Поиск

 

 

Севикли ёринг Ҳазина билан бахтли бўл, ўғлим!

Дуолар билан, Холдор Вулқон.


 

 

Юсуф Расул

Шеърият -Ўзликка қайтишдир



…Хайрият адабиёт, санъат каби инсон руҳиятини покловчи, инсон қалбини ваҳший тирикчилик зарбидан асраб турувчи илоҳий неъматлар бор. Йўқса, пул топиш, моддий бойлик тўплаш, фаровон ҳаёт иштиёқида ўзлигини унутиб бораётган одамларга ким ҳам ёрдам қўлини чўзарди.

…Хайрият инсонни Ўзлигига қайтарувчи шеърият бор. Шеър бор…

 

”Олис қишлоқ қорга бурканиб,

Мўрилари кўкка оҳ урар.

Ташқарида изғирин, онам

Юпунгина, ғам суриб турар…


Балки ўйлар, қор босиб қолган,

Эрта кетган отам қабрини.

Шундай кунда кимга ҳам айтар,

Дил тубига чўккан дардини.


Қор кўп ёққан, синдирмасин, деб

Тиргак қўяр олма шохига.

Лекин ўзи тиргакка муҳтож,

Бўлиб турар гоҳи-гоҳида.


Фарзандлардан ортган ушоқни,

Мусичага тўкар, илиниб.

Қабарган қўл бармоқларининг,

Ёриқлари турар билиниб.


Уйга кирди, чироқ ҳам ўчди,

Қоронғи тун чўкканди, бироқ.

Мунис онам қалби тубида,

Ёнар эди умидли чироқ.”

 

(Облоқул Мусоев).


Адабиётнинг мақсади инсон қалбини қутқариш эмасми?

Ўзини унутган одамларга Ўзлигини танитгувчи яна нима бор?

Капиталистик тузум сабаб инсоният моддий неъматларга боши билан шўнғиб кетди. Ишлаб чиқариш, бозор иқтисодиёти шароитида одамлар ҳаётида яна пул топиш ва тўкис яшаш иштиёқи ғолиб келди.

Йигирма биринчи асрдаги техникавий тараққиёт ҳаммасидан ошиб тушди. Инсоният тарихида ҳеч бир ижтимоий тузум инсон қалбига бу қадар зулм қилмаган эди.

Борган сари Инсон ўз аслини, Ўзлигини, Ўзининг асл манбаи бўлган илоҳий дунёни унутиб бормоқда. Одамлар ўз турмушларидаги муаммоларни ечаман деб жуда катта муаммога дучор бўлмоқдалар. Бу муаммо Инсоннинг асли, Инсоннинг Ўзи билан боғлиқ муаммодир.

 

”Олис қишлоқ қорга бурканиб,

Мўрилари кўкка оҳ урар…”


Нақадар таниш манзара… Узун қиш тунлари олис қишлоқ уйлари мўриларидан кўкка ўрлаётган тутунлар одамлар қалби туйнукларидан кўтарилаётган оҳу зорларни эслатмайдими Сизга?!

Совуқдан тош қотган деворлар ичида хаёлга толиб ўтирган муштипар она Ер юзидаги ўзи каби ёлғиз инсонларнинг ғамангиз тимсоли эмасми?

Тўкин ҳаёт албатта бир куни жонга тегади. Ҳаётингизда нимадир камдек, нимадир етмаётгандек туюлаверади. Излаб тополмаётган, кўнглингизнинг туб- тубида яшириниб ётган нарса тўлиқ ишонч билан айтиш мумкинки, асло моддий неъматлар эмасдир.

Инсон қалбидаги сирли туйғулар Шеърият воситасида юзага чиқади. Кўнгилга маҳзунлик ҳисларини солувчи шеърларни ўқир экансиз, излаб юрган нимангизнидир топгандек бўласиз. Руҳингиз поклангандек сезасиз ўзингизни. Одамларга, ҳаётга ва дунёга ўзгача қарай бошлайсиз. Шеърият сизни моддий неъматлардан юқорига, қандайдир сирли, илоҳий дунёга ошно қилгани ҳақида эса ўйлаб ҳам ўтирмайсиз.

Аслида қор босиб қолган қишлоқ уйлари мўриларидан кўтарилаётган тутунлар бир воситадир. Хаёл суриш учун, хотирлаш учун, бир дам руҳий ҳаловат топиш учун бир имкониятдир. Мақсад – турмуш ташвишлари ортидан Ўзидан узоқлашган, Ўзлигини унутган одамлар қалбига ойна тутиш, одамларни Ўзини Ўзига танитиш эмасми?

Шеърият Инсонни Ўзини Ўзига ошно қилади. Инсонни Ўзи билан ”гаплаштиради” . Инсонни турмуш ташвишлари ва нафс истакларига берилиб унутиб қўйгани – Ўзлигига қайтаради. Шу боис ҳам чин шоирнинг ва шеърнинг қадри баланддир…

Швеция. 2016.03.21.

 

Манба: -"Кўнгилдаги масофа" сайти.

http://yusufrasul.yangidunyo.org.

 

Юсуф Расулни Шведцияга кузатаётган кунлар Бишкекда лайлак қор ёққан эди.Ўша оқшом интернет кафенинг кенг ойнасига яқин стол теварагида қахва ичиб ўтиргандик.Қор шундай бўралаб, тўзғиб, чирпираб ёғдики, қор учқунлари аро уйлар, дов дарахтлар, кўчалар, йўловчилар ҳам кўринмай кетганди.

Мақолани ва Облоқулнинг шеърини ўқиб, ўша қорли оқшом ёдимга тушди.Мақола жуда яхши ёзилибди.Облоқул Мусоев ҳам истеъдоди Худо тамонидан ато этилган ҳақиқий шоир экан.

 

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

Мухаммад Али

Народный писатель Узбекистана,
лауреат Государственной премии
Республики Узбекистан.


Амир Темур своим полководческим талантом приостановил военную экспансию Османской империи в Европу, которую ожидала неминуемая катастрофа, а русские княжества – от разорения и зависимости от Золотой Орды.

Как государственный деятель Амир Темур был всегда против кровопролития.

«Девять десятых государственных дел я решал с помощью советов, мероприятий и аудиенций, и лишь десятую часть – с помощью меча», – подчеркивал Сахибкиран в своих известных «Уложениях».

В решении межгосударственных проблем он прибегал к дипломатическим решениям, стремился улаживать конфликты путем переговоров.

Никогда не объявлял войну первым.

(Цитата из статьи)

Сахибкиран Амир Темур



Рождение и становление каждой великой личности проходит среди своего народа.
В восточной литературе и в устном народном творчестве существуют сказания и легенды о справедливых царях. Сахибкиран Амир Темур стремился быть именно таким правителем. Он выбрал для себя девиз: «Справедливость не в силе, а сила – в справедливости» и следовал ему всю свою жизнь. Эти слова были выгравированы на камне его перстня и на государственной печати. Смысл этих слов в том, что если государство развивается, опираясь на справедливость, то оно будет сильным и могущественным. В этом и была политическая сущность государства Амира Темура. Он требовал от своих подданных беспрекословно следовать этой заповеди. Нарушители строго наказывались. «В городе Самарканде (имеется в виду вся страна – М.А.) соблюдается законность, так что ни один человек не смеет обидеть другого или совершить (какое-либо) насилие без приказания сеньора (Амира Темура – М.А.)…», – так писал в своем дневнике испанский посол Руи Гонсалес де Клавихо, который совершил визит ко двору Амира Темура в 1403 году.

* * *


Сахибкиран Амир Темур родился 9 апреля 1336 года в вилояте Кеш Туркестана (на территории современного Узбекистана) в кишлаке Ходжа Илгор в семье почтенного аксакала из Барласского племени Амира Тарагая. Его мать Текина Хотун являлась дочерью бухарского шейха Садр аш-Шаръиа.
Появление такой личности в истории было предопределено самим временем той эпохи, так как сложившиеся предпосылки последующих исторических событий требовали выдвижение на историческую арену такого человека, который сумел бы остановить междоусобные войны в стране и укрепить единую власть в государстве.

 

 

 

Подробнее...

 

Xoldor Vulqon

 

Investitsiya haqida yozilgan dunyodagi eng qiziqarli maqola




Andijonda Muhammadali boy(Mamatalivoy) degan odam o‘tgan.Bir kuni Muhammadali boy tushlik payti dam olayotgan  dexqonlar bilan sarrin shamol shashtidagi tollar soyasida suhbatlashib o‘tirarkan, beixtiyor; - oh, bu huzurbaxsh shabbodalar jonning rohati - da! -deb yuboribdi.Shunda hazilkashroq dexqonlardan biri: -Mamatalivoy, shamolni sotamiz, olasizmi? -debdi.Muhammadaliboy bir zum o‘ylanib turarkan: -Rostdan aytayapsizlarmi? -deya so‘rabdi, ishonqiramay.Boyning bu savolini kutmagan dexqonlar ham bir laxza o‘ylanib turarak, bir -birlariga ma‘noli qarab olarkanlar, ulardan biri: - Behazil, biz shamolni sotmoqchimiz-debdi qat‘iy, voqea nima bilan tugar ekan deya qiziqib. Muhammadali boy bo‘lsa, dexqonlarning badtar ensasini qotirib: -Mayli unda, lekin pulim yetarmikin? Necha pulga sotmoqchisizlar o‘zi shamolni? -debdi.Dexqonlar boyning tom -pomi ketib qolganga o‘xshaydi  deya o‘ylab, yana bir -birlariga sirli qarab olarkanlar, ulardan biri, g‘oyat ehtiyotkorlik bilan muayyan narxni aytibdi. -Ha, shamol jonvor unchalik qimmat emas ekanku.Arzongina ekan, sotib olganim bo‘lsin -debdi Muhammadali boy kissasidan oltin tanga to‘la xaltachani olarkan.Keyin oltin tangalarni shoshilmay sanab, dexqonlardan birining qo‘liga tutqazibdida, bor baraka qilibdi.Dexqonlar o‘z ko‘zlariga o‘zlari ishonmay, hayratdan angrayib qolibdilar.Keyin oltin tangalarni o‘zaro bo‘lishib olibdilarda, mamnun iljayishib, Muhammadaliboyni kalaka qilganday: - Shamol endi sizniki bo‘ldi, boy, muborak bo‘lsin -deyishibdi.-Xo‘p mayli unda, men endi boraqolay -debdi Muhammadali boy o‘rnidan turib, otiga minarkan.Keyin qirdan oxista qiyalab, ilonizi yo‘ldan jo‘nab ketibdi. Oradan oylar o‘tib, kuz kelibdi.Dexqonlar daladagi yil o‘n ikki oy mehnat qilib yetishtirgan hosilni yig‘ishtirib, sholilarini yanchib, xirmonlarda donni shamolga otib shopira boshlabdilar.Bir mahal qarasalar, uzoqda aravalar karvoni ko‘rinibdi.Karvonning oldida Muhammadaliboy savlat to‘kib kelayotgan emish.Boy xirmonlarga yaqin kelgach, dexqonlar: -Ha, boy, yo‘l bo‘lsin? -deyishibdi hayron bo‘lib.Muhammadali boy bo‘lsa: -Kelayapmiz, sizlar don shopirayotgan shamolimizning haqini undirgani -debdi. Bu gapni eshitib, dexqonlar qo‘llarida kuraklari bilan hayratdan dong qotib qolgan ekanlar.Men bu rivoyat bilan nima demoqchi bo‘layotganimni balki sezmayotgan chiqarsiz.Demoqchimanki, mamlakat iqtisodiyotini rivojlantirish uchun davlatimiz rahbarlari ham o‘sha sodda dexqonlar kabi dunyo boylariga shamol sotmasinlar.Negaki, vaqt o‘tib, u shamolning haqini foyizi bilan qaytarishga to‘g‘ri keladi.Mamlakat iqtisodiyotini rivojlantirish bugungi kunda yangi zamonaviy texnologiyani, innovatsiyani talab qiladi.Innovatsion texnologiyani joriy qilish katta mablag‘larsiz amalga oshirilmaydi.Bu loyihalarni amalga oshirish uchun mablag‘larni tabiiyki, chet el investorlarigina yotqizishlari mumkin.Ammo investorlarga ular mablag‘ yotqizadigan mintaqalardagi siyosiy barqarorlik qanchalik muhim bo‘lsa, o‘sha mamlakatlarning davlat soliqlariga tortish sistemasidagi foyiz darajasi ham o‘ta ahamiyatlidir.Shuningdek ular yirik loyihalarni moliyalayotgan xududlarda, jamiyatlardagi mavjud korruptsiya va byurokratiyadan ham olovdan qo‘rqqanday qo‘rqadilar, xadiksiraydilar.Mening bir odatim bor.Bog‘imizga pitsaning qutisini qo‘yib, unga don dun, non uvoqlarini sochib qo‘yamanda, u donlarni yeyayotgan qushlarni oynadan kuzatib, jimgina zavqlanaman.Bu mening qiziqarli mashg‘ulotlarimdan biri desam ham bo‘ladi.Agar men don sochmasam, tabiiyki,  u joyga qushlar uchib kelmaydi.Ya‘ni qushlarni bog‘imizga manfaat, balki extiyoj boshlab keladi.Men u qushlarni tekinxo‘r demayman.Negaki, ular men sochgan donni yeb, o‘z harakatlari bilan mening qalbimga quvonch bag‘ishlaydilar, sayrab, kayfiyatimni sozlaydilar.Kim biladi, balki ular o‘z tillarida duo ham  qilarlar.Xuddi shuningdek, davlat iqtisodiyotini rivojlantirish uchun, mamlakatni industriyalash,qishloq va xalq xo‘jaligini, sog‘liqni saqlash hamda maorif sistemasini innovatsiyalash, infrastrutkrani yaxshilash uchun chet ellardagi sarmoyador investrlarni jalb qilmog‘imiz kerak bo‘ladi.Investorlarni  ham aynan qushlar kabi mamlakatimizga sarmoya ortdirish ilinji, manfaat, extiyoj yetaklab keladi.Xo‘sh, bizda investorlarni chorlash uchun sochadigan donimiz bormi? Bor albatta.Bu chet ellik investrlarga o‘z bizneslarini yuritish uchun yetarli sharoit yaratishimiz, eng avvalo jamiyatimizda korruptsiya va byurokratizm ildizlarini quritmog‘imiz darkor. Undan ham zaruri, nafsimizni bir necha yillarga tiyib, qantarib, qanoat qilib, mamlakatda tadbirkorlarni,  chet el investorlarini davlat solig‘idan butunlay ozod qilmasakda, soliq to‘lov foyizi darajasini minimal darajada paslatishimizga to‘g‘ri keladi.Shunday qilinsa, O‘zbekistonimizga chet el investitsiyasi daryoday oqib keladi.Kooruptsiya, byurokratiya avj olgan nosog‘lom jamiyatlarga sarmoya yotqizgan investorlar bir kunda topgan tutganidan ajrab, yiqqan terganidan mosuvo bo‘lib yalong‘och qolmaydilar albatta.Ular ham axmoq emas demoqchiman.Ular sarmoya yotqizayotgan loyixalarni o‘sha mamlakat oltin fondiga qarab, ma‘lum shartlar asosida imzolaydilar.Ya‘ni, biron kor hol yuz berib, ularning sarmoyalari barbod bo‘lsa, shartnomada ko‘rsatilgan mablag‘larni foyizi bilan o‘sha mamlakat oltin fondidan sud orqali qurtdek undirib oladilar.Shuning uchun bu sohada g‘oyat extiyotkorlikminan, xushyorlikminan ish yuritmoq darkorki, "investorlar sarmoya yotqizmag‘da!" deya ortiqcha quvonmoq va yotqizilgan moliya, qarzlar evaziga mamlakat iqtisodiyotini oyoqqa turgizib, ko‘pib -shishib, qahramon bo‘p, akkeng chokir kalamish botir deya ko‘ksiga mushtlashga ham shoshilmaslik kerak.Chunki, hukmdorlar harchand urinmasinlar, o‘z ishtaxa istaklariga qarshi albatta bir kuni tarix saxnasidan ketadilar, yo‘qoladilar, yitadilar.Eng yomoni, ular bir paytlar olgan kreditlarni foyizi bilan qaytarish, kelajak avlodlar gardaniga ilinadi.Ana o‘sha avlod noto‘g‘ri moliyaviy siyosat yurgizgan o‘tmishdagi hukmdorlarning yetti pushtini bolaxonador qilib "o‘qiydilar", chuchundingizmi, vvot.Siz endi Yevropaga, yo‘q, yaxshisi, Gretsiyaga bir qaranga.Keyin Ukrainaga qaraysiz.U mamlakatlarning iqtisodiyotiga nima jin urdi?Oyting g‘ona.Ular yuqorida biz aytgan dexqonlar kabi shamolni pulladilar.Ha, ha, aynan shunday.Gretsiya qachonlardir Germaniyadan olgan qarzlarini foyizi bilan to‘lolmay shu ahvolga tushdi.Ukrainanichi?Ukraina Rossiya Gazpromidan shu qadar katta qarzga botganki, bugun Yevrosoyuz hamda Amerika Qo‘shma Shtatlari Ukrainaga yebketar yordamini ko‘rsatishga ham o‘ylanib turibdi.Agar ular Ukrainaga milliardlab moliyaviy ko‘mak bergan taqdirlarida ham, u pullar Ukraina banklariga kelib tushishi bilanoq, Rossiya berilgan qarzlarga to‘lov -tovon tariqasida olib qo‘yadi.Qarzdorlik Ukrainada yashayotgan xalqlarning turmush darajasini keskin pastlatib yubordi, va bu jarayon turli referendumlar yordamida Qrimning Ukrainadan ajrab, Rossiya tarkibiga qo‘shilib ketishiga sabab bo‘ldi, oqibatda esa, Ukraina xududiy yaxlitligiga putur yetmoqda va u mamlakat butun dunyo ko‘z oldida bahorda erigan daryo muzlari kabi birin ketin, katta kichik bo‘laklarga bo‘linmoqda,parchalanmoqda.Ukraina xududiy yaxlitligining halokatga yuz tutishiga jilov -jabduqsiz radikal millatchilik ham sabab bo‘ldiki, radikal millatchilarning boshqa xalqlarning tillariga bosim o‘tkazishi bo‘lginchilar uchun tayyor siyosiy dastakka aylandi va ular bu dastakdan g‘oyat ustalik bilan, san‘at darajasida unumli foydalanmoqdalar.Buni ko‘rib, aqli biroz peshlangan radikal millatchilar bundan keyin boshqa xalqlarning tillariga daxl qilmaslikka va‘da bermoqdalar.Ammo endi kech.Poyezd ketib bo‘ldi.O‘zbek millatchilari ham bu ayanchli siyosiy voqealardan yetarli xulosa chiqarmoqlari, ko‘zlarini kattaroq ochib, g‘aflat uyqusidan uyg‘onmoqlari joizdir.Agar biz O‘zbekistonliklar taraqqiy istar ekanmiz, mahalliychilik, millatchilik, irqchilik kabi iflos, jirkanch illatlarni uzoqroqqa uloqtirib, umuminsoniy g‘oyalar asosida yashashga odatlanmog‘imiz, mamalakatimiz iqtisodiyotiga yotqizilgan chet el investitsiyalarini yebto‘ymas, ochofat kalxatlar o‘rtasida zimdan talon taroj, xomtalash qilinishiga yo‘l qo‘ymasligimiz kerak.Bilaks, vaqtiki xirmonda don shopirayotib, uzoqdan son -sanoqsz aravalar karvoniga va karvon oldida savlat to‘kib kelayotgan investorlarga ko‘zimiz tushadi va bir paytlar arzon garov, qoqi bahosida  pullangan shamol haqi yodimizga tushib, qo‘llarimizda kuraklar bilan hayrat ichra dong qotib qolmog‘imiz hech gap emas.Yomoni shuki, shamol haqi don qolmagan taqdirda mamlakat territoriyasining bo‘laklari bilan to‘lanishiga ham to‘g‘ri kelib qolishi mumkin. O‘zbekistonimizni bunday yomon voqea va xodisalardan Xudoning o‘zi asrasin!

 

 

 

 

12 may, 2014 yil.

Kunduz soat 12 dan 21 daqiqa o‘tdi.

Kanada.

 



 

 

 

 

 

Xoldor Vulqon
O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a‘zosi

Bugungi jurnalistikamiz va jurnalistlarimiz haqida



Men garchand jurnalist bo‘lmasamda, oddiy bir ijodkor esamda, bu maqolamda nochor o‘zbek jurnalistikasi haqida baholiqudrat fikr yuritmoqchiman.

Avvalo vatan ichkarisidagi jurnalistlarga to‘xtaladigan bo‘lsak, Respublikamiz prezidenti Islom Karimov mintaqadagi nozik va qaltis sharoitdan kelib chiqqan holda, g‘oyat extiyotkorlik bilan olib borayotgan jamiyatni bosqichma bosqich demokratizatsiyalash siyosatiga amal qilib ish yuritayotgan vatan ichkarisidagi jurnalistlarimizni tushunsa bo‘ladi.

Lekin tashqaridagi, xususan chet el radiolarida ishlayotgan ozod va erkin jurnalistlarimizning ayrimlari mening nazarimda ba‘zan xalqaro jurnalistika qonun qoidalariga xilof ravishda ish tutayotganday tuyuladi.

Ya‘ni ular o‘z maqola, intervьyu, ko‘rsatuvlarida jurnalistikaning asosiy me‘zoni bo‘lmish holislikni unutib qo‘yayotganday.

Jurnalist degani voqealarni yoritishda fakt va argumentlarga asoslanib, har ikki tamonning fikrini teng o‘rganishi, tahlil qilishi va o‘sha voqea yuzasidan jarroxlar kabi aniq xulosa chiqarishi zarur.

Voqealarni yoritishda hech bir tamonning arig‘ini chopmasligi, hech kimga yon bosmasligi kerak.

Ana o‘shandagina haqiqiy jurnalistika me‘zonlariga mos tahliliy maqola, intervьyu yoki ko‘rsatuv desa arziydigan material yuzaga keladi.

Bizning jurnalistlarimiz esa, gohida muallifi noma‘lum, biryoqlama, baxsli maqolalarni ham tap tortmay chet el radiolaridan e‘lon qilib, ijtimoiy tarmoqlar sahifasida tavakkal nashr etib yuborish hollari tez tez kuzatilmoqda.

So‘z erkinligi, demokratiya deya to‘g‘ri kelgan, imzosi soxta, muallifi noma‘lum materiallarni e‘lon qilib yuboraverish jurnalistika xisoblanmaydi, aksincha bu muayyan bir jamiyat parokandaligiga sabab bo‘lguvchi provokatsiya, ma‘naviy terror, qo‘poruvchilik deya baholanmog‘i kerak.

Bunday faoliyat so‘z erkinligining, demokratiyaning qonun qoidalariga ham zid.

Qiziq, nega endi jurnalist voqealarni yoritish jarayonida, kamchiliklarga, xatolarga to‘xtalishi mumkinu o‘sha jamiyatdagi mavjud yutuqlarni e‘tirof etmasligi, bor haqiqatdan ataylab ko‘z yumishi kerak?

Chet eldagi jurnalistlarimizning ayrimlari O‘zbekistonda paxta yetishtirish va xosilni yig‘ib terib olishda ota bobolarimizdan qolgan qadimiy XAShAR an‘anasiga amal qilinsa, "Bolalar ekspluatatsiya qilinmoqda!" deya dunyoga jar soladilar.

To‘g‘ri, chet el radiolarida faoliyat yuritayotgan jurnalistlarimiz o‘z ish beruvchisining manfaatlaridan kelib chiqib, olayotgan maoshini oqlashi, ishdan xaydalib ketmasligi uchun har kuni biron voqeani axtarib, surishtirib, topishlari va yozib, chizib, uni efirga uzatib, qalam haqi olishlari, ro‘zg‘or tebratishlari, qora qozonlarini qaynatishlari kerak.

Lekin bu narsa o‘zi tug‘ilib o‘sgan jamiyatdagi voqealarni bir yoqlama yoritish evaziga bo‘lmasligi kerakday mening nazarimda.

Ular "Bolalar mehnati" mavzusida materiallar tayyorlab, bugungi amaldagi O‘zbekiston Hukumati olib borayotgan paxta siyosatini tanqid qilmoqdalar.

Ammo nega aynan shu Hukumat paxta yetishtirish kabi og‘ir agrar siyosatdan bosqichma bosqich, sekin asta qutulish yo‘lida mamlakatda bog‘ -rog‘lar barpo etayotganini, poliz va sabzavot maxsulotlari yetishtirish borasida olib borayotgan e‘tirofga loyiq ijobiy ishlarini yoritishni istamaydilar?

Nega?

Axir bugungi amaldagi O‘zbekiston Hukumati tashabbusi bilan barpo etilayotgan olmazorlar, o‘rikzorlar, uzumzorlar, anorzorlar, anjirzor va shaftolizorlar, bog‘lar, qishloq xo‘jaligi ekinlari va sabzavot yetishtirish siyosati yaqin yillar ichida xalqimizni paxta sanoati mashaqqatlaridan, mamlakatni suv tanqisligidan halos qiladigan  inqilobiy isloxat, ulug‘vor tarixiy proyekt emasmi?

Meva sabzavotni konservalovchi zavodlar ishga tushsa, mamalakatda ming minglab qo‘shimcha ishchi o‘rinlari yaritalidiku.

Ha, paxtani yeb bo‘lmasdi.

Meva chevani, dukakli, boshoqli ekinlar donini, sabzavotni esa nafaqat xalqimiz balki qushlardan tortib, qurtu qumursqalar ham yeydi, manfaat topadi.

Ayniqsa bolalar vitaminga boy meva cheva, tilimi tilni yoradigan qovun tarvuzlar ichida o‘sib ulg‘ayadilar.


Eng muximi, xalqimiz paxta yetishtirishday og‘ir, mashaqqatli mehnatdan sekin asta qutuladi.


Paxta siyosati sabab Vatanimizning yalangliklarga aylangan jazirama dala dashtlari soya salqinli bog‘ rog‘larga, dov daraxtlarga boy hushmanzara joylarga aylansa naqadar yaxshi!


Nega bu quvonchli voqealar haqida hech kim yozmayapti?


Shu ham adolat me‘zonimi?


Shumi endi jurnalistika?

Agar so‘zim kimlargadir biroz og‘ir botib ketgan bo‘lsa, uzr.

Hammaga hurmat bilan, Xoldor Vulqon.





12/05/2016.

Tongi 9:01.

Kanada.

 

 

 
Еще статьи...