Поиск

Xoldor Vulqon

Urdu tiliga Hazrati Bobur asos solganlar

 


Xind xalqi dunyodagi eng donishmand, kamtarin va eng tinchliksevar xalqlardan biridir.Bu xalqning Robindranat Tagor, Mxatma Gandi kabi minglab buyuk farzandlari borki, ularning falsafiy qarashlari umuminsoniy g‘oyalarga uyg‘un.

O‘zbekistonda xind filьmlarini sevib tamosho qilishlari, bu ikki xalqning madaniyat, til borasidagi yaqinligiga dalolatdir.

Xindistonda 150 dan ortiq tilda so'zlashuvchi aholi yashaydi, ammo ularning ichida ikkita asosiy so‘zlashuv vositasi borki, ular Urdu va Panjobiy deya ataladi.

Xind xalqi nima uchun Amir Temur va Bobur hamda Xindistonda 350 yil saltanat qurgan Temuriyzodalarga yuksak ehtirom bilan qaraydilar?

Sababi, Sohibqiron Temurbek avlodlari, Boburiyzodalar Xind xalqiga zulm qilmaganlar.Tillarini taxqirlamaganlar, ta‘qiqlamaganlar.

Agar Xind xalqiga o‘z ona tilisida gapirishni taqiqlab qo‘yilganda, tabiiyki, hozir Xind xalqi o‘zbek tilida gapirayotgan bo‘lardi.

Avg‘oniston ham, Kavkaz xalqlari ham o‘zbek tilida gaplashardi.

Mana shu mantiqiy fikrdan xulosa qilsa bo‘ladiki, Temuriy podshoxlar o‘z zamonasining demokratlari bo‘lganlar.

Yana ham aniqroq qilib aytsak, Temuriyzoda podshoxlar dunyoda birinchi bo‘lib demokratiyaga asos solganlar.

Bu narsa, ular fatx etgan yerlarning viloyatlariga o‘zbeklardan emas, mahalliy aholi ichidan chiqqan aqlli, donishmand odamlarni boshliq qilib tayinlaganlarining o‘zidayoq namoyon bo‘ladi.

Ular mazlum xalqlarni zolim hukmdorlardan halos qilib, tartib va adolat o‘rnatdilar, xalqlarning ona tillariga daxl qilib, bosim o‘tkazmaganlar.

Aksincha ularning tillarini rivojlantirganlar.Bugungi kunda Xindistonning davlat tili Urdu tili xisoblanadi.

Urdu tilida so‘zlayotgan xindistonliklarning ko‘plab so‘zlarini tushunamiz va ajablanamiz.Nega? "Urdu" so‘zining lug‘oviy ma‘nosi nima?Shu haqda hech o‘ylab ko‘rmaganmisiz?

Urdu tilining asoschisi bizning bobomiz Zahiriddin Muhammad Bobur bo‘ladilar.

Boburshoh Xindiston taxtini egallab, saltanat qurgan zamonlar, ko‘pmillatli lashkar, sipox salor, ulamolar kengashi a‘zolari va boshqalar bir -birlarini tushunolmay qiynalganlari uchun hazrati Bobur barchaga birday mo‘‘tadil tilni barpo qilish g‘oyasini o‘rtaga tashlaydilar va bu g‘oyani ulamolar kengashi tasdiqlagach, yangi til qurilishiga azimat qiladilar.

Xind, chig‘atoy o‘zbek, fors, arab va boshqa tillardan tashkil topgan bu yangi lisonga "O‘rda tili", ya‘ni saroy tili deb nom beriladi.O‘sha "O‘rda" so‘zi bugunga kelib "Urdu"ga aylandi.

"Boburnoma"ni o‘qisangiz unda "O‘rdadin chiqib" degan so‘zlarga duch kelasizki, Boburshox Saroyni O‘rdu deb ataganlariga amin bo‘lasiz.

Bu narsa O‘rdu so‘ziUrduga aylanganiga shak shubha qoldirmaydi.Urdu tilini Xindistonliklar sevadi, ardoqlaydi va bu ajoyib, go‘zal baynalminal tilga asos solgan adolatli podshox Zahiriddin Muhammad Boburga bo‘lgan hurmat va ehtiromlari hali hanuz baland.

Bugun yon veringizga qarang.Bir xalq ikkinchi xalq tilini yo‘qotish -yittirish uchun zimdan tirishib, tirmashib, til interventsiyasi bilan mashg‘ul.

Dunyo siyosatida til bosqini, pul bosqini degan narsalar borki, bu bosqinlar kirib borgan o‘lkalarni asoratga, ya‘ni asirlikka olish uchun ortiqcha xarajatu atom bombasiga hojat qolmaydi.

Tilini boy bergan xalq tamom bo‘ladi, tarix saxnasidan yitadi, yo‘qoladi, kuchsiz molekula kabi kuchlilarni quvvatlantirib, ularga singib ketishga majbur bo‘ladi.

Eng kulgilisi, bugungi interventlar  adolatliyu, Amir Temur va Boburmirzo  bobolarimiz qonxo‘r va zolim emish.Temur bobo, Boburiylar kallalardan ravoq qurgan emishlar.

Lekin u kallalar o‘sha zamonlardagi mazlum xalqlarni ezib, qonini ichgan mustabid zolimlarning, o‘z xalqini talagan, o‘g‘ri qaroqchilarning, zinokor, qimorboz, bangi, zo‘ravon, davlat qonunchiligini pisand etmaydigan, poraxo‘r xaromzodalarning bosh chanoqlari bo‘lganligi to‘g‘risidagi tarixiy haqiqatni zo‘r berib, yashiradilar.

Agar bobomiz Amir Temur va Temuriyzodalar zolim bo‘lganlarida, o‘zlari zabt etgan mamlakatlarning xalqlariga ozodlik bermagan bo‘lardilar va Rossiya, Kavkaz, Turkiya, Eron, Suriya, Iroq dan tortib to Afg‘onistonu Xindiston hamda O‘rta osiyo davlatlari bilan bugun O‘zbekiston degan ulkan yaxlit mamlakat bo‘lar edi.

Qarang, u xalqlar bugun aloxida va mustaqil hayot kechirmoqdalar.

Shu tarixiy haqiqatdan kelib chiqiladigan bo‘lsa, dunyo xalqlarining o‘z iltimoslariga binoan mazlumlarni zolim hukmdorlardan ozod qilish yo‘lida adolatli kurash olib borgan qahramon ota -bobolarimiz, xususan, Hazrati Amir Temur va Temuriyzodalarni zolim deyish kurakda turmaydigan qip -qizil tuxmat va eng kulgili uydirmadir.

 

 

9 may, 2014 yil.

Kech soat 5 dan 48 daqiqa o‘tdi.

Kanada.

 

 

 

"Muvozanat" degani arabcha "uazana", vazn so‘zidan olingan bo‘lib, teng torozu ma‘nosini anglatadi.Muvozanat ME‘YoRdeganidir.Me‘yor siyosatda ham, o‘zaro insoniy munosabatlarda ham, yemoq -ichmoqda ham, barcha sohalarda bo‘lishi kerak.Me‘yorsizlik  еsa, nafaqat odamni xarob qiladi, balki jamiyatni, dunyoni halokatga uchratishi mumkin.

Xoldor Vulqon

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Истеъдодли ҳонанда Нодирбек Холбоев ҳақида


Ҳонандалар ўз репертуарида нечта қўшиқ бўлса ҳаммасини ёддан билади.Созандалар бўлса, катта мақом ёки симфоник мусиқаларни нота альбомига қарамай ҳам фальшсиз қиёмига етказиб чалаверади.

Шу боис мен қўшиқчи, созанда санъаткорларга қойил қоламан, уларнинг истеъдодидан ҳайратланаман ва уларни қаттиқ ҳурмат қиламан.


Айниқса, Ўзбекистон халқ ҳофизи Шерали Жўраевнинг қўшиқларини минг марта қайта эшитсам ҳам ҳеч қачон зерикмайман.


Ўзбекистонимизда қанчадан қанча бебаҳо истеъдод эгалари, буюк санъаткор ҳофизлар, қанчадан қанча талантини Яратганнинг ўзи ато этган санъаткор созандалар ўтганлар.Уларни санаб, адоғига етолмайсан одам.Буларнинг орасида албатта истеъдоди гавҳар каби ярақлаб кўзни қамаштиргувчи дурдона санъат эгалари алоҳида ажралиб туради.Комилжон Отаниёзов, Жўрахон Султонов, Маъмуржон Узоқов, Таваккал Қодиров, Фахриддин Умаров, Ботир Зокиров,  Шерали Жўраев,  Олмахон Ҳайитова, Бобомурод Ҳамдамов, Ортиқ Отажонов каби юзлаб ҳофизлар ва созандалар санъатимиз осмонининнг сўнмас юлдузларидир.


Мен уларнинг номларини рўйхат қилсам, исмлари рўйхатга сиғмай қолган азиз санъаткорларимиз ранжиб қолишидан чўчиб, юқоридаги номлар билангина чегараланаман.


Дунёда қўшиқчи кўп созанда кўп, аммо санъаткор ҳар доим ҳам туғилавермайди. Сўз санъатида, яъни адабиётда ёки тасвирий санъатдами ёки қўшиқчиликдами яратилган асар ҳақиқий санъат асари мақомига юксалиши учун у асарда бадиийлик, туйғу, дард ва энг муҳими оригиналлик, яъни ўзига ҳослик бўлиши керак.

Асарда дард бўлмас экан, у қуруқ сўз ёки шовқин бўлиб қолаверади.

Шовқин эса ҳеч қачон санъат бўлолмайди.


Яна шуни ҳам афсус билан таъкидламоқ керакки, ҳақиқий, ёниқ санъат соҳибларининг баъзилари мақтовлардан талтайибми, юлдуз касалига чалинибми, ўз душманларининг қопқонига илинибми, ваё нафсининг кўйига кирибми, кутилмаганда зарарли иллатларга муккасидан кетадилар, ўзларини ҳалокат қиличига, тиғи парронга уриб оладилар.

Ўшандай иллатлар қуршовига тушиб қолган ноёб истеъдод эгаси кутилмаганда майга, кўкнорига ружу қўйиши, шиша ғарибига айланиб қолиши, ва охир оқибат унинг Худо ато этган истеъдод кўзгуси хиралашиши ва ҳатто дарз кетиб, бутунлай чил парчин бўлиши ҳам мумкин.


Бу ёвуз иллатларнинг асл манбаи, ўчоғи НАФС. Нафсни тийиш, тизгинлай олиш эса ИНСОФ дейилади.ИНСОФ инсонни иллатлардан, ҳалокатдан қутқаради.Нафсини тийган, инсофли, қаноатли камтарин одамни ҳамма ҳурмат қилади, ундай инсонни халқ севиб, бошига кўтаради.


Гап билан чалғимай, яна юксак санъат масаласига қайтамиз.


Маълумки баъзи ноёб истеъдод эгалари баҳорий йилдиримдай ярқ этганларича ўз қисқа умрлари давомида гўзал ва мангу ўлмас санъат асарларини яратадилару,  бирон бир касаллик туфайли оламдан кўз юмадилар.Ҳудди буюк санъаткор ҳофизлар Ботир Зокиров, Муҳриддин Холиқов, Охунжон Мадалиевлар каби.


Биз эса ғафлатда қолиб, эътиборсизлигимиз сабаб, вақтида уларнинг қадр -қимматини жойига қўёлмаганимиздан минг афсус надомат чекамиз, ва нега уларни эхтиёт қилмадик, нега уларга тириклигида икки оғиз илиқ сўз айтмадик - дея ич ичимиздан айбдорлик ҳиссини туйиб, ўзимизни ғойибона койиб юрамиз.


Биз кези келса, далаларни оҳиста ёритиб юқорилаётган ойдай, тўрғайлар сайраётган тонги кенгликлар узра балқигувчи баҳайбат қуёшдай юксалаётган ёш истеъдодларни эхтиёт қилишимиз керак, уларга истеъдод кўзгусини хиралаштирадиган, ҳам жисмоний ҳам руҳоний ҳалокат тўфонига гирифтор этгувчи воз -воз иллатлардан,тил югиригидай оғир ҳалокатдан сақланишлари учун ҳар биримиз қўлдан келганича насихат қилишимиз керакдай.


Гарчанд улар ўзларида бизнинг насихатларга унчалик эхтиёж сезмасаларда.


Табиийки мен ҳам баъзан эл қатори, ижоддан чарчаган пайтлар ўзбекча қўшиқларни мп3 форматда эшитиб, хордиқ чиқариш учун ижтимоий тормоқларга ҳам бир қур назар ташлайман.


Шундай пайтларнинг бирида баногоҳ фарғоналик ёш истеъдодли санъаткор Нодирбек Холбоевнинг "Оҳ тортаман, оҳ" деган қўшиғини эшитиб қолдим ва у йигитнинг санъатига қойил қолдим.


Ҳудди Ўзбекистон халқ ҳофизи Озодбек Назарбековнинг Заҳириддин Муҳаммад Бобур ғазалларига басталаб айтган қўшиқларини тинглаганимдаги каби.


Менга Нодирбекнинг устозларга бўлган юксак ҳурмати, одоби, камтаринлиги ва хушёрлиги мақул бўлди.Юқорида айтганимдек, гарчанд мен ўзим соз чалишни қўшиқ айтишни билмасамда, ҳамиша ҳофизлар ва созандаларнинг истеъдодига ҳайрат билан қарайман.

Ким билади, балки ҳофизлар ва созандалар ҳам шоир ёзувчилар ёзган санъат асарлари қаршисида таҳайюлга чўмар ва бу нарсаларни қандай ёзди экан дея ҳайратланарлар.

Нодирбек ўзининг ўша "Оҳ тортаман оҳ" қўшиғи билан миллион миллион одамлар юрагида ётган, аммо дилидан тилига чиқара олмаётган муҳаббат дардини нолаю оҳанг билан санъат даражасида ифодалаб қўйибди.

Менинг бу мақолада Нодирбек Холбоевга ва у орқали барча ёш, истеъдодли санъаткор укаларимга сингилларимга айтмоқчи бўлган энг муҳим гапим шуки, улар пул, мол ортидан қувиб, ўз ноёб истеъдодини рақсбоп, тўйбоп қўшиқлар яратишгагина сарфлаб, қоп -қоп пул топиб, яхши ховли жой қилиб, бою бадавлат, айшу ишратда, маишатда яшаш истаги билан санъатни ўз нафсларига қурбон қилмасинлар, санъатни ўлдирмасинлар.


Бу дунёда ўлдирилган ҳар қандай нарсанинг уволи тутади.


Нафсларини тийиб, туну кун изланиб, машқ қилиб, тинимсиз, қаро терга ботиб ишласинлар.Молу дунё, ҳою хашам, айшу ишрат, маишат, давру даврон барчаси ўткинчи, муваққат.


САНЪАТ эса абадий.

Мен ҳеч йўқ юзта кўнглимдагидай туйғули шеър ёзиб қолдиролсам, шунга улгиролсам, мендан бахтли одам йўқ дер эдим.

Бугун эса, Худога шукр, ўзимга мақул бўладиган шеърлар минга яқинлашиб қолибди.Бу ёқда прозаик асарлар дегандай, ҳуллас, ёмон эмас.


Бу сўзларимни мақтанишга йўйсангизлар ҳам бунинг менга унчалик аҳамияти йўқ.


Энг муҳими, бир эмас минглаб "Оҳ тортаман оҳ" каби ҳақиқий дурдона қўшиқлар, санъат асарлари яратилишини истаб, шу гапларни айтдим.

 

Санъатнинг тури кўп, аммо мусиқа ва қўшиқчилик бор жойда тамошо бўлади, тўй бўлади.


Тўй бўлган жойда эса, тинчлик ҳотиржамлик бўлади, уруш бўлмайди, қирғин, вайронагарчилик, қимматчилик, қахатчилик ва очарчилик бўлмайди.


Санъат худди спорт каби одамларни, халқларни, инсониятни бирлаштиради.


Шу призмадан қаралса, мен айтмоқчи бўлган гапларнинг ҳам майда чуйда эмаслигига амин бўласиз.


Менинг назаримда гўзал туйғуларни сўз билан ёки қўшиқ билан ё рангтасивир билан ифодалай билган, одамлар дилидан тилига чиқара олмаётган дардли ўй ҳаёлларини санъат даражасида шаклга шамоилга сололган одамгина ҳақиқий ижодкор хисобланади.

Сеҳрсиз сўз, туйғусиз, дардсиз шеър, картина ёки қўшиқ ҳеч қачон муҳлисларга муайян руҳий кайфият бағишлай олмайди.

Ижодкорни Худо шундан асрасин.


Гапнинг сираси, мен Нодирбек Холбоевнинг қўшиқларини қайта қайта эшитдим ва бу ажойиб ҳофизни чин юракдан ғойибона дуо қилдим.


Илоҳим, Нодирбек Холбоевнинг санъатига кўз тегмасин ва унинг ижодий гурухи фаолиятига Яратган Парвардигор ўзи файз берсин, барокотлар ато қилсин ва уни юқорида биз айтиб ўтган иллатлардан, воз -возлардан, жамиятнинг жиғига тегувчи, элнинг назаридан қолдиргувчи беодобликдан, кибрдан, журми исёндан ўз панохида сақласин.

Ҳофизнинг бундан кейинги яратиладиган қўшиқлари ҳам "Оҳ тортаман оҳ" қўшиғи даражасидан пастламасин, майдалашмасин, бачканалашмасин,хира тортмасин, худди ўша гўзал, дардли қўшиқдай ярақлаб элимиз дилига соф лирик туйғулар бахш этаверсин.


Нодирбек Холбоев бошчилигидаги "Кичик карвон" дея ном қўйилган ижодий гурух одамлар карвони бир қўниб ўтадиган беш кунлик муваққат карвонсаройда кузги осмонлардаги турналар карвони каби парвозлари юксак ва ҳайратланарли ва коинотда тасбехдай айланаётган сайёралар карвонидай доимо тартибли ҳаракатда бўлсин, қонуният чизиғидан чиқмасин.


Ҳар бир яхши нийятли, ВАТАН БУТУНЛИГИНИ, ЭЛИМИЗ ТИНЧЛИГИНИ ўйлаган карвон ўз кўзлаган манзилига етсин, саҳроларда қароқчиларга таланмасин.

 

Сен агар буғдой бошоқ бўлсанг, сомонингман, Ватан,
То абад БОШИНГ омон бўлсин, товонингман, Ватан.

Барча яхши, барча оқил, барча доно файласуф,
Қимтиниб бир чеккада юрган ЁМОНИНГМАН, Ватан.

 


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.




17/07/2016.

Тунги соат 11:38.

Канада.

 

 

 

 

Xoldor Vulqon

Aruz ohanglari

 

 

 


Bevafo o‘tkinchi dunyo, davr  o‘tar, davron o‘tar,

Toju taxt, oliy qasrlar, xonaqo, ayvon o‘tar.

 


To‘ymagay inson hayotga yuz emas, ming yilda ham,

Bu yorug‘ dunyoga kelgan kimsa bir mehmon, o‘tar.

 


Topmagach mangu yashashga dori darmon axtarib,

Topshirib jonin Xudoga chorasiz hayron o‘tar.

 


Tosh otib dil oynasin sindirsa chil -chil, ul odam,

Yaxshilik ko‘rmay jahondan yer bilan yakson o‘tar.

 


Yuzlanur kimki Xudoga porlagan imon bilan,

Qabridan Jannat shamoli, bo‘yi gul rayhon o‘tar.

 


Chek riyozat, qil ibodat, oshma xaddingdan vale,

Kim savobdan uysa xirmon, shul asl dexqon, o‘tar.

 


Hayqirib, Haq so‘zni aytib, uyg‘otib g‘aflat elin,

Yer bilan osmonni  zir -zir titratib Vulqon o‘tar.

 

 

 

 

 

1 may, 2014 yil.

Kech soat 5 dan 6 daqiqa o‘tdi.

Kanada.

 

 

Bu she‘rni qo‘shiqqa aylantirgan hofizlardan pul -mol talab qilmayman.Ammo, savobini arra qilamiz.

Xoldor Vulqon.

 

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Фарид Усмонга



Қон томирлар риштадир, шундан жарангдор созимиз,

Бизга шундай соз ато этган Худодан розимиз.

 


Шеър ёзишдек бедаво бир дардни юқтирган азиз,

Камтарин шоир Фарид Усмон бизим устозимиз.

 


Шум қадамлар етмаган тош қоялар мангу макон,

Кўкда бургутлар каби кўз илғамас парвозимиз.

 


Қилмағаймиз эътибор ёғий ғанимлар ҳайлига,

Бор адолатли Худо -явмул қиёмат Қозимиз.

 


Йиғламай қувноқ яшармиз бу фано тупроғида,

Титратар оламни гарчанд оҳ ила фарёдимиз.




16/06/2016.

Кеч соат 8:02.

Канада.

Андижонлик улуғ ИНСОНларни ёд айлаб

 

Андижонда кўплаб бообрў, камтарин, донишманд ижодкорлар, олимлар ўтганларки, уларнинг саноғига етиш мушкул.

Шундай улуғ инсонлардан бири буюк навоийшунос олим математик Омонуллохон Валихонов Боқир бўлиб, мен бу инсоннинг ҳам назарига тушиш, ва дуоларини олишга улгурганман.Қотма қорачадан келган, нигохи фикрлари каби ўткир ва теран бу олим билан Андижон адабиёт музейида, шеърият анжуманида учрашиб қолдим ва у менинг шеърларимга юксак баҳо бериш билан бирга аруз вазнида қилган машқларимдаги айрим хатоларимни тўғрилашга ёрдам берди, архаик сўзлар маъно -моҳиятини эринмай тушунтирди.

Унинг менга сенлаб мурожаат этганидан хафа бўлмадим.Қайтага, шундай улуғ адабиётшунос олим мени қалбига яқин олди дея хурсанд бўлдим.

Аммо Имодиддин Улфат, Восит Саъдуллалар билан учрашиш менга насиб этмади.

Устоз адиб, лирик шоир Олимжон Холдорнинг дуосини олганман.Олимжон Холдор шундоқ кўчада қўлларини дуога очиб: Буюк шоир бўлинг, бошқа гап йўқ, омин Оллоху Акбар дея юзларига фотиха тортдилар.

Ўзбекистон халқ шоири Тўлан Низом ҳам қийналиб қолган пайтларим менга кўп ёрдам берганлар.

Ёниқ шоир Фарид Усмон эса менга илк бор шеър ёзиш техникасини ўргатганлар.

Ул зотлардан Яратган Парвардигори олам рози бўлсин.Андижонда яна бир тилшунос олим борки, бу инсон ҳақида ҳам ёзмасам бўлмайди.

У Мухторхон Умархўжаевдир. Бу инсон немис тили бўйича мутаҳассис олим.У ўзининг немис тили шеваларидаги сўзлар таснифотига бағишланган докторлик диссертациясини Германияда ёқлаганлар.

Германияни бошдан оёқ кезиб, немисларнинг ўзларига ҳам маълум бўлмаган шева сўзларини тўплаб, уларнинг келиб чиқиши, мазмунини изохлаб, таснифлаганлар.

Мухторхон ака Пайғамбар Алайхиссаломнинг авлоди эканлиги учунми, юзларида нур, амалида файзу баракотлар бор.

У олим билан суҳбатлашган одам ҳар доим янги, қулоқ эшитмаган ҳикматли гапларни эшитади.

Қалбида кири, кибри йўқ, доимо суҳбатдошига беғараз жилмайиб қарайдиган, хасад, кек, бахиллик, қитмирлик, макру ҳийла нималигини билмайдиган бу очиқчеҳра улуғ инсоннинг бирон марта қовоғини уйганини, бировнинг устидан кулганини, кўча кўйда майда чуйда, бачкана кимсалар билан ичкилик ичиб юрганини кўрмаганман ва нимадандир норизо бўлганини, бировни ғийбат қилганини, ёлғон гапирганини, сўкинганини эшитмаганман.

Доимо кастим шим кийиб, бўйинбоғ тақиб юрадиган маданиятли, диди юксак, камтарин,одоб ахлоқли, ҳар хил зиною маъсиятлардан, харом харишдан йироқ, қалби тонг каби беғубор, олийжаноб у инсонга ҳамиша хавас қилиб яшаганман.

Мухторхон ака узоқ йиллар Андижон чет тиллар институтида ректор бўлиб  ишладилар.

Ҳозир невара чеваралари бағрида қарилик гаштини сураётир.

Камтарин, донишманд олим, филология фанлари доктори Мухторхон Умархўжаевнинг умрлари узоқ бўлсин, илоҳим.

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

 

06/07/2016.

Кундуз соат 2:27.

Канада.

 

 

 

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Сени жуда соғиндим, Ватан

 

Пахтазорлар ортида қуёш,
Ловуллайди уфқлар этаги.
Туман чўкар далага ювош,
Осмон тўла юлдуз кепаги.

Кимсасизлик, сукунат ҳоким,
Йўлда ким ҳам юрарди санқиб.
Дов -дарахтлар ортидан сокин,
Паришон ой чиққанда балқиб.

Бирин кетин чироғин ёқар,
Шуълаафшон дарчали уйлар.
Дарёда сув ялтираб оқар,
Ёлғиз, етим чирилдоқ куйлар.

Бўйнин чўзиб марайди бузоқ,
Пода хайдаб ўтади кимдир.
Қуриллайди бақалар узоқ,
Сомон йўли, юлдузлар жимдир.

Гоҳо итлар қўяди хуриб,
Ой термулар чавра, четанга.
Ёлғизоёқ сўқмоқдан юриб,
Қайтган каби шоир Ватанга.




14/06/2016.
Кеч соат 6:33.
Канада.

 

 

 
Еще статьи...