Поиск

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

Hikmatlarga amal qilib yashaylik



Bu dunyoda har bir xalq o‘z ota -bobolari qoldirgan maqollarga, hikmatli so‘zlarga amal qilib yashamog‘i kerak.

Negaki u hikmatlar o‘sha halqning tabiatiga, zexniyatiga g‘oyat mos va yaqindir.

Ota bobolaridan qolgan hikmatli so‘zlar o‘sha xalq qo‘lida mangu so‘nmas mash’ala kabi zulmatli yo‘llarini yoritadi, shuurini oydinlashtiradi, aqlini charog‘on etadi.

Ming -ming yillar chig‘irig‘idan o‘tgan, asrlar g‘alvirida qolgan olmos donalariday bebaho u hikmatlarni ko‘z qorachig‘iday asramog‘imiz va kelajak avlodlarga yetkazmog‘imiz kerak.

U maqollarda va hikmatli so‘zlarda dinimizga, milliy madaniyatimizga, ma’naviyatimizga zid keladigan bironta ham zararli so‘z yo‘q.

Ularning hammasi hayotimizni to‘g‘ri o‘zanga solishda bizga asqotadigan, baxillik, xasad, kibru havo g‘uborlaridan tobora xira tortib borayotgan qalblarimiz ko‘zgusini tozalab, yaraqlatadigan, gunoxu ma’siyatlardan qaytaradigan, qalban va jisman sog‘lomlashtiradigan tengsiz, beminnat dori -darmonlardir.

Misol uchun hammamiz birdek hurmat qiladigan sevikli bobomiz hazrati Mir Alisher Navoiyning:


Kimki bir ko‘ngli buzuqning hotirin shod ayladi,

Oncha bo‘lg‘ay, Ka’ba vayron bo‘lsa, obod ayladi.



degan misralarini olaylik.

Endi tasavvur qiling.

Har yili milliardlab bandalar talpinadigan, tevaragida yig‘lab, labbayka aytib, million million odamlar girdobday guvillab aylanidigan muqaddas Ka’ba vayron bo‘lishini tasavvur qilib ko‘ring va uni qayta obod aylagan odamga yetadigan savobni ko‘z oldingizga keltiring.

Ko‘ngilni, inson qalbini unda Xudo borligi uchun ham muqaddas ka’baga qiyoslaydilar.

Bugun o‘z faoliyati bilan barcha o‘zbekistonliklar qalbida umid uchqunlarini paydo qilayotgan amaldagi Hukumat va Prezident Shavkat Mirziyoyev ham Navoiy bobomiz aytgan o‘sha buyuk hikmat bilan yuzma -yuz turibdi.

Agar amaldagi Hukumat va Prezident Shavkat Mirziyoyev olib borayotgan faoliyat haqiqatan ham adolatli, sharqona demokratiyaga mos keladigan siyosat bo‘lsa, birinchi Prezident marhum Islom Karimovning mintaqada tinchlik va osoyishtalikni saqlash yo‘lidagi xizmatlarini e’tirof etgan holda, yillar davomida yo‘l qo‘yilgan ayrim xatolarni takrorlamasligi, ya’ni o‘z vaqtida, aziz boshlarini kundaga qo‘yib, qo‘lidan kelganicha adolatsizlikka qarshi mardona kurashgani, qattiq quruq gaplar bilan kamchiliklarni ro‘yi rost tanqid qilgani uchun Islom Karimov tamonidan fuqaroligi bekor qilingan vatandoshlarimizning fuqaroligini qayta tiklash,(agar terrorizm bilan shug‘ullanmagan bo‘lsa, qidiruvda bo‘lmasa) ularning qadr -qimmatini joyiga qo‘yish va hurmat ehtirom bilan Vatanga qaytishlarini ta’minlash yo‘lida Hukumatning maxsus qarori qabul qilinsa, va bu borada Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev tamonidan maxsus farmon imzolansa, yuqoridagi, Navoiy bobomiz aytgan hikmatga muvofiq bo‘ladi.

Shunda bir emas, yuzlab, minglab vayron bo‘lgan, munglig‘, g‘arib ko‘ngillar qayta obod bo‘ladi, amaldagi hukumatga va Prezident Mirziyoyevga bo‘lgan elning ishonchi haqiqiy ma’noda mustaxkamlanadi, xalqimiz birlashadi, jahon hamjamiyati oldida mamlakatimiz obro‘si yanada yuksaladi.

Hamisha yurtimiz tinch, xalqimiz omon bo‘lsin!



06/09/2017.

Kunduz soat 9:52.

Kanada, Onterio.


 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

Yaxshilik



Sobiq sovet zamonlari edi.Men tug‘ilib o‘sgan Maslaxat qishlog‘i markazida joylashgan yuqumli kasalliklar bo‘limi mahalliy aholi xayotiga jiddiy xavf tug‘dira boshladi.Sariq kasallar davolanadigan bu maskandan uchib chiqqan pashshalar elning dasturxoniga qo‘nsa, qushlar uzum, anjir va giloslarni cho‘qir, sariq kasallarning qonini so‘rgan iskabtoparlar tashqaridagi sog‘lom hamqishloqlarni chaqib infeksiya tarqatar, it –mushuklar ham bolalarga bu mudxish kasallikni yuqtirar edi.

Natijada aholining ishga yaroqli qatlami jigari shishib, sekin asta yaroqsizlana boshladi.Sariq kasali bilan o‘lgan bolalar va kattalar soni ko‘payib, vaziyat daxshatli tus ola boshladi.

Hatto kasalxona yonidan o‘tayotib dimoqni yorguvchi murdalar xidini sezadigan bo‘lib qoldik.

Mening bu masalada yordam so‘rab bormagan joyim deyarli qolmadi.Oxiri, to‘yda, omma oldida so‘zga chiqib, elga vaziyatni tushuntirdim va ertaga hamma kunduz soat 12 da sariq bolnitsa oldida o‘tkaziladigan norozilik mitingiga chiqishlarini iltimos qildim.

Ertasiga o‘zim birinchi bo‘lib kasalxona yoniga keldim.Soat 11 yarim bo‘lyapti hamki odamlardan darak yo‘q.Men asabiylasha boshladim.Lekin soat 12 deganda kasalxona tamonga hamqishloqlarim daryoday oqib kela boshladi.Negadir birdan xo‘rligim kelib, ko‘zlarim achchiq yoshga to‘ldi.Lekin buni hech kimga sezdirmadim.Tuynukka nazar tashlasam, Allakpar degan duxtir va boshqalar oq xalatlarini xilpiratib, oyog‘i kuygan tovuqday vizillab yurishibdi.O‘shalar telefon qilganmi, valloxi a’lam, bir zumda rayon xokimligining mutasaddilari, militsiyaning kattalari operativ gruppa bilan yetib kelishdi.Ular orasida o‘sha paytdagi ijroqo‘m raisi, o‘zimning amakim Nazirjon Saidov ham bor.Mo‘minov degan raykomning birinchi o‘rinbosari, garchand negaligini o‘zimizdan ko‘ra yaxshiroq bilsada, bilmaganga olib, to‘planganimiz sababi bilan qiziqa boshladi.Men unga tushuntirdim.

-Uka, siz bilan kasalxonaga kirib, yuzma yuz o‘tirib, shu muammo yuzasidan gaplashib olsak bo‘ladimi? –dedi u.Bu gapni eshitib, xamqishloqlarim gurr etib meni o‘rab olishdi va Abdumalik aka degan odam: -Yo‘q, Xoldor Vulqon bizning boshlig‘imiz!U hech qayoqqa ketmaydi!Shu odam to‘plan desa to‘planamiz, tarqal desa, tarqalamiz! –dedi.

-Mening xalqdan yashiradigan sirim yo‘q.Nima gap bo‘lsa, shu yerda gaplashaveramiz.Bizning talabimiz bir xafta ichida sariq bolnitsani qishlog‘imiz markazidan ko‘chirish!Kasalxona ko‘chirilmagunicha miting davom etaveradi! –dedim men qat’iy.Nazirjon Saidov bo‘lsa: -Sen bilan bizning tomirimizda oqyatgan qon bitta, to‘g‘rimi?Hech yo‘q mening gapimga kirarsan? –deya meni o‘z pozitsiyamdan qaytarishga urina boshladi.U yoqda sariqdan hamqishloqlar pashshadek qirilyaptiyu, uning, o‘z hamqishlog‘imizning, kap - katta rahbarning gapini qarang.Ular sariq bolnitsani ko‘chirish uchun faloncha pul ketadi, siz buni tushunasizmi o‘zi?! -deyishdi menga.

-Tushunaman, lekin nahotki o‘sha siz aytayotgan summa odamlarning, aholining, sariqdan o‘layotgan bolalarning hayotidanda qimmatroq bo‘lsa? -dedim men.

Shu mahal Fozil aka degan hamqishlog‘imiz mototsiklda yetib kelib, to‘xtar ekan, ko‘ylagini yechdi.So‘ng uni mototsikl benzobakiga tiqib benzinga chiylar ekan, cho‘ntagidan zajigalkasini oldida, menga qarab: -Xoldor!Ayt, uka, bir og‘iz “ogon!” desang bo‘ldi, shartta banisasiga o‘t tortvoraman! –dedi kasalxonaga yaqinlashib.Men uni to‘xtatdim.Muammoni urush –janjal bilan emas, tinch muzokara yo‘li bilan hal qilamiz! –dedim.Shundan keyin, kelgan kattalar bu masalada bir xafta muxlat berishimizni so‘rab, mashinalariga o‘tirib, jo‘nab ketishdi.Miting tugagach, yuz metrlar narida mitinga qo‘shilmay voqeani zimdan kuzatib o‘tirgan extiyotkor odamlar mening yonimga kelib, “Xoldorbek, bopladingizda o‘ziyam” deya meni tabriklay boshladi.Shunda kimdir miyig‘ida kulib qo‘ydi.Sababini so‘rasam, u tabriklovchilar mitinga qo‘shilmay, “Hozir shu bolani it tutganday tutib ketishadi” deya bashorat qilib o‘tirishganini, endi bo‘lsa meni tabriklayotganlarini aytib berdi.Mayli, u odamlarniku tushunsa bo‘lar.Lekin o‘sha paytdagi rahbarlarchi?Axir bu ish bilan men emas, mandatli deputatlar shug‘illanishlari kerak ediku?

Darvoqe, bir xafta o‘tgach, sariq kasallar davolanadigan kasalxona qishlog‘imiz markazidan Olitnko‘l tamonga, aholi yashamaydigan chekka joyga ko‘chirildi.

Hox ishoning hox ishonmang, qishlog‘imizga qo‘shni Qorayantoq mahallasining aholisi hatto mustaqillikdan keyin ham qabriston yo‘qligi sabab, yaqin yaqinlargacha o‘z marhum mahalladoshlarini qo‘shni qishloqlarga dafn etib yurishar ekan.Bu masalada yordam so‘rab bechoralarning bormagan joyi qolmabdi.Oxiri menga murojaat etishdi.Men raisu hokimlar bilan bo‘g‘ishib yurib, o‘sha qishloqqa qabriston ajrattirdim.Qorayantoqliklarning quvonganlarini, duo qilganlarini bir ko‘rsangiz edi.Bir kuni Andijonning eski shaharida bir Abduraxmon aka degan qorayantoqlik bilan uchrashib qoldik.U men bilan quchoqlashib ko‘rishib: -Uka,sizga katta rahmat.Qabristonimizga har gal marhum dafn qilinganda, xaloyiq albatta sizning haqqingizga ham duo qilyapti –dedi.Balki ishonmassiz.Lekin u gaplar men uchun milliard dollardan ham qimmat edi.Elga yaxshilik qilib, uning quvonganini ko‘rish dunyoda eng katta baxt ekanini his qilganman o‘shanda.Anashu duolarga, yaxshilik qilish gashtiga mazaxo‘rak bo‘lib, ko‘p qishloqlarning gazlashtirilishiga, toza ichimlik suvi bilan ta’minlanishiga sababchi bo‘ldim, Xudoga shukur.

Bu gaplar kimgadir maqtanish bo‘lib tuyulishi mumkin.Ammo men o‘sha ezgu ishlarimdan, menga non tuz berib katta qilgan elga ozgina bo‘lsa ham foyda keltirishga ulgurganimdan faxrlanaman.

Bundan bir necha yil avval bir hamqishlog‘im bilan telefon orqali tasodifan gaplashib qoldik.U ham el qatori Rossiyada tirikchilik qilib yurgan ekan.U telefonda: -Xoldor aka, qachon Vatanga qaytasiz? Hamma hamqishloqlar sizni kutyapti. Sizni juda sog‘inib ketdik –degan edi, “men ham sizlarni juda sog‘indim” demoqchi bo‘ldimu, lekin tomog‘imga tosh tiqilganday gapirolmay qoldim.Ko‘zlarim achchiq ko‘z yoshlardan xiralashib ketdi.Axir u mening qarindoshim yoki ukam, jigarim emas, hamqishlog‘im edi halos.Meni hamma unutdi deb yurgan edimda.Unutishmabdi.Esimda, bir mahallani gazlashtirishda yordamlashaganim uchun o‘sha mahalla vakillari tunuka tablichkalarga “Xoldor Vulqon ko‘chasi” degan yozuvni yozib, bu haqda mening fikrimni bilish uchun uyimga kelishibdi.Bu narsa bir tamonda biroz kulgiliroq bo‘lsa, ikkinchi tamondan o‘sha mahalla aholisining menga bildirgan ehtiromi edi.Bir kuni o‘sha ko‘chadan o‘tib ketayotsam, bir kampir chiqib: -O‘g‘lim, mahallamizga siz tufayli gaz keldi.Har gal gazga choy qo‘yganimizda, qozon osganimizda darrov siz yodimizga tushasiz va oilamiz bilan sizning haqqingizga duo qilamiz –degan edi.

Kim, biladi, balki baland uyning uchinchi qavatidan betonga yiqilib ham o‘lmaganimning, yana otday sog‘ayib ketganimning, ikki tilda roman, povestlar va she’riy kitoblar yozib, baxtli yashayotganimning sababi ham aslida elning duosidir.

Elga beminnat yaxshilik qilaylik.Elga yaxshilik qilishning gashti bor.

Zero Bobomiz Zahiriddin Muhammad Bobur bir g‘azalida:


Bori elg‘a yaxshiliq qilg‘ilki mundin yaxshi yo‘q,

Kim degaylar daxr aro qoldi falondin yaxshiliq.

 


deya bejiz yozmaganlar.

 

 

 

24/08/2017.

Kunduz soat 4:41 daqiqa o‘tdi.

Kanada, Onterio.

 

 

 
34811 (291x329, 36Kb)

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

index (238x212, 5Kb)

Ahad Qayum


Shiddat bilan o‘sib kelayotgan adabiyotimiz navnihollari –yosh shoirlar va shoiralar haqida o‘ylar ekanman, beixtiyor O‘zbekiston qahramoni, O‘zbekiston xalq shoiri, marhum ustozimiz Erkin Vohidovning “Debocha” nomli she’ri yodimga tushadi.

Ustoz o‘z vaqtida hozirgi o‘sib kelayotgan ijodkorlar avlodi kabi turli to‘siqlarga uchrab, ba’zi rus va yevropa shoirlarining she’rlarini tarjima qilib, u she’rlarning u yer bu yerini kishi bilmas o‘zgartirib, o‘zlashtirib, o‘zini katta shoxer xisoblab yurgan, g‘arazgo‘y, baxil, razil, ko‘kbet, g‘ayur, egri qo‘llariga cho‘qmoru to‘qmoq tutgan xasad ahlining g‘ovlariga duch kelgan bo‘lsalar kerakki, shunday misralarni yozgan.


Istadim sayr aylamoqni men g‘azal bo‘stonida,

Kulmangiz ne bor senga deb Mir Alisher yonida.



Vaholanki yosh, endigina gurkirab o‘sib kelayotgan Erkin Vohidovga malomat toshlarini otgan o‘sha katta shoxerlar Hazrati Amir Alisher Navoiy haqida hammadan ko‘p, og‘iz ko‘pirtirib gapirar edilaru o‘zlari loaqal bitta g‘azalni qoyil qilib yozolmaganlar.Undaylar, afsuski hozir ham tiqilib yotibdi.
Elimizning eng sevimli hofizi Sherali Jo‘rayevning “Oshiqma oy to‘lguncha, olam chaman bo‘lguncha” degan qo‘shig‘ida aytilganiday, biroz shoshilmaslik kerak.
Bugungi atak –chechak odim otib adabiyotimizga kirib kelayotgan yosh avlodning oyog‘idan chalmasligimiz kerak.Ularga unday yozma, bunday yoz deb ko‘rsatma berishga hech kimning haqqi yo‘q.Chunki ijod ko‘ngil ishi.Ko‘ngil esa bandasiga bo‘yin sunmaydigan cheti, chegarasi yo‘q ruhoniy xilqat.Mayli, yoshlar yaxshimi, yomonmi, balandmi, pastroqmi yozaversin.Yozilgan narsalarni esa tarixning o‘zi g‘alvirdan o‘tkazib, saralab olaveradi.G‘alvirda qolgan olmos, oltin donalaridan adabiyotimiz g‘aznasi boyiydi.Tinimsiz yozaversa, bir kuni bugungi yosh ijodkor avlodga ham koinot dorvozalari sharaqlab ochiladi. Ularning yelkalariga ham gala gala ilohiy ilhom farishtalari qo‘na boshlaydi, ular ham ilhom farishtalarining qanot sharpalarini seza boshlaydilar va buyuk shoirlarga aylanadilar.Bu o‘tkinchi dunyoda hammaga yetib ortadigan adabiyotning poyonsiz dashtlarini, qo‘riqlarini yoshlardan qizg‘onmaslik, aksincha ularga dalda berib, ko‘maklashmoq kerak.
Zero Erkin Vohidov:


She’riyat dunyosi keng gulzori ko‘p, bo‘stoni ko‘p,

Har ko‘ngil arzini aytur, neki bor imkonida.




Deya yozarkan, quyidagi misralar bilan yana mavzuni davom etdiradi.



Do‘stlarim, shoir demang,Erkin g‘azal shaydosidir,

Yosh dengu ma’zur tuting, saxv o‘lsa gar devonida.




Ha, aynan bugungi o‘sib kelayotgan yosh ijodkor avlod, ertaga o‘z yo‘lini topgan buloqday qaynab, xalqimiz didini isfaxon qilichiday charxlaydigan ajoyib asarlarni yozishlariga shak –shubha yo‘q.Endigina kurtak chiqarib, barg yozayotgan nihollarni sindirib, yana payxon etilgan bog‘dan meva umidvor bo‘lish oqil odamlar ishimas.

1987 yil 15 iyunda Buxoro viloyati, Shofirkon tumani, Denov qishlog‘ida tug‘ilgan yosh shoir Ahad Qayum boshida ham shu kunlarda ko‘p kaltaklar sinayotir.

Hazrat Navoiy aytganlariday quyosh paydo bo‘layotgan mahal yulduzlar rangi o‘chadi, yitadi, yo‘qoladi.

Ahad Qayum quyoshi ko‘tarilayotgan mahal xira tortgan ko‘zlari shu’lalardan qamashib, o‘zlarining el nazaridan chetda qolayotganlarini sezgan xasad axli talvasaga tushayotgan bo‘lsa, bunga aslo ajablanmaslik kerak.

Negaki xalqimiz undaylar o‘ylayotganchalik didi past yo axmoq emas.U kimning she’rini o‘qishni, qaysi ijodkorini ardoqlashni o‘zi juda yaxshi biladigan, o‘ziga yetarli donishmand xalq.

Qolaversa, har kimning didi har xil.

Ya’ni birovning ko‘ngli tandir kabobni tusasa, kimdir palovni hushlaydi, birov norinni sevib yesa, yana kimdir G‘ijduvon somsasini yaxshi ko‘radi.
Faqat biz tayyorlagan, ichiga alebastr qo‘shilgan to‘ponnigina yeysan deya xo‘randani majburlamoq kulgili...

Ahadjon, ko‘nglingizni aslo cho‘ktirmang, ukam!Yozavering!Ko‘p o‘qing, o‘rganing, tinimsiz ishlang!

Shunda siz ham tez orada oydindagi oq teraklarga qarab, o, bu oq teraklar buncha go‘zal bo‘lmasa! -deb emas,

-O, naqadar go‘zal peslik, moxovlik! –deya tafakkur qiladigan darajadagi shoxerlarnida changingizda qoldirib ketadigan o‘zbekning eng buyuk shoirlaridan biriga aylanasiz!
Sizni hech kim sindirolmaydi.
Negaki, Ahad ham Qayum ham Xudoi Taoloning ismi sifotlaridan.

Hammaga hurmat bilan, Xoldor Vulqon.




18/02/2017.

Kunduz soat 10:00.

Kanada, Onterio.

 


 

 
90646770 (235x265, 20Kb)

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi


"Birgalikda bartaraf qilinishi kerak boʻlgan muammolarning eng zarurlaridan biri Oʻsh viloyati, Maylisuv  xavzasiga joylashgan yadroviy chiqindilar qabristonidir.


Bu yadroviy chiqindilar qabristoni  nafaqat Qirgʻizistonning oʻziga, balki, tamomi Markaziy Osiyo mintaqasiga joylashgan mamlakatlar hayotiga jiddiy xavf tugʻdiradi.

Bu xavfli dafinada 23(Yigirma uch)ta yadroviy  chiqindilar mozori mavjud boʻlib, ularning eng xavflilari 3, 4, va 7 inchi oʻralardir."



(Quyidagi maqoladan iqtibos)

Tilsim




Andijon shahar oʻlkashunoslik muzeyi rassomlarning, shoir - yozuvchilarning, adabiyotshunos olimlarning xaftada bir yigʻilib, asarlarni muhokamadan oʻtkazadigan, dillashadigan dargoxi xisoblanardi.

Oʻsha dargoxda qizgʻish sochlari tikka - tikka oʻsgan, oq - sariqdan kelgan, moʻgʻilyuz, kulsa qiyiq  koʻzlari umuman koʻrinmay ketadigan, oʻrta boʻyli, ochiqchehra, quvnoq, qalbi begʻubor, doim doʻppi  kiyib yurguvchi, Tursinboy Tilsim tahallusi bilan aruz vaznida asarlar yozadigan bir shoir  diqqatimni tortgan edi.

Uning aruz vaznida yozgan asarlarida gʻalizlik yoʻqligi va gʻazallaridagi soʻzlar zoʻrlab  choʻzilmagani sheʼriyat muxlislarini befarq qoldirmasdi.

Tilsim aruz texnikasini mukammal egallagani, hamda hech bir shoirning gʻazallariga  oʻxshamaydigan oʻziga hos gʻazallar yozgani ham ozday, gʻazallarini shunaqa chiroyli oʻqirdiki, eshitguvchi beixtiyor sehrlanib qolardi.

Shuning uchun biz unga qayta - qayta gʻazal oʻqitaverar edik.

Andijon viloyatining adirlik xududlariga joylashgan "Orol" qishlogʻida yashovchi bu shoir kamtarin hayot kechirar, qoʻli yupqaligi bois tuzgan devonlarini nashrdan chiqarolmasdi.

Men esa unga bu borada koʻmaklasha olmayotganimdan iztirob chekardim.

Ayniqsa, kitobimga dastxat soʻraganda, Tilsimga badtar rahmim kelgan,  uning qarshisida vijdonan qiynalganman.

Tilsim aka garchand, kamtarin hayot kechirsada, ulfatchilikni joyiga qoʻyar, yolgʻon gapirmas, hech qachon birovning puliga yeb - ichmas, har qancha ichsada, mastligini bildirmaydigan, xushyor inson sifatida oʻziga yarasha obroʻ - hurmati bor edi.

Biz Tilsim aka bilan shu darajada qadrdon boʻlib ketgan edikki, oʻzim qirq yoshlarda  boʻlsamda, oltmish yoshli u shoirni senlar edim.

Senlasam, Tilsim aka hafa boʻlish oʻrniga xursand boʻlardi.

Oʻz navbatida u ham meni huddi oʻz tugʻishgan ukasiday senlardi.

Bir kuni uning taklifi bilan "Orol" qishlogʻiga bordim.Maʼlum boʻlishicha, u qishloqda tabiiy  gaz ham, vodoprovod ham yoʻq boʻlib, Ilьich chiroqlari bir sutkada zoʻrgʻa bir - ikki soatgina  yonar, baʼzan xaftalab elektr toki uzatilmas ekan.

U yoqlarga traktor shatagidagi gʻildirakli tsisternada suv keltirilar, qishloq ahli navbat turib, oʻsha tashima suvdan idishlariga toʻlatib olar ekanlar.

Kim biladi, balki u muammolar hozirda oʻz yechimini topgandir.

Hullas, mening kelganimni eshitib, Tilsim akaning qoʻni - qoʻshnilari, doʻstlari yigʻildilar.

Mehmondorchilik sheʼriyat kechasiga aylanib ketdi.

Bizning Andijonda birovning millatini surishtirib oʻtirmaydilar.

INSON boʻlsa bas.

Millatining unchalik ahamiyati yoʻq.

Agar oʻzi aytmasa, Tilsim akaning qirgʻiz aslli ekanini ham bilmagan  boʻlardim.

Men hatto uning gaplariga ishonmadim.Hazillashyapti deb oʻyladim.
Negaki, doim  doʻppi kiyib yuradigan Tilsim aka oʻzbek tilida oʻzimizdan ham yaxshi soʻzlardilar.
Shundan  keyin  bildimki, u oʻz uyida qirgʻiz, ostona xatlab koʻchaga chiqishi bilan gʻirt oʻzbekka aylanarkan - qolarkan.

U yozgan ajoyib gʻazallarni, muhammaslarni oʻzbekman degan ancha muncha shoirlar ham  yozolmaydi.

Tilsim aka shunaqa ajoyib odam.U hech qachon millatchik irqchilik va mahalliychilik koʻchasiga yaqin yoʻlamagan.

Qaytaga, Oʻzbekistonimiz qonunlarini, xalqimiz madaniyatini, qadriyatlarini hurmatlab,  elimizga uygʻun yashaydilar.

Men baʼzan yaxshi niyyat qilib, mabodo men ham halol yoʻl bilan besh -toʻrt soʻm pul topsam, oʻlmay sogʻ salomat Vatanga qaytsam, eng avvalo Tilsim aka kabi kitoblarini chiqara olmayotgan yozuvchi shoirlarga qoʻlimdan kelganicha yordam qilib, kitoblarini chiqarib, ularning quvonchlariga sherik boʻlib, duolarini olaman deya oʻylab qoʻyaman.

Qirgʻizistonda 2010 yil 10 -15 iyunda yuz bergan noxush voqealar chogʻi, ikki qardosh xalqlar  oʻrtasiga nafrat urugʻini ekkan chalgʻitki - provokatorlar fitnalarining qurboniga aylangan  Oʻshlik - Jalolobodlik oʻzbeklarimizni va qirgʻizlarimizni oʻylab, ezilish barobarida Tilsim  akani ham esladim va gʻazalxon shoir ajoyib inson Tursunboy Tilsim ham ur - yiqitlar  girdobida qolmadimikin - deya tashvishlandim.

Ha, geopolitik manfaatlar va mashʼum provokatsiyalar qurboniga aylangan bu ikki qardosh xalqning doʻppi bilan oqqalpoqni olib qoʻyib, astoydil yechimini axtaradigan muammolari koʻp.

Birgalikda bartaraf qilinishi kerak boʻlgan muammolarning eng zarurlaridan biri Oʻsh viloyati, Maylisuv  xavzasiga joylashgan yadroviy chiqindilar qabristonidir.


Bu yadroviy chiqindilar qabristoni  nafaqat Qirgʻizistonning oʻziga, balki, tamomi Markaziy Osiyo mintaqasiga joylashgan mamlakatlar hayotiga jiddiy xavf tugʻdiradi.Bu xavfli dafinada 23(Yigirma uch)ta yadroviy  chiqindilar mozori mavjud boʻlib, ularning eng xavflilari 3, 4, va 7 inchi oʻralardir.


U  oʻralarning ustidagi radiatsiya darajasi 100 - 200 mikrorentgentni tashkil qiladi. Bu mozorda  7,5 (Etti yarim) tonna yarim suyuq ajal chiqindisi Markaziy Osiyo xalqlarining oyogʻi ostida kulcha boʻlib yotgan zaharli ilondek hamlaga shaylanib yotibdi.


Markaziy Osiyo xalqlari oʻzaro kelishmovchiliklarni bir chetga yigʻishtirib, mintaqaga taxdid  solayotgan manabu yadroviy chiqindilar mozorini qanday qilib zararsizlantirish, yoʻqotish  ustida bosh qotirishlari hamma ishdanda zarurroq.
Bu yadroviy chiqindilarni kim, qanday maqsadda va nega aynan Markaziy Osiyoga, Qirgʻizistonga dafn qilgan?


Albatta, bu mudxish amaliyotda ruslarimizni ayblash adolatdan boʻlmaydi.


Bu, oʻsha xudosiz qizil  imperiyaning ishi desak toʻgʻriroq boʻladi.


Markaziy Osiyo xalqlari va ularning rahbarlari esa, bugun oʻzaro murosaga  kelib, birgalashib, manabu TILSIMlarni  ochmoq va umumiy muammoni bartaraf qilishga astoydil bel bogʻlamoqlari, olamga jar solib, dunyo  hamjamiyatini yordamga chorlamoqlari zarur.


Xudo  koʻrsatmasin,  agar  kuchli  zilzila  boʻlib, oʻsha yadroviy chiqindilar qabristoni yorilsa, Markaziy Osiyo xalqlariga bir - birlarini  qirgʻin qilish uchun qurolning ham keragi boʻlmay qoladi.


Chunki, bu qardosh xalqlar deyarli bir xududda yashaydilar, bir daryodan suv ichadilar, bir havodan nafas oladilar.


Gʻaflat uyqusidan tezroq uygʻonaylik, aziz oʻzbeklarim, qoraqalpoqlarim, qirgʻizlarim, qozoqlarim, tojiklarim, turkmanlarim, va ruslarim!




24 mart, 2012 yil.

Kech soat 6 dan 25 minut oʻtdi.

Toronto shahri, Kanada.

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Xoldor Vulqon

O'zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a'zosi

A'lo mamlakatning a'lo farzandi,

Bilib qo'yki, seni Vatan kutadi!


Gʻafur  Gʻulom

 

Yaxshi niyyat



MUROSA  degan soʻzni oʻqiboq, afti bujmayib, yuzlari uchib, allergiyasi qoʻziydigan kimarsalar MUROSA gʻoyasining naqadar muhim, ulugʻ gʻoya ekanligini tushunmaydigan buyuk fanatlar va gʻaflat bosgan, gʻayratsiz, yalqov, siyosiy bangilardir.


Undaylarga bu hikmatli gaplarimiz hayf.


Biz bu maqolani ular uchun yozayotganimiz ham yoʻq.


Mazkur maqola Murosa gʻoyasi afzalligini anglay olishga qodir, teran  tafakkurli, sogʻlom aql egalari uchundir.


MUROSA  degan gʻoya mohiyatini chuqurroq anglash uchun jamiyatlarini MUROSA  gʻoyasi ustiga qurgan mutaraqqiy mamlakatlar hayotiga nazar tashlashning  oʻzi  kifoya.


Takrorlashdan charchamayman.


Amerika, Kanada, Yevropa  davlatlari, Rossiya, Boltiqboʻyi oʻlkalari, Yaponiya, Xitoy kabi MUROSALI mamlakatlarning muxolifatlari tashqarida emas.


Yaʼni bu mutaraqqiy oʻlkalarning hukumatlari oʻz muxolifatlariga toqatli.


U mamlakatlarning muxolifatlari ham oʻz navbatida, aylanib oʻtish mumkin boʻlgan mustaxkam temirbeton toʻsiqni "biznikilar" kabi peshonasi bilan urib darcha ochishga chogʻlanmagan.


Ularning muxolifatida muzokaraga kirisha olish jurʼati bilan birga muzokara jarayonida oʻzini tutish, oʻzaro hurmat, kamtarinlik va odob kabi siyosiy madaniyat yetarli.


Qolaversa, men yuqorida nomlarini zikr etgan mutaraqqiy davlatlar oʻz muxolifatini oʻziga qarshi qoʻllashlari uchun koʻzga koʻrinmas uchinchi kuchlar qoʻliga kozыrnaya qarta qilib tutqazib qoʻyadigan darajada sodda emaslar.


Nomi "Oʻzbek muxolifati", ammo oʻzi parokanda, bir - biriga  yov, kasalxonadan endigina chiqqan odamday zaif, yursa boshi  aylanib, koʻzlari  tinib ketadigan quvvatsiz, mayda - chuyda guruxlar, mahalliychi  guruxbozlar Oʻzbekistonning yer ostki va ustki boyliklari xoʻjasizlarcha  talon - taroj  qilinayotgani haqida dunyoga jar solishni yaxshi koʻradilar.


Muxolifat deb ataladigan bu guruxlar oʻsha fitnalarga oʻzlari ham  bilvosita sababchi ekanliklarini, oʻzlari bilmagan holda ular Vatanimiz yer ostki va ustki  boyliklariga koʻz tikkan pismiq yogʻiylar qoʻlidagi qoʻrqitki qurolga, doʻppi tor kelganda ishlatiladigan richagka aylanib  borayotganlaridan afsuski bexabarlar.


Baʼzi yomon niyyatli, gʻayur maqsad egalari yurtimiz boyliklarini talashga  yoʻl qoʻymayotgan rahbarlar bilan muloqotga kirishib, suhbat orasida gʻoyat ustalik  bilan, aynan shu, nomi boru oʻzi yoʻq xisobidagi "Muxolifat"  mavjudligini, va  ularning yovuz kuchlar ekaniga ishora  qilarak, ularga  qarshi birgalikda kurashmoq zarurligini yaxshilab uqtiradilar.


Soʻng jilmayganlaricha turli iqtisodiy, deylik foydali qazilmalarni  qazib chiqarish, qayta ishlash boʻyicha ulkan loyixalarni stolga qoʻyarkan,  shuni bir imzolab yuborsalar, iqtisodiy  hamkorligimiz yanada gullab  yashnagan boʻlaritti - deydilar,taʼvoze bilan qoʻl qovushtirib.


Bu nozik ishorani aql - farosatli odam darrov tushinib yetadi va oʻshanday  yovuz qora kuchlarga qarshi birgalikda kurashsak, bu juda yaxshiku  - deya, loyixalarni imzolashi ham hech gap emas.


Baʼzi yomon niyyatli tamonlarning yurtimizga nisbatan iqtisodiy va siyosiy interventsiyasi shu tarzda ikki tamonlama oʻzaro iqtisodiy munosabatlar fonida kun tartibiga chiqishi mumkin.


Biz Oʻzbekistonliklar hammamiz bir oila farzandlariday hamjixat boʻlsak, Vatanimiz taraqqiysi, Xalqimiz turmush darajasi yuksalishi  yoʻlida oʻzaro til topishib ishlasak, bu hamjixatlik muxolif fikrlilar deb ataladigan guruxlar uchun ham, amaldagi Hukumat uchun  ham, eng muhimi, XALQIMIZ uchun ham faqat va faqat foyda keltiradi.


Yaʼni urush janjal barxam topib, qon toʻkilmaydi, elimiz besaranjom boʻlmaydi, iqtisodiyot izdan chiqmaydi, shaharlar vayron boʻlmaydi,yurtimiz yer osti va ustki boyliklari "urush" baxona it egasini tanimaydigan toʻs toʻpalonda Suriya nefti kabi xomtalash qilinib, tashib ketilmaydi.


Bor muammolarni faqat va faqat siyosiy muzokara yoʻli bilan hal qilishda, Vatanimiz tinchligini, osoyishtaligini, Xalqimiz hotirjamligini, mintaqa barqarorligini saqlash yoʻlida biz, oʻzbekistonlik ziyoliylar boshqalarga qaraganda koʻproq burchlimiz, masʼulmiz, va hatto javobgarmiz.


Yov yurtni egallamoqchi boʻlsa, biroz mablagʻni masruf qilib, eng birinchi  mamlakatda toʻpalon uyushtirishga, xalqni bir - biriga gij - gijlashga,  barqarorlikni izdan chiqarishga kirishadi va bu xufya ishda choʻgʻni  yurtdoshlarimiz qoʻli bilan ushlaydi.


Oʻlsa, oʻshalar oʻlib, qirilib ketaveradi.


Keyin yana oʻsha "oʻzimiznikilar" vositasida qarama - qarshi tamonlar qoʻliga zimdan qurol tutqazadida, jamiyatga oʻt tortib, olovga kishi bilmas kerosin quyadilar.


Vatandoshlarim, aziz Oʻzbekistonliklar, biz hammamiz Vatanda boʻlsak, maqsadlarimiz mushtarak boʻlsa, oʻzaro talashib tortishmasak, muammolarni muzokara yoʻli bilan xal etish sanʼatini egallasak, madaniyatsizlarcha yoqalashib, bir birimizni xaqoratlab, butun dunyoga kulgi boʻlmasak, Boltiqboʻyi Respublikalari kabi jimgina, axil yashasak, Sohibqiron Amir Temur vorislari boʻlgan biz Oʻzbekistonliklarni hech qanday kuch, hech qachon yengolmaydi!
Shunda sersalom, sertabassum ayyor va makkor kuchlar "Oʻzbekistonda demokratiya yoʻq! Inson huquqlari toptalmagʻda ekan! Biz  xalqaro qonunlar doirasida oʻzbekistonlik mazlumlarga yordam berishimiz  kerak!" degan predloglar ostida yurtimizga iqtisodiy - siyosiy interventsiya "TEZ  YoRDAM"i kira olmaydi.


Yurtimiz yer ostki va ustki boyliklarini xomtalash qilishga "sabab" topa  olmaydilar.


Murosa shunday HIKMATLI gʻoyadir.


Chundilangma?


Endi, maqola soʻngida bir gap.


Rahmatli Hojiboy Tojiboyev aytganidek, yana oʻzlaring bilasizlar.


Aytib -deyish bizdan.




2  aprelь,  2012   yil,

Kunduz  soat  5  dan  12  daqiqa  oʻtdi.

Toronto  shahri,  Kanada.

x_15d42282 (604x453, 162Kb)

 

 
Еще статьи...