Поиск

Анвар Обиджон (566x700, 45Kb)

Халқимизнинг севимли шоири ва ёзувчиси Анвар Обиджон 70 ёшда!


 

Шу кунларда ўзининг 70 ёшли таваллуд айёмларини нишонлаётган азиз устозимиз, элимизнинг ардоқли шоири ва севикли ёзувчиси, Ўзбекистон Халқ шоири Анвар Обиджон доимо юзидан нур ёғилиб тургувчи захматкаш, камтарин ижодкор ва барчага ибрат бўлгулик яхши ИНСОН десам, баайни ҳақ гапни айтган бўламан.


Эсимда, мен шеърларимни қўлтиқлаб, қайси газета редакциясига кирсам экан дея адабиёт кошонасининг остонасида мўлтираб юрган пайтларим Анвар Обиджон мени етаклаб "Шарқ юлдузи" журнали идорасига олиб кирганлар ва таниқли шоир Икром Отамуродга шеърларимни ўз қўли билан топшириб:- Икромжон, бу йигитнинг шеърлари анча мунча манаман деган шоирларнинг шеърларидан кам эмас.Иложи бўлса уларни журналларингда эълон қилинглар -деганди, ва шундан кейин менинг бир туркум шеърларим "Шарқ юлдузи" журналида илк бор эълон қилинган.


Анвар Обиджон шундай меҳрибон устоз.


Биз Анвар аканинг "Мешполвоннинг саргузаштлари" китобини ўқиб улғайганмиз.Айниқса унинг болалар учун ёзилган шеърлари ўзининг кулгига бойлиги, ўзига ҳослиги билан ажралиб турарди.


Ёз оқшомлари сувлар сепилган, райхонлар қулф уриб очилган ўзбек ховлиларидаги уй деразасида жойлашган оқ қора тасвирли телевизорлар экранидан:  Ғийт -ғийт ғийт ғийт ғийт ғит ғиииийт!Ғит ғит ғит ғит ғийт!деган мусиқа тараларкан, одамлар бир бирларини ва болаларини чақириб: -Келинглар тезроқ, Минатура бошландииии! -дея томошага чорлардилар.


Экранда Анвар Обиджон ёзган ҳажвиядаги майхўр, берет кийган "даҳо шохер" ролини ўйнаган машҳур Эргаш Каримов ва унинг сочлари узун, ғирт тентак, Мўтти деган алкаш шогирди ролини ўйнаган бухоролик ёш актер пайдо бўлар, уста шогирд элимизни кулдириб қотирардилар.


Кейинчалик Анвар Обиджон қадимий сартарошхона вайроналаридан ноёб тарихий адабий ёдгорлик - шоир уста Гулматнинг "Безгакшамол" девонини топиб олгани айниқса адабиётимизда улкан шов шувларга сабаб бўлди.


Анвар Обиджон ҳажвий ғазалларни шу қадар қиёмига етказиб ёзардиларки,адабиётшунос олимлар: -Ростдан ҳам тарихда уста Гулмат деган ғазалхон шохер ўтганмикин? -дея ўйлаб, ташвишга туша бошладилар.


Қуйида сартарош шоир уста Гулматнинг "Безгакшамол" девонига киритилган учинчи ғазални ҳукмингизга ҳавола қиламиз.Кулиб қотинглар.

 

 

Ғазал, рақам 3



Бешяғоч бозорида юрғон эдим тинглаб ғовур,
Бир мусофир сўрдиким, қайда дея Шайхонтовур.

Ман дедим: шундин юриб, шунғо бориб, шундоғ бурил,
Учрағай бир тўп бақа булбул бўлиб турғон зовур.

Кўфригин таслим этиб ўтғоч зовурдин нарига,
Тўғри юр ҳуштакфуруш аттори бор жойга довур.

Сўнг бурил чапроқ яна сертошу туфроғ кўчадин,
Тўхтама келгунча дуч лағмон чўзиб турғон повур.

Сан онинг лағмонидин уч-тўрт қулоч ютқон бўл-у,
Аста йўл сўрсанг кейин сўйлайди ростин, ҳайтовур...

Кетди ул қуллуқ ила, боқсамки – чўнтак қуп-қуруқ,
Вайсатиб Гулматни, ваҳ, картмонни урди киссавур.


1981 йилда тикланди.



Устоз, 70 ёшли юбилейингиз муборак бўлсин!

Илоҳо, юз ёшли таваллуд айёмингизни ҳам халқимиз билан биргалашиб нишонлайлик!

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

Said_Ahmad (250x291, 26Kb)Саид Аҳмад

Ўзбекистон қаҳрамони,

Ўзбекистон халқ ёзувчиси.

Уста Гулматнинг мирзоси.


Баъзан адабиётга илимилиққина бўлиб кириб келганлар учрарди. Бу хил ёзувчилар умр бўйи биронта ўқувчининг қалбини иситолмай ўтиб кетади. Китобхон юрагига ҳарорат беролмайдиган ижодкор эси борида этагини йиғиштириб, бошқа тирикчилик пайига тушгани маъқул.

Адабиётга оловдек ёниб кирганлар бор. Ижод оламини ана шулар ёритиб турипти.

 

 

Безгакшамол.

 

 

Подробнее...

 

90646770 (235x265, 20Kb)

P1070375 (310x628, 61Kb)

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси.

Муҳаммаджон Юсупов ҳақида

(Бир сурат тарихи)

 

 

Сиз юқорида кўриб турган суратнинг олдинги қаторида андижонлик икки забардаст ғазалнавист шоирлар, аруз вазни техникасининг тенгсиз билимдонлари ҳурматли устозларимиз (ўнг тамонда)Фарид Усмон ва (чап тамонда)Нусрат Абдусаломовларни кўриб турибсиз.


Уларнинг ўрталаридан қараб турган одам эса, "Чўлпон" боғининг директори Муҳаммаджон Юсупов бўладилар.


Устозимиз Фарид Усмон ва Нусрат Абдусаломовлар ҳақида етарлича ёзганмиз.Бу икки забардаст, шу билан бирга  камтарин шоирларнинг адабиётимиз ривожига қўшган хиссалари беқиёс.


Энди Муҳаммаджон Юсупов тўғрисида ҳам икки оғиз сўз ёзмасам бўлмайди.

Бу инсон соз чалиш ва қўшиқ айтишни севадиган санъаткор бўлгани учунми, адабиётга ҳам бегона эмас.


Ташкилотчилик қобилияти борлиги сабаб, у тез тез шеърият кечалари ташкил қилиб,  шоир ёзувчилар бошини бириктиришга ҳаракат қилади, улар билан адабиёт ҳақида гурунглашиб ўтиришни яхши кўради.


Муҳаммаджон ака гарчанд узоқ йиллардан бери шаҳарда яшасаларда, ўзи асли Маслахат қишлоғида туғилиб, вояга етганлар.


Оталари Аббосжон тоға колхоз идорасида хисобчи бўлиб ишлардилар. Муҳаммаджон аканинг ўзи ва барча укалари эса қўшиқчилик санъатига меҳр қўйдилар.


Унинг катта укаси Аҳмад акам ўша оилавий ансамблнинг солисти эди.Ҳозир ҳам борлар.Илоҳим умрлари узоқ бўлсин.


Ҳатто менинг дўстим Сотволди Йўлчибоевга турмушга чиққан  сингиллари Лолахон ҳам мактаб сахналарида қўшиқлар куйларди.Унинг : -Ўзбекистооон гулзооор!Ҳар шаҳри лоооолаазооор!Жоон, жон, жоооон! Жоним Ўзбеееекистон! -дея қўшиқ куйлагани ҳамон кўз ўнгимда.


Тўйларда Аҳмад акам ашула айтса, ўртанча укалари жаҳон адабиётини чуқур билимдони, математик Шокир акам гитарада жўр бўлар, сочлари маллатоб,  чувак юз, бўйни узун, муштлашишни пулга сотиб оладиган Зокиржон раҳматли бўлса, доирада усул ташларди.


Бир куни телевизор тамошо қилаётсак, Тошкентдан берилаётган концертда ҳамқишлоғимиз Муҳаммаджон ака Юсуфов ҳам чиқиб, қўшиқ айтиб юборсалар  бўладими.Бутун қишлоғимиз билан фаҳрланган эдик ўшанда.


Муҳаммаджон ака, юрибсизми шуйтип?


Қишлоққа ҳам бориб турибсизми?


Қорадарёга кетаверишда, даланинг ўртасида улкан якка тут бўларди.Ўша тут ҳали ҳам борми?Мен ўт ўргани борсам, ўша тут соясида  тўрғайлар сайраётган далаларга қараганимча узоқ хаёл суриб ўтирардим.Ён веримда оппоқ капалаклар унсиз учиб юрарди. Узоқ узоқларда сайраётган каккуларнинг ҳасратли овозларига қулоқ тутардим.Дарё жарликларига яқин чўчқахона тамондаги хутор ҳаробаларини, шамолларда шаршарадай шовуллаб ётадиган толзорларни ҳам бот бот эслайман.


Қишлоққа борсангиз, кузги туманларга чулғонган қадрдон далаларга қараб: -Мастликда адашиб океанлар ортидаги Канада деган мамалакатга кетиб қолган Холдор Вулқон сизларни соғинибди денг.


Ичингизда айтинг.Ташингизда айтсангиз, одамлар Муҳаммаджон Юсупов спиртилик ичимлик ичвопти деб хушёрхонага жўнатворишмасин тағин.(ҳазил).


Ёзганларимда қайғу бўёғи қуюқлашиб кетди чоғи.Келинг, яхшиси шу ярамас иллат ичкилик билан боғлиқ яқинда ўзим ёзган латифа билан ушбу номани итмомига етказай.


Бир одам дўстига: -Жўро, ичкилик ичейкон одатимди сира тейломаяппан деб эдинг, тейлабсанку муна.Ман сани охир шу ичкиликминан  маст холатга қазо қиб, Худонинг оллига маст мантиропка бўп борсая деб юргич эдим -дебди.


Дўсти бўлса: - Йўқ, жўро.Ман ичкилик ичейкон одатимди тейламадим, ичкилик ичейкон одатим мани тейлаб кетди  -дермиш.


Соғ бўлинг, ака.Келин аямга, жиянларга, дўстларга, ҳамқишлоқларга  салом айтинг.


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

 

 

19/10/2016.

Кундуз соат 3 дан 30 дақиқа ўтди.

Канада, Онтерио.

 

0_c3d3f_4c0c2109_XL (700x462, 134Kb)

 

 

Умр бўйи ўзгаларга бронзадан ҳайкал ўрнатган Равшан Миртожиев ўзига эзгуликдан ҳеч ким йиқитолмайдиган мухташам ҳайкал қўйиб кетдилар.



Андижоннинг эски шаҳарида шундоққина Хўтанариқ бўйида машҳур кабобхона бўларди.У жойда ўрама кабоб деб аталадиган емак барра қўй гўштидан пишириларди.Мен бир беморни йўқлаб қўймоқ учун беш -ўн сих кабоб билан тўртта оби нон олай деб ўша ошхонага бордим.Кабобга буюртма бераётсам, кимдир мени чақирди.Бундай қарасам, раҳматли Равшан ака Миртожиев эканлар.Равшан ака билан мени рассом Одилжон Нишонов таништириб қўйган эди.У маҳаллар Равшан ака Андижондаги рассомлар цехида ишлардилар.Унинг ҳайкалтарошлиги кейинроқ намоён бўла бошлади.Ҳуллас, биз кўришдик.Равшан ака ўша кунлари Андижонга Чўлпоннинг ҳайкалини ўрнатиш учун келган эканлар.


-Холдоржон, қалай ишлар?Яхши юрибсизми?Ижодлар қалай?-дедилар ҳол аҳвол сўраб Равшан ака.


-Ёмон эмас, юрибмиз, ака, Худонинг панохида.Янги янги шеърлар ёзаяпман -дедим мен.


-Ҳа, яшанг.Қачон бизга дастхат ёзиб, китобингизни совға қиласиз? -дедилар яна Равшан ака раҳматли, менга чой қуйиб узатиб, овқатга таклиф этарканлар.


-Китоб чиқариш бироз қийин бўляптида.Ҳозирги замонда шоирлар ўз китобини шахсий маблағи эвазига ёки спонсор ёрдамида чиқаришмоқда -дедим мен.


Равшан ака бир зум ўйланиб тураркан, ноқулай жимликка бархам бериш учун графинга узандилар: -Юз грамм кетадими? -деди у.


-Йўқ, Равшан ака, мен ичишни ташладим.Бу аблах ичкилик ижод қилишимга халақит беряпти.Ичсам, ялқов бўлиб қоляпман -жавоб бердим мен.


-Бир хисобда тўғри қиласиз.Мен ҳам ичкиликни йиғиштирмоқчиман.Ичкилик ижодкорни хароб қилади -дедилар Равшан ака.Кейин давом этдилар.


-Лекин сиз, жуда тушкунликка тушманг.Сиз китобингиз нашрига кетадиган харажат ҳажмини калькуляция қилиб, менга телефон орқали айтинг.Агар жуда кўп бўлмаса, ёрдам беришга ҳаракат қиламан.Ахир, сиз билан биз ижодкорлармиз.Ижодкорлар эса бир бирларига ёрдамлашиб яшашлари керак -дедилар.


Равшан аканинг бу кутилмаган гапидан мен бир лахза ҳайкалдай қотиб қолдим.Кейин  ўзимга келиб, унга миннатдорчилик билдирдим.Лекин, гапнинг тўғриси, мен Равшан аканинг китобимга спонсор бўлишига ишонмадим ўшанда.Ҳа, энди, шунчаки айтдиларда -дея ўйладим.Аммо, бутунлай умидимни ҳам узолмадим.


Ишонсизликнинг асосий сабаби, менинг ўша пайтлари Салай Муҳаммадаминовни ўз маслагидан ўлса ҳам воз кечмайдиган ҳақиқий демократ, манфаатга қул бўлмаган ишончли сиёсий лидер деб ўйлаб, унинг ортидан ахмоқларча эргашиб юрган пайтларим китобим нашр қилинишига сира ишонмасдим.Бунга ҳукумат асло йўл қўймайди дея ўйлардим.Равшан акам билан эса, ҳеч қачон сиёсат ҳақида суҳбатлашмаган эдик.Гурунгларда фақат тасвирий санъат ва адабиёт ҳақидагина суҳбатлашардик.Яъни Равшан ака менинг сиёсий позициямдан мутлақо беҳабар эдилар.Аммо мен ёзган шеърларнинг ашаддий муҳлисларидан бири эди, буни билардим.Ўша пайтда Равшан ака спонсорликни ўз зиммасига олган тақдирда ҳам китобим нашриётда нашрдан тўхтатилса керак деган фикр мени қийнарди.Лекин ҳаммаси бошқача бўлди.Мен Тошкентга бориб,  Ўзбекистон халқ шоири раҳматли Нормурод Нарзуллаевга учрашиб, "Янги асар авлоди" нашриётингизга спонсор орқали пул ўтказсам, китобим чиқадими? -дея сўрадим.


Нормурод ака ҳам мени ҳайратда қўйиб: -Э, нага чиқмасакан, шоири замон, албатта чиқадиде.Сандай шоирнинг китобини нашрдан чиқармасак, яна кимнинг китобини чиқаришимиз керак? -десалар бўладими.


-Э товба, нималар бўляпти ўзи? -дейман ўзимга ўзим ишонмай.Ҳулласи калом, спонсор ҳам нашриёт директори ҳам ўз вадасининг устидан чиқдилар.Ҳукумат ҳам қаршилик қилмади."Тунги лайлакқор" номли китобим Тошкент шаҳрининг "Қатортол" кўчаси 60 уйга жойлашган "Янги аср авлоди" нашриётида Нормурод Нарзуллаев сўзбошиси билан чоп этилди.


Китобларни нашриётдан олиб чиқиш учун шартномага спонсор ҳам имзо чекиши керак экан.Мен Равшан акага қўнғироқ қилиб, муддаони айтдим.Равшан ака "Мерседес" русумли машинасида Қатортолга етиб келдилар.Шартномани имзолар эканлар, мен китоб сотилгач, спонсорлик харажатларини тўлиқ қайтараман -дедим, яна хужжатга имзо чекмай қўймасинлар деган ҳавотирда, шоша пиша.Бир маҳал Равшан ака бошқа бир қоғозга: -Мен Миртожиев Равшан, Холдор Вулқоннинг "Тунги лайлакқор" номли китобига ўтказилган маблағдан тўла воз кечаман.Холдор Вулқоннинг менда ҳеч қандай қарзи йўқ" мазмунида тилхат ёзиб, имзо чекиб берсалар бўладими.Мен нима дейишни, Равшан ака Миртожиевга қандай миннатдорчилик билдиришни билмай эсанкираб қолдим. -Раҳмат, ака, бу яхшилигингизни ҳеч қачон унутмайман -дея қўлини қисаман нуқул.


Равшан ака бўлсалар:-Э, қўйсангизчи, Холдоржон, бир биримизга ёрдам бериш ижодкорлик бурчимизку -дедилар жилмайиб.Ўшанда, бу дунёда шунақа яхши инсонлар ҳам бор экан деб, кўзларимдан ёш чиқиб кетган.

Ахир ўзингиз ўйланг, сизга биронтаси бир цент берса, эртасига сўраб келадиган, бир центини юзминг доллар қилиб қайтарасан дейдиган фойизхўрлар изғиб юрган ёвуз жамиятда бир шоирнинг китобини чиқариб бериб, яна (Ўша пайтда, 2004 йил.300 минг сўм!Ҳозир у пул курси қанча, билмайман) харажатдан батамом воз кечиб юбориш учун одам боласи камида БУЮК ИНСОН бўлиши керак.


Бугун ўзбек жамияти мана шундай қалби тоза, меҳрибон ИНСОНдан,буюк бир ижодкордан жудо бўлди.


Илоҳим, Равшан ака Миртожиевнинг ҳаёти дунёда билиб билмай қилган гунохлари бўлса, Парвардигори Олам мағфират қилсин.

Марҳумнинг Жойлари Жаннатдан бўлсин!

 

 

 

10/02/2015.

Кундуз соат 10:55.

Бремптон шаҳри, Канада.

 

Андижон шаҳридаги "Чўлпон" истироҳат боғига ўрнатилган Абдулҳамид Сулаймон Чўлпон ҳайкали.

Равшан Миртожиев асари.Бронза.

 

Мана шу китобимни Равшан ака Миртожиев ўз маблағлари хисобига нашрдан чиқариб берганлар.(Холдор Вулқон)

 

 

 

Восит Аҳмад шубҳасиз буюк ёзувчи!

 

Воситжон, яхши юрибсизми? Қойил, дўстим!Қуйидаги ҳажвиянгизни ўқиб, кулиб қотиб қолдим.Бу каби асарлар рус ва инглиз тилларига зудлик билан ўгирилиши керак.Сиз шу ҳикоянгиз билан ҳажвчилик бобида ҳурматли марҳум устозларимиз Ғафур Ғулом, Сайид Аҳмад, Немат Аминовлардан ҳам ўзиб, турк ёзувчиси Азиз Несинни чангда қолдириб кетибсиз!Мана буни ҳақиқий санъат асари деса бўлади!Яшанг, оғайни!Мен бу гапларни жаҳон адабиётини анча мунча кўздан кечирган, айниқса дунё ҳажвчилигидан озроқ бўлсада ҳабари бор бир ижодкор, мутахассис сифатида айтмоқдаман ва бу гапларим жиддий.Бундай санъат асарлари фақат тоза қалбли, ҳалол ёзувчиларгагина Яратган Парвардигори Олам тамонидан ато этилади.Юраги ва руҳи қаро, ғаразгўй, маразгўй хасадгўй майда кимсалар олди - қочди, сохта нарсаларни ёзиб, харчанд чираниб, уринмасин, эл назарига тушолмай сояда йўқ бўлиб кетаверадилар. Сиз истеъдоди Худо тамонидан ато этилган ҳақиқий маънодаги ёниқ, энг муҳими, ўзбекнинг камтарин,энг буюк ёзувчиларидан бирисиз.Дўстона маслахат шуки, энди йирикроқ планда, ҳажвий повестми ёки романми ёзсангиз яхши бўларди.Сизга ва Сизнинг ижодингизга юксак ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

24/09/2015.

Кундуз соат 3:24 дақиқа ўтди.

Канада.

 

Роман Холдора Вулкана "Жаворонки поют над полем".Читайте, очень интересное произведение.

Восит Аҳмад

 


Шўрликкина китобим

 


(ҳажвия)



 

Агар сизда ҳам ёзиш дарди бўлса-ю, боз устига илк китобингиз чоп этилса қандай ҳолга тушардингиз?! Менинг ҳам биринчи китобим нашр қилиндию, ўзимни самоларда учаётгандек ҳис қила бошладим. Ҳамма нарса кўзимга гўзал бўлиб кўринарди, ёмон кўрган одамларимни ҳам ёқтириб қолдим.

Қувончим чексиз бўлган шундай кунларнинг бирида зарурат юзасидан туман идорасига кириб қолдим. Унинг бошлиғини адабиётга, ижод аҳлига ҳурмати баланд деб эшитганим бор эди. Ишим осонроқ кечишидан умид қилиб, унинг ҳузурига йўл олдим. Қўлимда унинг номига узун мақтовлардан иборат дастхатим битилган илк китобим бор эди. Кутганимдек, у мени ниҳоятда яхши қабул қилди. Китобни олиб мамнун илжайди.

– Ҳа, зўр бўлибди, мен адабиётни жуда яхши кўраман. Ёзувчилардан дўстларим кўп. Улар қа­то­рига яна биттаси қўшилганидан мамнунман...

У гапирар экан, китобимни икки буклади.

 

 

Подробнее...

 

Қозоқбой Йўлдошев

Филология фанлари доктори, профессор.

 


Бошқа адабиётшунос олимларимизни камситмаган ҳолатда шуни айтиш мумкинки, Қозоқбой Йўлдошевгагина ҳос бўлган: бадиийятни теран ҳис эта олиш, бадиий асар таҳлилидаги ҳолислик, жаррох аёвсизлиги ва юксак дид ҳар кимга ҳам насиб этавермайдиган, ҳавас қилса арзийдиган истеъдоддир.

Гапларимга ишонмасангиз, қуйидаги бахс -мунозарани қунт билан ўқиб чиқинг.

 

Холдор Вулқон



Холис эътироф эҳтиёжи




Қозоқбой-Йўлдош– Одамият жаннатдан қувилгандан бери ўзининг моҳиятини ахтаради. Бу изланиш эса унга ҳаёт, завқу шавқ ва ҳаловат беради. Инсон ўзини англаш йўлида кўп шарафли йўлларни босиб ўтди. Замон тили билан айт­ганда юксак тараққиётга, цивилизацияга эришди. Лекин… биласизми, инсоният муаммоларининг кўлами ҳечам ўзгаргани йўқ. Аксинча, бу муаммолар асрдан-асрга улканлашиб, боши берк кўчага кириб бормоқда. Келинг, кичгинагина бир мисол келтирамиз: тасаввур қилинг, зарурат бўлса бугун экранда танамизнинг ҳар бир ҳужайрасини кузатиш, унинг устида тажриба ўтказиш ва ҳатто ҳаракатланишини таъ­минлаш имкони бор. Лекин шу аппаратларга яраша касаллигимиз ҳам бор-да! Муаммо ҳа­мон ўша: хасталикдан қутулиш! Инсоннинг муаммосини ҳал этолмаган “қулайлик” қандай қилиб тараққиёт бўлади? Менинг назаримда, инсоният асли тараққиётдан қуйига қараб ҳаракатланаётгандек.


Шу маънода айтадиган бўлсак, инсониятнинг бадиий тафаккур тарзи ҳам асрдан-асрга саёзлашиб, ғариблашиб, сийқалашиб бораётгандек. Ахир буюк Навоий СЎЗининг қудратини беш асрдан бери шарҳ қиламиз. Ҳазратнинг сўзи ўнлаб, юзлаб адабиётчиларни профессор қилди. Лекин начора, бошқа Навоий туғилмади.


Минг ваҳки, бадиий тафаккурнинг саёзлашиши азалий ўзанларни ҳам ўзга томонларга буриб юбормоқда. Аслида юксак хаёлот маҳсули адабиёт – инсоннинг ҳақир дунё ташвишларидан, шафқатсиз ҳаёт синовларидан ўтишида энг яқин кўмакчи, сирдош ва маслаҳатчидир. Би­роқ ХХI асрга келиб, том маънода адабиёт ҳам “ер”га тушди. Тирикчилик манбаига, турмуш дас­тёрига, ғоявий қуролга ва ҳакозоларга айланиб бормоқда.
Қозоқбой ака, бу тарзда адабиётнинг саёз­лашишида адабий танқидчиликнинг ҳиссаси кат­та десам муболаға қилмайманми? Чунки адабий танқидсиз адабиёт ривожланмайди. Адабий тан­қидчи, адабий яратувчи ҳамдир.


– Жавобни охирги икки гапингизга тўла қўши­лишимни айтишдан бошлаганим маъқулга ўхшайди. Аслида-ку, юқоридаги даъволарингизда анча ошириб юбораётганингизни ўзингиз ҳам билиб турибсиз. Суҳбат сал кескинроқ бўлиши учун шундай журналис­тик усул қўллаяпсиз, шекилли. Илмий тараққиётнинг жуда шитоб билан бораётгани одам умрининг узайи­шида, бевақт ўлимнинг камайишида, бир одамнинг ўз умри давомида жуда кўп ишлар қилиб қолиш имконияти ошиб бораётганида кўриб-билиб турибмиз. Эҳтимол, инсон маънавияти борасида таназзул кечаётгани ҳақида гапирилса, жўялидир.


Энди салкам олти асрдан буён бошқа Навоий ту­ғилмаганига келсак, бошқа Навоий ҳеч қачон туғил­майди. Бунинг кераги ҳам йўқдир. Зеро, чин санъат ва чинакам санъаткор бетакрорлиги билан қадр­лидир. Бобур ҳам, сиз биладиган Машраб ҳам, Ғафур Ғулом ҳам, Абдулла Ориф ҳам ҳеч қачон қайтарилмайди.

 

 

Манба: Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг "Ижод.Уз" сайти.

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...