Поиск

Азиз Саид

Шундай камтарин, дунё ҳавас қилса арзийдиган ёниқ шоирларимиз бор, Худога шукр!

 



Азиз Саид Ватанимиз манзарасини қуйидаги мисраларда қойиллатиб акс этдирган.

 

Дарахтлар остида

Эриб ётар пишган ўриклар

 


Дунёда ҳали ҳеч бир шоир айтмаган янги гап, янги ташбеҳ.

 

 

Пулларини санаётган куз

Кўзини узмас

Теракнинг учидаги

Сўнгги япроқдан.

 

Мана очофатликнинг қиёфаси ўзига ҳос тарзда акс этдирилган портрет.


Шоирдан қоп-қора қарғиш, хақорату  йиғи -сиғи, ўз бошига кул сочган қора фарёд, фитна, гўру кафан, ғийбатлару қон - йиринг килкиллаган тубсиз хандак, тупук тўла қудуқ қолмаслиги керак.

Оддий сўзлар йиғиндисини кимгадир етказиш учун қофия ва мисраларни овора қилмай, оғзаки айтиб қўйса ҳам бўлади.

Санъат асарлари ақл билан эмас, руҳ билан ёзилади.Руҳ бепоён ҲОЛ. Ақл эса, модда, ҚОЛ, яъни ҚАВЛ.Руҳ билан шеър ёзишни эса Худованди Карим ҳар кимга ҳам ато этавермайди.

Навоий, Байрон, Пушкин, Есенин, Лоркаларнинг шеъриятига қаранг.Ҳақиқий маънодаги шоирлардан ёруғ, фисқу фасодсиз мангу ўлмас шеърлар ёдгор бўлиб қолади.

Яхши шеърлар учун сизга минг раҳамат, Азизбек!


Доимо соғ бўлинг, дўстим!


Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.


 



***

Дарахтни зўрға кўндирдим
Бирга учишга

Қушга айланишимни
Кутамиз энди

***

Сўзга айлана олмай қийналар
Рангли шарлар ичидаги
Нафасим

***

Иккимизнинг қўлларимизга
Ёғар эди баҳор ёмғири

Шамол ҳар кун териб келтирар
Титроғимиз синиқларини

***

Томда қуриган маккапоялар
Қуёшни қитирлаб кемирар сичқон

Кўкдаги қушларга термилар
Қариган мушук

***

Туёқ тозалаётган шаҳарлик аёл
Қўлларига ёпишиб қолар

Олис яйловдаги майсалар саси

***

Соғилаётган сутнинг овози
Ўчоқдаги олов овози
Суҳбатлашар

Кутиб турар тонг бўсағада

***

Бир шода анор
Хона деворига осилган

Кўрпани бошига тортар болакай

***

Пулларини санаётган куз
Кўзини узмас
Теракнинг учидаги
Сўнгги япроқдан.

 

 

 

Манба: Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг "Ижод.Уз" сайти.

 

Подробнее...

 

 

Қорадарё.

 

 

(Суратлар сал сифатсизроқ.Лекин борига шукр.)

 

 

 

Бу дала йўли Қорадарё соҳилларига элтади.

 

 

 

 

 

"Мизхаппар" асаримдаги воқеалар мана шу дарё соҳилларида кечади.(Х.В.)

 

 

Қорадарёнинг саёз кечувлари.Биз бу жойлардан сигир ҳайдаб ўтардик.(Х.В.)

 

 

Қорадарё соҳиллари.

 

Шу анҳор сувларига бақадай сакраб, калла урардик.

 

 

Маслахат қишлоғининг масжиди.

 

 

Фарид Усмоннинг сурати ФБ саҳифасидан ўғирлаб олинди.



Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилари уюшмасининг аъзоси

Фарид Усмонга Ўзбекистон халқ шоири унвони берилса, яхши бўлар эди.

Х.В.


Фарид Усмонга



Қон томирлар риштадир, шундан жарангдор созимиз,

Бизга шундай соз ато этган Худодан розимиз.



Шеър ёзишдек бедаво бир дардни юқтирган азиз,

Камтарин шоир Фарид Усмон бизим устозимиз.



Шум қадамлар етмаган тош қоялар мангу макон,

Кўкда бургутлар каби кўз илғамас парвозимиз.



Қилмағаймиз эътибор ёғий ғанимлар ҳайлига,

Бор адолатли Худо -явмул қиёмат Қозимиз.



Йиғламай қувноқ яшармиз бу фано тупроғида,

Титратар оламни гарчанд оҳ ила фарёдимиз.




16/06/2016.

Кеч соат 8:02.

Канада, Онтарио.

 

 

Андижонлик улуғ ИНСОНларни ёд айлаб


 

Андижонда кўплаб бообрў, камтарин, донишманд ижодкорлар, олимлар ўтганларки, уларнинг саноғига етиш мушкул.

Шундай улуғ инсонлардан бири буюк навоийшунос олим ва математик Омонуллохон Валихонов Боқир (Мансур Ҳалложнинг издоши, Балхда мустабид Махмуд Қатағон фармонига биноан дорга осилган Шох Машрабнинг пири Офоқхўжанинг авлоди, Саййид Омонуллохон тўра) бўлиб, мен бу инсоннинг ҳам назарига тушиш, ва дуоларини олишга мушарраф бўлганман.

 

 

Қотма қорачадан келган, нигохи фикрлари каби ўткир ва теран бу олим билан Андижон адабиёт музейида, шеърият анжуманида учрашиб қолдим ва у менинг шеърларимга юксак баҳо бериш билан бирга аруз вазнида қилган машқларимдаги айрим хатоларимни тўғрилашга ёрдам берди, архаик сўзлар маъно -моҳиятини эринмай тушунтирди.

Унинг менга сенлаб мурожаат этганидан хафа бўлмадим.Қайтага, шундай улуғ адабиётшунос олим, Пайғамбар алайҳи салоти васалламнинг авлоди мени қалбига яқин олди дея хурсанд бўлдим.

Аммо Имодиддин Улфат, Восит Саъдуллалар билан учрашиш менга насиб этмади.

 

Устоз адиб, лирик шоир Олимжон Холдорнинг дуосини олганман.

 

Олимжон Холдор шундоқ кўчада қўлларини дуога очиб: Буюк шоир бўлинг, бошқа гап йўқ, омин Оллоху Акбар дея юзларига фотиха тортдилар.

 

 

Ўзбекистон халқ шоири Тўлан Низом ҳам қийналиб қолган пайтларим менга кўп ёрдам берганлар.

Ёниқ шоир Фарид Усмон эса, менга илк бор шеър ёзиш техникасини ўргатганлар.

Ул зотлардан Яратган Парвардигори олам рози бўлсин.Андижонда яна бир тилшунос олим борки, бу инсон ҳақида ҳам ёзмасам бўлмайди.

 

 

У Мухторхон Эшонхўжаевич Умархўжаевдир. Бу инсон немис тили бўйича мутаҳассис олим.У ўзининг немис тили шеваларидаги сўзлар таснифотига бағишланган докторлик диссертациясини Германияда ёқлаганлар.

Германияни бошдан оёқ кезиб, оддий немисларнинг ўзларига ҳам маълум бўлмаган шева сўзларини тўплаб, уларнинг келиб чиқиши, мазмунини изохлаб, таснифлаганлар.

Мухторхон ака Пайғамбар Алайхиссаломнинг авлоди эканлиги учунми, юзларида нур, амалида файзу баракотлар бор.

У олим билан суҳбатлашган одам ҳар доим янги, қулоқ эшитмаган ҳикматли гапларни эшитади.

Қалбида кири, кибри йўқ, доимо суҳбатдошига беғараз жилмайиб қарайдиган, хасад, кек, бахиллик, қитмирлик, макру ҳийла нималигини билмайдиган бу очиқчеҳра улуғ инсоннинг бирон марта қовоғини уйганини, бировнинг устидан кулганини, кўча кўйда майда чуйда, бачкана кимсалар билан ичкилик ичиб юрганини кўрмаганман ва нимадандир норизо бўлганини, бировни ғийбат қилганини, ёлғон гапирганини, сўкинганини эшитмаганман.

Доимо кастим шим кийиб, бўйинбоғ тақиб юрадиган маданиятли, диди юксак, камтарин,одоб ахлоқли, ҳар хил зиною маъсиятлардан, харом харишдан йироқ, қалби тонг каби беғубор, олийжаноб у инсонга ҳамиша хавас қилиб яшаганман.

Мухторхон ака узоқ йиллар Андижон чет тиллар институтида ректор бўлиб ишладилар.

Бир куни Мухторхон аканинг иш кабинетида суҳбатлашиб ўтирарканмиз, у инсон кутилмаганда: -Шоир, кеча телевизорда сиз ҳақингиздаги лавҳани кўриб, ўқиган шеърларингизни эшитиб, келин аянгизга: -Қарагин, бизда қандай зўр шоирлар бор дея фахрландим -дедилар.

Ҳа, буюк олим Мухторхон Умархўжаев бировнинг муваффақиятидан астойдил қувонадиган пок қалбли инсон.

Ҳозир невара чеваралари бағрида қарилик гаштини сураётир.

Камтарин, донишманд олим, филология фанлари доктори Мухторхон Умархўжаевнинг умрлари узоқ бўлсин, илоҳим.

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

06/07/2016.
Кундуз соат 2:27.
Канада, Онтарио.


 

Ватанда яшаб юрган пайтларим, бир кеча ғаройиб туш кўрдим. Тушимда иккита фаришта оёқлари ерга тегмай, ҳавода муааллақ турар, уларнинг бири оппоқ, тирик кабутарни ушлаб олган эди.Кабутар оёғига букланган қоғоз маҳкамланганди. Иккинчи фаришта чиройли жилмайиб, кабутар тутган фариштага қараркан, менга ишора қилиб: Бу ўзиники, бер унга деди. Кабутар тутган фаришта қуш оёғидаги қоғозни менга топширгач, уйғониб, ғалати аҳволга тушиб қолдим.Хотинимга тушимни сўйларканман, уни қўрқитиб: - Тушимда фаришталар мактуб ташлаб кетишди. Афтидан менга у дунёга жўнаш учун чипта келдиёв.Куним битган кўринади. Мабодо менга бир нарса бўлса, болаларни эхтиёт қил.Қўлёзмаларим йўқ бўлиб кетмасин.Эҳ аттанг, қанча шеър, ҳикояю романлар ёзмоқчи эдим.Наҳотки энди нийятимга етолмай, ўлиб кетсам -дедим мен, афсусланиб.

Хотиним бечора бўлса: -Э, шоир, нафасингизни иссиқ қилсангизчи - деди, йиғламсираб. Шу пайт нима учундир шеър ёзгим келиб, стол лампасини ёқдимда, бир зумда "Ватан" деган шеърни ёзиб қўйдим. Эртасига ишга борсам, йўлда мошина - пошина уриб кетиб, пўк этиб ўлиб турмай -деган хаёлда ишга бормасликка қарор қилдим.Эрта билан эса, қазоси етса, қози ўлибди деган мақолни эслаб, қазодан қочиб қутилиб бўладими дедиму, таваккал ишга жўнадим.Кечгача ҳавотирланиб юрдим, лекин фожиа юз бермади. Шундан сўнг, фаришталар келтирган мактуб "Ватан" шеъри эканини англаб етдим.Йиллар ўтиб, мен ҳорижда яшаётганимга қарамай, у шеър Ватанимда, серсаҳифа бир газетанинг муқовасида эълон қилинди. Шунда мен ўша шеърни ростдан ҳам фаришталар олиб келганига юз фойиз амин бўлдим. Шунақа мўъжизалар ҳам юз бериб турар экан бу ҳаётда, азизлар.

 

Холдор Вулқон.

 

Ватан

 

Сен агар буғдой бошоқ бўлсанг, сомонингман, Ватан,

То абад бошинг омон бўлсин, товонингман Ватан.

Барча яхши, барча оқил, барча доно, файласуф,

Қимтиниб бир чеккада юрган ёмонингман, Ватан.

Чор тараф зулмат, туман, увлайди минг минглаб шоқол,

То саҳар гулҳан ёқиб чиққан чўпонингман, Ватан.

Барча жим, тилсиз пусиб, мум тишлаганда ҳайқириб,

Ҳақ сўзин дор остида айтган забонингман, Ватан.

Бўлмасин оввора ёв ойболта қайраб қатлима,

Қатл этиб ўлдирса ҳам, ўлмас омонингман Ватан.

Юртда Вулқон чўққидек бошим булутлардан баланд,

Ёв учун мангу ўтиб бўлмас довонингман, Ватан!

 

 

 

Подробнее...

 

Холдор Вулқон

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси

Навоийдан ибратланмоғимиз керак

(Ҳазрат Навоийдан ҳам донишмандроқ бўлиб кетган кимсалар бу мақолани ўқимасин)

 


Пиримиз Амир Алишер Навоий ҳазратлари узоқ йиллар султон Хусайн Бойқаро саройида вазири аъзам вазифасида хизмат қилганлари тарихдан маълум.

Шу ерда бир ҳақли савол туғилади.


Нега барча бирдай ҳурмат қиладиган мулохазали, шарқ шеъриятининг баҳайбат, сўнмас қуёши, донишманд шоир Алишер Навоий подшо саройида хизмат қилдилар?


Нега унинг шеъру ғазалларида хақорат, ношукурлик, мангу норозилик, қарғишу қора фарёд, ғийбату  фисқу фасод кўринмайди, диний ва дунёвий фанатизм, миллатчилик, ирқчилик каби ғоялар кўзга чалинмайди?


Нега?


Ё Пайғамбар Алайхиссалом хадисларига арбаъинлар ёзган Навоийнинг шаръий, фиқхий маърифати, диний ва дунёвий илми, саводи етарли эмасмиди?


Нега Алишер Навоий шеърияти асрлар оша, барча даврларда,  ҳатто худосиз жамиятларда ҳам қатағонга, тазйиқу тақиқларга учрамади, лаънатланмади, аксинча,бирдай буюк ҳурматга, эҳтиромларга сазовор бўлди?


Бугунги давримизда ҳам бобомиз ҳазрати Навоий халқимизнинг энг буюк ва ардоқли шоири бўлиб қолаётганига сабаб нима?


Нега Мир Алишер Навоий ҳазратлари:

 

Олам аҳли билингиз иш эмас душманлиғ,

Ёр ўлинг бир бирингизға, ки эрур ёоорлиғ иш.

 


дея ёздилар?


Нега "уммат аҳли билингиз" ёки "миллат аҳли, ёинки аҳли ирқ билингиз" дея ёзмадилар?


Лоақал "Дунё аҳли билингиз" деб ҳам қўймадилар?


Нега шоир ОЛАМ аҳлига мурожаат қилмоқда?

Олам тушунчаси чексиз галактикаларни, қуёш системларини, поёнсизликни англатадику.


Нечун Ҳазрати Навоий ИЛМИ ҚОЛга эмас, ИЛМИ ҲОЛга эргашдилар, сиёсий исломни эмас, тариқат йўлини танладилар?


Нега мутлақ ҳокимликка, подшоликка, тожу тахтга интилмадилар, маишатга, айшу ишратга, хашаматга, молу матога меҳр қўймадилар?


Нима учун уни подшо салтанатдан четлатсада, мамлакатдан бутунлай қувиб чиқармади, зиндонларда канаю битга талатиб, тириклай чиритмади, бошини жаллод кундасида кесдирмади ё дорга осдирмади?


Чунки Навоий ўз асарларида умуминсоният дарди қайғуларини куйлади, инсониятга, барча одам болаларига бирдай тегишли муҳаббат ва фалосифа мавзуларида ўз ўқувчисини ҳайратлантира оладиган даражадаги нафис, теран, руҳ билан ишланган гўзал сўз санъати намуналарини яратиш билан машғул бўлдилар.


Навоийда илоҳий истеъдод билан бирга одамзод учун энг зарур жихатлар: камтаринлик, ҳалимлик, тавозуъ ва энг муҳими, инсонни эл назаридан қолмаслигига кафил бўлгувчи фазилат - ОДОБ бор эди.

У инсонда одамни маънавий ҳалокатга элтгувчи кибр иллати, хасад, макр йўқ эди.


Навоий гарчанд сўздан ҳар қандай шакл яратиш қудратига эга бўлсада, подшоларни ёки бошқа оддий одамларни мазаммат қилмади, тахқирламади, устидан кулиб, роҳатланмади.


Шу яхши фазилатлари учун Худои Таоло уни муносиб тақдирлади, мукофотлади, унга буюк илҳомлар, олий мартабалар, юксак иззату ҳурмат, элнинг, инсониятнинг қиёматгача битмас туганмас меҳру муҳаббатини ато қилди.


Дарвоқеъ, шоирнинг ёки бирор инсоннинг буюклигини, азиматини унинг айтаётган гапларидаги сўзлар залворидан осонгина билиб олса бўлади.


Қаранг, Алишер Навоий, кўриниши одми, содда сўзлари билан олам аҳлига, унсу жинсга, тамоми онгли, идрокли мавжудодларга мурожаат қилиб, душманлик келтириб чиқаргувчи фисқу фасоддан тийилишга,фисқу фасод сабаб бир бирларини ўлдириб, оний чақиндай, йилдиримдай йилт этиб ўтгувчи бу арзимас муваққат умр мобайнида оғир гунохлар ботқоғига ботмасликка, охиратини куйдирмасликка, динидан, миллатидан, ирқидан қатъий назар барча халқлар дўст -биродар бўлиб, бир оила фарзандларидай тинч -тотув, ўзаро уйғун яшашга чорламоқдалар.


Лекин биз ўзбекистонликлар бу насихатга қулоқ тутдикми, тутяпмизми?


Аксинча, ақл билан иш юритиб, мавжуд муаммоларни қиличсиз, қонсиз, муросаи мадора йўли билан хал қилиш ўрнига, асрлар оша турли бахоналар билан улусни урушга чорлаб, кўринмас душманлар тамонидан қўлимизга тутқазилган пантуркизм, жадидизм туғини кўтариб, ура ура қилиб, миллион  миллион бегунох одамларнинг қирғин бўлишига, муаззам шаҳарларимиз вайрон бўлишига, юртимиз ер остки ва устки бойликларининг аёвсиз талон тарож қилинишига сабабчи бўлдик ҳалос.Кўпчилик ҳамюртларимиз, учинчи кучлар тузиб берган ғояларга алданиб, йўлдан озиб, ҳануз ўз ўзанини топа олмай, сиёсат сахросида тентираб юрганлари ғоят ачинарли.Биз ўрмонга дарахт кесгани кетаётган буратиноларга ўхшамаслигимиз, аксинча, вақт борида зулматли йўлларимизни мангу сўнмас машъала бўлиб беминнат ёритгувчи Навоийга қайтмоғимиз керак.


Биз Ўзбекистонликлар ўзимизни Амир Алишер Навоийнинг меросхўрлари дея хисоблаб юриш билангина кифояланмай, донишманд бобомизнинг шеъру ғазалларидаги ҳикматлар мағзини чақмоғимиз, улардан тўғри хулоса чиқармоғимиз, амалга оширган ҳайрли ишларидан, ҳаёт йўлларидан ибратланмоғимиз керак.




02/05/2016.

Кундуз соат 12:49.

Канада, Онтерио.

 

Шоир пойида, яъний жойида...

 

 

 

Хосият Рустамова шеърияти ҳақида

 


Хосият Рустамова одамлар: "Старые веееещи!" дея ҳайқириб юрадиган эски тускилар бозоридан Пушкиннинг суратини сотиб олади ва ёмғир савалаётган кўчадан мамнун одимлайди. Пушкиннинг сурати, сершовқин бозор, кулранг осмон ва ёмғир. Хосият уйига бориб, Пушкиннинг суратини хонасининг деворига осиб қўяди.У ерда Пастернак, Цветаева, Ахматова.Хосият хурсанд. У энди ёлғиз эмас.Квартирада яна бир шоир сигарет тутунларининг қуюқ туманлари аро шеър ёзмоқда.У ўрилган ўтларни эшакка юклаётганда бир зум тин олиб, каккунинг ҳасратли овозига қулоқ тутган чоғларини, олис воҳани соғинган.У ўша Хосият Пушкиннинг суратини эхтиётлаб одимлагувчи кўчаларни ўйчан савалаётган  ёмғир каби қитирлатиб шеърлар ёзаётир.Бу Қўчқор Норқобил.Ҳа, Хосият Рустамова билан Қўчқор Норқобил худди Ҳамид Олимжон билан Зулфиядай, Сайид Аҳмад билан Саида Зунуновадай бир қушнинг икки қанотидирлар.Бу қанотлар қайрилмасин.Замонавий адабиётимиз деразасини Хосият Рустамова каби истеъдодли шоиралар ва шоирларнинг ёмғирли шеърлари чўқиб, ўйчан пичирлайверсин.

 

Ҳурмат билан, Холдор Вулқон.

 

Роман Холдора Вулкана "Жаваронки поют над полем". Читать онлайн.

 

Хосият Рустамова.

Шеърлар

 

 

***

 

 

Энди куни бўйи юраман ўйлаб,

Оғриган бошимга соласан ғамни.

Қушча, ўзимда йўқ нарсани сўраб –

Жуда хижолатга кўйдинг одамни.

 

Жовдираб қарайсан қафасдан отсам –

Бир ҳовуч ушоқ, дон, сув ва майсани…

Олдингга ташлайман нимаки топсам –

Озодликдан бошқа ҳамма нарсани…

 

 

 

 

Подробнее...

 
Еще статьи...