini hoxlaydi.Bugun men shoir va yozuvchi Sherzod Komil Halil misolida yosh avlodning yorqin vakillaridan birini ko‘rdim.Sherzodning rus shoiri Andrey Voznesenskiy vafoti munosabati bilan yozgan she‘rini o‘qib, to‘g‘risi, ko‘zimdan yosh chiqib ketdi.

Andrey Voznesenskiy xotirasiga

Sherzod Komil Halil Sohibqiron Amir Temur tug‘ilgan yurt - Qashqadaryo viloyati, Shahrisabz tumanida 1982 yili dunyoga kelganlar.

So‘zimiz so‘ngida Sherzod Komil Halilga aytadigan gapimiz, u bizga o‘xshab siyosat ko‘chasiga kirmasin, adashib, tentirab yurmasin.Siyosatdan yiroq, insoniyatni hayratlantiradigan yorug‘ san‘at asarlari yarataversin.

Sherzodning asarlarini zudlik bilan boshqa tillarga tarjima qilmoq burchi rus ingliz frantsuz va boshqa tillarni mukammal biladigan barcha o‘zbekistonlik vatandoshlarimizning, ziyoliylarning, ijodkorlarning zimmasidadir.

Bunday, yer yuziga ming yilda bir keladigan yosh iste‘dod egalariga hamma qo‘lidan kelgan yordamini ko‘rsatmog‘i joiz.

Zamonaviy adabiyotimizda yana bir buyuk ijodkor paydo bo‘lganidan behad quvonib,

 

Xoldor Vulqon

Badiiy adabiyot bo‘yicha xalqaro "Naslediye" mukofotining nomzodi


Sherzod Komil Halil


Shahar jimjit edi...



Shahar jimjit edi, o‘lik sukunat,

Go‘yo ko‘chalarda qo‘ygandi tanda;

Zulmatlarni yirtib hayqirdim nolon,

Men yorug‘ dunyoni unutgan banda.

 


Atrofda hech kim yo‘q , dirdiragan shom,

Bundan ketgim kelar yiroq-yiroqlar;

Meni mehmon qilmas, meni chorlamas,

Qavatli uylarda yongan chiroqlar.

 


Tungi ko‘chalarda daydigan ruhdek,

Olis ko‘chalarda jimgina kezdim;

Dunyo, men hayotdan topmadim mazmun,

Dunyo, men yashashdan juda ham bezdim.

 


Allaqayoqlarga ko‘tarib ketdi,

Shamollar xazonlar rutubatini.

Axir kim ko‘targay va kim tinglagay,

Mening yuragimning uqubatini?!

 


Uzoqlarda yonib o‘chgan olovdek,

Miltillab-miltillab so‘nayapman men;

Isyonkor dahoyim topmasdan kamol,

Taqdirning hukmiga ko‘nayapman men!

 


Holbuki, bir paytlar, tunlar samoda,

Yulduzlar yoqardi million mash‘ala;

Bukun atrofimda so‘rraygan osmon,

Bukun atrofimda qorong‘u dala.

 


Va jimjitlik aro o‘lik sukunat,

Ko‘chalarda butkul qo‘ygandek tanda;

Qorong‘u dunyoda hayqirgim kelmas,

Men yorug‘ dunyoni unutgan banda...

 

 

2009

 

Yashil knopkani bossangiz sahifaning davomi ochiladi va Siz Sherzod Komil Halilning "Tuman ajinasi" nomli hikoyasini o‘qiysiz.O‘qing, juda qiziq hikoya.Tavsiya etamiz.

 

 

Подробнее...

 

Xoldor Vulqon

Badiiy adabiyot bo‘yicha xalqaro "Naslediye" mukofotining nomzodi

Samimiyat va jiddiyat haqida


Siz biror kimsaning adolat, haqiqat haqidagi og‘iz ko‘pirtirishlari samimiymi yo yo‘qligini bilmoqchi bo‘lsangiz, uning tafakkur darajasiga, fikrlash usuliga razm soling, vassalom.

Misol uchun birontasi: - men muxolifatchi emasman, men mustaqil jurnalistman - dedimi, tamom, uning qolgan gaplari barchasi qip -qizil yolg‘on va o‘ta kulgili.

Nega? -deya savol bersangiz agar, men gapimni fakt bilan quvvatlantiraman.

Chunki, odamni qo‘yaturing, bu olamda muxolif bo‘lmagan biron jonzodning o‘zi yo‘q.

Mana siz virusga qarshi raqobatdagi antivirus o‘rnatilgan kompьyuteringiz ekraniga qarab, maqolani o‘qib o‘tiribsiz.

Yoningizda devor.

O‘sha devorga boshingizni urib ko‘ring.Devordan dup! etgan ovoz chiqadida, manglayingiz og‘riydi.Ya‘ni devor sizga o‘z qarshiligini ko‘rsatadi, noroziligini bildiradi.

Devor - oppozitsioner.

Deraza shamolu yomg‘ir qor, sovuq yelvizaklarga qarshi turadi.U ham ashaddiy muxolif.

Daraxtlar esa shamolga oppozitsioner.Sinib ketsa ham g‘o‘ddayib turaveradi.To ildizlari bilan qo‘porilib ketmagunicha.Ular ham raqib.

Kuz yozga, bahor qishga, kunduz zulmatga, tirik baliqlar oqimga, suv olovga, o‘lim hayotga, hayot o‘limga qarshi raqobatda.

Yo sizning tomiringizdagi qizil qon tanachalari oq qon tanachalariga nisbatan doimiy raqobatda harakatlanmaydimi?

Hatto ko‘zga ko‘rinmaydigan mayda mikroblar infuzoriyalar tufelьkalar ham nimagadir qarshi raqobatda, ixtilofatda, muxolifatda, oShpozitsiyada, oppozitsiyada.

Endi odamzod ko‘zini go‘laytirib turib, men muxolifatchi emasman, men faqat, anaqa, bor yo‘g‘i bir mo‘staqil jo‘rnalistman halos -desayu, yana kimlargadir qarshi gapirsa, muxoliflik pozitsiyasini namoish etsa, uning so‘zlari biroz kulgili tuyulmaydimi Sizga?

Bunday kimsalarning hatti harakati nojiddiy, nosamimiydir.

Karimovning mashhur  iborasi bilan murojaat etadigan bo‘lsak, hoy, baraka topkur, kimgadir, nimagadir qarshi gapiryapsanmi, demak sen mantiqan (po logike)muxolifsan, demak sen raqibsan, raqobatchisan, ya‘ni hoxlaysanmi, yo‘qmi, oppozitsionersan.

Shuni ham anglab yetolmagan, o‘zi qip -qizil muxolifatchi bo‘laturib, men oppozitsioner emasman degan kimsaning gaplari, xatti harakati jiddiy yoda samimiy bo‘la oladimi?

Bunday tafakkuri ayanchli darajada sayoz kimsalarni mamlakat boshqaruv apparatiga yaqinlashtirish u yoqda tursin, maktab zavxozligi tugul, hatto qorovullikka ham tayinlab bo‘lmaydi.Unaqa kimsalar kechasi xaridor topib, maktabning ko‘mirini sotib yuborishlari mumkin.

Harakatlari tabiiy bo‘lmagan, o‘xshatadigan, doimo kimnidir aldashga, laqillatishga tirishadigan, yo‘lini qilib, o‘z ishini imi - jimida bitqazish payidagi pixini yorgan firibgar, nosamimiy, buning ustiga savodi chala odamlarning qadami yetgan joy tikanzorga, xarobaga, vayronaga aylanadi, suvlar loyqalanadi.

O‘zbek jamiyati unday nosamimiy, kimsalardan g‘oyat extiyot bo‘lmoqligi joiz.

 

 

20/01/2015.

12:10 dnya.

g.Brempton, Kanada.



 

 

Xoldor Vulqon

Navoiyning Olam ahliga xitobi




Haqiqiy shoirlar ma‘lum bir ijtimoiy siyosiy qatlamlarning, har xil zararli IZMlarning (kapitalizm, sotsializm, slavyanizm, sionizm, natsizm, kommunizm,panturkizm va x.k.)manfaatlariga xizmat qilmaydilar.


Haqiqiy ma‘nodagi shoirlar millatchilik, irqchilik kabi mayda, zararli, jirkanch kaltafaxm g‘oyalardan yuqori turib, umuminsoniy qayg‘ular bilan ijod qiladilar.


Nima uchun sharq she‘riyatining Amiri hazrati Alisher Navoiy ijodi barcha zamonlarda birday qadrlandi, e‘zozlandi, taqiqlanmadi, taxqirlanmadi?


Chunki, Alisher  Navoiy ijodining badiiy adabiy geografiyasi tikonli simlar bilan chegirilmagan.


Navoiy olami koinot kabi bepoyon.


Bu bepoyonlikni anglash uchun esa, odam bolasida Navoiy yozgan g‘azallar ohangini, mazmun -mohiyatini, hikmatini anglashga qodir yuksak badiiy did, bilim, ilm, aql va nihoyat faxmu farosat kerak bo‘ladi.
Quyidagi baytga yaxshilab qarang.Hazrati Navoiy allaqanday mamlakatga yo qandaydir ijtimoiy qatlam vakillariga vayo qaysidir hukmdorga emas, butun OLAM ahliga qarata xitob qilmoqdalar.

 

Olam ahli, bilingizkim, ish emas dushmanlig‘,

Yor o‘lung bir-biringizg‘akim, erur yorlig‘ ish.



Navoiy hazratlari o‘zining yuqoridagi baytida butun insoniyatni dushmanlikdan tiyilib, bir -birlari bilan do‘st -qadrdon bo‘lib, ahil yashamoqqa chorlamoqdalar.Navoiy o‘gitlariga zid ish qilayotgan xalqlar boshiga qanday kulfatlar yog‘ilganini va yog‘ilayotganini ko‘rdik va ko‘rib turibmiz.
Yana bir so‘zga diqqat bilan e‘tibor bering.Navoiy hazratlari "Ish" degan so‘zni ishlatmoqdalar."Kor" demasdan haqiqiy chig‘atoy o‘zbek dialektida aytmoqdalar.


Chunki olamlarning mavjudligi "ISh" bilan bog‘liq.Olamlar sirli mexanik qonuniyatlarga bo‘ysungan xolda doimiy harakatda, ya‘ni IShlab turibdi.Biz ham har kuni ishga boramiz, ishdan qaytamiz.Ishonch qozonamiz, ishlaymiz, ishtirok etamiz.Aks holda ishsizlik degan girvatga, girdobga tortilib ketish hech gap emas.Vaholanki barcha yomonliklar, illatlar, aynan IShsizlikdan kelib chiqadi.Ishsiz odam yalqovlanadi, nima qilishini bilmay ichadi, ichadi, oxiri oshqozoni IShdan chiqadi.Ya‘ni IShkal bo‘ladi.Mayxo‘rning, shisha g‘aribining,  butilka qulining oshqozoni, bora bora boshqa muhim a‘zolari ham birin ketin  IShdan chiqsa, dori -darmon yo jarroxlik yo‘li bilan dardini biroz yengillatar.Ammo aqli IShlamasachi?Bu endi, katta tezlikda ketayotgan avtomobilning tormozi IShdan chiqishiday g‘oyat xatarli.Aqli IShdan chiqqan odam jamiyatga ham o‘z aqlsizligi bilan zarar yetkaza boshlaydi.


Unga: -Ey, xayvon, sen o‘z aqlsizliging, kaltafaxmliging bilan o‘zinga o‘xshagan nodon kimsalarni ajinaday oziqtirib, tubsiz jarlik tamon yetaklab ketyapsan! -desangiz, u sizga "IShing bo‘lmasin!" deb ikki oyog‘iga bitta etikni kiyganicha, jarlik tamon ketaveradi.


Chunki uning eng muhim a‘zosi -aqli o‘z manfaatlari yo‘lida har qanday yovuzliklan qaytmaydigan IShtaxasi karnay "IShbilarmonlar"  tamonidan IShdan chiqarilgan.


Aqli IShlamay qolgan u yanglig‘ kimsalarni  "IShbilarmonlar" IShlatib, IShlatib, pulini bermay xaydab yuborishadi.


Navoiy hazratlari yuqoridagi baytlarida dushmanlikdan foyda yo‘q, bir birlaringiz bilan yoru do‘st bo‘lib, ahil yashanglar demoqda va bu xitobni butun olam ahliga qarata aytmoqdalar.
Urushlardan har ikki tamon zarar ko‘radi.Hatto urush oloviga bir chetdan kerosin quyib,  ikki tamonni bir -biriga ustalik bilan qayrab,  gij gijlab, tinkasini quritib, ularning moliga, mulkiga ega chiqishni ko‘zlaganlar ham!


Shuning uchun nafaqat biz O‘zbekistonliklar, balki olam ahli, ya‘ni Yer yuzida yashayotgan barcha xalqlar millatimizdan, irqimizdan va dinimizdan qat‘iy nazar Hazrati Alisher Navoiy hikmatlariga amal qilib, qo‘shni va boshqa barcha mamlakatlar va xalqlar bilan bir oila farzandlariday ahil -inoq, tinch -totuv  yashamog‘imiz nafaqat kerak, balki zarur!


Chunki Yer sharida yashayotgan barcha insonlar Odam Atoning, Momo Havvoning farzandlaridir.Ya‘ni bir oilaning a‘zolaridir.


Demak, yer yuzida sodir bo‘layotgan qonli urushlar BIRODARKUShlikdan boshqa narsa emas!

 

Olam ahli, bilingizkim, ish emas dushmanlig‘,

Yor o‘lung bir-biringizg‘akim, erur yorlig‘ ish.

 

Pirimiz, ustozimiz Alisher Navoiy shunday ulug‘ shoir.

 

 

 

26/08/2014.

Kunduz soat 1 dan 5 daqiqa o‘tdi.

Kanada.

 

 

 
Еще статьи...